İçeriğe atla

Üsküplü Theodosius

Üsküplü Theodosius
DoğumVasil Iliev Gologanov
7 Ocak 1846
Tarlis, Osmanlı İmparatorluğu, (günümüzde Yunanistan)
Ölüm1 Şubat 1926 (80 yaşında)
Sofya, Bulgaristan Krallığı
DinHristiyanlık

Üsküplü Theodosius (Bulgarca; Теодосий Скопски, Makedonca; Теодосиј Гологанов), (1846 - 1926) Bulgar dili uzmanı ve tercüman olan Makedonya'lı bir Bulgar din insanı.[1][2] Başlangıçta özerk bir Bulgar Kilisesi için mücadele etti ve daha sonra Bulgar Bilimler Akademisi'ne üye oldu. Üsküp'teki Bulgar Eksarhlığı'nın Metropolitan Piskoposu olarak atanmasına rağmen, Ohri Başpiskoposluğunun oluşumuyla ayrı bir Makedon Kilisesi kurma girişiminde bulundu ama başarısız oldu. Üsküplü Theodosius, Bulgaristan'da bir Bulgar ve Kuzey Makedonya'da ise etnik bir Makedon olarak kabul edilir.[3][4]

Biyografi

Küçük piskoposun vaaz kitabı. Üsküp Metropoliti Theodosius'un Bir Koleksiyonu. Sofya. Bulgar Kilisesi Sinodu, 1911.

Üsküplü Theodosius, Vasil Iliev Gologanov (Bulgarca ve Makedonca : Васил Илиев Гологанов) olarak Osmanlı İmparatorluğu'nda yer alan Slav nüfuslu Tarlis köyünde (şimdi Yunanistan'ın Kato Nevrokopi'sinin bir parçası) doğdu.[5] Kardeşi Ivan Gologanov Veda Slovena kitabını düzenlemesiyle ünlenmiş bir türkü koleksiyoncusuydu. Vasil, Serres'teki klasik Yunan gymnasiumunda eğitim gördü. 1862'de Theodosius, Serres yakınlarındaki Aziz John Prodromus manastırında keşiş oldu. Daha sonra Konstantinopolis Rum Patriği tarafından bir hiyerodeacon olarak atandı. 1867'de bir dönem Metropolitan Prokopius'un protosingeli olarak çalıştığı Hercegovina'ya gitti. Theodosius 1868'de Bulgar topraklarına döndükten sonra önce Filibe'de sonra da Krihim'de papaz oldu. Filibe'de (1867 – 1878), Yoakim Gruev, Nayden Gerov ve Dragan Manchov gibi ünlü Bulgar Ulusal Uyanış aktivistleriyle temasa geçti. 1870 yılında Bulgar Eksarhlığı kurulduğunda ona katıldı. Krichim Manastırı'nda (1869 - 1873) devrimci komite liderlerinden İç Devrimci Örgüt'ün kurucusu Vasil Levski'yi gizlemesiyle de bilinir.[6]

1873'ten itibaren Serez'deki Bulgar kilise topluluğunun başına geçti. Ancak Konstantinopolis Patrikhanesi'nin baskısıyla Osmanlılar tarafından tutuklandı, işkence gördü ve ölüm tehdidi aldı.[7] 1874'te Osmanlı makamları tarafından Serez'de hapsedildi. Plovdiv bölgesindeki Bulgar devrimci hareketine dahil olmakla suçlandı. Daha sonra Theodosius, Yunan Metropoliti'nin yardımıyla serbest bırakıldı. Serbest bırakılması için yapılan yoğun baskı nedeniyle Eksarhlık'tan vazgeçti.[8] Ancak aynı yıl, Üsküp ve Ohri piskoposluklarının Hristiyan nüfusu ezici çoğunlukla Eksarhlığa katılma lehinde oy kullanmasıyla Theodossius tövbe etti ve Bulgar Kutsal Sinodu onu görevine iade etti.[9] 1874 ve 1875 yılları arasında Theodosius, Serez bölgesindeki yerel Bulgar Ortodoks Kilisesi teşkilatının başkanıydı. 1875'te başmandrit olarak atandı ve o sırada Bulgar Eksarhlığı'nın yetkisi altında olan Niş Metropoliti'nin yardımcısı oldu. 1876-1877'de İstanbul'da tekrar Bulgar Aziz Stephen Kilisesi'nde görev yaptı. 1878 ve 1880 yılları arasında Eksarh, Osmanlı-Rus Savaşı'nın başlamasından sonra Filibe'de mahsur kaldı ve görevlerini orada gerçekleştirdi.

Theodosius, Eksarhane içinde yüksek rütbeli pozisyonları elinde tutmaya sonra da devam etti. 1880'den 1885'e kadar Babıali'de Eksarhlığın temsilcisiydi ve 1885'te Üsküp piskoposluğuna piskopos olarak seçildi. Ancak göreve başlamak için beş yıl beklemek zorunda kaldı. Bu arada 1887'de Sırp siyasetçi Stojan Novakoviç'in ajanları, sözde Sırp-Makedonlar Birliği'nin temsilcileri Kosta Grupchev ve Nahum Evrov ile bir araya geldi. Örgüt, o sırada Sırbistan'ın Osmanlı başkentinde tam yetkili bakanı olan Novakoviç tarafından yönetiliyordu. Sırp hükûmeti daha sonra Makedonya'daki Bulgar etkisine karşı koymak için Makedonist fikirleri destekledi.[10] Burada Makedon Slavlarının kademeli olarak Sırplaştırılmasını planladı.[11] Bu görüşmeler sonucunda Theodosius onların etkisi altına girdi. Daha sonra, Üsküp piskoposu (1890-1891) olarak Theodosius, Bulgar Eksarhlığı'ndan tekrar fiili olarak vazgeçti ve Ohri Başpiskoposluğunu restore etmeye ve Makedonya'daki piskoposlukları Bulgar Eksarhlığından ayırmaya çalıştı.[12] Planları, Roma Piskoposu'nun yardımıyla bir Makedon Uniat Kilisesi kurmaktı. Ancak kısa sürede başarısız oldular. Önceleri Bulgar Eksarhlığı oluşumunu bekledi, ancak 1891'de Üsküp'te ilk Sırp lisesi açıldmasıyla beklenti boşa çıktı.

1891 sonunda Eksarhlığın ısrarı üzerine Osmanlılar tarafından İstanbul'a iade edildi. Theodosius tövbe etmesine rağmen, ayrılıkçılığı nedeniyle 1892'de Eksarh tarafından yüksek pozisyonundan kovuldu. Simeon Radev'e göre, piskopos Theodosius'un ayrılıkçılığı Eksarhk I. Joseph'e olan kişisel nefretinden kaynaklanıyordu.[13] Petko Slaveykov, Theodosius'un Makedonculığının Yunan propagandasından ilham aldığına inanıyordu. Gerçekten de faaliyetleri Yunan yanlısı eylemciler tarafından olumlu karşılandı.[14] Makedon Ortodoks Kilisesi tarihi üzerine Makedon uzmanlarının çoğu, Theodosius'un dini ayrılıkçılığının gerçekten erken Makedon milliyetçiliğinin bir biçimine örnek teşkil ettiğini düşünmektedir.[15] Eksarhlık tarafından görevlerinden alındı ve Sofya yakınlarındaki Dragalevtsi Manastırı'na sürgüne gönderildi. Orada 1892'den 1901'e kadar olan dönemi, kurgu ve dini literatür çevirileriyle uğraşmakla ve daha önce olduğu gibi Makedon sorunu'nda Bulgar yanlısı bir tutum sergilemekle geçti.[16][17]

Sonuç olarak affedildi ve 1901 ile 1906 yılları arasında Filibe Piskoposluğu'nda ve ardından Bachkovo Manastırı'nda ve Rila Manastırı'nda piskopos olarak görev yaptı. 1910'da, o sırada boş olan Üsküp Metropoliti'ne yeniden aday olmayı denedi, ancak basında gösterdiği Eksarhlık yanlısı pozisyonlara rağmen reddedildi.[18] 1913'te Bulgar Exarhat ve IMORO'nun düzenlediği bir misyon olan Rodoplarda Pomakların Hristiyanlaştırılmasına katıldı.[19] Katolik özlemlerinden tamamen tövbe ederek, Sinod'un 1914'te Uniate hareketine karşı mücadele için bastığı ve kullandığı Ortodoks Kilisesi ve Katolik Propaganda broşürünü yazdı. Bu süre zarfında Sofya'da görev yaptı ve Kasım 1915'te Bulgar ordusunun Makedonya'daki Sırp birliklerini yenmesi sonrası Zafer Bayramı vesilesiyle ayin düzenledi, dualar okudu.[20] Piskopos Theodosius, bölgenin Bulgaristan'ın bir parçası olduğu 1915 ve 1919 yılları arasında Gümyurdzhina'nın (Gümülcine) kısa ömürlü piskoposluğunu da yönetti. Hayatının son yıllarını Sofya'da edebi faaliyetlerle geçirdi - kitaplar ve yabancı edebiyat çevirileri yazdı.[21]

1910'dan beri Bulgaristan Bilimler Akademisi üyesi olan Theodosius, din üzerine makaleler yazdı. Ayrıca Virgil, François-René de Chateaubriand, John Milton ve diğerlerinin bazı eserlerini Bulgarcaya çevirdi. "Mir" gazetesinde yayınlanan makalelerinden birinde, ilk olarak, Bulgar Ulusal Uyanışının atası olan Hilendarlı Aziz Paisius'un Makedonya'nın Pirin kentindeki Bansko'da doğduğunu ve Makedonya imajının inşasına önemli ölçüde katkıda bulunduğunu iddia etti.[22]

Ayrıca bakınız

Galeri

Kaynakça

  1. ^ Bishop Theodosius translated into Bulgarian works by Epictetus, Virgil, Milton and Chateaubriand (Bogdanov 1991: 46).For more see: Dimitrov, Vladimir (2009) The Minov Family of Zographs: Personalities and Works. Scripta & e-Scripta : The Journal of Interdisciplinary Medieval Studies, 7 . pp. 267-280. 22 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISSN 1312-238Х.
  2. ^ Владимир Трендафилов, Александър Шурбанов, Преводна рецепция на европейска литература в България: в 8 тома, том 1, Академично изд-во "Проф. Марин Дринов", 2000, ISBN 9548712059, стр. 59-61.
  3. ^ Although he was named Bulgarian metropolitan bishop in Skopje, in 1890–1892 Gologanov tried to establish a separate Macedonian Church, an activity that resulted in his dismissal and temporary marginalization. Thus after this short period as an early Macedonian national ideologist, Gologanov again became a Bulgarian bishop, as well as a writer and a member of the Bulgarian Academy of Sciences. As we have seen, he contributed significantly to the construction of the image of Macedonia as “cradle of the Bulgarian Revival” through his “data” about Paisiy Hilendarski's birthplace For more see: A Vezenkov, The Concept of National Revival in Balkan Historiographies, p. 450; In: Entangled Histories of the Balkans - Volume Three. Authors: Alexander Vezenkov and Tchavdar Marinov, BRILL, 2015, ISBN 9004290362, p. 451.
  4. ^ Theodossius of Skopje (1846–1926). Bulgarian Exarchist metropolitan of Skopje, born as Vasil Gologanov in the village of Turlis near Serres. Theodossius (Teodosij) is credited by the Macedonian historiography for his attempt to restore the autocephaly of the Ohrid Archbishopric under the aegis of the Catholic Church in 1891. Bulgarian historians have explained this initiative with Theodossius’s personal animosity toward the Istanbul-based Exarch Joseph. Removed from the Skopje See in 1892, he was exiled to a monastery near Sofia. From 1901 to 1906, Theodossius was the metropolitan of Plovdiv, and from 1913 to 1919 was the Bulgarian bishop of Maroneia in present-day Greek Thrace. Theodossius was also a member of the Bulgarian Academy of Sciences. Dimitar Bechev, (2009) Historical Dictionary of the Republic of Macedonia, Historical Dictionaries of Europe, No. 68, The Scarecrow press, ISBN 978-0-8108-5565-6, p. 220.
  5. ^ "Григорович, Виктор. Очерк путешествия по европейской Турции, 1877, стр.124". 17 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2022. 
  6. ^ "Митрополит Теодосий: „Беше при мене Василий Левски…" Вестник ТРЕТА ВЪЗРАСТ, 21 октомври 2017 г". 22 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2022. 
  7. ^ At the insistence of the Greek metropolitan of Serres, the chairman of the Serres Bulgarian ecclesiastical community, Theodosius (later Metropolitan of Skopje), was arrested in the village of Frashteni, where he served on January 4, 1873, and, despite protests from the whole village, was taken to Serres. On the way he was very tortured and beaten. The Greek priest in the village advised him to recognize the Patriarchate, because otherwise he would have suffered badly in Serres and he could have been killed. In Serres, the mutesarifin Haidar Bey released him, but due to Greek threats, Theodosius moved to a Turkish house. Because even after that. Theodosius went to serve in the Bulgarian villages, he was summoned before the Greek metropolitan and other Greek leaders to give explanations why he went to the villages to serve in Bulgarian and was threatened with imprisonment. Иван Снегаров. Отношенията между Българската църква и другите православни църкви след провъзгласяването на схизмата. по "Църковен архив", книга III-V, София — печатница "П. Глушков" — 1929.
  8. ^ Борис Цацов, Архиереите на Българската православна църква: Биографичен сборник, Принцепс, 2003, ISBN 9548067757, стр. 297.
  9. ^ 141-во засед. на Св. Синод, 16 януари 1874 г., стр. 316.
  10. ^ Claudia-Florentina Dobre, Cristian Emilian ed., Quest for a Suitable Past: Myths and Memory in Central and Eastern Europe, Central European University Press, 2018, 9633861365, p. 139.
  11. ^ Contested Ethnic Identity: The Case of Macedonian Immigrants in Toronto, 1900–1996, Chris Kostov, Peter Lang, 2010, 3034301960, p. 65.
  12. ^ Theodosius of Skopje Centralen D'rzhaven istoricheski archiv (Sofia) 176, op. 1. arh.ed. 595, l.5-42 - Razgledi, X/8 (1968), p.996-1000.
  13. ^ "Simeon Radev. "Early Memories" (Симеон Радев. „Ранни Спомени")". 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2022. 
  14. ^ Roumen Daskalov, Tchavdar Marinov, Entangled Histories of the Balkans - Volume One: National Ideologies and Language Policies, BRILL, 2013, 900425076X, p. 288.
  15. ^ С. Димевски, Присуството на Теодосиј Гологанов во развојот на македонската национална мисла во епохата на национално - револуционерното движење, Скопје, 1976.
  16. ^ Theodosius of Skopje. Memories from the times of the Bulgarian political and religious revival (Otalamci). A collection honouring Metropolitan Simeon, Metropolitan of Preslav and Varna, Sofia 1922, 212-19. (in Bulgarian: Теодосий Скопски. Спомени от епохата на българското духовно и политическо възраждение (Отъломци). Сборник в чест на Варненский и Преславский Митрополит Симеон, София 1922, 212-219.)
  17. ^ „Беззащитно във всяко едно отношение, българското население, онеправдано от местните власти и бедно от материална и умствена страна, то представляваше твърде удобна почва за насаждането и възприемането на всякакви пропагандистични идеи. На това се дължеше и успехът на чуждите пропаганди в такива чисто български градове в Македония като Воден, Ресен, Лерин, Неврокоп, Щип и пр., където български училища нямаше, или ако имаше те бяха незначителни, а гръцки училища имаше по градове и по села и добре бяха наредени." Теодосий Гологанов - бивш митрополит Скопски, вестник „Ден", София, 20 септември, 1910 год., бр. 2322.
  18. ^ „Беззащитно във всяко едно отношение, българското население, онеправдано от местните власти и бедно от материална и умствена страна, то представляваше твърде удобна почва за насаждането и възприемането на всякакви пропагандистични идеи. На това се дължеше и успехът на чуждите пропаганди в такива чисто български градове в Македония като Воден, Ресен, Лерин, Неврокоп, Щип и пр., където български училища нямаше, или ако имаше те бяха незначителни, а гръцки училища имаше по градове и по села и добре бяха наредени.“ Теодосий Гологанов – бивш митрополит Скопски, вестник „Ден“, София, 20 септември 1910 г., бр. 2322.
  19. ^ Елдъров, Светозар. Православието на война. Българската православна църква и войните на България 1877-1945, София 2004, с. 112.
  20. ^ Празникът на победите– 27 ноември, непознатата история на бойния празник на Българската Армия. Светлозар Елдъров, проф. д.и.н. списание Военноисторически сборник, ISSN 0204-4080, бр. 4, 2004 г.
  21. ^ Писма и изповеди на Иван Гологанов: Веда Словена, Христо Спирев, ВУДУТЕК ООД, 2015, 5 стр.
  22. ^ Първото сведение, че от Банско е първобудителят се свързва с публикация във в-к"Мир" от 18-ти април 1912 г., в която Теодосий, митрополит Скопски споделя свой спомен за негов родственик и съселянин от с. Търлис, Неврокопско, който му разказвал за "един хилендарски калугер, йеромонах Паисий, негов съотечественик от Банско, Разложко."

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Üsküp</span> Kuzey Makedonyanın başkenti

Üsküp, Kuzey Makedonya'nın başkenti ve en büyük kentidir. Ülkenin politik, kültürel, ekonomik ve akademik merkezi olan kent, ortasından geçen Vardar Nehri tarafından ikiye ayrılır.

<span class="mw-page-title-main">Sveti Stefan Kilisesi</span> İstanbulda bir kilise

Sveti Stefan Kilisesi bilinen adıyla Demir Kilise, İstanbul, Fatih'te, Balat'la Fener semtleri arasında Haliç kıyısında yer alan, Bulgar Eksarhhanesi'ne bağlı kilise. 25 Ekim 1859 senesinde İstefanaki Bey adına inşa edilen kilise, 2018'de yedi yıllık restorasyonun ardından tekrar hizmete girdi.

<span class="mw-page-title-main">İkinci Bulgar İmparatorluğu</span> 12-14. yüzyıllar arasında hüküm sürmüş Bulgar devleti.

İkinci Bulgar İmparatorluğu, 1185 ile 1396 yılları arasında var olmuş Bulgar devletidir.

<span class="mw-page-title-main">Bulgar İmparatorluğu</span>

Bulgar İmparatorluğu ya da Bulgar Çarlığı, Orta Çağ Avrupa tarihinde Bulgar devletine verilen isim. Varlığını sürdürdüğü süre boyunca, Balkanlar bölgesinde, özellikle Bizans İmparatorluğu'na rakip bir güç olarak, kilit rol oynamış bir devlettir. İlki 7. ve 11. yüzyıllarda, ikincisi ise ise 12. ve 14. yüzyıllarda olmak üzere, iki kez tarih sahnesine çıkmıştır. İkisi de bölgelerindeki Bizans hakimiyetinin sona ermesi üzerine vücut bulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Koço Ratsin</span> Şair-Yazar

Koço Ratsin, Makedon şair, yazar. Bulgaristan'daki bazı yazarlar tarafından Bulgar olarak da kabul edilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Yane Sandanski</span> Makedon devrimci

Yane Ivanov Sandanski veya Jane Ivanov Sandanski Bulgaristan ve Kuzey Makedonya'da ulusal kahraman olarak tanınan bir devrimci. Başlangıçta Yüksek Makedon-Edirne Komitesi'ne (YMEK) katıldı, ancak daha sonra İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'ne (İMDÖ) geçti. Serez bölgesinde İMDÖ'nün liderlerinden ve örgütün aşırı solcu kanadının başında yer aldı.

<span class="mw-page-title-main">Üsküp Maratonu</span>

Üsküp Maratonu, Kuzey Makedonya'nın Üsküp kentinde her yıl mayıs ayında düzenlenen maraton yarışı.

<span class="mw-page-title-main">Kral Kızı Türbesi</span>

Kral Kızı Anıtı veya Kral Kızı Türbesi, Kuzey Makedonya, Üsküp'teki Üsküp Aziz Kiril ve Metodius Üniversitesi'nin Doğa Bilimleri ve Matematik Fakültesi yakınlarında bulunan ve Bosnalı prenses Catherine'e adanmış bir türbe. Türbe 1963 Üsküp depreminde tahrip olduktan sonra 2014 yılında Makedonya Kültür Bakanlığı tarafından Bosna-Hersek Kültür ve Spor Bakanlığı'nın mali katkıları ile yeniden inşa edildi.

<span class="mw-page-title-main">Mile Nedelkoski</span> Makedonyalı şair

Mile Nedelkoski, Makedon şair, romancı, öykü ve oyun yazarı.

<span class="mw-page-title-main">Kuzey Makedonya'da tarihyazımı</span>

Kuzey Makedonya'da tarih yazımı, o ülkenin tarihçileri tarafından kullanılan tarihsel çalışmaların metodolojisidir. SR Makedonya'nın Yugoslavya'nın bir parçası olduğu 1945'ten beri geliştirilmiştir. Stefan Troebst'e göre, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti dönemindeki Marksist tarih yazımı ile neredeyse aynı gündemi korudu. Yugoslav dönemiyle yakından ilişkili olan ve o dönemin gerçek ulusal mitleri üzerinde çalışan Makedon tarihçilerin nesli hala kurumlardan sorumlu. Aslında, tarih yazımı alanında Yugoslav komünizmi ve Makedon milliyetçiliği yakından ilişkilidir. Ulf Brunnbauer'e göre, modern Makedon tarih yazımı son derece siyasallaşmış, çünkü Makedon ulus inşa süreci hala gelişme aşamasında. Farklı yaklaşımlar önerilmez ve alternatif görüşleri ifade eden insanlar ekonomik sınırlamaları, akademik kariyerbaşarısızlığını ve "ulusal hainler" olarak damgalanmayı göze almaktadırlar. Troebst 1983 yılında, SR Makedonya'daki tarihi araştırmaların hümanist ve uygar bir son olmadığını, doğrudan siyasi eylemle ilgili olduğunu yazmıştı. Modern Avrupa'da historiyografi ve siyasetin karşılıklı bağımlılığı böyle bir olgu gözlenmemiştir. Etnik Makedonlar 20. yüzyıl öncesi birincil kaynaklarda nadiren yer alsalar da, son zamanlarda Makedon ulusunun Balkanlar'daki en eski millet olduğu şeklindeki aldatıcı fikri, Antik çağlardan Modern zamanlara kesintisiz bir şekilde dayatmak için bir ulus inşa projesi tanıtıldı. Bazı yerli ve yabancı bilim adamları, amacı tarih boyunca ayrı bir Makedon ulusunun sürekli varlığını onaylamak olan inkârcı bir tarih yazımının bu gündemini eleştirdiler. Bu tartışmalı dünya görüşü, modern etnik ayrımları geçmişe yansıttığı için tarih dışıdır. Tarihin böylesine güçlendirilmiş, etnosantrik bir okuması, Makedon ulusal kimliğinin çarpıtılmasına katkıda bulunur ve tarihi bir akademik disiplin olarak alçaltır. Bu tür tarihyazımları altında nesiller boyu öğrenci sahte tarih eğitimi aldı.

Strumitsa Muharebesi Birinci Bulgar İmparatorluğu ile Bizans İmparatorluğu kuvvetleri arasında Ağustos 1014'te Kuzey Makedonya'nın Strumica şehri yakınlarında meydana gelmiştir. İmparator Samuil'in oğlu Gavril Radomir komutasında Bulgar kuvvetleri, muharebede ölen Selanik valisi Theofilaktos Botaneiatis komutasında Bizans kuvvetlerini mağlup etmişlerdir. Valisinin ölümünden sonra Bizans İmparatoru II. Basileios, Bulgaristan'dan geri çekilmek zorunda kaldı ve son Belasitsa Muharebesi'ndeki başarısından yararlanamadı.

<span class="mw-page-title-main">Pançe Doref</span>

Pançe Doref Efendi, Bulgar avukat, halk figürü, diplomat ve tarihçidir, ilk Bulgar Osmanlı Çalışmaları uzmanlarından biridir.

<span class="mw-page-title-main">Todor Pavlof</span> 1878 doğumlu Makedon asıllı Osmanlı ve Bulgar siyasetçi

Todor Pavlof Efendi, Bulgar diplomattır, İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'nün bir aktivistidir ve Bulgar Eksarhlığı'nda barış danışmanıdır.

Miladinov kardeşler, Dimitar Miladinov (1810–1862) ve Konstantin Miladinov (1830–1862), Osmanlı Makedonya'sındaki Bulgar ulusal hareketinin şairleri, folklorcuları ve aktivistleriydi. En çok, Bulgar edebiyatına ve Bulgar Ulusal Dirilişi sırasında folklor çalışmalarının doğuşuna yaptıkları katkıların en büyüğü olarak kabul edilen Bulgar Halk Şarkıları adlı halk şarkıları koleksiyonlarıyla tanınırlar. Konstantin Miladinov, Rusya'da kaldığı süre boyunca yazdığı Taga za Yug şiiriyle de ünlüdür.

Makedonya Hussar Alayı, Rus İmparatorluk Ordusu'nda yer alan askeri bir birimdi. Makedonya Hussar Alayı'nın kuruluşu 10 Mayıs 1759'da gerçekleşti. Hussar'lar, yeni göç ve Avusturya Veraset Savaşı'nın etkileri nedeniyle değişken hale gelen Rusya'nın güney sınırlarını savunmak için görevlendirilmişti. Takip eden on yıllar boyunca, alay 1783'te kalıcı olarak dağılmadan önce sık sık dağıldı ve yeniden düzenlendi.

Georgi Pulevski, bazen de Gjorgji veya Gjorgjija Pulevski olarak da yazılır, bugün Bulgarlardan farklı bir Makedon ulusunun yanı sıra ayrı bir Makedon dili fikrini halka açık bir şekilde ifade eden ilk yazar olarak bilinen bir Mijak yazar ve devrimciydi. Pulevski, 1817'de Galicnik'te, o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliğinde doğdu ve 1895'te Bulgaristan Prensliği Sofya'da öldü. Taş ustası eğitimi aldı, Makedon dili ve kültürü ile ilgili konularda kendi kendini yetiştiren bir yazar haline geldi. Bulgaristan'da bir Bulgar olarak kabul edilir ve Makedon milliyetçiliğinin erken dönem temsilcisi olarak görülür.

<span class="mw-page-title-main">Makedon Cemiyeti</span>

Makedon Cemiyeti ya da Gizli Makedon Cemiyeti 1885 yılında Makedon Slavları tarafından Bulgaristan'ın Sofya kentinde kurulan ve özellikle Bulgarların etnik kimliğinden ayrılan bir tür Sırp yanlısı Slav Makedon kimliğini teşvik etmek, Ohri Başpiskoposluğunun Bulgar Eksarhlığı'ndan ayrı olarak kurulmasını sağlamak ve güçlü Sırp dil etkisi ile Makedon dilinin kullanımını artırmak amacıyla kurulan gizli örgüttür. Liderleri Naum Evrov, Kosta Grupčev, Vasilij Karajovev ve Temko Popov'du. Belgrad'dan Sofya'ya gönderildiler. O sıralarda, Sırpların Makedonya'ya yönelik politikasının Bulgarofobi, Eksarkizm karşıtlığı ve Makedon lehçelerinin Sırpçalaştırılması gibi temel varsayımları, Sırbistan hükûmeti tarafından finanse edilen çeşitli kuruluşlar tarafından destekleniyordu. 1886'da Bulgar hükûmeti örgütü ifşa etti ve örgüt dağıtıldı. Liderleri aynı yıl Sırbistan Hükûmeti'nin bu geçici Makedon Derneği ile bir işbirliği kurduğu Belgrad'a gittiler. Sırbistan Hükûmeti, Makedon hareketine destek vererek, Makedon Hristiyan Slavlarının Bulgarlaşma sürecini bastırma veya onları Bulgarlaştırmadan arındırma niyetindeydi. Aynı yıl Sırp-Makedon işbirliğine uygun olarak İstanbul'da Sırp-Makedonlar Derneği kuruldu. Sırbistan'ın Makedonya'daki çıkarlarıyla bu uzlaşma, daha sonra ayrılıkçı programını tamamen terk etmesine yol açtı. Sonuç olarak, daha sonra üyeleri zaten yalnızca Sırp yanlısı fikirleri desteklediler.

Yordan Nikolof Efendi, ayrıca Belomorski takma adıyla tanınır, Makedonyalı bir Bulgar eğitimci ve Pirlepe'deki İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'nün aktivistidir.

<span class="mw-page-title-main">Marin Drinov</span>

Marin Stoyanov Drinov, , hayatının çoğunu Rusya'da geçirmiş olan, Ulusal Uyanış döneminden bir Bulgar tarihçi ve filologdu. Bulgar tarihçiliğinin yaratıcılarından biriydi. Drinov, Bulgaristan Bilimler Akademisi'nin kurucu üyesi ve aynı zamanda ilk başkanıydı.

<span class="mw-page-title-main">Angel Tanasov</span>

Angel Tanasov veya Anđelko Tanasović, Osmanlı Makedonya'sında faaliyet göstermiş bir Bulgar isyancı liderdir.