İçeriğe atla

Özelleştirme

Özelleştirme, yaygın ve dar anlamıyla "bir şeyi kamu sektöründen özel sektöre taşımak" demektir. Ayrıca bazen, yoğun bir şekilde düzenlenen özel bir şirket veya sektörün daha az düzenlenir hale gelmesi durumunda deregülasyon ile eşanlamlı olarak kullanılır.[1]

Devlet fonksiyonları ve hizmetleri de özelleştirilebilir ("franchising" veya "out-sourcing" olarak da bilinir); bu durumda, özel kuruluşlar devlet programlarının uygulanması veya daha önce devlet tarafından işletilen kurumların yetkisinde olan devlet hizmetlerinin yerine getirilmesi ile görevlendirilir. Bazı örnekler arasında gelir toplama, kolluk kuvvetleri, su temini ve cezaevi yönetimi yer almaktadır.[1]

Özelleştirme kavramının tanımlanmasına yönelik teori ve uygulamada kabul gören iki yaklaşım vardır. Bunlar, dar ve geniş anlamda özelleştirme tanımlarıdır. Özelleştirme dar anlamıyla, “mülkiyeti ve yönetimi devlete ait olan iktisadi üretim birimlerinin özel sektöre devri” olarak tanımlanmaktadır. Dar anlamda özelleştirmede mutlak olarak mülkiyetin devrinin (en az % 51'nin devrinin) gerçekleşmesi ve yönetimin özel kesime geçmesi gerekmektedir.[2] Ancak bir başka görüşe göre daha az oranda bir hisse satışı da özelleştirme sayılmalıdır. Çünkü %51’in altında bir hisse yönetimi ele geçirmek için yeterli olabilir. Geniş anlamda özelleştirme, mülkiyet veya yönetim transferinden daha fazlasını ifade etmektedir ki, bir iktisadi organizasyonu serbest piyasa mekanizmasına göre işleyen yapıya kavuşturmayı ve bunun için gerekli uygulamaları yapmayı kapsamaktadır.[3]

Geniş anlamda özelleştirme kavramının içine giren unsurlar;[4] devletin çeşitli şekillerde (yasal, doğal vb.) oluşturduğu mal ve hizmet üretimindeki kamusal tekellerin kaldırılması, kamu hizmetlerinden (sosyal mallardan) mümkün olanların fiyatlandırılması, kamu kesimi tarafından üretilen mal ve hizmetlerin finansmanının özel kesimce sağlanması, KİT’lerin mülkiyet devrinin yanı sıra, özel kesime kiralanması, yönetimin özel kesime devri, deregülasyon[5] (kurumsal serbestleşme); yani özel firmaların faaliyetlerinin düzenlenmesi ile ilgili kamu tarafından konulan kurallara son verilmesini içermektedir. Bu çerçeve içinde özelleştirme bir bütün olarak devletin iktisadi faaliyetlerinin sınırlandırılmasını ve ekonomide piyasa güçlerinin etkili kılınmasına ilişkin bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Kısaca, mülkiyetin devri dışındaki uygulamaların geniş anlamda özelleştirme tanımını oluşturduğu söylenebilir ki buna özelleştirme benzeri uygulamalar ya da diğer bir deyişle özelleştirme alternatifleri eklenebilir. Örneğin imtiyaz devri, yönetim devri, kiralama yöntemi, gelir ortaklığı yöntemi gibi yöntemler de geniş anlamda özelleştirme kapsamına dahil edilebilecektir.[3]

Geniş anlamda özelleştirmede kamu kurum ve kuruluşlarının mülkiyet devrinin yanı sıra aşağıdaki öğeler de vardır;

  • Kamu kurum ve kuruluşlarının özel kesime kiralanması
  • Bir mal ya da hizmetin üretim ve dağıtımını sağlamak üzere özel kişilere imtiyaz verilmesi
  • Kamu kesimi tarafından üretilen mal ve hizmetlerin finansmanının özel kesimce sağlanması
  • Yönetimin özel kesime devri
  • Mal ve hizmet üretimindeki kamusal tekellerin kaldırılması
  • Kurumsal serbestleşme (yetkili kamu makamları tarafından belirli kurallara bağlanmış olan mal, hizmet üretim ve dağıtımının kuralsızlaştırılması ya da kural koyma ve uygulama yetkisinin özerk düzenleyici kuruluşlara devri)

Kaynakça

  1. ^ a b Chowdhury, F. L. (2006). Corrupt Bureaucracy and Privatisation of Tax Enforcement. Dakka: Pathak Samabesh. 
  2. ^ YILMAZ, Erol (2002). Ekonomik Perspektiften KİT’ler, Özelleştirme ve Uygulama. Ankara. 
  3. ^ a b ORKUNOĞLU, Işıl Fulya (2010). "Özelleştirme ve Alternatifleri". Akademik Bakış Dergisi. Kırgızistan (Ekim-Kasım-Aralık). 
  4. ^ AKALIN, Güneri (1990). Kit Ekonomisi. Ankara: Yeniçağ Yayınları. 
  5. ^ NANKANİ (2005). "Economıc Growth ın the 1990s Learning from a Decade of Reform". Privatization and Deregulation: A Push Too Far? (PDF). World Bank Publication. 12 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 3 Kasım 2015. 

İlgili Araştırma Makaleleri

İşletme; kâr amaçlı kurumların kuruluşu, finansmanı, üretim araçlarının sağlanması, üretilen mal ve hizmetlerin pazarlanması, örgütlenmesi, yönetilmesi ve finansal olaylarının izlenmesini inceleyen bir sosyal bilimdir. Türkçede ayrıca mal ve hizmet üretiminin gerçekleştirildiği iktisadi birimler için de kullanılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Dünya Ticaret Örgütü</span> DTOnun 100 Grupu 10 oyun Botu ve herkesin rahatlikla kullana bilecegi Userbotu var

Dünya Ticaret Örgütü (DTÖ), çok taraflı ticaret sisteminin yasal ve kurumsal organıdır. WTO, hükûmetlerin iç ticaret yasalarını ve düzenlemelerini nasıl yapacakları hususunda yasal bir çerçeve ortaya koymakta olup toplu görüşmeler ve müzakereler yoluyla ülkeler arasında ticari ilişkilerin geliştirildiği bir platformdur.

Finansal kiralama veya İngilizce adıyla leasing, işletmelerin kuruluş veya büyüme dönemine geçtiklerinde, yatırımlarını gerçekleştirmek için ihtiyaç duydukları orta vadeli finansman yöntemlerinden birisidir.

Varlık Dayalı Menkul Kıymetleştirme (securitization), borçlanma aracı olarak banka kredilerinin yerini alan ciro edilebilir enstrümanların gelişimidir. Tasarruf kurumlarının ve diğer aracıların likit olmayan aktiflerinin paketlenerek menkul kıymetlere dönüştürülmesi işlemidir.

Yap-İşlet-Devret (YİD) modeli, geniş anlamda bir kamu altyapı yatırım veya hizmetinin finansmanı özel bir şirket tarafından karşılanarak gerçekleştirilmesi ve kamu tarafından belirlenen bir süre için işletilmesi ve yine bu süre içinde ürettiği mal veya hizmeti, tarafların karşılıklı saptadıkları bir tarife uyarınca kamu kuruluşlarına satması ve sürenin sonunda işletmekte olduğu tesisleri bakımı yapılmış, eksiksiz ve işler durumda ilgili kamu kuruluşuna devretmesidir.

<span class="mw-page-title-main">Devlet Hava Meydanları İşletmesi</span>

Devlet Hava Meydanları İşletmesi (DHMİ), Türkiye sınırları içindeki havalimanlarının işletilmesi ve Türk hava sahasındaki trafiğin düzenlenmesi ve denetimiyle görevli kamu iktisadi kuruluşu.

Kamu İktisadi Teşebbüsü (KİT) kavramı devletten devlete değişmekle birlikte, genel olarak kamusal kaynakları kullanmak yoluyla ekonomik alanda faaliyet gösteren Devlet Kuruluşlarını ifade eder. Uluslararası literatürde "devlet şirketi" olarak geçen bu kavram, sahibi olan hükûmet adına ticari faaliyetlerini üstlenen bir tüzel kişiliği ifade eder. Şirketlerin hukuki durumu hükûmetin bir parçası olma veya devletin düzenli bir hissedarı olduğu şirketler arasında değişmektedir. Devlete ait şirketler, genellikle demiryolları ve telekomünikasyon, stratejik mal ve hizmetler, doğal kaynaklar ve enerji, politik olarak hassas iş, yayın, alkol ve tütün ürünleri ve sağlık ürünleri gibi doğal tekeller ve altyapı alanında yaygındır.

Kamu İktisadi Kuruluşu (KİK), sermayesinin tamamı Devlet'e ait olan ve tekel niteliğindeki mallar ile temel mal ve hizmet üretmek ve pazarlamak üzere kurulan, kamu hizmeti niteliği ağır basan kamu iktisadi teşebbüsüdür.

<span class="mw-page-title-main">Özelleştirme İdaresi Başkanlığı</span>

Özelleştirme İdaresi Başkanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı'na bağlı kamu tüzel kişiliğine sahip, özel bütçeli bir kurumdur. 27 Kasım 1994 tarih, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'la kurulmuştur. İdarede 1 başkan, 3 başkan yardımcısı, toplam 19 daire başkanı ve proje grup başkanı ile birlikte yaklaşık 330 personel görev yapmaktadır.

Kamu sektörü, çeşitli kamu hizmetlerinin sağlanması ile ilgili bir ekonomik sektördür. Ekonominin hem kamu hizmeti hem de kamu işletmelerinden oluşan parçasıdır. Kamu işletmeleri veya devlet mülkiyeti, kamu mülkiyetinde olan, kendi kendini finanse eden ticari işletmelerdir. Kamu sektörünün yapısı birçok ülkeye göre değişir, ancak çoğu ülkede devlet dairesi, belediye, bakanlık, ordu, polis, altyapı, toplu taşıma, eğitim ve sağlık gibi hizmetleri içerir.

<span class="mw-page-title-main">Milli Emlak Genel Müdürlüğü</span>

Milli Emlak Genel Müdürlüğü, Türkiye Cumhuriyeti Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'na bağlı olarak görev yapan bir genel müdürlüktür. Asli görevi Hazineye ait taşınmazların yönetimini sağlamaktır.

Kamu yönetimi, işlevsel anlamda kamu politikaları belirleme ve uygulama, yapısal anlamda ise devletin örgütsel yapısını ifade eder. Kamu, bir ülkedeki halkın bütünü, halk, amme anlamlarına gelirken; kamu yönetimi bu bütünün sevk ve idaresi anlamına gelmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Türkiye Elektrik Dağıtım</span>

Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi (TEDAŞ), Türkiye'de elektrik enerjisinin; dağıtımından ve perakende satışından sorumlu iktisadi devlet teşekkülü.

Kamulaştırma, devletleştirme ya da istimlak, devletin kamu yararını gözeterek özel mülkiyete ait taşınmaz malları bedelini ödeyerek mülkiyetine geçirme işlemidir. Kamulaştırmanın temel dayanağı, kamu yararının gözetilmesidir. Devlet, toplumun genel çıkarlarını korumak ve geliştirmek amacıyla özel mülkiyeti kamulaştırabilir. Devlet, ekonomik ve sosyal düzeni sağlama, toplumsal refahı artırma ve kamu hizmetlerini geliştirme gibi sorumluluklarını yerine getirebilmek için kamulaştırma yetkisini kullanabilir.

Millîleştirme, özel malları millî bir hükûmet veya devlet adına devlet mülkiyeti vererek kamusal mala dönüştürme sürecine verilen addır. Millîleştirme, daha çok özel mallara veya devlet bürokrasisinin alt kanatlarınca - belediyeler gibi - sahip olunan malların devlete transferini içerir. Millileştirmenin karşıtları özelleştirme, kamulaştırmadır. Daha önceden millileştirilen mallar özelleştirildiğinde ve daha sonradan hükûmet tarafından kamu mülkiyeti halini aldığında, yeniden millileştirme yapılmış olur. Genellikle millîleştirmeye tabi bırakılan sektörlere örnek olarak ulaşım, iletişim, enerji, bankacılık ve doğal kaynaklar örnek verilebilir.

<span class="mw-page-title-main">Hazine ve Maliye Bakanlığı (Türkiye)</span> hazine ve maliye işlerinden sorumlu olan bakanlık

Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, hazine ve maliye işlerinden sorumlu olan bakanlıktır.

Temel kamu hizmetleri, bir kamu hizmeti altyapısını koruyan ve genellikle bu altyapıyı kullanarak hizmet veren bir organizasyondur. Kamu hizmetleri, yerel topluluk temelli gruplardan eyalet çapındaki devlet tekellerine kadar uzanan çeşitli devlet tekeli ve düzenlemelerine tabidir. Kamu hizmetleri bedeli elektrik sayacı, su sayacı, gaz sayacı, akıllı sayaç, internet sayacı gibi cihazlarla belirlenir.

<span class="mw-page-title-main">Belarus Devlet Kontrol Komitesi</span>

Beyaz Rusya Devlet Kontrol Komitesi , Belarus'ta bütçenin yürütülmesi üzerinde devlet denetimi yetkisi bulunan, kamu mallarının kullanımı, ekonomik, mali ve vergi ilişkilerin ilişkilerini düzenleyen kamu kurumu. 5 Aralık 1996'da kurulan kurum devlet başkanı, Beyaz Rusya parlamentosu, hükûmet ve diğer kamu kuruluşlarının eylemlerinin yürütülmesinden sorumludur. Devlet Kontrol Komitesi tarafından oluşturulur ve komite başkanı da devlet başkanı tarafından atanır. Leonid Anfimov'dur 19 Ağustos 2014'te Komite Başkanı olarak atandı. Genel merkezi Minsk'te yer alır. Öncülü 1992-1996 yılları arasında faaliyet yürüten Beyaz Rusya Kontrol Ofisi'dir.

Proje teslim yöntemi, bir kuruluş veya mal sahibi tarafından bir başka kuruluşla yasal anlaşmalar yaparak bir yapının tasarım, inşaat, işletme ve bakım hizmetlerini organize etmek ve finanse etmek için kullanılan bir sistemdir.

<span class="mw-page-title-main">Devlet alımları</span>

Devlet alımları, devlet kurumu gibi bir kamu otoritesi adına mal, hizmet ve işlerin satın alınmasıdır. Dolandırıcılık, israf, siyasi yolsuzluk veya yerel korumacılıkı önlemek için çoğu ülkenin yasaları devlet alımlarını bir dereceye kadar düzenler. Bakanlık, devlet dairesi, kamu kurumu, devlet okulları, hastaneleri ve diğer binaları için tedarik yapar. Kanunlar, genellikle, satın almanın değeri belirli bir eşiği aşarsa, satın alma makamının kamu ihalelerine vermesini şart koşar.