İçeriğe atla

Âşık Yoksul Derviş

Aşık Yoksul Derviş
DoğumŞemsettin Kubat
1943 (80-81 yaşında)
Karacalar, Emirdağ, Afyonkarahisar
MeslekHalk ozanı

Aşık Yoksul Derviş (d. 1943, Emirdağ), Türk Bektaşi şair ve halk ozanıdır.

Hayatı

1943 yılında Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesi, Karacalar Köyü'nde dünyaya gelmiştir. Annesinin adı Hatice, babasının adı Seydi olup, 3 kız 2 oğlan kardeşin en küçüğüdür. Şiir yazmaya 12 yaşında başlamıştır. 14-15 yaşlarında, Kuran dersleri aldığı Namık Hoca'nın yanında, Kur'an'ı ezberlemiştir.

1959 yılında İstanbul'a gitmiştir. Kartal Cevizli Dokuma Fabrikası'nda ve Taşlı Tarla Rami'de Büyük Dokuma Fabrikasında çalışmıştır.

Bugüne kadar 12 kitabı yayınlanmıştır. Şiirleri 55 kitap, dergi veya antolojide yer almaktadır. Katıldığı şiir yarışmalarında birincilik, ikincilik, üçüncülük, mansiyon, vb. olmak üzere toplam 19 ödülü vardır.

Şemsettin Kubat şiir yazma yanında "Halk Ozanı" isimlendirmesine tam uymaktadır. Yurt içinde ve yurt dışındaki konserlere katılmaktadır. Ayrıca aşıklar bayramı, şairler şöleni, konser ve festivaller, seminer, sempozyum, panel ve çeşitli oturum ve konuşmalar, Anadolu inanç önderleri toplantıları, Yunus Emre Sevgi Yılı seminerleri gibi birçok sempozyumlarda konuşmacı olarak bulunmuştur. Antalya, Isparta, Afyon, Aydın, Eskişehir, Ankara, Nevşehir illerinde semah zakirliği ve dergah temsilciliği görevlerinde bulunmuştur.

Bazen aruz vezni kullansa da şiirlerini, 5, 6, 7, 8 ve 11 hece ölçüsüyle yazmaktadır. Şiirlerine üç tez çalışmasında atıf yapılmış, kendi ifadesine göre, 1999-2000'de Afyon Kocatepe Üniversitesi'nce 150 sayfalık bir tez konusu olmuştur.

Kubat, Halk Ozanları Kültür Vakfı üyesi olup 5 çocuk babasıdır. Çocuklarından bir kızı ve bir oğluna saz çalmayı öğretmiş, ödül alan şiirleri, yine kendi ifadesine göre, 3 halk Ozanı, 50 kadar sanatçı yetiştirmiştir.

İlkokul mezunu olan Kubat, şiir yazarlığı ve Halk Ozanlığı dışında eski Türkçe-Osmanlıca araştırmacılığı ve imamlık yapmaktadır. İmamlığı Diyanete bağlı bir imamlık değildir.

Şiirlerinde kendisini Kadirî ve Hüseynî olarak nitelendiren Kubat, şiirlerini, aşk, sevgi, destan, deyiş, kardeşlik, dostluk, vatan sevgisi ve ilahi duygularla yazar. Tasavvufî konular yanında kahramanlık, vatan, millet sevgisi, şehitler, Mehmetçik, istiklal, Atatürk, orman gibi farklı temaları işler.

12 adet şiiri Fransızcaya da çevrilen Kubat(1996:85-95), halen Karacalar'da oturmakta ve aşıklık geleneğini sürdürmektedir.

Eserleri

  • Şehitlerin Anısı, Ankara, 1967
  • Gönülden Sesler, Uğur Ofset, Eskişehir, 1986
  • Aşkın Dizeleri; Öztürk Matbaası, Ankara, 1987
  • Yüzbin Oldu Yarelerim, Öztürk Matbaası, Ankara, 1989
  • Dost Eline Götür Beni, Öztürk Matbaası, Ankara, 1989
  • Nefeslerin Özü, Ufuk Ofset, Ankara, 1993
  • Hoşgörü, Kültür Bakanlığı H.G.M., Ankara, 1993
  • Yunusca, Erk Yayıncılık, Ankara, 1996
  • Deyişlerin Dilinden, Güler Ofset, Ankara, 1997
  • Güzelleme, Gürler Ofset, Ankara, 1997
  • Duygularla Nefeslerle Evrenseldir Şiirimiz, Altın Ofset, 1999, Afyon
  • Aşık Yoksul Derviş, hayatı ve Edebi Kişiliği

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Pîr Sultan Abdal</span> Türk halk şairi, ozan

Pîr Sultan Abdal, 16. yüzyılda Anadolu'da yaşadığı varsayılan Alevi-Bektaşi Türk/Türkmen âşık, sözlü Türkçe ve âşık halk edebiyatının, Alevi inancının en önemli temsilcilerinden Yedi Ulu Ozan'dan biri, zakir ve dede.

Türklerin Anadolu'ya geldikten sonra edebiyatları iki gruba ayrılmıştır. Arapça ve Farsçayı çok iyi bilen aydınların oluşturduğu "Yüksek Zümre Edebiyatı" ve İslam öncesinden gelen sözlü bir "Halk Edebiyatı". Anadolu'ya göç eden Türkler arasında aynı ayrım devam etti. Medrese eğitimi gören aydın kesim Arap ve Fars edebiyatlarının tesirini devam ettirirken, halk yine saz şairleri aracılığıyla halk edebiyatını devam ettirdi. Dolayısı ile Anadolu Türk Edebiyatı iki grupta incelenmektedir. Bu gruplardan biri halk edebiyatıdır.

<span class="mw-page-title-main">Nesimi Çimen</span> Türkmen halk ozanı

Nesimi Çimen, Türk halk ozanı.

Güzelleme, Âşık Halk Edebiyatı'nda kullanılan; konusu aşk ve sevgi olan lirik şiirlere verilen ad. Güzellemeler, semai ya da koşma nazım biçimleriyle yazılırlar.

<span class="mw-page-title-main">Murat Çobanoğlu</span> Halk ozanı

Murat Çobanoğlu, Türk halk ozanı.

<span class="mw-page-title-main">Yunus Emre</span> Türk şair ve mutasavvıf (1240–1320)

Yunus Emre (1240-1320), Anadolu sahasında yetişmiş Türk şair ve mutasavvıf. 13. yüzyılın son yarısı ve 14. yüzyılın başlarında yaşamış Türkmen bir derviş olan Yunus Emre, Anadolu'da Türkçe şiirin öncüsüdür. Tarihî şahsiyeti hakkındaki bilgiler yetersiz, hatta birbirini yalanlayıcı nitelikte olmakla birlikte biraz da menkıbelere karışmıştır. Yunus Emre hakkında biyografik bilgi veren velayetnameler ile manzum şiirler dışında temel kaynak bulunmamaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Âşık Veysel</span> Türk halk ozanı (1894-1973)

Âşık Veysel, gerçek adıyla Veysel Şatıroğlu, Türk halk ozanı ve şair. Afşar boyunun Şatırlı obasına mensup olan Veysel Şatıroğlu, Gülizar ve Ahmet Şatıroğlu çiftinin çocuklarından biri olarak 25 Ekim 1894'te Sivas Vilayeti'nin Tenos kazasında doğdu. Çocukken görme yetisini kaybetmesine rağmen şiirlerinde hoşgörü, sevgi, birlik ve beraberlik, vatanseverlik ve tabiat konularını işleyen Âşık Veysel; "Uzun İnce Bir Yoldayım", "Dostlar Beni Hatırlasın", "Kara Toprak" ve "Güzelliğin On Para Etmez" gibi birçok eser bıraktı. Türkiye'de âşıklık geleneğinin en önemli temsilcilerinden birisi olarak kabul gören Veysel, Türkçeyi en yalın ve güçlü şekilde kullanan isimlerden birisi olarak kabul edilmektedir.

Ruhsati, asıl adı Mustafa olan köy şairi. Sivas'ın Deliktaş bucağında 1835 yılında doğmuş ve ömrünün hemen hemen tamamını burada geçirmiştir. Babasının adı Mehmet'tir. Eflatun Cem Güney, annesinin adının Safiye olduğunu savunur.

Kayıkçı Kul Mustafa, Türk halk edebiyatının Bektaşî koluna bağlı halk ozanı. Şairin doğum ve ölümüyle ilgili net bilgiler bulunmamakla beraber; 17. yüzyıl ozanı olduğu belirlenebilmiştir. Kimi kaynaklarca 1658'de öldüğü rivayet edilmektedir. Ancak bu iddianın tersi olarak 1659'dan sonra öldüğünü savunan araştırmalar da vardır. Edebiyatçı Ahmet Kabaklı ise Kayıkçı Kul Mustafa'nın ölümünün 1646'dan sonra gerçekleştiğini söylemektedir.

<span class="mw-page-title-main">Türk edebiyatı</span> Türkçe yazılmış edebî eserler

Türk edebiyatı, Türk yazını veya Türk literatürü; Türkçe olarak üretilmiş sözlü ve yazılı metinlerdir.

Âşık Hüdaî; Türk halk ozanı ve şair.

Lirik şiir, duyguların coşkun bir dille anlatıldığı edebiyat eserlerinin genel adıdır. Latince lyricus, Yunanca lyricos, Fransızca lyrique kelimelerinden türemiştir. Sözlük anlamı ise; coşkun, ilhamla dolu demektir. Antik Yunan'da kullanılan lirik sözcüğü bugünkü anlamında kullanılmıyordu.

Âşık, Anadolu, Güney Kafkasya ve İran'da sürdürülen, genellikle bağlama veya başka bir telli müzik aleti eşliğinde söylenen sözlü halk müziği geleneğini icra eden kişidir. Aşıklık geleneği, Türk kökenli ve Türkler arasında yaygın olan Anadolu, Ortadoğu ve Orta Asya'ya özgü bir halk şairliği türüdür. Türkçe "Ozan" kavramı ile de ifade edilir.

Muharrem Kubat, Türk şairdir.

Yusuf Kökten ya da aşık olarak Aşık Zülali, Türk halk ozanı.

<i>Karşı</i> Orhan Veli Kanıkın şiir kitabı

Karşı, Türk şair Orhan Veli Kanık'ın 1949 yılında yayınlanan son şiir kitabı. Sanatçının ölümünden bir sene önce Ankara'da yayınlanan kitapta on yedi şiir bulunmaktadır.

Âşık Veli,, halk ozanı.

Ahmet Poyrazoğlu, öğretmen, aşık ve halk ozanıdır.

Âşık Yunus ya da Bursalı Âşık Yunus, Türk şair ve mutasavvıf. 14 ve 15. yüzyıllar arasında yaşamış, Emir Sultan'a mensup Kübrevi dervişlerindendir ve önemli bir halk şairidir.