İçeriğe atla

Zamburak

Zamburak, Güney Asya.
Zamburak
17.yy'da bir İran topçusu zamburak kullanırken
Etkin1499 sonrası
ÜlkeBüyük Ortadoğu ve Doğu Asya
SınıfıSüvari
TeçhizatTüfek ve top

Zamburak, kelimenin tam anlamıyla yaban arısı anlamına gelir, birde fil veya at ama özellikle deve sırtında ateş edebilen küçük toplar taşıyan süvari kuvvetine bu ad verilir. Türkçeye bu birlikler için verilen ad Zemberek diye geçmiştir.erken modern dönemden kalma, özellikle develere monte edilmiş ve develerden ateşlenen küçük döner toplara sahip, kendinden tahrikli topçuların özel bir biçimiydi.Kullanıcılar zamburakçı olarak biliniyordu. Ağır topların tipik nakliyesini zorlaştıran İran Platosu'nun zorluğu nedeniyle barut imparatorlukları, olarak bilinen İran imparatorlukları Safevi hanedanı, Timur İmparatorluğu ve Afşar hanedanı tarafından kullanılmıştır.

Zaburak, 18. yüzyılda ölümcül bir silah haline geldi. Peştunlar bunu Gulnabad Muharebesi'nde kullandılar ve sayısal olarak üstün bir Safevi imparatorluk ordusunu bozguna uğrattılar. Aynı zamanda başarılı bir şekilde kullanılmıştır Nader en Kampanyalar Şah ve askeri deha zaman, Nadir Şah Damghan Savaşı (1729), Yeghevārd Muharebesi ve Karnal Muharebesi 'nde pek çok muharebesinde zamburak birliklerini klasik toplarla bağlantılı olarak yıkıcı etkisinden ötürü kullanmıştır.

Kullanımı

Britanya Hint Süvarisi tarafından 1850 sonrası kullanılan deveye monte silahlar

Zamburaklar, Kaçar Ordusu'ndaki kraliyet muhafız birliklerinden biriydi. Bir Pers zamburak alayına, düşmanı daha da korkutmak için deveye monte edilmiş devasa davullara sahip müzisyenler eşlik etti. Zamburaklar, Birinci Anglo-Afgan Savaşı ve Birinci ve İkinci Anglo-Sih Savaşları sırasında da kullanıldı.[]

Bir zamburak, devenin eyerinden çıkıntı yapan metal bir çatal desteğine menteşeli, monte edilmiş bir döner tabanca (küçük bir şahin) ile bir deve üzerinde bir askerden oluşuyordu. Ateş etmek için deve dizlerinin üzerine kondu. Adı, muhtemelen daha önce yapılan deveye monte tatar yaylarının sesine atıfta bulunarak, yaban arısı zambur (زنبور) için Farsça kelimeden türetilmiştir. Döner topun esnekliği ve ağır ateş gücü ile birleşen devenin hareketliliği, topun isabeti ve menzili oldukça düşük olmasına rağmen, göz korkutucu bir askerî birlik haline getirdi. Hafif top ayrıca ağır tahkimatlara karşı özellikle yararlı değildi.

Çungar Hanlığı (Dzungar Hanlığı), savaşta deveye monte minyatür toplar kullandı.[1] :89Silah ve top gibi barut silahları, Dzungar-Qing Savaşları sırasında her iki taraf tarafından da kullanıldı.[1] :95

1861'de icat edildikten sonra, Gatling silahları develere monte edildi.

Kaynakça

  1. ^ a b Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang. Columbia University Press. 2007. ISBN 978-0-231-13924-3. 3 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2021. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Safevîler</span> 1501–1736 arasında İranda varlığını sürdürmüş devlet

Safevî İmparatorluğu, Safevîler veya Safevî Devleti, 1501 ve 1736 yılları arasında varlığını sürdürmüş, sıkça modern İran tarihinin başlangıcı olarak kabul edilen, İran tarihindeki en önemli hanedanlıklardan biri olan Türk kökenli Safevi Hanedanı tarafından yönetilmiş devlet. Bugünkü İran, Azerbaycan, Ermenistan, Irak, Afganistan, Türkmenistan ve Türkiye'nin doğu kesiminde varlığını sürdürmüş, Şiî Onikiciliği resmî mezhep olarak kabul etmiş ve İran'ın varisi olduğu Safevî Hanedanı'nın devletidir.

<span class="mw-page-title-main">Çaldıran Muharebesi</span> I. Selim ve I. İsmail arasındaki askeri muharebe

Çaldıran Muharebesi, Osmanlı padişahı I. Selim ile Safevi hükümdarı Şah İsmail arasında 23 Ağustos 1514'te, günümüzde İran sınırları içinde yer alan Maku şehri yakınlarındaki Çaldıran Ovası'nda yapılan meydan muharebesidir. Muharebe, Osmanlı imparatorluğu'nun kesin zaferiyle sonuçlanmıştır.

Ateşli silahlar, barut gazının itici gücüyle mermi atan bütün silahların genel adıdır. Ateşli silah denince, genellikle bir kişi tarafından taşınabilen küçük çaplı silahlar akla gelse de ateşli silahlar kategorisi; büyük toplardan tüfeklere, av tüfeğine ve tabancaya kadar her türde ve boyuttaki silahları kapsar.

Barutlu silahlarla savaş ya da daha yaygın kullanımla Ateşli Silahlarla Savaş, barutun bu patlayıcı maddenin kullanımına elverişli silahların kullanılması ve bu silah teknolojisinin geliştirilmesiyle zamanla savaşların ana silahları kategorisini oluşturmasıyla ortaya çıkan bir savaş tarzıdır. Avrupa ve Asya'da onbeşinci yüzyıldan itibaren sınırlı bir şekilde başlamış ve ondokuzuncu yüzyıl ortalarına kadar sürmüştür. 1792'den 1815'e kadar süren Napolyon Savaşları'nda doruk noktasına ulaşmıştır. Barutun Çinliler tarafından bulunduğunu belirten İngiliz felsefeci ve dinadamı Roger Bacon bu tarz savaşın ilk savunucularındandı.

<span class="mw-page-title-main">Babürlüler</span> Bir zamanlar Hindistan alt kıtasının büyük kısımlarına uzananan hanedan imparatorluğu

Babürlüler veya Babür İmparatorluğu, günümüzdeki Hindistan ve çevresi üzerinde kurulmuş ve hüküm sürmüş Türk-Moğol kökenli devlet. Çağatay Türkü bir şef ve Timurlu Hanedanı'ndan olan Babür Şah tarafından 1526 yılında kurulan ve 17. yüzyılın sonu ile 18. yüzyılın başında imparatorluğun gücünün zirvesinde olduğu dönemde, Hindistan'ın büyük bölümüne hakim olan imparatorluğun nüfusunun o tarihlerde 3,2 milyon kilometre karelik bir bölge üzerinde 110 milyon ila 150 milyon arasında olduğu tahmin edilmektedir. Babür İmparatorluğu'nun hakimiyet alanı, en geniş olduğu dönemde bugünkü Hindistan, Pakistan, Bangladeş ve Afganistan'ı kapsamaktaydı.

<span class="mw-page-title-main">Karabağ Hanlığı</span>

Karabağ Hanlığı, 1748-1805 yılları arası bugünkü Azerbaycan topraklarında yer almış ve İran'ın Kaçar Hanedanı egemenliği altında fiilen bağımsız olmuş Azeri feodal devletidir.

<span class="mw-page-title-main">Wespe</span> Almanya yapımı kundağı motorlu obüs

Wespe, resmi adıyla Leichte Feldhaubitze 18 auf Fahrgestell Panzerkampfwagen II, II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan Alman kundağı motorlu obüs türüdür. Panzer II tankı şasesi üzerine yapılmıştır. Mühimmat envanter tanımı Sd.Kfz. 124'tür.

<span class="mw-page-title-main">Sturmtiger</span> Alman tankı

Sturmtiger, II. Dünya Savaşı'nda kullanılan ve Tiger I şasesi üzerine inşa edilen ve büyük bir roket fırlatıcısı ile donatılan Alman taarruz topudur. Resmi tanımlaması Sturmmörserwagen 606/4 mit 38 cm RW 61'dir. Piyade birliklerine kentsel alan çatışmalarında destek vermek amacıyla üretildi. Üretiminde cephede ağır hasar görmüş Tiger tankları kullanıldı.

<span class="mw-page-title-main">Nashorn</span>

Nashorn, başlangıçta Hornisse Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan bir tank imha edici araçtı. 1942 yılındaki geçici bir çözüm olarak düşünülen aracın delinmesi çok zor kalın bir zırhtan ve 88 mm'lik tanksavar topundan üretilmesi düşünüldü. Ancak sadece hafif zırhlı ve yüksek bir üst yapısı olan bir araç üretilebildi. Savaşın sonunda az da olsa başarılı bir tank imha aracı olarak tarihe geçti.

<i>Turgut Reis</i> (zırhlı)

Turgut Reis veya SMS Weißenburg, Alman İmparatorluğu Donanması'nın ilk okyanus ötesi savaş gemilerinden biridir. Alman İmparatorluğu Donanması'nın ardından son olarak Osmanlı donanmasında görev yapmıştır. Alman İmparatorluğu'nda 1890'larda yapılan Brandenburg sınıfı dört ön-dretnot zırhlısından üçüncüsüdür. 1890 yılında AG Vulcan firmasının Stettin tersanesinde inşası başlamış, 1891'de denize indirilmiş, 1894 yılında tamamlanmıştı. Brandenburg sınıfı zırhlılar, üç adet ikiz tarette taşıdıkları altı büyük kalibre top ile, dönemin standardı olan iki adet ikiz taret taşıyan zırhlılardan farklıydılar. İngiliz Kraliyet Donanması, bu gemilere "whaler" adını vermişti. Turgut Reis, kendisiyle aynı sınıftan gemiler olan SMS Brandenburg, SMS Wörth ve SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm ile aynı yıllarda suya indi.

<span class="mw-page-title-main">Ermenistan tarihi</span>

Ermenistan tarihi, günümüzdeki Ermenistan Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kalan bölgelerin tarih öncesi zamanlardan günümüze kadar süregelen tarihidir. Antik Ermenistan tarihsel olarak Ermeni krallığı olarak biliniyordu. İmparatorluk Büyük Dikran hükümdarlığı altında zirveye ulaştı. Ermenistan, MS 300 yılında dünyada Hıristiyanlığı kabul eden ilk ülke oldu.

<span class="mw-page-title-main">Gence Hanlığı</span>

Gence Hanlığı, Azerbaycan'ın Gence yöresinde hüküm sürmüş olan hanlıktır. Afşar hükümdarı Nadir Şah, 1735'te, Gence'yi ele geçirdi. Nâdir Şah'ın öldürülmesinden sonra, Gence de diğer Azerbaycan hanlıkları gibi Afşar devletinin egemenliğinden çıkarak 1747'de bağımsızlığını ilan etti.

<span class="mw-page-title-main">Barut İmparatorlukları</span> Üç büyük Türk-Müslüman İmparatorluk

Barut İmparatorlukları ya da Ateşli Silah İmparatorlukları, üçü de farklı çizgilerde de olsa müslüman Osmanlı, Safevi ve Babür imparatorluklarını anlatmak için kullanılan bir terimdir. Bu imparatorluklar, daha tarih sahnesinde yeni geliştirilmeye başlanmış olan ateşli silahları kısa sürede askeriyelerinin ana silah unsurları haline getirmiş, ateşli silahların sistemli ve yaygın kullanımıyla güçlü birer imparatorluk haline gelmişlerdir. Bu üç imparatorluğun ateşli silahları son derece etkin bir şekilde kullanan ilk devletler oldukları ileri sürülür. Üç imparatorluk, ateşli silah teknolojisi sayesinde geniş ve verimli toprakları ele geçirerek, erken modern dönemin en güçlü ve en istikrarlı ekonomileri arasında yer aldılar. Bunlar ticari büyümeye ve kültürel faaliyetlerin himayesine yol açarken, siyasi ve yasal kurumları artan bir merkezileşme derecesiyle konsolide edildi. Kişi başına gelir ve nüfusta önemli bir artış ve sürekli bir teknolojik inovasyon hızı elde ettiler.

<span class="mw-page-title-main">Top (silah)</span> çok uzağa atış yapabilen ve tahrip gücü yüksek ağır silahlar

Top, çok uzağa atış yapabilen ve tahrip gücü yüksek ağır silahlardır. Topları kullanan askeri sınıf topçu birlikleri olarak adlandırılmıştır. Orta Çağ'da şehirleri korumak için inşa edilen büyük surları yıkmak insan gücüyle mümkün olmadığı için topçuluğun önemi artmış ve yüzyıllar boyu farklı devletler tarafından geliştirilerek kullanılmıştır. Tarihi kaynaklarda ilk topların Çin'de döküldüğü ve 13. yüzyılda önce Orta Doğu, daha sonra ise Avrupa'ya yayıldığı ifade edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda topçu ocağı I. Murad zamanında kurulmuş, top dökümlerinin yapıldığı yer Tophane olarak adlandırılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Askerî teknoloji</span>

Askerî teknoloji, savaş hâlinde kullanılan teknoloji tatbikatı. İmkânı dahilinde uygulaması askerî olan ve sivil olmayan teknoloji türünü kapsar. Genellikle yararlı veya yasal sivil uygulamaların eksikliği nedeniyle askerî eğitim olmadan kullanılması tehlikelidir.

Bağdat Kuşatması, 1623-1639 Osmanlı-Safevî Savaşı'nda bir evre. Hüsrev Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 1623'te İranlıların eline geçen Bağdat'ı 1625-26'daki başarısız kuşatmadan sonra ikinci kez kuşattıysa da, 39 günlük kuşatmanın sonucunda geri alamadı.

<i>Çesma</i> 1880lerde Rus İmparatorluk Donanması için inşa edilen Yekaterina II sınıfının ikinci gemisi olan zırhlı.

Çesma, 1880'lerde Rus İmparatorluk Donanması için inşa edilen Yekaterina II sınıfının ikinci gemisi olan zırhlıdır. Adını, 1770'te gerçekleşen Çeşme Deniz Muharebesi'ndeki Rus zaferinden almakta olup planlanandan daha ağır inşa edildiğinden dolayı zırh kuşağının çoğu su hattının altında kalmıştı. Rus şirketleri, Donanma Genel Komutanlığının istediği gelişmiş zırh ve makineleri üretemediği için bu parçalar Birleşik Krallık ve Belçika'dan ithal edildi. Çesma, kariyerini Rus Karadeniz Filosu'nun bir parçası olarak geçirdi.

Orbulaq Muharebesi, 1643 yılında Cangir Han ile Huntaiji Erdeni Batur arasında gerçekleşmiş savaş. Erdeni Batur ordusunun, Özbek Semerkant Emiri'nin yardımıyla Jangir Sultan (sonraları Cengir Han) liderliğindeki Yalantuş Bahadur Kazakları tarafından yenilgiye uğratılmasıyla sonuçlandı. Kazak-Dzungar Savaşları dizisi sırasında meydana gelen muharebe, Kazakların 17. yüzyılda Cungar istilasına karşı kurtuluş savaşının ilk dönüm noktalarından biriydi.

<span class="mw-page-title-main">Afşar İmparatorluğu'nun askeri sistemi</span>

Afşar imparatorluğunun askeri sistemi — Afşarların askeri sistemlerinin kökleri, Safevi devletinin çöküşünün arifesinde Horasan'daki kanlı çatışmalar dönemine dayanmaktadır. Yerli bir general ve Türkmen Afşar aşiretinin bir üyesi olan Nadir Gulu Han Afşar'ın komutasındaki savaşçıların sayısı sadece birkaç yüzdü ve onlar günümüz İran'ının kuzeydoğusunda faaliyet gösteriyorlardı. Nadirgulu kendini Şah ilan ettikten sonra komutasındaki toplam savaşçı sayısı 375 bine ulaştı. Tarihçi Mihael Axvorthy'ye göre bu ordu, zamanının en güçlüsü iken, en büyük avantajı, en yetenekli ve başarılı general Nadir tarafından komuta edilmesiydi.