İçeriğe atla

Yevsey Liberman

Evsei Liberman, 1967

Evsei Grigorievich Liberman (rusça: Евсей Григорьевич Либерман, Овсій Григорович Ліберман; 2 Ekim 1897, – 11 Kasım 1981), Harkiv, Ukrayna'da yaşamış bir Sovyet ekonomistidir.

"Libermanizm" olarak da bilinen 1965 Sovyet ekonomik reformunun mimarı olarak tanınır.

Biyografi

Slavuta, Rus İmparatorluğu'nda zengin bir Yahudi ailede doğdu. Kiev Üniversitesi Hukuk Fakültesi (1920) ve Harkiv Mühendislik ve Ekonomi Enstitüsü, Makine İnşaat Fakültesi (1933) mezunu idi. Harkov Mühendislik ve Ekonomi Enstitüsü, Harkiv V.I. Lenin Politeknik Enstitüsü ve Harkov Üniversitesi'nde ders verdi.

Yeni demokratik merkeziyetçilik ilkelerine dayanan yeni ekonomik planlama yöntemleri önerdi. Doktora tezi Pravda (1962) dergisinde yayımlanan "Plan, fayda ve prizmalar"da şekillendi. Bu tez, 1965 Sovyet reformları için temel oluşturdu.

En dikkate değer çalışmaları, "Bir sanayi şirketinin bilançosunun yapısı" (1948), "Sosyalist şirketlerin kârlılığını artırmak için araçlar" (1956), "Kaynakların kullanımının analizi" (1963), "Sovyet ekonomisi için plan ve faydalar" ve " (1965) ve "Sosyalizmin Planlaması" (1967) idi.

Liberman'dan ilham alan reformlar, 1960'larda Sovyet ekonomisini yeniden canlandırma girişiminde başarısız oldu. Liberman'ın reform önerileri Doğu Almanya'da da uygulandı.

Liberman'ın piyanist ve pedagog karısı Regina Horowitz, ünlü piyanist Vladimir Horowitz'in kız kardeşiydi. Torunu Génia da virtüöz konser piyanistidir. 1981'de Harkiv'de ölmüştür.

Kaynakça

Biblioğrafya

  • Михайличенко Д. Ю. Создание коллектива учёных-экономистов под руководством проф. Е. Г. Либермана и его деятельность в 1947—1959 гг. (К вопросу о теоретической подготовке экономической реформы 1965 г.) // Історичні записки: Зб. наук. праць. — Вип. 10. — Луганськ, 2006. — С. 105—111.
  • Михайличенко Д. Ю. Всеукраинский институт труда и становление харьковской школы научного менеджмента (1921—1930 гг.) // Гілея: науковий вісник. Збірник наукових праць / Гол. ред. В. М. Вашкевич. — К.: ВІР УАН, 2012. — Випуск 60 (№ 5). — С. 100—106. [1][]
  • Михайличенко Д. "Дело" Е.Г. Либермана: 1938–1939 гг. / Д. Михайличенко // Гілея: науковий вісник. - 2013. - № 75. - С. 88-90. [2]
  • Михайличенко Д. Ю. Недостигаемая эффективность: работы исследовательской группы Е. Г. Либермана на Харьковском машиностроительном заводе «Серп и Молот» (1925 1931 гг. ) // Научные ведомости Белгородского государственного университета. Серия: История. Политология. 2014. №8 (179). - С. 122-130. [3] 22 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Kumuklar</span> Türk etnik grubu

Kumuklar, veya Kumuk Türkleri, Dağıstan, Çeçenya ve Kuzey Osetya'nın yerlisi bir Türk halkıdır Kuzey Kafkasya'daki Türkler arasında en kalabalık olanlardır. 1930'lara kadar Kuzey Kafkasya halkları arasında Kumukça lingua franca olarak kullanılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Brest-Litovsk Antlaşması</span>

Brest-Litovsk Antlaşması, 3 Mart 1918 tarihinde Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti ile Alman İmparatorluğu, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlı Devleti ve Bulgaristan Krallığı arasında imzalanmış, İttifak Devletleri'nin yenilmesi üzerine geçersiz kalmış bir barış antlaşmasıdır. Osmanlı Devleti'nin toprak kazandığı en son antlaşmadır.

<span class="mw-page-title-main">Çuvaşça</span> Türk dili

Çuvaşça, Rusya'nın orta kesiminde, Ural Dağları’nın batısında konuşulan çağdaş dönem Türki dillerden biridir. Türk dillerinin Ogur-Bolgar grubu öbeğinden varlığını korumuş tek dilidir. Çuvaşça, Çuvaşların anadili ve Çuvaşistan’ın resmî dilidir. Yaklaşık iki milyon kişi tarafından konuşulur. 2002 verilerine göre Çuvaşistan’da bu dili konuşan nüfusun % 92 etnik olarak Çuvaş, % 8’i ise başka etnik kökenlidir. Çuvaşça, okullarda eğitim dili olmasına ve medyada kullanılmasına karşın, Rusçanın yaygın kullanımından dolayı tehlike altında olan bir dildir.

<span class="mw-page-title-main">Dolganca</span>

Dolganca Türk dillerinin Sibirya grubuna ait, Sahaca ile çok yakın olan, ağırlıklı olarak Dolganların konuştuğu dildir. Konuşucu sayısının azlığı nedeniyle tehlike altındadır. Taymır bölgesinde konuşulmaktadır.

Yeni Türk alfabesi (Tatarca: Яңа төрки әлифбасы, Yaña törki älifbası) veya kısaca Yenielif (Yanelif) (Tatarca: Яңалиф, Yañalif; Tatarca telaffuz: [jɑŋɑˈlif]), 1930'lu yıllarda Sovyetler Birliği'ndeki Slav kökenli olmayan halklar için oluşturulmuş Latin alfabesi temelli bir yazı sistemidir. 1926 yılının Şubat ayında Bakü'de toplanan Birinci Türk Halkları Kurultayı'nda alınan karar ile 1926 yılının Nisan ayında Kazan'da Yeni Tatar Alfabesi adıyla tasarlandı. 3 Temmuz 1927 tarihinde Tataristan hükûmeti tarafından Yanelif, Tatar dilinin resmi yazı sistemi olarak kabul edildi ve 1940 yılına kadar kullanıldı.

Vuk Stefanović Karadžić tarafından hazırlanmış alfabedir. Sırp Alfabesi'nde her ses için bir harf oluşturulduğundan yazıldığı gibi okunur. Okunduğu gibi yazılır. Sırpça hem Latin hem de Kiril harfleriyle yazılabilir.

Ukrayna alfabesi Ukrayna'nın resmî dili olan Ukraynacayı yazmak için kullanılan alfabedir. Kiril alfabesi'nin ulusal varyasyonlarından biridir.

<span class="mw-page-title-main">Komice</span> Ural dili

Komice, Ural dil ailesinin Perm dillerine ait bir dildir. Komice, birkaç lehçeleri ile tek dil olarak veya Perm dillerinin iki kolundan birini oluşturan yakından ilgili diller grubu olarak kabul edilmektedir.

Leonid Potapov, Rus etnograf, Türkolog. Tarih bilimi doktoru, profesör. Altaylar, Şorlar, Hakaslar, Tıvalar ve Güney Sibirya'nın öteki toplumlarının tarih ve kültürleri üzerine çalışan bilim kişisi. Birçok ödülün sahibi.

<span class="mw-page-title-main">SSCB Bilimler Akademisi</span>

SSCB Bilimler Akademisi, Sovyetler Birliği'nde 1925 - 1991 arası faaliyet gösteren en yüksek bilimsel kuruluş. Günümüzde halefi Rusya Bilimler Akademisi'dir.

Oyunnar bölgesi veya Oyunnar kojuunu — Tuva Cumhuriyeti'nde eski yönetim birimi. Tandı Tıva'nın bölgesi, kojuun.

<span class="mw-page-title-main">Ukrayna Bağımsızlık Savaşı</span>

Ukrayna Bağımsızlık Savaşı, 8 Kasım 1917 ile 17 Kasım 1921 yılları arasında süren, içinde çeşitli siyasi ve askerî kuvvetlerin yer aldığı ve Ukrayna'da cumhuriyetin kurulmasıyla sonuçlanan bir süreçtir. Bu cumhuriyet, daha sonra Sovyetler Birliği tarafından ilhak edilerek, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne dönüştürülmüştür. Savaşın tarafları arasında; Ukraynalı milliyetçiler, Bolşevikler, anarşistler, İttifak Devletleri'ni oluşturan Alman ve Avusturya-Macaristan imparatorluklarının askerî kuvvetleri, Belarus Gönüllüler Ordusu ve İkinci Polonya Cumhuriyeti kuvvetleri bulunmaktaydı.

<span class="mw-page-title-main">Kalmukya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti</span>

Kalmukya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı özerk cumhuriyet. Başkenti Elistadır. İlk kez 20 Ekim 1935'te özerk cumhuriyet statüsü kazandıysa da, 1943 yılında statüsünü kaybetti. 29 Temmuz 1958'de tekrar özerk cumhuriyet olması kararlaştırıldı ve Sovyetler Birliği'nin dağılması sürecine kadar varlığını sürdürdü. 1992'de Kalmukya'ya dönüştü.

<span class="mw-page-title-main">Semyon Kojin</span> Rus sanatçı

Semyon Leonidoviç Kojin (Rusça: Семён Леони́дович Ко́жин, (11 Mart 1979, Moskova, Rusya – Rusya'nın önde gelen ressam.

Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi, Sovyetler Birliği'nde 1948-1991 yılları arasında kullanılan yıllık futbol ödül listesi.

<span class="mw-page-title-main">İvan Papanin</span> Sovyet kâşif

İvan Dimitriyeviç Papanin - - Sovyet kâşif. Coğrafî Bilimler Uzmanı ve Tümamiral (1943).

Anna İvanovna Boltunova (Amiranaşvili), Karadeniz bölgesindeki epigrafiler üzerinde uzmanlaşmış Sovyet arkeolog. Ana araştırma alanı, Doğu ve Kuzey Karadeniz bölgelerindeki Yunan yazıtlarının incelenmesiydi. Ayrıca Bosporos Krallığı üzerine makaleler yazdı.

<span class="mw-page-title-main">Sovyetler Birliği-Yugoslavya ilişkileri</span>

Sovyet-Yugoslav ilişkileri, SSCB ile Yugoslavya arasında 25 Haziran 1940'ta kurulan ikili ilişkilerdir. İki ülke arasındaki ilişkiler çok belirsiz bir şekilde gelişti - 1940'a kadar açıkça düşmandılar, 1948'de ilişkiler yeniden tırmandı ve 1949'da bozuldu. 1953-1955'te ikili ilişkiler restore edildi, ancak Yugoslavya'nın çöküşüne kadar çok kısıtlı kaldı. YSFC, SSCB tarafından sosyalist bir devlet olarak tanındı ve CMEA'nın çalışmalarına katıldı. Ancak Yugoslavya, Varşova Paktı'na katılmadı ve bazı durumlarda Sovyet dış politikasını desteklemedi. 1960-1980'lerde iki ülke arasındaki ticaret hacmi önemliydi ve 1985'e kadar büyüdü. SSCB ayrıca Yugoslav kültürel ürünlerinin önemli bir tüketicisi haline geldi: 1960'lar-1980'lerde Sovyetler Birliği'nde Yugoslav yazarların kitaplarının çevirileri yayınlandı ve Yugoslav filmleri gösterildi.