İçeriğe atla

Yaralı Melek

"Yaralı Melek"
Haavoittunut enkeli
Harita
Sanatçı Hugo Simberg
Yıl 1903
Tür Yağlıboya
Boyutlar 127 cm × 154 cm (50 in × 61 in)
Konum Ateneum, Helsinki

Yaralı Melek (Fince özgün adı: Haavoittunut enkeli), Fin sembolist ressam Hugo Simberg'in 1903 tarihli bir tablosudur. Simberg'in en bilinen eserlerinden olan Yaralı Melek, Ateneum sanat müzesi tarafından 2006'da yapılan bir oylama ile Finlandiya'nın "millî tablosu" seçilmiştir.[1]

Diğer Simberg tabloları gibi, Yaralı Melek ciddi ve hatta kasvetli bir atmosfer uyandırmaktadır. Merkezî figür olan meleğin gözlerinin etrafında bir sargı bezi bulunmaktadır ve kanadında kan lekeleri görülebilir. Meleği taşıyan iki genç, yas tutuyormuş gibi, koyu renkli kıyafetlere sahiptirler ve bu gençlerden sağ tarafta yer alanı, doğrudan tablonun dışına, tabloyu gözlemleyene doğru ciddi bir ifadeyle bakmaktadır.

Simberg sürekli olarak tablonun anlamına dair herhangi bir açıklama yapmayı reddetmiştir. Kendisi bir açıklama sunmaktansa, tabloyu gözlemleyen kişilerin tablodaki sembolizme dayanarak kendi sonuçlarını, açıklamalarını ve anlamlarını çıkarmalarının daha önemli olduğunu hissetmiştir. Tablo için ilhamın kendisine menenjitten muzdaripken geldiği ve hastalığı yenişinde onun için önemli bir güç kaynağı olduğu bilinmektedir.[2]

Simberg, 1905 ve 1906'da Tampere Katedrali fresklerini yapmakla görevlendirildiğinde, yaptığı fresklerden birisi Yaralı Melek tablosunun daha büyük bir versiyonu olmuştur; nitekim Simberg Yaralı Melek tablosunu her daim en sevdiği tablosu olarak görmüştür.[2]

Tablonun Fin kültüründeki önemi ve yaygın kullanımı çeşitli türemiş eserlere yol açmıştır; Nightwish'in "Amaranth" isimli şarkıları için yapmış oldukları 2007 tarihli müzik videoları gibi.[3]

Kaynakça ve notlar


  1. ^ (Fince) Haavoittunut enkeli voitti äänestyksen Ateneumin Maamme-taulusta 12 Mart 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Helsingin Sanomat, 2 Aralık 2006
  2. ^ a b (Fince) "Yaralı Melek" - Ateneum resmî web sitesi. 30 Aralık 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  3. ^ "YouTube - Nightwish, "Amaranth" müzik videosu". 29 Ekim 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2009. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Fince</span> Sondan eklemeli Finlandiyanın resmi dili

Fince (

<span class="mw-page-title-main">Bengü</span> Türk şarkıcı

Bengü Erden, Türk şarkıcı.

<span class="mw-page-title-main">Nightwish</span> Fin kökenli senfonik metal grubu

Nightwish, Finlandiya'nın Kitee şehrinde kurulmuş senfonik metal grubu. 1996 yılında söz yazarı ve klavyeci Tuomas Holopainen, gitarist Emppu Vuorinen ve eski vokalist Tarja Turunen tarafından kuruldu. 1997-2001 yılları arasındaki çalışmalarında power metal türünün örneklerini verirken, 2002 ve sonrası albümlerde müziğine senfoniyi de katarak sonradan senfonik power metal olarak anılacak türe öncülük etmiştir. Günümüze kadar 4 milyondan fazla albüm satan Nightwish, kurulduğu günden beri 40'ı aşkın sayıda ülkeyi ziyaret etmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Uffizi</span>

Uffizi Galerisi, Floransa'da tarihi şehir merkezinde bulunan ünlü bir sanat müzesi. İtalya'nın en önemli ve en çok ziyaret edilen müzelerinden biri olmanın yanı sıra dünyanın en büyük ve en ünlü müzelerinden biridir. Özellikle İtalyan Rönesansı dönemine ait paha biçilmez eserlere sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Johannes Vermeer</span> Hollandalı ressam (1632-1675)

Johannes ya da Jan Vermeer. Evlerin içindeki gündelik hayatı betimlediği tablolarıyla tanınan Hollandalı Barok ressam.

<i>Ölüler Adası</i>

Ölüler Adası, İsviçreli sembolist ressam Arnold Böcklin tarafından 19. yüzyıl sonlarında çizilen tablodur. Tablodan yapılmış basımlar 20. yüzyıl başlarında Orta Avrupa'da çok popüler olmuştu ve Vladimir Nabokov'a göre "Berlin'deki tüm evlerde bulunmaktaydı". Böcklin 1880 ile 1886 yılları arasında tablonun beş farklı versiyonunu çizdi. Birçok esere ilham kaynağı olan tablonun en bilinen etkisi, Rahmaninov'un 1907 tarihli ve aynı isimli senfonik şiirinde görülür.

Andrea Mantegna, İtalyan gravürcü ve Rönesans ressamı. Dünyanın her yerinde rakursiye en güzel örnek gösterilen tablosu Türkçe adıyla Ölü İsa'dır. Bunun dışında Rönesans'ı anlatan yüzlerce tablosu da vardır.

<span class="mw-page-title-main">Tarja Turunen</span>

Tarja Soile Susanna Turunen Cabuli ; Fin soprano, müzisyen ve söz yazarıdır. Profesyonel kariyerinde Tarja Turunen veya kısaca Tarja adını kullanır. Şarkıcılığının yanında piyano, davul ve flüt de çalabilmekte olan Turunen; 3 oktavlık ses aralığına sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Théodore Géricault</span> Fransız ressam (1791 – 1824)

Théodore Géricault, özellikle Medusa'nın Salı isimli tablosuyla tanınan Fransız ressam ve taş baskı sanatçısıdır. Romantik akımın önderlerinden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Luca Giordano</span>

Luca Giordano, geç dönem barok tarzında eserler vermiş İtalyan ressam ve gravür sanatçısıdır.

<i>L.H.O.O.Q.</i>

L.H.O.O.Q.; Marcel Duchamp'ın ilk kez 1919 yılında gösterilen Dadaizm çalışmalarından biri olan tablo.

Giorgione, gerçek adı Giorgio Barbarelli da Castelfranco olan, Yüksek Rönesans akımına yön veren İtalyan ressam. Bugün kesin olarak ona mal edilen sadece altı tablo bulunmasına rağmen Giorgione, erişilmez şiirsellikteki eserleriyle bilinir. Kimliği ve eserleri hakkındaki bilinmezlik onu Avrupa resim tarihinin en gizemli ressamlarından biri yapmıştır.

<i>Kırda Öğle Yemeği</i> Fransız ressam Édouard Manetnin tablosu

Kırda Öğle Yemeği ya da Kırda Piknik Fransız ressam Édouard Manet'nin 1862 - 1863 yılları arasında tamamladığı tablosudur. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

Finler, Finlandiya'da yaşayan yerli halkın etnik kökenidir.

Sistina Şapeli tavanı, 1508-1512 yılları arasında Michelangelo tarafından resimlerle süslenmiştir. Yaklaşık dört yıl süren bu çalışmalar sonucunda, Rönesans döneminin en görkemli ve önemli eserlerinden birisi ortaya çıkmıştır. İsmini IV. Sixtus'tan alan ve 1477-1480 yılları arasında yapımı tamamlanan Sistina Şapeli'nin tavanı, II. Julius'un emriyle yenileme ve görselleştirme projesi kapsamında boyanmıştır. Şapelin tavan süslemelerinde aslında bir hikâye anlatılmış; orta kısımda yer alan 9 sahne ile Tekvin'deki yaratılışın 9 mühim olayına gönderme yapılmıştır. Bu projede Michelangelo'nun yanı sıra Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio, Pietro Perugino ve Raffaello Sanzio gibi dönemin birçok önde gelen sanatçısı yer almıştır. Şapelin tavanındaki birçok fresk ve Kutsal Duvardaki büyük Kıyamet Günü tasviri Michelangelo tarafından çizilmiştir. Raffaello şapelin goblenlerini işlemiş, diğer sanatçılar ise yaptıkları duvar resimleriyle bu işe katkıda bulunmuşlardır. Özellikle Michelangelo'nun yaptığı fresklerde kullandığı kendine has figürleri, giyinik ve nü insan modelleri onun yaratıcı sanat anlayışının üstünlüğünü ve gelişmişliği kanıtlamış; gelecek kuşaklar için de önemli ve öğretici örnekler haline gelmiştir. Michelangelo'nun Adem'in Yaratılışı'ndaki Tanrı ile Adem'in ellerinin kavuşması detayı, Leonardo da Vinci'nin Mona Lisa tablosundan sonra dünyada en çok taklit edilen ve reprodüksiyonu yapılan sanat eseridir.

Bernardino di Betto Betti yaygın bilinen ismiyle Pinturicchio ya da Pintoricchio, bezemesel nitelikli freskleriyle tanınan İtalyan ressam.

<i>İki Müzisyen Kız</i>

İki Müzisyen Kız, Osman Hamdi Bey'in 1880 yılında tamamladığı tablosudur.

<span class="mw-page-title-main">Paolo Veronese</span> İtalyan Rönesans ressamı (1528–1588)

Paolo Veronese, geç Rönesans döneminde maniyerizm stilinde çalışmış Venedikli ressam.

<span class="mw-page-title-main">Piknik</span>

Piknik, bir günübirlik gezi sırasında, açık havada uygun bir ortamda - genellikle park, göl kenarı veya ilginç bir manzaraya sahip herhangi bir doğal ortamda- gerçekleşen yeme ve eğlenme amaçlı etkinlik.

<span class="mw-page-title-main">Nabiler</span>

Nabiler, 1888 ile 1900 yılları arasında etkin olmuş, izlenimcilik ve akademik sanattan soyut sanat, sembolizm ve diğer erken dönem modernist hareketlere geçişte önemli bir rol oynamış genç Fransız sanatçılardan oluşan grup. Grubun üyeleri arasında Pierre Bonnard, Maurice Denis, Paul Ranson, Édouard Vuillard, Ker-Xavier Roussel, Félix Vallotton ve Paul Sérusier vardı. Bu sanatçıların pek çoğu 1880'lerin ikinci yarısında Paris'teki Académie Julian'de öğrenciydi. Gruptaki ressamlar Paul Gauguin ve Paul Cézanne'ın eserlerini beğeniyor, resim sanatını yenileme isteğini paylaşıyordu, ancak bireysel tarzları birbirinden oldukça farklıydı. Onlara göre bir sanat eseri doğanın betimlemesi değil, metaforların ve sembollerin sanatçı tarafından oluşturulmuş bir sentezi olmalıydı. 1900'de son sergisini düzenleyen grup üyeleri, bu tarihten sonra kariyerlerine bireysel olarak devam etti.