İçeriğe atla

Wassily Leontief

Wassily Leontief
Doğum5 Ağustos 1906(1906-08-05)
Münih, Almanya
Ölüm5 Şubat 1999 (92 yaşında)
New York, ABD
MilliyetABD
Mezun olduğu okul(lar)Berlin Üniversitesi Doktora
Leningrad Üniversitesi Master
ÖdüllerNobel Ekonomi Ödülü (1973)
Kariyeri
DalıMakroiktisat
Çalıştığı kurumlarNew York Üniversitesi,
Harvard Üniversitesi
Doktora
danışmanı
Ladislaus Bortkiewicz
Werner Sombart
Doktora öğrencileriVernon L. Smith
Robert Solow
Paul Samuelson
Hyman Minsky
EtkiledikleriGeorge B. Dantzig

Wassily Leontief (d. 5 Ağustos 1906[1] Münih, Almanya - ö. 5 Şubat 1999), Rus asıllı Amerikalı iktisatçı. 1973 yılında Nobel İktisat Ödülü'nü kazanmıştır. En iyi bilinen çalışmaları girdi-çıktı analizi ve tablolarıdır.

Yaşamı

Wassily Leontief 5 Ağustos 1906'da Münih Almanya'da doğmuştur (ama Nobel Ödülü sunumunda doğumu 1906 Sankt-Peterburg Rusya olarak verilmiştir.) Babasının sülalesi 1741'den beri Sankt Petersburg'da yaşayan ve 17. yüzyıldan beri Rus Ortodoks Kilisesinen ayrılmış bir "Eski İnançlılar (Starovery)" mezhebine dahil tüccardılar ama babası bir iktisat profesörü idi. Annesi ise Odesa'dan gelme zengin bir Yahudi asıllıydı. Leontief 1921'de 15 yaşındayken Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi'ne girdi ve Masters diplomasına eşit bir dereceyi 19 yaşında 1923'te aldı.

Leontief Menşevikleri tutmaktaydı ve konuşma hürriyeti ve akademik otonomi için kampanyaya katılmıştı ve bu nedenle Çeka tarafından birkaç defa tutuklanıp soruşturmaya hedef olmuştu. Çeka yetkilileri Leontief'in bir sarkom tümörü olması ile teşhis edilip fazla yaşamayacağını zannettikleri için onun 1925'te Sovyet Rusya'dan ayrılmasına izin verdiler; bu teşhisin sonradan yanlış olduğu ortaya çıktı. Leontief akademik eğitimine Berlin Humboldt Üniversitesi'nde iktisat bölümünde devam etti ve 1928'de "İktisatta Devri Akımlar" adı ile Werner Sombart'ın tez hocalığı altında hazırladığı tez ile doktora derecesi aldı.

1927-1930 döneminde Leontief Kiel Üniversitesi'nin ünlü "Kiel Dünya Ekonomisi Enstitüsü"unde çalıştı. Çalışma konusu arz ve talep eğrilerinin istatistiksel olarak türetilmesiydi. 1929'da Çin'i ziyarete giderek demir yolları bakanlığında danışmanlık da yaptı.

Leontief 1931'de Amerika Birleşik Devletleri'ne geçti ve "NBER - National Bureau of Economic Research (İktisat Araştırmaları için Millî Büro)"da danışmanlık yaptı. 1932'de bir Amerikan şair olan Estelle Marks ile evlendi ve bir çocukları oldu. II. Dünya Savaşı sırasında Leontief ABD'de o zaman istihbarat kurumu olan Stratejik Servisler Ofisi'nde danışman olarak hizmet yaptı.

Leontief, 1932'de Harvard Üniversitesi'ne iktisat bölümünde akademik göreve başladı ve 1946'da o üniversiteye İktisat Profesörü olarak atandı. Harvard'da profesör iken 1941'de Amerikan ekonomisi için bir girdi-çıktı tablosu hazırladı. 1949 yılında o zaman Harvard'da bulunan çok ilkel olan kompüter sistemini kullanarak ABD İşçi İstatistikleri Bürosu'nun sağladığı verileri kullanarak ABD ekonomisinin 500 sektörünün bir ekonomik modelini hazırladı. Leontief bu 500 sektörün her biri için verilere dayanarak ve kompüter kullanarak birer doğrusal denklem modeli hazırladı ve "Harvard Mark II" adlı komputeri kullanarak bu 500 doğrusal denklemden oluşan sistemin doğrusal çözümünü buldu. Bu iktisatta matematiksel modellemede temelden kompüter kullanarak çözüm çıkarmanın ilk pratik örneği oldu.

Leontief 1948'de "Harvard Ekonomik Araştırma Projesi"'ni kurdu ve bu proje grubunun başkanlığını 1973'e kadar yüklendi. 1965'ten itibaren de ilmi "Harvard Şociety of Fellows (Harvard Akademik Üyeler Derneği)" başkanlığını yapmıştır. 1973'te girdi-çıktı tabloları ve bunlar hakkındaki teorileri geliştirmesi dolayısıyla kendisine Nobel Ekonomi ödülü verildi.

1975'te Leontief New York Üniversitesi'ne geçti ve orada "Economik Analiz Enstitüsü"nü kurdu ve bu araştırma enstitüsünün direktörlüğünü yaptı. Bu üniversiteden 1991'de emekli oldu. Fakat emertius profesör olarak aynı üniversitede 90 yaşlarına kadar dersler vermeye devam etti.

Leontief 5 Şubat 1999'da 93 yaşındayken New York'ta öldü.

Çalışmaları

Leontief en başta olarak Genel Denge teorisini doğrusal etkinlik modelinin geliştirilmesi ile ve bu teorik gelişmelerin sonucunun pratik girdi-çıktı modelinde ifade edilip kullanılması konularında gösterdiği başarılar ile bilinmektedir. 1941'de geliştirdiği pratik girdi-çıktı tablosu çok yeni bir pratik iktisadi politika ve gelişme planlaması aracı olarak çok yeni bir tutum göstermiş ve çok sayıda emprik iktisat çalışmalarına ilham kaynağı olmuştur. İktisadi planlama alanında Gelişmiş Batı ülkelerinde, sosyalist ülkelerde ve Üçüncü Dünya Ülkeleri'nde gelişmekte olan ekonomilerde devamlı olarak kullanılmıştır ve hala da kullanılmaktadır.

Diğer ekonomi konularında da Leontief'in önemli katkıları olmuştur. Girdi-çıktı tabloalarında yaptığı pratik incelemelerden Amerika'nın ihracatının daha çok işçi girdisi önemli olan mallarda olduğu sonucuna vardı. Bu en sanayileşmiş ülkenin işçi girdisi önemli malları satması uluslararası ticaret teorilerine ters düşmekte idi ve bu sonuca "Leontif Paradoksu" adı verildi. Bu konu büyük bir teorik ve pratik araştırma alanı açmıştır. Uluslararası ticaret teorilerine daha da katkısı bulunmaktadır.

Bileşik mal teoremini ilk ortaya atan iktisat teoricilerinin biri de Leontief olmuştur.

Leontief ekonomi bilimi çalışmalarında matematik ve niceliksel verilerin birlikte kullanılmasının devamlı yandaşı olmuştur. Verdiği dersler ve yazdığı ilmi yazılarda devamlı olarak ekonomide "teorik farz edişler ve gözümlenmesi imkansız gerçekler" kullanılmasına karşı durmuştur. Leontief pek çok ekonomisti ham empirik gerçekleri ile çalışıp "ellerini kirletmekten kaçınmakta" olduklarından dolayı tenkit etmiştir. Araştırma hayatının sonuna kadar Wassily Leontief ekonomi üzerinde çalışmak için niceliksel verilere daha kolay ulaşılabilmesine ve bu verileri zorunlukla kullanılmalarına büyük destek sağlamıştır.

Önemli yayınları

  • 1925: Die Bilanz der russischen Volkswirtschaft: Eine methodologische Untersuchung
  • 1941: Structure of the American Economy, 1919-1929
  • 1953: Studies in the Structure of the American Economy
  • 1966: Input-Output Economics
  • 1966: Essays in Economics
  • 1977: Essays in Economics, II
  • 1977: The Future of the World Economy
  • 1983: Military Spending: Facts and Figures, Worldwide Implications and Future Outlook
  • 1983: The Future of Non-Fuel Minerals in the U. S. And World Economy
  • 1986: The Future Impact of Automation on Workers

Ayrıca bakınız

Dış bağlantılar

Kaynakça

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2016. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Paul Samuelson</span> Amerikalı ekonomist (1915 – 2009)

Paul Anthony Samuelson,, Amerikalı iktisatçı.

<span class="mw-page-title-main">Robert Solow</span> Amerikalı ekonomist (1924 – 2023)

Robert Solow, özellikle ekonomik büyüme üzerine yaptığı çalışmalarıyla bilinen A.B.D'li ekonomist. 1961 yılında John Bates Clark Ödülü'nü, 1987 yılında da Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır.

John Richard Nicholas Stone, Cambridge) İngiliz ekonomisttir. 1984 yılında Nobel Ekonomi Ödülü aldı.

<span class="mw-page-title-main">James Tobin</span> Amerikalı ekonomist (1918 – 2002)

James Tobin, Amerikalı iktisatçı.

<span class="mw-page-title-main">Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi</span> 1724 yılında kurulmuş Rusyanın en eski eğitim kurumlarından biri

Sankt Peterburg Devlet Üniversitesi, Sankt Peterburg şehrinde 1724 yılında Çar Büyük Petro tarafından kurulmuş Rusya'nın en eski eğitim kurumlarından biridir. Bir "üniversite" olarak 1821-1914 arasında Sankt Peterburg İmparatorluk Üniversitesi, 1914-1918 arasında Petrograd İmparatorluk Üniversitesi, 1918-1924 arasında Petrograd Devlet Üniversitesi, 1924-1991 arasında Leningrad Devlet Üniversitesi adlarını taşıdı. 1991'de Sovyetler Birliği'nin tasfiyesinden sonra şimdiki adını aldı.

<span class="mw-page-title-main">James Meade</span>

James Edward Meade tanınmış bir İngiliz iktisatçısı. 1977'de İsveçli iktisatçı Bertil Ohlin ile ortaklaşa Nobel İktisat ödülünü kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Ragnar Anton Kittil Frisch</span> Norveçli ekonomist

Ragnar Anton Kittil Frisch,, Norveçli iktisatçı.

<span class="mw-page-title-main">John Hicks</span> İngiliz iktisatçı

John Richard Hicks İngiliz iktisatçıdır. 1972'de Kenneth Arrow ile ortak olarak Nobel İktisat Ödülü kazanmıştır. Hicks 20. yüzyılın en önemli ve en etkili olmuş iktisatçılarından birisidir. İktisat biliminin birçok alanlarında katkılardan en önemlileri mikroekonomi alanında tüketici talep teorisini geliştirmesi ve makroekonomi alanında ise Keynesiyen görüşleri açıklayıp özetleyen IS/LM modeldir.

George Joseph Stigler. Amerikalı bir iktisatcı. 1982'de Nobel Ekonomi Ödülünü kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Gérard Debreu</span> Amerikalı matematikçi (1921-2004)

Gérard Debreu, Fransız asıllı fakat 1975'te ABD vatandaşlığına geçmiş olan bir matematikçi ve iktisatçı. 1962'de Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'ye iktisat profesörü olarak atanıp ün yapmıştır. 1983'te Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Paul Krugman</span> Amerikalı ekonomist

Paul Robin Krugman, Amerikalı ekonomist, entelektüel, köşe yazarı ve yazardır. Krugman Princeton Üniversitesi'nde İktisat ve Uluslararası İlişkiler profesörü ve Londra Ekonomi Okulu (LSE)'de Yüzüncü Yıldönüm Profesörü'dür. Buna ek olarak New York Times gazetesinde köşe yazarlığı görevini sürdürmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Eric Maskin</span> araştırmacı

Eric Stark Maskin Amerikalı ekonomist. 2007 yılında, Leonid Hurwicz ve Roger Myerson ile birlikte, Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır. Ödülü kazanma nedenleri "Mekanizma tasarım teorisinin temellerini atmaları" olarak açıklanmıştır."

<span class="mw-page-title-main">Ekonomi tarihi</span>

Ekonomi tarihi veya iktisat tarihi, geçmişte yaşanan ekonomik olguların nasıl geliştiği konusunda çalışan bilim dalı. Ekonomi tarihinin analizi; tarihsel durumlara ekonomik teorilerin uygulanması, tarihsel yöntemler ve istatistiksel yöntemlerin bir kombinasyonu kullanılarak ele alınır. Bu başlık, sosyal tarihin örtüşen bazı alanları ve işletme tarihi konularını içerir. Ekonomi tarihinin kantitatif incelenmesine, cliometri de denmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Christopher A. Sims</span> Amerikalı ekonomist

Christopher Albert "Chris" Sims, Amerikalı iktisatçı. Uğraştığı alanlar arasında ekonometri, zaman serileri ve yeni neoklasik makroekonomi yer almaktadır. Hâlen, Princeton Universitynde "Harold B. Helms Ekonomi ve Bankacılık Profesörü"'dür.

<span class="mw-page-title-main">Thomas J. Sargent</span> Amerikalı ekonomist

Thomas John "Tom" Sargent Amerikalı iktisatçı. Çalışmalarını yeni neoklasik ekolu makroekonomi, parasal ekonomi ve zaman serileri ekonometrisi konuları üzerinde yoğunlaştırmıştır. 2004'ten günümüze kadar New York Üniversitesi'nde "Ekonomi ve Bankacılık Berkeley Profesörü"'dür.

<span class="mw-page-title-main">Alvin E. Roth</span> Amerikalı profesör

Alvin Eliot "Al" Roth, Amerikalı iktisatçı. Hâlen Harvard Üniversitesi'nde profesör olmakla beraber, bu üniversiteden izinli olarak Stanford Üniversitesi'nde misafir profesör olarak çalışmaktadır.

Hüseyin Mükerrem Hiç, İstanbul Üniversitesi iktisat profesörü ve 17. Dönem Milliyetçi Demokrasi Partisi Yozgat milletvekilidir.

<span class="mw-page-title-main">Angus Deaton</span> İngiliz ekonomist

Angus Stewart Deaton, Britanyalı ve Amerikalı iktisat profesörü. Mikroiktisat konusunda araştırmalar ve eğitimcilik yapmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Oliver Hart</span> İngiliz ekonomist

Oliver Hart tam adı ile Oliver Simon D'Arcy Hart, İngiliz asıllı Amerikalı ekonomist.

<span class="mw-page-title-main">Abhijit Banerjee</span>

Abhijit Vinayak Banerjee Hindistan doğumlu Amerikalı bir ekonomisttir ve şu anda Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde (MIT) Ford Foundation Uluslararası Ekonomi Profesörü olarak görev yapmaktadır. MIT merkezli küresel bir araştırma merkezi olan Abdul Latif Jameel Yoksulluk Eylem Laboratuvarı'nın (J-PAL) kurucu ortağı ve eş direktörüdür; bu merkez, yoksullukla mücadele stratejilerini bilgilendirmek için bilimsel kanıtların kullanılmasını teşvik etmektedir. 2019 yılında Abhijit Banerjee, Esther Duflo ve Michael Kremer ile birlikte "küresel yoksulluğun hafifletilmesine yönelik deneysel yaklaşımları" nedeniyle Nobel Ekonomi Bilimleri Anma Ödülü'nü paylaşmıştır. Abhijit Banerjee ve Esther Duflo evlidir, Nobel Ödülü'nü ortaklaşa kazanan altıncı evli çift olmuşlardır.