İçeriğe atla

Valeri Rubakov

Valeri Rubakov
Валерий Рубаков
DoğumValeri Anatolyeviç Rubakov
16 Şubat 1955(1955-02-16)
Moskova, Sovyetler Birliği
Ölüm18 Ekim 2022 (67 yaşında)
Sarov, Nijni Novgorod Oblastı, Rusya
MilliyetSovyet-Rus
Mezun olduğu okul(lar)Moskova Devlet Üniversitesi
Nükleer Araştırma Enstitüsü (INR)
ÖdüllerRAS Friedmann Ödülü (1999)
ITEP Pomeranchuk Ödülü (2003)
INR Markov Ödülü (2005) (2005)
Bruno Pontecorvo Ödülü (2008)
Heidelberg Jensen Ödülü (2008)
KIT Wess Ödülü (2010)
Demidov Ödülü (2016)
Hamburg Teorik Fizik Ödülü (2020)
Kariyeri
DallarıKuantum alan teorisİ
Temel parçacık fiziği
Kozmoloji
Çalıştığı kurumlarNükleer Araştırma Enstitüsü (INR)
Moskova Devlet Üniversitesi
TezKuantum Alan Teorisinin Gösterge Modellerinde Vakum Yapısı (1981)
Akademik danışmanlarıNikolai Valeryeviç Krasnikov
A Tavkhelidze
Önemli öğrencileriDS Gorbunov
Đàm Thanh Sơn

Valeri Anatolyeviç Rubakov (RusçaВалерий Анатольевич Рубаков, 16 Şubat 1955 - 18 Ekim 2022), Sovyet-Rus teorik fizikçi. Bilimsel ilgi alanları arasında kuantum alan teorisi, temel parçacık fiziği ve kozmoloji vardı. Moskova'daki Rus Bilimler Akademisi'nin Nükleer Araştırma Enstitüsü'ne (INR) bağlı çalışmıştır.

Eğitim

Rubakov, Moskova Devlet Üniversitesi'nde fizik okudu ve 1978'de mezun oldu. Ardından INR'de doktora çalışmasına başlamış 1981'de tezini vererek yüksek öğrenimini tamamlamıştır.[1]

Bilimsel başarılar

Rubakov, ayar etkileşimlerinin kozmolojik etkileri üzerine yaptığı çalışmalar, uzay-zaman ve yerçekimi ile ilgili yeni fikirlerin geliştirilmesi ile tanınan çağdaş Rus fizik teorisyenlerinin en iyi bilinenleri arasındaydı.[2][3][4]

Rubakov, çağdaş alan teorisi üzerine dikkate değer bir içgörü olan proton bozunmasının tek kutuplu katalizi için ilk kez öne çıktı. 't Hooft ve Polyakov, bazı Büyük Birleşik Teorilerin devasa manyetik monopollerin varlığını öngördüğünü göstermişti.[5] Rubakov, böyle bir monopolün proton bozunmasına neden olacağına ve elektron nötrinoları şeklinde gözlemlenebilir bir ayak izi bırakacağına dikkat çekti. Bu fenomen bağımsız olarak Curtis Callan tarafından önerildi ve Callan-Rubakov etkisi olarak bilinir hale geldi.[6]

Rubakov ile Mikhail Shaposhnikov birlikte zar kozmolojisindeki fikirleri kullanarak uzay-zaman ve yerçekimini modelleyen ilk kişilerden biriydi. Rubakov ve Shaposhnikov, daha yüksek boyutlu bir evrende gömülü dört boyutlu bir zar üzerinde yaşadığımızı varsaydılar. Sıradan parçacıklar, ilave boyutlar boyunca dar olan potansiyel bir kuyuda hapsedilir böylece maddeyi zara lokalize ederdi.[4][7]

Rubakov, Shaposhnikov ile Vadim Kuzmin'e göre yüksek sıcaklıklarda baryon ve lepton sayılarının elektrozayıf korunumsuzluğunun etkisi üzerine makalesi, erken evren hakkındaki modern teorinin temeli olarak kabul edilir.[8]

Rubakov, alan teorisi üzerine saygın bir ders kitabınında yazarıydı.[9]

Ödülleri

Rubakov, 1998'den 2022 yılındaki ölümüne kadar Rusya Bilimler Akademisi üyesiydi. Aynı zamanda 2015 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne girmiştir.[10]

Rubakov ve Kuzmin'e Rusya Bilimler Akademisi 1999'da "evrenin baryon asimetrisinin oluşumu üzerine bir dizi çalışma için" Friedmann Ödülü'nü verdi.[11] 2003'te ise ITEP Pomeranchuk Ödülü'nü "alan teorisinde pertürbatif olmayan yöntemlerin geliştirilmesine ve yeni uygulanmasına öncü katkı [sic] için" adlı denklemiyle elde etmiştir.[2][3] 2005 yılında Mikhael Shaposhnikov ile birlikte temel fizik alanındaki çalışmalarıyla INR Markov Ödülü'ne layık görüldüler.[4][12] 2008 yılında Heidelberg Üniversitesi J. Hans D. Jensen Ödülü'nü ve "parçacık fiziği, astrofizik ve kozmoloji arasındaki yakın ilişkinin incelenmesine ve temelde yeni bir fiziksel uzay teorisinin detaylandırılmasına yaptığı önemli katkılardan dolayı" Bruno Pontecorvo Ödülü'nü kazandı.[13][14] 2010 yılında Karlsruhe Teknoloji Enstitüsü Julius Wess Ödülü'nü aldı.[15] Ödül, Rubakov'a "Evrendeki homojensizliklerin kökenini anlamaya doğru" başlıklı bir konferans verdiği Karlsruhe'de parçacık fiziği alanında öğretim ve araştırmanın 50. yılı kutlamalarının bir parçası olarak verildi.[16] Rubakov 2016 yılında "fiziğin temellerine yaptığı temel teorik katkılardan dolayı: kuantum alan teorisi, temel parçacık fiziği, kütleçekim, erken evren teorisi" adlı çalışmasıyşa Demidov Ödülü'ne layık görüldü.[17] Son olarak 2020 yılında 137.036 Avro değerindeki Hamburg Teorik Fizik Ödülü'nü aldı.[18][19]

Özel yaşamı ve ölümü

Rubakov, Şubat 2022'de Rus bilim adamları tarafından 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgali'ni kınayan açık bir mektubu imzaladı.[20]

Rubakov, Eylül 2022'de yakalandığı Covid-19 kaynaklı sağlık sorunları nedeniyle 18 Ekim 2022'de Sarov, Nijni Novgorod Oblastı, Rusya'da 67 yaşında öldü. Öldüğü dönemde Sarov'da ders vermekteydi.[21]

Çalışmaları

Kaynakça

  1. ^ "Rubakov, Valerii A. – Profile". INSPIRE-HEP. 22 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. 
  2. ^ a b "Pomeranchuk prize winners 2003". ITEP. 25 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2018. 
  3. ^ a b "Dyson and Rubakov share the Pomeranchuk Prize for 2003". CERN Courier. 44 (1): 44. 2004. 25 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. 
  4. ^ a b c "Rubakov and Shaposhnikov win INR prize for fundamental physics". CERN Courier. 45 (7): 43. 2005. 25 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2018. 
  5. ^ Rubakov, V. A. (1981). "Superheavy Magnetic Monopoles and Proton Decay". JETP Letters. 33 (12): 644-646. 
  6. ^ Callan, Curtis G. (1983). "Monopole catalysis of baryon decay". Nuclear Physics B. Elsevier BV. 212 (3): 391-400. Bibcode:1983NuPhB.212..391C. doi:10.1016/0550-3213(83)90677-6. ISSN 0550-3213. 
  7. ^ Rubakov, V. A.; Shaposhnikov, M. E. (1983). "Do we live inside a domain wall?". Physics Letters B. Elsevier BV. 125 (2-3): 136-138. Bibcode:1983PhLB..125..136R. doi:10.1016/0370-2693(83)91253-4. ISSN 0370-2693. 
  8. ^ V. A. Kuzmin; V. A. Rubakov; M. E. Shaposhnikov (16 Mayıs 1985). "On anomalous electroweak baryon-number non-conservation in the early universe". Physics Letters B. 155 (1-2): 36-42. Bibcode:1985PhLB..155...36K. doi:10.1016/0370-2693(85)91028-7. 
  9. ^ Rubakov 2002.
  10. ^ "Newly elected members, April 2015" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. 18 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2018. 
  11. ^ "Премия имени А.А. Фридмана" [A. A. Friedmann Prize]. Russian Academy of Sciences (Rusça). 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. За серию работ "Образование барионной ассиметрии Вселенной" 
  12. ^ "INR Markov Prize". Institute for Nuclear Research. 31 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. 
  13. ^ "Jensen Professoren" [Jensen Professors]. Institute for Theoretical Physics of the University of Heidelberg (Almanca). 19 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2018. 
  14. ^ "Prizes and Grants" (PDF). JINR. 2008. 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2018. 
  15. ^ "Julius Wess-Preis – 2010" [Julius Wess Prize 2010]. Karlsruhe Institute of Technology (Almanca). 14 Aralık 2010. 23 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. 
  16. ^ Rubakov 2010.
  17. ^ "Презентация новых лауреатов Демидовской премии 2016 года" [Presentation of the 2016 Demidov Prize laureates]. Russian Academy of Sciences (Rusça). 14 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018. за основополагающий теоретический вклад в фундаментальные направления физики: квантовую теорию поля, физику элементарных частиц, гравитацию, теорию ранней Вселенной 
  18. ^ "Hamburg Prize for Theoretical Physics – Home". www.joachim-herz-stiftung.de (İngilizce). 15 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2022. 
  19. ^ "Hamburg Prize for Theoretical Physics – Home". www.joachim-herz-stiftung.de (İngilizce). 15 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2020. 
  20. ^ "Открытое письмо российских учёных и научных журналистов против войны с Украиной" [An open letter from Russian scientists and scientific journalist against the war in Ukraine] (Rusça). 8 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2022. 
  21. ^ Roscoe, Matthew (19 Ekim 2022). "Russian Academy of Sciences theoretical physicist Valery Rubakov dies suddenly aged 68 following "Covid complications"". Euro Weekly News. 19 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2022. 
  22. ^ Quenby, John (2012). "Review of Introduction to the Theory of the Early Universe: Cosmological Perturbations and Inflation Theory, by Dimitry S. Gorbunov and Valery A. Rubakov". Contemporary Physics. 53 (4): 361-362. doi:10.1080/00107514.2012.699465. ISSN 0010-7514. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Sicim teorisi</span> makro ve mikro kosmosun teorilerini birleştirmeye çalışan teori. (her şeyin teorisi)

Sicim teorisi, parçacık fiziğinde, kuantum mekaniği ile Einstein'in genel görelilik kuramını birleştiren bir teori. "Sicim" adı, klasik yaklaşımda "sıfır boyutlu noktalar" şeklinde tarif edilen atomaltı parçacıkların, aslında "bir boyutlu ve ipliksi varlıklar" olabileceği varsayımına dayanır.

<span class="mw-page-title-main">Kuark</span> Temel parçacık türü

Kuark, bir tür temel parçacık ve maddenin temel bileşenlerinden biridir. Kuarklar, bir araya gelerek hadronlar olarak bilinen bileşik parçacıkları oluşturur. Bunların en kararlıları, atom çekirdeğinin bileşenleri proton ve nötrondur. Renk hapsi olarak bilinen olgudan ötürü kuarklar asla yalnız bir şekilde bulunmaz, yalnızca baryonlar ve mezonlar gibi hadronlar dahilinde bulunabilir. Bu sebeple kuarklar hakkında bilinenlerin çoğu hadronların gözlenmesi sonucunda elde edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Leonard Susskind</span> Amerikalı fizikçi

Leonard Susskind, Stanford Üniversitesi'nde teorik fizik profesörü ve Stanford Teorik Fizik Enstitüsü yöneticisidir. Araştırmaları sicim teorisi, kuantum kozmolojisi, kuantum statik mekaniği ve kuantum alan teorisini içerir. ABD Ulusal Bilimler Akademisi ve Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyesi, Kanada’nın Perimeter Teorik Fizik Enstitüsünün kısmi üyesi ve Kore Modern Araştırma Enstitüsü’nün seçkin bir profesörüdür.

Takyon, ışıktan hızlı giden farazi parçacıklardır. İlk tanımı Arnold Sommerfeld'e atfedilmişse de, aslında ilk olarak George Sudarshan ve Gerald Feinberg tarafından yazılmıştır. Çoğu fizikçi için fiziğin bilinen yasaları ile tutarlı değildir, çünkü ışıktan daha hızlı parçacıkların olamayacağı tahmin edilmektedir. Takyonlar, Albert Einstein'in ünlü Genel görelilik yasasındaki v2 /c2 ifadesindeki cismin hızı (v) ışık hızından (c) büyük olursa ne olur sorusunun cevabıdırlar. Bu nedenle takyon parçacıklarının kütleleri reel sayı ile değil karmaşık sayılar ile ifade edilir aynı zamanda v daima c den büyük olacağından, takyonlar için en yavaş hız ışık hızıdır. Ancak tam olarak ışık hızında da olamazlar çünkü ışık hızında olursalar v2/c2 = 1 olacağından bu ifade tanımsız olur. Bununla birlikte, negatif kare kütle alanlar genellikle, "takyonlar" olarak adlandırılır ve aslında modern fizikte önemli bir rol oynamaya başlamıştır. Potansiyel tutarlı teoriler, ışıktan daha hızlı parçacıkların Lorentz değişmezinin kırılmasına dahil olanlara izin verir böylece özel göreceliğin altında yatan simetriye, ışığın hızı bir bariyer değildir, Böylece gerçek dünya için sınır olan ışık hızı burada da değerini korur. Buradan çıkarılacak sonuç ise, takyonların varlığının fizik ve matematik kurallarına aykırı olmadığıdır. Bunu takyonların varlığına delil olarak gösterenler vardır. Aynı (v)>(c) değerlerinin zaman denklemi içinde yerine konulması sonucunda zaman kavramının takyonlar için tıpkı kütle gibi imajiner olduğunu gösterir. Zaman gerçek olmadığı içinde zamanın oku olan entropi artışı söz konusu olmaz ve bu nedenle takyonlar evreni gerçek evrenin aksine büzüşmezler tam tersine sanal kütleleri nedeniyle çekim etkisine girmediklerinden evreni gererler. Böylece, başlanılan noktaya geri dönülen bir küresel evren modeli yerine takyon evreni için kenarları olmayan bir sonsuz evren söz konusudur. Ayrıca takyonların hızı enerjileri azaldıkça artar. Bu nedenle radyasyon yaydıkları varsayıldığında, azalan enerjileri nedeniyle sürekli hızlanırlar ve nihayet sıfır enerji için sonsuz hıza ulaşırlar. Enerji azaldıkça hızları arttığından dolayı kuvvet denilen etki hareketle aynı yönde olduğunda takyonların hızını arttırmaz tam tersine yavaşlatır. Birçok fizikçinin nötrino ve teorik takyonların özellikleri arasındaki olası bağlantıyı anlamaya çalışmış olduğuna dikkat etmek önemlidir.

Parçacık fiziğinde bir hadron, güçlü etkileşim tarafından bir arada tutulan taneciklerden oluşan bir bileşik parçacıktır.

<span class="mw-page-title-main">Teorik fizik</span> fizik biliminin bir branşı

Teorik fizik, fiziğin matematiksel modellemeler ve fiziksel nesnelerin soyutlandırılmaları çalışmaları ve doğa olaylarını açıklayan, gerçekselleştiren ve tahmin yürüten fizik dalıdır. Bu deneysel fiziğin zıttıdır ki deneysel fizik araçlarla bu olayları soruşturur.

<span class="mw-page-title-main">Steven Weinberg</span> Amerikalı teorik fizikçi (1933 – 2021)

Steven Weinberg Amerikalı teorik fizikçi. 1979'da Abdus Salam ve Sheldon Glashow ile birlikte zayıf etkileşim ile elektromanyetik etkileşimin birleştirilmesine ve temel parçacıklar arasındaki elektromanyetik etkileşime katkılarından dolayı Nobel Fizik Ödülüne layık görülmüştür

<span class="mw-page-title-main">Roy Glauber</span> Amerikalı teorik fizikçi (1925 – 2018)

Roy Jay Glauber, Amerikalı kuramsal fizikçi. Kendisi Harvard Üniversitesi'nde fizik profesörü ve Arizona Üniversitesi optik bilimleri öğretim görevlisi olarak çalışmıştır. Fizik dalında 2005 Nobel Ödülü kazanmış bu ödülü John L. Hall ve Theodor W. Hansch ile birlikte paylaşmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Martinus Veltman</span>

Martinus Justinus Godefriedus Veltman, Hollandalı bir teorik fizikçi. Parçacık teorisi üzerindeki çalışmaları için eski öğrencisi Gerardus 't Hooft ile birlikte 1999 Nobel Fizik Ödülünü paylaştı.

<span class="mw-page-title-main">Alan Guth</span>

Alan Harvey Guth, Amerikalı teorik fizikçi ve kozmolog. Temel parçacık teorisi üzerine araştırma yapmış ve bu teorinin evrenin ilk aşamalarına nasıl uygulanabileceğini incelemiştir. Günümüzde Massachusetts Teknoloji Enstitüsü fizik bölümünde profesörlük yapan Guth, kozmik enflasyon teorisinin yaratıcısıdır.

<span class="mw-page-title-main">Peter Higgs</span> İngiliz teorik fizikçi (1929–2024)

Peter Ware Higgs, İngiliz teorik fizikçi.

Michael Boris Green FRS, sicim kuramının öncülerinden olan Britanyalı fizikçi. Cambridge Üniversitesi'nde uygulamalı matematik ve teorik fizik bölümünde profesör ve Clare Hall ileri araştırmalar kolejinin üyesidir. 1 Kasım 2009'da Stephen Hawking'den Lucasian Matematik Profesörlüğü kürsüsünü devralmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Haim Harari</span> Fizikçi

Haim Harari, özellikle parçacık fiziği üzerine ve diğer alanlarda yaptığı çalışmalar ile tanınan İsrailli kuramsal fizikçidir.

Stephen Louis Adler, temel parçacıklar ve alan teorisi konusunda uzmanlaşmış Amerikalı fizikçidir.

Preonlar parçacık fiziğinde, kuarklar ve leptonların altparçacıkları olan nokta parçacıklardır. Terim 1974’te, Jogesh Pati ve Muhammed Abdüsselam tarafından oluşturulmuştur. Preon modellerine olan ilgi, 1980’lerde zirve noktasına ulaşmıştır ancak parçacık fiziği Standart Model'i, fiziğin kendisini en başarılı şekilde tanımlamaya devam ettiğinden ve lepton ile kuark kompozitleri hakkında hiçbir deneysel veri bulunmadığından dolayı bu ilgi azalmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Sekiz katlı yol</span> atomaltı hadronların organize oluşlarının teorisi

Sekiz katlı yol, atomaltı hadronların organize oluşlarının teorisidir. Bu isim Amerikalı fizikçi Murray Gell-Mann tarafından Budizmin sekiz aşamalı asil yol' una ima ederek verilmiştir. Bu teori kuark modelinin gelişmesine imkân sağladı. Buna eşdeğer bir teori, bundan bağımsız şekilde, İsrailli fizikçi Yuval Ne'eman tarafından ortaya atıldı.

Ksi baryonları, birinci çeşni nesillerinden bir kuarka, daha yüksek çeşnili nesillerinden ise iki kuarka sahip, Ξ sembolüyle gösterilen hadron parçacığı ailesidir. Bu nedenlerden ötürü bu tip parçacıklar birer baryondur, toplam izospinleri 1/2'dir ve nötr olabildikleri gibi +2, +1 ya da -1 temel yüke sahip olabilirler. Yüklü Ksi baryonları ilk kez 1952'de, Manchester grubu tarafından gerçekleştirilen kozmik ışın deneyleri sırasında gözlemlenmiştir. Nötr Ksi baryonlarının ilk kez gözlemlenmesi ise 1959'da, Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'nda gerçekleştirildi. Kararsız durumları, bozunma zinciri sonucunda daha hafif parçacıklara bozunmaları sebebiyle geçmişte çağlayan parçacıklar olarak da anılmaktaydılar.

Baryon asimetrisi, madde asimetrisi ya da madde-antimadde asimetrisi, gözlemlenebilir evrendeki baryonik madde ile antibaryonik maddelerde görülen dengesizliktir. Ne parçacık fiziğinin Standart Model'i ne de genel görelilik teorisi bu duruma bir açıklama getirebilmektedir.

Francis Edwin Close, Oxford Üniversitesi'nde Emeritus Fizik Profesörü ve Oxford'daki Exeter College'da araştırmacı, parçacık fizikçisi.

<span class="mw-page-title-main">İosif Hriploviç</span>

İosif Benzionoviç Hriploviç, Kuantum alan teorisi, atom fiziği ve genel görelilik alanında derin katkılarda bulunmuş Sovyet-Rus teorik fizikçi.