İçeriğe atla

Vajrabodhi

Vajrabodhi'nin resmi. Japonya, Kamakura Dönemi (14. yüzyıl)

Vajrabodhi (Sanskritçe: वज्रबोधि Çince: 金剛智, pinyin: Jīngāng Zhì, 671–741), Tang Hanedanlığı döneminde Çin'de bulunmuş Hint bir ezoterik Budist keşiş ve öğretmendi. Shingon Budizmi'ndeki sekiz atadan biridir. Srivijaya İmparatorluğu topraklarında Vacrayana Budizmini tanıtmasıyla da tanınır.[1] Bu Budizm, daha sonra Endonezya Ezoterik Budizmi olarak bilinen ayrı bir forma dönüşmüştür.

Biyografi

Vajrabodhi, sekizinci yüzyıl Çin'ine giden üç Vacrayana misyonerinden ikincisiydi. Güney Hint bir brahmin ailesinden gelen Vajrabodhi'nin babası kraliyet için rahiplik görevi yapmaktaydı.[2]

Budizmin tüm mezheplerini incelediği ve bir süre ünlü Budist mantıkçı Dharmakīrti'nin yanında çalıştığı söylenir. Santijnana 'nın öğrencisi olarak, Vajrayāna öğretilerini inceledi ve usulüne uygun olarak yogaya başladı.

Hindistan'ın Pothigai sıradağlarından Agastya Mala'dan ayrılan Vajrabodhi, görünüşe göre kendisine Nālandā'da öğretilenden farklı bir Vajrayāna geleneği öğretildiği Sri Lanka ve Sriwijaya'ya (bugünkü Sumatra Adası, Endonezya'nın güneyindeki Palembang) gitti. Bu Tamraparniyan rotası, daha önce aralarında Agastya'nın da olduğu birkaç bilgin tarafından tercih edilmişti. Srivijaya'dan otuz beş Pers ticaret gemisinin refakatinde[3] Çin'e yelken açtı ve MS 720'de Çin'in başkenti Chang'an'da yer alan (bugünkü Xian) Jianfu Tapınağı'na yerleşti. Ona yakında ünlü olacak öğrencisi Amoghavajra eşlik ediyordu.

Kendisinden dört yıl önce gelen Subhakarasimha gibi, Vajrabodhi de zamanının çoğunu ayinlerle, Budist metinlerini Sanskritçeden Çinceye çevirmekle ve ezoterik sanatın üretiminde geçirdi. 723 ve 724 yılları arasında Sarvatathāgatatattvasagraha'nın kısmi çevirisi özellikle önemliydi. Bu Yoga Tantra - aynı yıl Subhakarasimha tarafından tercüme edilen Mahāvairocana Sutra ile birlikte - Çin'deki Zhenyan okulunun ve Japonya'daki Shingon ekolüyle Tendai okulunun ezoterik şubesinin temelini oluşturur. Subhakarasimha gibi, Vajrabodhi'nin de saray çevreleriyle bağları vardı ve imparatorluk prenseslerinin himayesinden yararlandı. Ayrıca, Hindistan'ı ve Emeviler dönemi İran'ını dolaşan Koreli keşiş Hyecho'ya da dersler verdi. Vajrabodhi 741'de hayatını kaybetti ve Longmen Mağaralarının güneyine gömüldü. Ölümünden sonra kendisine Guoshi ("Diyarın Öğretmeni") unvanı verildi.

Dipnotlar

  1. ^ Nalanda, Srivijaya and Beyond: Re-exploring Buddhist Art in Asia. Asian Civilisations Museum and University of Hawaii Press. 2016. s. 192. ISBN 9789810999124. 7 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2023. 
  2. ^ Cho, Yi-Liang (2006). Tantrism in China. In: Payne, Richard, K. "Tantric Buddhism in East Asia", Wisdom Publications, pp.47-51.
  3. ^ "Iranian cultural impact on south-east Asia". 21 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2023. 

Kaynakça

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Budizm</span> Bir din ve hayat felsefesi

Budizm, bugün dünya üzerinde yaklaşık 500 milyonu aşkın inananı bulunan bir dindir. İlk önce Hindistan’da ortaya çıkmış, daha sonra zaman içinde Güneydoğu ve Doğu Asya’da yayılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Tibet Budizmi</span> Budizmin Vajrayana kolundan Budist inanış

Tibet Budizmi. Tibet, Moğolistan ve Bhutan başlıca olmak üzere Nepal, Hindistan, Çin, Rusya ve bazı Orta Asya Türklerinde takip edilen Budizm koludur. Kimi yerlerde Lamacılık olarak da adlandırılmaktadır. Tibetçe Lama den doğan bu kelime, aynı zamanda bir unvan olarak da kullanılmaktadır. Budizmin Vajrayana koluna aittir.

<span class="mw-page-title-main">Gotama Buda</span> Budizmin kurucusu olan dinî öğretmen

Sidarta Gotama, yaygın olarak Buda olarak bilinir, MÖ 6 veya 5. yüzyılda Hindistan'da yaşadığı tahmin edilen ve Budizm'in kurucusu olduğu düşünülen din adamı. "Buda" bir lakap olup kendisine ölümünden yüzyıllar sonra atfedilmiştir. Sanskritçede "uyanmış kişi" anlamına gelen Buda, peşine düştüğü yaşam ve ölümün ardındaki gerçeğin arayışı sonucu Sidarta Gotama'da oluşan ruhani aydınlanmayı anlatmak için kullanılan bir ünvandır.

Mahāyāna, Budizm’in üç ana kolundan biridir. Kaynağı Hint yarımadasıdır. Budizm’i Hinayana ve Mahayana olarak sınıflandırır. Vajrayana ise Mahayana Budizm’inin bir uzantısıdır. MS 1. yüzyılda Orta Asya ve Çin’e geçmiş, buradan da Doğu Asya’ya yayılmıştır. Günümüze hâlen uygulanmakta olduğu yerler Hindistan, Çin, Tibet, Japonya, Kore, Vietnam ve Tayvan’dır.

<span class="mw-page-title-main">Sumatra</span>

Sumatra, Endonezya'ya ait bir adadır. Sunda Adaları'nın en batıda olanıdır. Yüzölçümü açısından dünyanın en büyük altıncı adasıdır. Ayrıca tamamıyla Endonezya'ya ait en büyük ada unvanına da sahiptir. En büyük şehri 2.400.000 nüfusuyla Medan'dır.

<span class="mw-page-title-main">Xuan Zang</span>

Xuanzang veya Xuan Zang, Erken Tang döneminden tanınmış bir Çinli Budist rahip, bilgin, gezgin ve çevirmen. Bu dönemde Hindistan ile Çin arasındaki etkileşime olumlu katkıları olmuştur. Birçok metinde ismine rastlanan Xuanzang ayrıca tanınmış Çin klasik romanı Batı'ya Yolculuk'ta da kurgusal bir figür olarak konu edilir ve romanın hikâyesinin başrolünü oynar.

Amitābha ya da Sonsuz Işık Budası Budizmin Mahāyāna okuluna ait yazmalarda adı geçen Buda'lardan biridir. Doğu Asya'ya özgü Arık Ülke mezhebinde en önemli Buda olarak kabul edilir. Vajrayana'da ise, Amitābha uzun ömürlülüğü ile tanınır. Amitābha Dharmakāra adında bir bodhisattva olarak yaşadığı sayısız yaşamlar boyunca yaptığı iyiliklerden biriktirdiği sonsuz erdemlere sahiptir.

Vajrayana Budizmi, farklı kaynaklarda Tantrik Budizm, Tantrayāna, Mantrayana, Mantranaya, Gizli Mantra, Ezoterik Budizm ve Elmas Taşıt adlarıyla da tanınır. Vajrayana Mahayana Budizminin bir uzantısıdır; felsefesinden çok benimsediği uygulamalarla ayrılır. Mahayana'da uygulamalar kabaca iki yola ayrılır: iyi niteliklerin mükemmelleştirilmesi metodu olan Sutrayana ve nihai Budalık hedefini yol olarak benimseyen Vajrayāna metodu. Vajrayana tam aydınlanmaya ulaşılmadan önce Buda-doğasının mistik tecrübe ile deneyimlenmesini gerektirir. Bu tecrübelerin aktarılması için, bir ezoterik bilgi kümesinin Budist tantrik yogiler tarafından toplanmış ve nesilden nesile aktarılmış olması gerekir. Uygulayıcı öncelikle yetkin bir ruhani öğretmen ya da guru tarafından kabul edilmelidir.

Theravada ; kelime anlamı olarak, "Yaşlıların öğretisi" ya da "Eski öğreti") günümüze ulaşan en eski Budist okuldur. Kökeni, Buda’nın ilk mensubu olan keşişler (rahipler) topluluğuna dayanmaktadır. Mahayana (büyük taşıt) geleneğinden gelen Budistler tarafından küçük taşıt olarak da adlandırılır. Göreceli olarak daha tutucu ve genel olarak erken dönem Budizmine en yakınıdır. Yüzyıllardan beri Sri Lanka ve güneydoğu Asya'nın en yaygın dinidir. Aynı zamanda güneybatı Çin, Vietnam, Bangladeş, Malezya, Filipinler ve Endonezya'da kimi etnik gruplar tarafından izlenmektedir; Singapur ve Avustralya'da da gittikçe popülerlik kazanmaktadır. Günümüzde dünya çapında Theravada Budistlerin sayısı 100 milyonun üzerindedir. Ayrıca son yıllarda Theravada, Batı'da ve Hindistan'da da kök salmaya başlamıştır.

<span class="mw-page-title-main">Şingon Budizmi</span> Japonyada budizm ekolü

Şingon Budizmi Japonya'da önemli Budist okullardan biridir; "Japon ezoterik Budizmi" olarak da adlandırılır. Günümüzde Tibet Budizmi ile birlikte Vajrayana Budizminin önemli kollarından birini oluşturur. Şingon kelimesi oluşturan kanjiler, Çincede "zhen yan" şeklinde okunur ve mantra anlamında kullanılmaktadır.

Budizm okulları, Budizm'in tarih sahnesine çıktığı M.Ö. 5. yüzyıldan itibaren farklı coğrafyalarda yayılma olanağı bulmuş, girdiği yörenin kültürüne uyum sağlamıştır. Bununla birlikte aynı kültürden gelen Budist gelenekler içindeki yorum ve metotlardaki farklılıkların zamanla derinleşmesi biribirinden bağımsız, çeşitli okulların ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Budizm tarihi. Buda’nın ölümünden 3 ay sonra, öğrencileri Rajagarha’da bir araya gelerek Birinci Budist Konsey'ini düzenlemişlerdir. Buradaki amaç; Buda’nın öğretilerini (Dhamma) ve belirlediği keşiş kurallarını karşılıklı konuşup bir karara bağlamaktır. Sonraki görüşmeler ise yazılı bir kaynağa aktarılmamıştır. İkinci Konsey, Vesali’de yaklaşık 100 yıl sonra yapılmıştır. Günümüzde hala; Ruhani grubun koyduğu kurallar tartışılmaktadır. Bunun nedeni ise, Buda öğretilerinin farklı yorumlanarak değişikliğe uğratılmasıdır. İkinci Konsey esnasında ve devamında gelen toplantılarda Buda’nın asıl öğretilerinden farklı öğretiler benimsemiş 18 okul ortaya çıkmıştır. Bunun yanı sıra, Mahasanghika olarak bilinen ve Mahayana mezhebinin benimsediği Buda öğretilerine uyarlanmış farklı bir anlayış da görülmüştür.

Hinayana, Mahayana gibi Budizm'in iki ana kolundan biri.

<span class="mw-page-title-main">Çin'de Budizm</span>

Çin'de Budizm, MÖ 1. yüzyılda gelmiştir. Budizm, Çin kültürünü sanat, siyaset, edebiyat, felsefe, tıp ve malzeme kültürü gibi çok çeşitli alanlarda şekillendirmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Japonya'da Budizm</span>

Japonya'da Budizm, Çin kaynaklarına göre ilk olarak MS 250'lerde ve Nihon Shoki'ye göre resmi olarak MS 552 yılında Kore'den gelen Budist keşişler tarafından tanıtılmasından bu yana var olmaktadır. Budizm, Japon toplumunun gelişimi üzerinde büyük bir etkiye sahiptir ve bugüne kadar kültürün etkili bir yönü olmaya devam etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Guangxiao Tapınağı (Guangzhou)</span>

Guangxiao Tapınağı, Çin'in Guangdong İl'in başkenti Guangzhou'daki Budist tapınaklar'ın en eskilerinden biridir. Özel coğrafi konum olarak, Guangxiao Tapınağı, geçmişte Asyalı misyoner keşişler için genellikle bir mola noktası rolü yaptı. Ayrıca ilkeler okulu, Chan (Zen), Shingon Budizmi ve Saf Toprak dahil olmak üzere Budizmin çeşitli unsurlarının yayılmasında merkezi bir rol oynadı. Bu tapınakta, Huineng, Chan Budizminin altıncı Çin patriği, ilk halka açık Chan konuşmasını yaptı ve tonlandı ve bir Shingon Budist ustası olan Amoghavajra, ilk ezoterik Budizm öğretisini verdi. Yijing tarafından tercüme edilenler ve Paramitiin tarafından tercüme edilen Shurangama-sūtra (般剌密諦) tarafından tercüme edilenler de dahil olmak üzere birçok Budist kutsal kitabı da burada tercüme edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Agastya</span>

Agastya Hinduizmde saygın bir Hintli bilge. Hint geleneğinde tanınmış bir münzevi ve Hint yarımadasının çeşitli dillerinde etkili bir bilim insanıdır. O ve eşi Lopamudra, Sanskritçe metin Rigveda ve diğer Vedik literatürde 1.165 ila 1.191 ilahilerinin ünlü yazarlarıdır.

<span class="mw-page-title-main">Srivijaya</span>

Srivijaya Güneydoğu Asya'nın çoğunu etkileyen ve Sumatra adasına dayanan bir Budist talassokratik imparatorluktu. Srivijaya, Budizmin MS 7. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar yayılması için önemli bir merkez görevi gördü. Batı Denizcilik Güneydoğu Asya'nın çoğuna hakim olan ilk yönetimdi. Konumu nedeniyle deniz kaynaklarını kullanan karmaşık bir teknoloji geliştirdi. Ayrıca ekonomisi giderek artan bir şekilde bölgede gelişen ticarete bağımlı hale geldi ve böylece onu prestijli mallara dayalı bir ekonomiye çevirdi.

<span class="mw-page-title-main">Şubakarasimha</span>

Şubakarasimha (637-735) 716 yılında Çin'in başkenti Çang'an'a gelen ve daha çok Mahāvayroçana Sūtrası olarak bilinen Mahāvairocana Abhisaṃbodhi Tantra'yı tercüme eden bir Hintli Budist keşiş ve Ezoterik Budizm ustasıydı. Dört yıl sonra başka bir usta, Vacrabodi ve öğrencisi Amogavacra Çin'e gelip Ezoterik Budizmin diğer kutsal metinlerini Çinceye tercüme etmeye başladılar ve böylece ikinci bir ezoterik gelenek oluşturdular. Bu diğer ustalarla birlikte Şubakarasimha, Ezoterik Budizmi Çin'deki altın çağını yaşatmıştır.