İçeriğe atla

Uyku (tablo)

Le Sommeil
Sanatçı Gustave Courbet
Yıl 1866
Tür Tuval üstüne yağlı boya
Boyutlar 135 cm × 200 cm (53 in × 79 in)
Konum Petit Palais, Paris

Uyku[1] (Fransızca orijinal ismi: Le Sommeil), Fransız ressam Gustave Courbet tarafından 1866'da[2] tuval üzerine yağlı boya ile yapılan erotik[3] tablo. Lezbiyenliği betimleyen tablo Fransızcada Les Deux Amies (İki Arkadaş) ve Paresse et Luxure (Miskinlik ve Şehvet) isimleriyle de bilinir.

Geçmişi

Uyku Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemindeki diplomatlardan biri olan, 1860'tan sonra Paris'te yaşamaya başlayan sanat kolaksiyoncusu Halil Şerif Paşa tarafından ısmarlandı.[4][5] Bu tablo içeriği yüzünden Paris Salonu'na kabul edilmedi.[1] Ressamın L'Origine du monde gibi birkaç başka eseriyle ile birlikte 1988'e kadar sergilenmesi yasaktı. 1872'de bir resim komisyoncusu tarafından tablonun sergilenmesi polis raporlarına girecek bir olay hâline geldi.[6]

Resmin ilham kaynağı, Charles Baudelaire'in Kötülük Çiçekleri eserinde yer alan "Delphine et Hippolyte" isimli şiiridir.[7][8][9] Tablodaki modellerden biri, Courbet'nin arkadaşı olan ressam James Abbott Whistler'ın o dönemki metresi Joanna Hiffernan'dı.[3] Tablonun yapılmasından hemen sonra Whistler Hiffernan'dan ayrıldı ve Courbet ile arası bozuldu.[3]

Le Sommeil bugün Paris'teki bir müze olan Petit Palais koleksiyonundadır.[4]

İçerik

Tabloda iki çıplak kadın, erotik bir şekilde birbirine sarılmış olarak, cinsel ilişki sonrasında dinlenmek için uyurken betimlenir.[9] Tablodaki mekân birçok kumaş ve dekoratif mobilyanın bulunduğu bir yatak odasıdır. Arka planda lacivert bir kadife perde, sağ köşede ise üzerinde dekoratif bir çiçek vazosu bulunan bir masa yer alır. Ön plandaki küçük masanın üzerinde ise üç nesne vardır – ufak bir şarap şişesi, şeffaf bir kristal vazo ve bir kupa. Bu dekoratif unsurlar dışında, tablonun ana görüntüsü olan iki kadını gölgede bırakacak hiçbir şey yoktur.[3]

Uyuyan kadınlardan biri esmer, diğeri ise sarışındır. Ciltlerinin rengi de belirgin şekilde farklıdır. Renk kontrastı için Courbet iki kadın arasına kıvrımlar yerleştirmiştir. yatakta duran kopmuş inci kolye ve saç tokası, iki kadın arasında az önce nelerin yaşandığını gösterir.[3]

Etkileri

Encyclopedia of Lesbian and Gay Histories and Cultures'a göre Le Sommeil "ünlü" bir tablodur. 19. yüzyıl sanatı üzerinde etkisi olmuştur çünkü ilk sergilenmesinin ardından dönemin birkaç ressamı, tablonun lezbiyen çiftleri işleyen temasından etkilenmiştir. Temanın sanat eserlerinde tekrarlanması lezbiyen ilişkilere dair tabuların azalmasına yardımcı olmuştur.[2]

Le Sommeil, kadınların vücutlarının kusurlarından arındırılmadan çizilmiş olması sebebiyle realist bir tablo olarak görülür.[3] Tamsin Wilton'a göre ise tablo "sahte lezbiyen soft pornosudur".[9]

Kaynakça

  1. ^ a b Farthing, Stephen (2012). Sanatın Tüm Tarihi. Hayalperest Yayınevi. s. 308. ISBN 978-605-63346-2-7. 
  2. ^ a b George Haggerty; Bonnie Zimmerman (2000). Encyclopedia of lesbian and gay histories and cultures. Taylor & Francis. s. 311. ISBN 978-0-8153-3354-8. 8 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2012. 
  3. ^ a b c d e f Dorothy M. Kosinski, Gustave Courbet's The Sleepers. The Lesbian Image in Nineteenth Century French Art and Literature, Artibus et Historiae, Vol. 9, No. 18 (1988), p.187
  4. ^ a b Le Sommeil 28 Temmuz 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Petit Palais
  5. ^ Griselda Pollock (1999). Differencing the canon: feminist desire and the writing of art's histories. Routledge. s. 315. ISBN 978-0-415-06700-3. 25 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2012. 
  6. ^ Sarah Faunce; Linda Nochlin (1988). Courbet reconsidered. Brooklyn Museum. s. 176. ISBN 978-0-300-04298-6. 10 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2012. 
  7. ^ Elisabeth Ladenson (2007). Dirt for art's sake: books on trial from Madame Bovary to Lolita. Cornell University Press. ss. 75-. ISBN 978-0-8014-4168-4. 4 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2012. 
  8. ^ Elisabeth Ladenson (Nisan 2007). Proust's Lesbianism. Cornell University Press. s. 25. ISBN 978-0-8014-7350-0. 4 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2012. 
  9. ^ a b c Wendy Michallat (2007). Lesbian inscriptions in Francophone society and culture. Durham Modern Languages. s. 8. ISBN 978-0-907310-62-4. 25 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2012. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Lezbiyen</span> homoseksüel kız veya kadın

Lezbiyen, başka bir kadına fiziksel ve/veya duygusal çekim hisseden kadındır. Lezbiyen, eşcinsel kadın anlamına gelmektedir. Hem kadınlara hem de erkeklere çekim hisseden kadınlar ise biseksüeldirler. Kişinin kendini tanımlaması veya kendine biçtiği cinsel kimlik, davranışlarıyla örtüşmüyor olabilir.

Édouard Manet, Fransız ressam. 19. yüzyılda modern hayatı konu alan resimler yapmaya başlamış ilk ressamlardandır. Manet, gerçekçilik akımından izlenimciliğe geçişte önemli bir rol oynadı. İlk dönem başyapıtlarından Kırda Öğle Yemeği ve Olympia, kendisinden genç ressamlara esin kaynağı oldu. Daha sonraki yıllarda ise o ressamlar izlenimciliğin en önemli isimleri oldular. Günümüzde, bu iki resim, modern sanatın başlangıcı kabul edilir.

<i>Olympia</i> (tablo) Fransız ressam Édouard Manetnin tablosu

Olympia, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1863 yılında tamamladığı tablosudur. Gerçekçilik akımının bir örneği olan eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesinde sergilenmektedir.

Jean Désiré Gustave Courbet, Fransız ressam. On dokuzuncu yüzyılda Fransa'yı gerçekçilik akımıyla tanıştırdı. Courbet hayat görüşünü şöyle açıkladı:

<i>Koltuktaki Çıplak Kadın</i>

Koltuktaki Çıplak Kadın Fransız gerçekçi ressam Gustave Courbet tarafından 1862 yılında çizilen tablo. Eserde, genç, uzun saçlı, sadece ayakkabı ve çorap giymiş bir kadının bir koltuğun üzerinde uzanması betimlenir. Kadının hemen arkasında kırmızı perdeler vardır ve kapalı pencerelerden gökyüzü manzarası görünür. Courbert bu çalışmasında Goya'nın Çıplak Maja isimli eserinden etkilenmiş gibidir.

<i>Çıplak Maya</i> İspanyol ressam Francisco de Goyanın 1790 ile 1800 yılları arasında tamamladığı tahmin edilen tablosu

Çıplak Maya ya da Çıplak Maja, İspanyol ressam Francisco de Goya'nın 1790 ile 1800 yılları arasında tamamladığı tahmin edilen tablosudur. Eser şu anda Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmektedir. Ressam bu tabloyu, İspanyol engizisyonunun çıplak kadın resimlerinin yapılmasını yasakladığı bir dönemde, İspanya başbakanı Manuel de Godoy'un isteği üzerine yaptı. Resim, Godoy'un koleksiyonuna 12 Kasım 1800 tarihinde katıldı.

<span class="mw-page-title-main">Orsay Müzesi</span> Pariste sanat müzesi

Orsay Müzesi veya orijinal dilinde Musée d'Orsay, Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan bir devlet müzesidir. Sen Nehri'nin sol yakasında bulunan müze eski bir tren garıydı. Bina 1898 - 1900 yılları arasında inşa edildi. Orsay Müzesi'nde çoğunlukla Fransız sanatına ait, 1848 - 1915 yıllarında arasında yaratılmış heykeller, resimler, mobilyalar ve fotoğraflar bulunur. Müze daha çok içlerinde Monet, Degas, Renoir, Cezanne gibi ressamların eserlerinin bulunduğu geniş izlenimci koleksiyonu ile tanınır. Bu koleksiyon, müzenin 1986 tarihindeki açılışına kadar Galerie nationale du Jeu de Paume'de sergileniyordu.

<i>Sanatçının Stüdyosu</i>

Sanatçının Stüdyosu ya da Ressamın Stüdyosunda Gerçek bir Alegori, Fransız ressam Gustave Courbet'nin 1855 yılında yaptığı tablosu. Şu anda, Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

<i>Kırda Öğle Yemeği</i> Fransız ressam Édouard Manetnin tablosu

Kırda Öğle Yemeği ya da Kırda Piknik Fransız ressam Édouard Manet'nin 1862 - 1863 yılları arasında tamamladığı tablosudur. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

James Abbott McNeill Whistler, ABD doğumlu, Büyük Britanya kökenli ressam. Resimde aşırı duygusal ve ahlaksal konulara karşı çıkan sanatçı "sanat için sanat" anlayışını benimsedi. Kelebek biçimindeki imzasıyla tanındı. Resim ile müzik arasında bir paralellik olduğunu düşünen Whistler, pek çok tablosuna "düzenleme", "armoni", "gece melodisi" isimleri verdi. Ressamın en ünlü tablosu Whistler'ın Annesi'dir.

<span class="mw-page-title-main">Zacharie Astruc</span> Fransız ressam (1833-1907)

Zacharie Astruc, Fransız heykeltıraş, ressam, şair ve sanat eleştirmeni.

Gustave Caillebotte, Fransız ressam. İzlenimcilik akımının hem üyesi hem de koruyucularından biridir. Gruptaki diğer sanatçılara göre gerçekçilik akımına daha yakın durmuştur. Caillebotte fotoğrafçılığa olan ilgisi ile de tanınmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Butch ve femme</span> lezbiyen ilişkilerdeki rol veya kimlikler

Butch ve femme, lezbiyen ilişkilerinde bir rol dağıtımını tanımlayan LGBT terimlerdir. Kimlik olarak geleneksel heteroseksüel ilişki dinamiğine benzer bir dinamiği tanımlamak için kullanılır; butch olan biri geleneksel, egemen erkek rolünü, femme ise geleneksel kadın rolünü temsil eder. Bu kimlikler giyim tarzı, saç tarzı ve davranış biçimi yolları ile ifade edilir. Örnek olarak bir basmakalıp butch kısa saçlıdır ve "erkeksi" sayılan bir şekilde giyinir ve davranır ; bir basmakalıp femme ise geleneksel kadınsılığın kalitelerini benimser. Her lezbiyen ilişki böyle bir dinamik ile çalışmaz.

<span class="mw-page-title-main">John Singer Sargent</span> Amerikalı ressam (1856 – 1925)

John Singer Sargent, İngiltere Kralı VII. Edward döneminin zengin ve asillerinin lüks hayatını anlatan portreleri ile tanınan Amerikalı ressam.

Sidney Abbott, Amerikalı feminist-lezbiyen aktivist ve yazardır. Sappho Was a Right-on Woman: A Liberated View of Lesbianism'i Barbara Love ile birlikte yazmıştır. National Organization for Woman adlı kadın hakları kuruluşunda eşcinsel kadınların hakları için aktif bir şekilde görev almıştır.

İsraildeki Gey Erkek, Lezbiyen ve Biseksüeller Derneği (İbranice:  אגודת ההומואים, הלסביות, הביסקסואלים והטראנסקסואלים בישראל, Agudat HaHomoseksualim, HaLesbiyot, HaBiseksualim, VeHaTranseksualim BeYisrael, genelde bilinen adıyla Aguda, gay, lezbiyen, biseksüel ve transgender kişilerin haklarını geliştirmeye yardım etmek için temel düzeyde çalışan ulusal bir kâr amacı gütmeyen İsrail örgütüdür.

<span class="mw-page-title-main">Nabiler</span>

Nabiler, 1888 ile 1900 yılları arasında etkin olmuş, izlenimcilik ve akademik sanattan soyut sanat, sembolizm ve diğer erken dönem modernist hareketlere geçişte önemli bir rol oynamış genç Fransız sanatçılardan oluşan grup. Grubun üyeleri arasında Pierre Bonnard, Maurice Denis, Paul Ranson, Édouard Vuillard, Ker-Xavier Roussel, Félix Vallotton ve Paul Sérusier vardı. Bu sanatçıların pek çoğu 1880'lerin ikinci yarısında Paris'teki Académie Julian'de öğrenciydi. Gruptaki ressamlar Paul Gauguin ve Paul Cézanne'ın eserlerini beğeniyor, resim sanatını yenileme isteğini paylaşıyordu, ancak bireysel tarzları birbirinden oldukça farklıydı. Onlara göre bir sanat eseri doğanın betimlemesi değil, metaforların ve sembollerin sanatçı tarafından oluşturulmuş bir sentezi olmalıydı. 1900'de son sergisini düzenleyen grup üyeleri, bu tarihten sonra kariyerlerine bireysel olarak devam etti.

Pierre Bonnard, Fransız illüstratör, ressam ve baskı resim sanatçısı. Eserlerinde oldukça stilize dekoratif unsurlar ile birlikte göze çarpan renkleri kullanmasıyla tanınır. Avangart ressamlar tarafından kurulan ard-izlenimci bir sanat akımı olan Nabiler'in kurucularındandır. Erken dönem eserlerinde Paul Gauguin'in tablolarının yanı sıra Hokusai ve diğer Japon baskı resim sanatçılarının etkisi görülür. Manzara resimleri, şehir resimleri ve portrelerin yanı sıra, arka planların, renklerin ve boyama biçiminin konunun önüne geçecek kadar baskın olduğu samimi iç mekan sahneleri çizmiştir.

<i>Beyaz Senfoni, No. 1: Beyaz Kız</i> 1861–62 yıllarında James McNeill Whistlerın yaptığı resim

Beyaz Senfoni, No. 1: Beyaz Kız, James Abbott McNeill Whistler'in resmettiği bir yağlıboya tablodur. Eserde, bej bir perdenin önünde, kurt postu üzerinde ayakta duran ve elinde zambak olan bir kadın figürü görülmektedir. Tablonun renk paleti neredeyse tamamen beyaz tonlarındadır.

<span class="mw-page-title-main">Joanna Hiffernan</span>

Joanna Hiffernan ya da Joanna Heffernan, Amerikalı ressam James Abbott McNeill Whistler ve Fransız ressam Gustave Courbet ile romantik bağları olan İrlandalı bir model ve ilham kaynağıydı. Bir model olmasının yanı sıra kendisi de çizdi ve boyadı, ancak çalışmalarının hiç sergilenilmediğine inanılıyor.