İçeriğe atla

Turkesterone

Turkesterone
Tanımlayıcılar
  • (2S,3R,5R,9R,10R,11R,13R,14S,17S)-2,3,11,14-tetrahydroxy-10,13-dimethyl-17-[(2R,3R)-2,3,6-trihydroxy-6-methylheptan-2-yl]-2,3,4,5,9,11,12,15,16,17-decahydro-1H-cyclopenta[a]phenanthren-6-one
PubChem CID
ChemSpider
UNII
ChEMBL
CompTox Bilgi Paneli (EPA)
Kimyasal ve fiziksel veriler
FormülC27H44O8
Mol kütlesi496,641 g·mol−1
3D model (JSmol)
  • C[C@]12C[C@H]([C@H]3C(=CC(=O)[C@H]4[C@@]3(C[C@@H]([C@@H](C4)O)O)C)[C@@]1(CC[C@@H]2[C@](C)([C@@H](CCC(C)(C)O)O)O)O)O
  • InChI=1S/C27H44O8/c1-23(2,33)8-7-21(32)26(5,34)20-6-9-27(35)15-11-16(28)14-10-17(29)18(30)12-24(14,3)22(15)19(31)13-25(20,27)4/h11,14,17-22,29-35H,6-10,12-13H2,1-5H3/t14-,17+,18-,19+,20-,21+,22+,24-,25+,26+,27+/m0/s1
  • Key:WSBAGDDNVWTLOM-XHZKDPLLSA-N

Turkesterone, Ajuga turkestanica,[1] çeşitli Vitex türleri,[2][3][4] Triticum aestivum,[5] ve Rhaponticum acaule dahil olmak üzere çok sayıda bitki türünde bulunan bir fitoekdisteroiddir.[6]

Kaynakça

  1. ^ "The minor ecdysteroids from Ajuga turkestanica" (PDF). Phytochemical Analysis. 26 (5): 293-300. 2015. doi:10.1002/pca.2563. PMID 25953625. 7 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 10 Mayıs 2024. 
  2. ^ "Ecdysteroids from two Brazilian Vitex species". Fitoterapia. 72 (3): 215-220. March 2001. doi:10.1016/s0367-326x(00)00304-x. PMID 11295296. 
  3. ^ "Ecdysteroids of Vitex scabra stem bark". Journal of Natural Products. 65 (11): 1690-1692. November 2002. doi:10.1021/np020199o. PMID 12444704. 
  4. ^ "Ecdysteroids from the Stem Bark of Vitex doniana Sweet (Lamiaceae; ex. Verbenaceae): A Geographically Variable African Medicinal Species". Antibiotics. 10 (8): 937. August 2021. doi:10.3390/antibiotics10080937. PMC 8388959 $2. PMID 34438987.  Tarih değerini gözden geçirin: |erişimtarihi= (yardım);
  5. ^ "Naturally Occurring Ecdysteroids in Triticum aestivum L. and Evaluation of Fenarimol as a Potential Inhibitor of Their Biosynthesis in Plants". International Journal of Molecular Sciences. 22 (6): 2855. March 2021. doi:10.3390/ijms22062855. PMC 7999220 $2. PMID 33799719.  Tarih değerini gözden geçirin: |erişimtarihi= (yardım);
  6. ^ "Ecdysteroids from the underground parts of Rhaponticum acaule (L.) DC" (PDF). Phytochemistry. 180: 112530. December 2020. doi:10.1016/j.phytochem.2020.112530. PMID 33049649. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Frederick Sanger</span>

Frederick Sanger, İngiliz biyokimyager. 1958 ve 1980 yıllarında 2 kez Nobel Kimya Ödülü kazanmıştır. 1958 yılında "proteinlerin, özellikle de insülinin yapısı üzerine çalışmaları için" Nobel Kimya Ödülü kazanmıştır ve bu ödülü aynı kategoride 2 kez kazanan tek kişidir. 1980 yılında da "nükleik asitlerdeki baz dizilerinin belirlenmesiyle ilgili katkıları nedeniyle" Walter Gilbert ile birlikte bu ödülü kazanmıştır. Aynı yıl ayrıca Paul Berg, "nükleik asitlerin, özellikle de rekombinant DNA'nın biyokimyası üzerine temel çalışmaları için" ödülü kazanan diğer isim olmuştur.

<i>Homo cepranensis</i> İtalyanın Buzul Çağından arkaik insan

Ceprano insanı veya Ceprano Adamı, 1994 yılında İtalya'nın Frosinone eyaletindeki Ceprano yakınlarında bir otoyol inşaatı projesinde yanlışlıkla ortaya çıkarılan, tek bir kafatası başlığı (kalvaria) olan Orta Pleyistosen arkaik insan fosilini ifade eder. Bir buldozer tarafından hasar görmesine karşın, fosil ortaya çıktığında orada bulunan arkeolog Italo Biddittu tarafından tanındı, belgelendi ve tanımlandı; Mallegni vd. (2003), fosile dayalı olarak Homo cepranensis adlı yeni bir insan türünün tanımlanmasını önerdi. Diğer paleontologlar onu Homo heidelbergensis'e ait olarak sınıflandırmış olsalar da. Mounier vd. (2011), fosili H. heidelbergensis'in "uygun bir ata stoğu", "bölgesel otapomorfik özelliklerin ortaya çıkmasına öncül" olarak tanımladılar.

Morvan sendromu veya Morvan fibriller koresi (MFC), on dokuzuncu yüzyıl Fransız hekimi Augustin Marie Morvan'ın adını taşıyan nadir otoimmün bir hastalıktır. Morvan, uzun kasların çoklu düzensiz kasılmaları, kramplar, halsizlik, kaşıntı, hiperhidrozis, uykusuzluk ve deliryum semptomları gösteren hastaları anlatırken ilk kez 1890 yılında "La chorée fibrillaire" terimini kullanmıştır. Hastalık normal seyrinde yavaş ve sinsi bir başlangıç göstererek aylar ve yıllar içinde ortaya çıkmaktadır. Vakaların %10'u ölümle sonuçlanırken yaklaşık %90'ı kendiliğinden düzelmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Buğday çimi</span>

Buğday çimi; “Triticum Aestivum” türü buğday tohumlarının ilk çıkan yapraklarından elde edilen bir gıdadır. Buğday çimini; buğday maltından ayıran özellik; Buğday maltı üretimi, buğday çimleri henüz tohum boyundayken tohumuyla birlikte kurutularak yapılır. Buğday çimi üretiminde ise buğday çimleri 15–20 cm oluncaya kadar uzamaya bırakıldıktan sonra kesilerek tohumlarından ayrılır. Glutenin tohumda bulunması nedeniyle de buğday maltı yüksek oranda gluten içerirken buğday çimi gluten içermez. Buğday çimi ve buğday çimi bazlı ürünler, insan sağlığı üzerinde sınırlı sayıda bilimsel çalışmaya konu olmasına rağmen sağlık amaçlı olarak çeşitli formlarda kullanılmaktadır. “Dondurulmuş buğday çimi suyu”, “Buğday çimi tozu” veya “Buğday çimi tableti” şeklinde satılmaktadır. Bazı tüketiciler de evlerinde üretmektedirler. Ayrıca sprey, jel, krem, losyon, şampuan şeklinde de ticari formları bulunmaktadır.

World Register of Marine Species (WoRMS) veya Dünya Deniz Türü Kayıtları, deniz organizmalarının adlarının yetkili ve kapsamlı bir listesini sağlamayı amaçlayan taksonomik bir veri tabanıdır.

<span class="mw-page-title-main">Unikonta</span>

Amorphea veya Unikonta, Amoebozoa ve Obazoa'yı içeren taksonomik bir grupdur. Bu sınıfın üyelerinin taksonomik yakınlıkları ilk olarak 2002 yılında Thomas Cavalier-Smith tarafından açıklanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Viridiplantae</span>

Viridiplantae, yaklaşık 450.000-500.000 tür içeren ve hem karasal hem de sucul ekosistemlerde önemli roller oynayan ökaryotik canlılar grubudur. Öncelikle sucul olan yeşil algler ve içlerinden çıkan kara bitkilerinden oluşurlar. Yeşil algler, geleneksel sınıflandırmada kara bitkilerini içermez ve bu da yeşil algleri parafiletik bir grup yapar. Kara bitkilerinin yeşil alglerin içinden çıktığının anlaşılmasından bu yana, bazı yazarlar bitkileri de yeşil alglere atıyorlar. Hücre duvarlarında selüloz bulunan hücrelere ve klorofil a ve b içeren ve fikobilin içermeyen siyanobakterilerle endosimbiyozdan türetilen birincil kloroplastlara sahiptirler.

<span class="mw-page-title-main">Holozoa</span>

Holozoa, hayvanları ve en yakın tek hücreli akrabalarını içeren ancak mantarları hariç tutan bir canlı grubudur. Holozoa ayrıca tunik cinsi Distaplia için kullanılan eski bir isimdir.

İnsan adenovirüsü 36 (HAdV-36) veya Ad-36 veya Adv36, insanları enfekte ettiği bilinen 52 tip adenovirüsten biridir. İlk olarak 1978'de diyabet ve enteritten muzdarip bir kızın dışkısından izole edilen AD-36, insanlarda solunum ve göz enfeksiyonlarının bir nedeni olarak uzun süredir kabul edilmektedir. Tavuklarda obezite ile ilişkili olduğu ilk kez Dr. Nikhil Dhurandhar tarafından gösterildi.

Dürtü kontrol bozukluğu (ICD), dürtüsellik ile karakterize edilen bir psikiyatrik bozukluklar sınıfıdır. Maddeyle ilişkili bozukluklar, davranışsal bağımlılıklar, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, otizm spektrum bozukluğu, fetal alkol spektrum bozuklukları, antisosyal kişilik bozukluğu, borderline kişilik bozukluğu ve bazı duygudurum bozuklukları dahil olmak üzere pek çok psikiyatrik bozukluk dürtüsellik özelliği taşır.

Prostat büyümesi olarak da adlandırılan iyi huylu prostat hiperplazisi, prostat bezinin boyutunda kanserli olmayan bir artıştır. Semptomlar arasında sık idrara çıkma, idrara çıkmaya başlamada zorluk, zayıf akıntı, idrara çıkamama veya mesane kontrolünün kaybı yer alabilir. Komplikasyonlar arasında idrar yolu enfeksiyonları, mesane taşları ve kronik böbrek sorunları sayılabilir.

İlk evrensel ortak ata, her modern hücre dahil olmak üzere, son evrensel ortak atanın (LUCA) ve onun soyundan gelenlerin en eski atası olduğu düşünülen hücresel olmayan bir varlıktır. FUCA aynı zamanda LUCA'nın hiçbirinin modern torunları olmayan eski kardeş soylarının da atası olacaktır.

Aşağıdaki liste, bilinen ötegezegenlerdeki aşırı özellliklerin bir listesidir. Burada listelenen özellikler, değerleri güvenilir bir şekilde bilinen özelliklerdir. Ötegezegenler hakkındaki yapılan çalışmaların bilimde dinamik bir şekilde gelişen alanlardan biri olduğu unutulmamalıdır ve bu yüzden bu değerler, yeni keşifler yapılınca değişebilir.

Joel Lester Cracraft, Amerikalı paleontolog ve kuş bilimci. 1969 yılında Columbia Üniversitesi'nden Kuşlarda Hareketin Fonksiyonel Morfolojisi çalışmasıyla doktora derecesini aldı.

<span class="mw-page-title-main">Boşluklar listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Bu astronomideki boşlukların bir listesidir. Boşluklar, evrenin büyük ölçekli yapısını oluşturan, filamentler arasındaki uzayın özellikle galaksi açısından fakir bölgeleridir. Bazı boşluklara süperboşluklar denir.

Haplogrup H, insanlarda görülen bir mitokondriyal DNA (mtDNA) haplogrubudur. Bu soyun Güneybatı Asya'da, yaklaşık 20.000 ila 25.000 yıl önce ortaya çıktığına inanılmaktadır. Haplogrup H, günümüzde ağırlıklı olarak Avrupa ve Kafkasya'daki insanlarda görülmektedir. Haplogrubun Son Buzul Maksimumundan önce evrimleştiğine inanılmaktadır. İlk olarak Kuzey Yakın Doğu ve Güney Kafkasya'ya yayılan dal, sonrasında İberya'ya oradan da Avrupa'ya yayılmıştır. Haplogruba ayrıca Afrika, Sibirya ve İç Asya'nın bazı bölgelerinde de rastlanmaktadır. Günümzde Avrupa'daki tüm anne soylarının yaklaşık %40'ı haplogrup H'dir.

<span class="mw-page-title-main">Kitonyen gezegen</span>

Kitonyen gezegen hidrodinamik kaçış olarak adlandırılan, bir gaz devinin hidrojen ve helyum atmosferinin ve dış katmanlarının soyulması sonucu ortaya çıkan varsayımsal bir gök cisimleri sınıfıdır. Bu tür atmosferik sıyırma muhtemelen bir yıldıza yakınlığın bir sonucudur. Geriye kalan karasal veya metalik çekirdek birçok açıdan karasal bir gezegene benzeyecektir.

Bu, şu ana kadar keşfedilen ve özellikle 2500 K sıcaklığından daha yüksek en sıcak ötegezegenlerin bir listesidir. Kıyaslamak için, Güneş Sistemi'ndeki en sıcak gezegen Venüs'tür. Sıcaklığı: 737 K.

<span class="mw-page-title-main">En soğuk ötegezegenler listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Bu, bilinen en soğuk ötegezegenlerin, özellikle sıcaklıkları -75 °C'nin altında olanların, listesidir. Karşılaştırmak için Güneş Sistemi'ndeki gezegenler de dahil edilmiştir.

Jennifer Alice Clack,, İngiliz paleontolog ve evrimsel biyolog. Tetrapodların erken evrimi konusunda uzmanlaştı ve özellikle "balıktan tetrapodlara" geçişi inceledi. Erken tetrapodların ve lob yüzgeçli balıklar arasındaki akrabalarının kökeni, evrimsel gelişimi ve yayılımı üzerine çalıştı. En çok 2002'de yayınlanan ve sıradan insanları düşünerek yazdığı Gaining Ground: the Origin and Early Evolution of Tetrapods adlı kitabıyla tanınır.