İçeriğe atla

Titanyum diborür

Titanyum diborür
Tanımlar
CAS Numarası
ECHA Bilgi Kartı100.031.771 2 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Özellikler
TiB2
Molar Kütle 69.489 g/mol
Görünüm Parlak olmayan metalik gri
Yoğunluk4.52 g/cm3
Erime noktası3,230 °C (5,850 °F; 3,500 K)
Yapı
Hexagonal, Space group P6/mmm. Lattice parameters at room temperature: a=302.36 pm, C=322.04 pm
Aksi belirtilmediği sürece, standart durumdaki malzemeler için veriler verilir (25 °C [77 °F], 100 kPa).
☑Y verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Titanyum diborür (TiB2), mükemmel ısı iletkenliği, oksidasyon (yükseltgenme) kararlılığı ve mekanik erozyona karşı direnç içeren çok sert bir seramiktir. TiB2 ayrıca makul bir elektrik iletkenidir.[1]

Ti-B sistemine (faz diyagramı) ait ağırlıkça %31,1 bor içeren bir titanyum borürdür. Sistemdeki en kararlı bileşiktir.[2]

Üretim Yöntemleri

Yeryüzünde doğal olarak bulunmaz. Titanyum ve borun katı hal reaksiyonu, oksitlerin redüksiyonu, ergimiş tuz elektrolizi ve PVD yöntemi olmak üzere dört farklı yöntemle üretilmesi mümkündür.[3]

1. Titanyum ve borun katı hal reaksiyonu ile elde

Titanyum ve elementel bor arası reaksiyon ile titanyum diborür üretimi, üretim yöntemleri arasında en direkt olanıdır. Bu yöntem ile toz formda ve yüksek saflıkta TiB2 üretilmiş olur. Reaksiyonun aktivasyon enerjisi 539kJ’dür.[4]

Avantajları olduğu gibi dezavantajları da vardır. Ti ve B tozları oksijen ile çok reaktiftirler. Bu yüzden yüzeylerinde oksit tabakaları oluşabilir. Ayrıca güçlü ekzotermik reaksiyonlar sonucu tehlikelere sebep olabilirler. Tüm bu dezavantajlar nedeniyle TiB2 üretimi için elementel Ti ve B kullanımı yerine oksitleri tercih edilmektedir.[5]

2. Oksitlerin redüksiyonu ile elde

- Karbon (karbotermik redüksiyon yöntemi) ve bor karbür ile

İki farklı kimyasal reaksiyon ile açıklanmaktadır.[6]

  • (1)
  • (2)

Bu iki reaksiyon birbirlerine çok benzemekle birlikte başlangıç malzemeleri ve reaksiyon sonucu oluşan CO miktarı farklılık gösterir. Genellikle ilk sırada bulunan reaksiyon(1) TiB2 üretiminde daha çok tercih edilen reaksiyondur.

- Alüminyum ile (alüminatermik redüksiyon yöntemi)

Alüminatermik redüksiyon ile üretim, titanyum diborür üretim yöntemlerinin en klasiklerinden biridir.[7] Aşağıdaki reaksiyon ile gerçekleşmektedir.

- Magnezyum ile (magnezyotermik redüksiyon yöntemi)

TiB2 üretiminde redükleyici olarak kullanılabilen bir diğer malzeme magnezyumdur. Aşağıdaki reaksiyon ile gerçekleşmektedir

Reaksiyon sonucu oluşan magnezyum oksitin HCl ile liç edilerek sistemden uzaklaştırılabilmesi sonucu yüksek saflıkta TiB2 üretmek mümkündür. Bu sebeple magnezyum, alüminyuma göre tercih edilmektedir.[8][9]

3. Ergimiş tuz elektrolizi ile elde

TiB2, ZrB2, TaB2, YbB6, SrB6 gibi çeşitli borür bileşiklerinin ergimiş tuz elektrolizi ile elektrokimyasal olarak sentezlenmesi mümkündür.[10] TiB2, NaCl-KCl- 33 TiCl3-KBF4, LiF-KF-B2O3-TiO2 ve KCl-KF-K2TiF6-KBF4 gibi elektrolit çözeltileri kullanılarak üretilebilmektedir.[11]

4. PVD yöntemi ile elde

PVD yöntemi, çeşitli refrakter malzemeleri ergime sıcaklıklarının altındaki sıcaklıklarda kaplama olarak kullanmaya izin verir.

Bu teknik ile süreye bağlı olmak üzere kalınlığı bir mikron ila birkaç milimetre arasında değişen kaplamalar yapmak mümkündür.[12] Titanyum diborür 1000-1300 °C arasında, 1 atm basınçta aşağıdaki redüksiyon reaksiyonu ile üretilmektedir.

Bu reaksiyon güçlü bir ekzotermik reaksiyondur. Gerçekleştiği sıcaklıklarda hızla tane büyümesi olduğundan PVD yöntemi ile küçük tane boyutlu TiB2 üretimi mümkün değildir.[13] Bu sorunun çözümü için alternatif olarak aşağıdaki reaksiyon kullanılmaktadır.[14]

PVD yöntemi ile mikron altı TiB2 üretimi mümkündür.

Kullanım Alanları

TiB2 üstün mekanik özellikleri, kimyasal kararlılığı ve yüksek ergime noktası ile çok değerli bir mühendislik malzemesidir. Bu yüzden çok geniş uygulama alanlarında kullanılmaktadır.[2]

Korozyon ve aşınmaya karşı dayanıklı yerlerde, askeri zırh malzemesi olarak, refrakter malzemesi olarak, yüksek sıcaklığa maruz kalan kısımlarda kaplama veya parça olarak (örneğin; motor parçalarında, roket motor parçalarında, metal ergitme nozülleri ve jet motoru parçalarında), yüksek sıcaklıklarda elektrik kontak malzemesi olarak, alüminyum fırınlarda elektrot olarak, kompozit malzeme üretiminde (Al, Cr, Cu vb), silisyum karbür (SiC) kompozitlerinin mukavemetlerinin arttırılmasında, TiB2’nin ergimiş alüminyum ve kriyolite karşı inert olmasının yanı sıra yüksek elektrik iletkenliğine sahip olmasından dolayı alüminyum metalurjisinde katot olarak, elektrot ve termoçift kılıfı olarak, alüminyumun vakum altında buharlaştırılmasında kullanılan sıcak preslenmiş TiB2-BN-AlN kompozitinden yapılan kayıkçıkların hammaddesi olarak kullanılır.

Kaynakça

  1. ^ J. Schmidt ve diğ. "Titanyum diborid TiB2'nin yavaş ısıtma hızında kıvılcım plazma sinterlenmesi ile hazırlanması" Sci. Technol. Gelişmiş. Mater. 8 (2007) 376 ücretsiz indir 26 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  2. ^ a b "MalzemeBilimi.net Titanyum Diborür". 29 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ "Titanyum Diborür Katkılı Sıcak Preslenmiş Bor Karbür-silisyum Karbür Kompozitlerinin Özelliklerinin İncelenmesi". 2009. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ Kinetics of Combustion Synthesis of TiB2 Materials Science and Engineering, 71. Holt J. B., Kingman D. D., Bianchini G. M. 1985. ss. 321-327. 
  5. ^ Hausner H. H., 1960. Modern Materials Vol.2, Academic Press, New York
  6. ^ TiB2 Powder Production for Engineered Ceramics, Ceramic Engineering and Science Proceeding, 6. Kim J. J., McMurtry C. H. 1985. s. 1313. 
  7. ^ Modern Materials Vol.2. Hausner H. H, Academic Press. 1960. 
  8. ^ Logan K.V., 1989. Process for Making Highly Reactive Sub-micron Amorphous Titanium Diboride Powder and Products Made Therefrom, U. S. Patent No: 5160716.
  9. ^ Logan K.V., 1994. Material Made From Highly Reactive Sub-Micron Amorphous Titanium Diboride Powder and Products Made Therefrom, U. S. Patent No: 5275781.
  10. ^ Electrodeposition of Titanium Diboride Coatings, Journal of Electrochemical Society, 116,. Schlain D., McCawley F., Wyche C. 1969. ss. 1227-1228. 
  11. ^ Electrochemical Synthesis of Refractory Borides from Molten Salts, Plasma and Ions, 2,. Kaptay G., Kuznetsov S. A. 1999. ss. 45-56. 
  12. ^ The Vapor – Phase Deposition of Refractory Materials, Journal of Electrochemical Society, 96,. Campbell I. E., Powell C. F., Nowicki D. H., Gonser B. W. 1949. ss. 318-333. 
  13. ^ The Vapor – Phase Deposition of Refractory Materials, Journal of Electrochemical Society, 96,. Campbell I. E., Powell C. F., Nowicki D. H., Gonser B. W. 1949. ss. s318-333. 
  14. ^ Synthesis of Submicron Titanium Diboride Powders, High Temperature Science, 19,. Brynestad J., Bamberger C. E., Heatherly D. E., Land J. F. 1985. s. 41. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Cam</span>

Cam ya da sırça, saydam veya yarı saydam, genellikle sert, kırılgan olan ve sıvıların muhafazasına imkân veren, inorganik amorf yapıda katı bir malzeme. Antik çağlardan beri gerek inşaat malzemesi, gerekse süs eşyası olarak camdan faydalanılmaktadır. Günümüzde hâlen basit araç gereçlerden iletişime ve uzay teknolojilerine kadar çok yaygın bir kullanım alanı vardır. Örneğin pencere camları, cam ambalaj, ayna, lamba, sofra takımı ve optiklerde yaygın pratik, teknolojik ve dekoratif kullanıma sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Çinko</span> Element

Çinko, sembolü Zn, atom numarası 30 olan kimyasal bir elementtir. Oda sıcaklığında hafif kırılgan bir metaldir ve oksidasyon giderildiğinde parlak gri bir görünüme kavuşur. Periyodik tablonun 12. (IIB) grubunun ilk elementidir. Bazı açılardan çinko kimyasal olarak magnezyuma benzer: her iki element de yalnızca bir normal oksidasyon durumu (+2) gösterir ve Zn2+ ve Mg2+ iyonları benzer boyuttadır. Çinko, Dünya kabuğundaki en bol bulunan 24. element olup beş kararlı izotopu vardır. En yaygın çinko cevheri, bir çinko sülfür minerali olan sfalerittir.

<span class="mw-page-title-main">Alüminyum</span> sembolü Al, atom numarası 13 olan element

Alüminyum, atom numarası 13 ve simgesi Al olan kimyasal element. Gümüş renkte, sünek bir metaldir. Doğada genellikle boksit cevheri halinde bulunur ve oksidasyona karşı üstün direnci ile tanınır. Bu direncin temelinde pasivasyon özelliği yatar.

<span class="mw-page-title-main">Stronsiyum</span> Sr sembollüne sahip, atom numarası 38 olan, toprak alkali metaller grubundan gümüşümsü beyaz renkli bir kimyasal element

Stronsiyum, Sr sembollüne sahip, atom numarası 38 olan, toprak alkali metaller grubundan gümüşümsü beyaz renkli bir kimyasal element. Oda sıcaklığında katı olan elementin atom ağırlığı 87,62 g/mol'dür. Stronsiyum, kimyasal olarak son derece reaktif olup, hava ile temas ettiği takdirde sarı rengine döner. Element sölestin ve strontianit minerallerinde bulunur. Elementin nükleer fisyon sonucunda oluşan 90Sr izotopu radyoaktiftir ve 28,90 yıllık bir yarılanma ömrüne sahiptir.

Titanyum sembolü Ti olan 22 atom numaralı kimyasal elementtir.

Elektrokimya, kimya biliminin bir alt dalı olup elektronik bir iletken ile iyonik bir iletken (elektrolit) arayüzeyinde gerçekleşen reaksiyonları inceler. Elektrokimyada amaç kimyasal enerji ve elektrik enerjisi arasındaki değişimi incelemektir.

<span class="mw-page-title-main">Redoks</span> Atomların oksidasyon durumlarının değiştiği kimyasal reaksiyon

Redoks atomların oksidasyon durumlarının değiştiği bir tür kimyasal reaksiyondur. Redoks reaksiyonları, kimyasal türler arasında elektronların fiili veya biçimsel aktarımı ile karakterize edilir, çoğunlukla bir tür oksidasyona, diğer türler indirgemeye uğrar. Elektronun çıkarıldığı kimyasal türlerin indirgenmiş olduğu söyleniyor. Başka bir deyişle:

<span class="mw-page-title-main">Sülfürik asit</span> Kimyasal Madde

Sülfürik(VI) asit ya da halk arasında bilinen ismi ile zaç yağı, H2SO4, güçlü bir mineral asididir. Olası kâşifi 8. yüzyıl simyacısı Cabir bin Hayyan tarafından yenime uğratıcı, renksiz ve yoğunluğu yüksek sıvı olarak tanımlanmıştır. Suda her konsantrasyonda çözünebilir. Büyük ölçüde korozif oluşu, güçlü asidik yapısından ve dehidrasyon özelliğinden kaynaklanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Magma</span> yeraltında bulunan, erimiş haldeki kayaçlar

Magma, yeraltında bulunan, ergimiş haldeki kayaçlar. Kayaçların basınç düşmesi, sıcaklık yükselmesi, H2O ilavesi gibi etkenler altında erimesi sonucu oluşan silikat hamuru durumundaki eriyiklerdir. Yeryüzüne ulaşarak yanardağlardan püsküren magmaya lav denir. Magma, dünya yüzeyinin altında bulunur ve diğer karasal gezegenlerde ve bazı doğal uydularda da magmatizmanın kanıtı keşfedilmiştir. Erimiş kayanın yanı sıra, magma ayrıca kristaller ve volkanik gazlar içerebilir.

Nitrik asit, HNO3 kimyasal formülüne sahip oldukça aşındırıcı bir inorganik asittir. Kezzap olarak da bilinir. Saf hâldeki bileşik renksizdir. Ancak uzun süre bekleyen eski asitler azot oksitleri ve suya ayrışması nedeniyle sarı renge dönebilme özelliğindedirler. Piyasada bulunan nitrik asitlerin çoğu % 68'lik bir konsantrasyona sahiptir. Çözelti, %86'dan fazla HNO3 içerdiğinde, dumanlı nitrik asit olarak adlandırılır. Mevcut azot dioksit miktarına bağlı olarak, dumanlı nitrik asit ayrıca %86’nın üzerindeki konsantrasyonlarda kırmızı dumanlı nitrik asit veya %95’in üzerindeki konsantrasyonlarda beyaz dumanlı nitrik asit olarak tanımlanır.

<span class="mw-page-title-main">Elektron demetiyle fiziksel buhar biriktirme</span>

Elektron demeti ile fiziksel buhar biriktirme işlemi, anottaki hedef malzemenin, çok yüksek vakum altında, tungsten bir flaman ile elektron bombardımanına tutulması ile gerçekleştirilir. Elektron demeti, hedefteki atomların yüzeyden koparak gaz fazına geçmesini sağlar. Buharlaştırılan bu atomlar, vakum çemberi içindeki her noktaya yapışarak ince bir film oluşmasını sağlarlar.

<span class="mw-page-title-main">Titanyum nitrür</span> güçlü ve aşınması zor bir şey bu yüzden çok üretilen bir şey ve azot bileşimidir

Titanyum nitrür, substratın yüzey özelliklerini iyileştirmek için genellikle titanyum alaşımları, çelik, karbür ve alüminyum bileşenler üzerinde fiziksel buhar biriktirme (PVD) kaplaması olarak kullanılan son derece sert bir seramik malzemedir.

Titanyum grubu veya 4. grup periyodik tabloda yer alan bir kimyasal elementler grubudur. Modern IUPAC adlandırma sistemine göre periyodik tablonun 4. grubu titanyum (Ti), zirkonyum (Zr), hafniyum (Hf) and rutherfordiyum (Rf) elementlerini kapsar. Grup periyodik tablonun d bloku içinde yer alır. 4. grupta yer alan üç element titanyum (Ti), zirkonyum (Zr) ve hafniyum (Hf) doğal olarak bulunur buna karşın rutherfordiyum (Rf) radyoaktiftir. Rutherfordiyumun bütün izotopları radyoaktiftir ve laboratuvarda üretilirler, hiçbiri doğada bulunmaz. Şimdiye kadar süperçarpıştırıcılarda yapılan hiçbir deneyde grubun bir sonraki üyesi Unpentkuadyum (Upq) elemtinin sentezi gerçekleştirilemedi. 8. periyot elementlerinin sonlarında yer alan üyelerinden biri olduğundan Upq elementinin yakın bir gelecekte sentezlenmesi pek mümkün görünmemektedir.

<span class="mw-page-title-main">Bakır(I) oksit</span>

Bakır(I) oksit ya da küproz oksit formülü Cu2O olan inorganik bileşiktir. Bakırın oksitlerinden biridir. Bu kırmızı renkli katı bazı yosun önleyici boyaların bileşimine girmektedir. Bu bileşik, tanecik büyüklüğüne bağlı olarak sarı ya da kırmızı renkli olabilir. Bakır(I) oksit kırmızımsı renkteki kuprit minerali halinde bulunur.

Lityum hidroksit formülüne sahip inorganik alkali metal bileşiğidir. Lityum hidroksit kuvvetli bir baz olmasına rağmen alkali metal bazlarının en zayıf olanıdır.

<span class="mw-page-title-main">Seramik zırh</span>

Seramik zırhlar, patlama parçalarının tutulması ve mermilerin nüfuz etmesini engellemek için kullanılır. Hafiflik avantajı ile birlikte yüksek sertlik ve basınç dayanımı ile mermi direnci için geliştirilmişlerdir. Seramik zırh, zırhlı araçlarda ve kişisel zırhlarda kullanılmaktadır.

Biyocam, üç boyutlu bir SiO2 ağının Na2O, CaO ve P2O5' in dahil edilmesiyle değiştirildiği, özel olarak tasarlanmış silika bazlı bir cam serisidir. Biyocamın, onun kompozitlerinin ve diğer biyoaktif camların sentezi için geleneksel eriyik söndürme, sol-jel, alev sentezi ve mikrodalga ışıması dahil olmak üzere çeşitli yöntemlerle sentezlenmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Kriyolit</span>

Kriyolit (Na3AlF6, sodyum hekzafloroalüminat), Grönland'ın batı kıyısındaki bir zamanlar büyük bir maden yatağına sahip Ivittuut'ta 1987'de tükenen nadir bir mineraldir.

<span class="mw-page-title-main">Amoksidasyon</span> Amonyak ve oksijenden nitrilleri üretmek için kullanılan kimyasal işlem

Organik kimyada, amoksidasyon amonyak ve oksijen kullanılarak nitrillerin üretilmesi işlemidir. Amoksidasyonun Standard Oil of Ohio'da geliştirildiği kabul edildiğinden bazen SOHIO işlemi olarak adlandırılır. Alışıldık substratlar alkendir. Yılda birkaç milyon ton akrilonitril bu şekilde üretilir:

Alüminyum-iyon piller, alüminyum iyonlarının yük taşıyıcı olarak görev yaptığışarj edilebilir bir pil sınıfıdır. Alüminyum, iyon başına üç elektron değiştirebilir. Bu, bir Al3+ eklenmesinin üç Li+ iyonuna eşdeğer olduğu anlamına gelir. Bu nedenle, Al3+ (0,54 Å ) ve Li+ (0,76 Å) iyon yarıçapları benzer olduğundan, önemli ölçüde daha yüksek sayıda elektron ve Al3+ iyonları katotlar tarafından çok az hasarla kabul edilebilir. Al, Li'nin 50 katı (23,5 megavat-saat m-3) enerji yoğunluğuna sahiptir ve bu kömürden bile yüksektir.