İçeriğe atla

Tanrının Antonius'u Bırakması

"Tanrının Antonius'u Bırakması" (Yunanca: Ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον) veya "Tanrı Antonius'u Terk Ediyor", Konstantinos Kavafis'in 1911'de yayınlanan bir şiiridir.

Şiirin Hikayesi

Tanrının Antonius'u Bırakması Plutarhos'un Parallel Yaşamları'nda Marcus Antonius'un İskenderiye'de Octavianus (sonradan Augustus) tarafından son kez kuşatılma hikâyesine gönderme yapar. Bu Marcus Antonius'un Kleopatra ile beraber intihar etmeden önceki son savaşıdır.

Plutarhos'a göre Octavianus'un saldırısının arifesinde, gecenin bir yarısı birdenbire çeşitli enstrüman sesleri görünmez bir geçit töreni olarak uyum içinde şehrin içinden geçer.[1] Bu oluşan mistik sesler, Antonius'un koruyucu tanrısı Dionysos'un (Bacchus) onu terk ettiğinin bir işareti olarak algılanır.[2][3] Şiirin başlığı Plutarhos'un metninden bir alıntıdır.[2]

Şiir (Yunanca ve Türkçe)

Yunanca Aslı Türkçe Çevirsi[4]
1 Σὰν ἔξαφνα, ὥρα μεσάνυχτ’, ἀκουσθεῖ Birdenbire duyarsan geceyarısı
2 ἀόρατος θίασος νὰ περνᾶ görünmeyen bir alayın geçtiğini
3 μὲ μουσικὲς ἐξαίσιες, μὲ φωνές— eşsiz ezgilerle, seslerle-
4 τὴν τύχη σου ποῦ ἐνδίδει πιά, τὰ ἔργα σου artık boyun eğen yazgına başarısız
5 ποῦ ἀπέτυχαν, τὰ σχέδια τῆς ζωῆς σου yapıtlarına, tasarladığın işlere
6 ποῦ βγῆκαν ὅλα πλάνες, μὴ ἀνοφέλετα θρηνήσεις. hepsi aldanışlarla biten, ağlamayasın boş yere.
7 Σὰν ἕτοιμος ἀπὸ καιρό, σὰ θαρραλέος, Çoktan hazırmış gibi bir yiğit gibi
8 ἀποχαιρέτα την, τὴν Ἀλεξάνδρεια ποῦ φεύγει. hoşçakal de ona, giden İskenderiye'ye.
9 Πρὸ πάντων νὰ μὴ γελασθεῖς, μὴν πεῖς πῶς ἦταν Hele kendini aldatmayasın demeyesin:
10 ἕνα ὄνειρο, πῶς ἀπατήθηκεν ἡ ἀκοή σου· bu bir düştü, kulaklarım iyi duymadı;
11 μάταιες ἐλπίδες τέτοιες μὴν καταδεχθεῖς. böyle boş umutlara eğilmeyesin.
12 Σὰν ἕτοιμος ἀπὸ καιρό, σὰ θαρραλέος, Çoktan hazırmış gibi bir yiğit gibi
13 σὰν ποῦ ταιριάζει σε ποῦ ἀξιώθηκες μιὰ τέτοια πόλι, böyle bir kente erişmiş sana yaraşırcasına,
14 πλησίασε σταθερὰ πρὸς τὸ παράθυρο, kesin adımlarla yaklaş pencereye,
15 κι ἄκουσε μὲ συγκίνησιν, ἀλλ’ ὄχι dinle duygulanarak, ama
16 μὲ τῶν δειλῶν τὰ παρακάλια καὶ παράπονα, yanıp yıkılmalarıyla değil korkakların-
17 ὡς τελευταία ἀπόλαυσι τοὺς ἤχους, son bir kez, dinle doya doya ezgileri,
18 τὰ ἐξαίσια ὄργανα τοῦ μυστικοῦ θιάσου, o gizli alayın eşsiz çalgılarını,
19 κι ἀποχαιρέτα την, τὴν Ἀλεξάνδρεια ποῦ χάνεις. hoşçakal de ona, yitirdiğin İskenderiye'ye.

Kullanılan Teknikler

Tanrının Antonius'u Bırakması, Kavafis'in antolojisinde felsefi şiirler kategorisi altına girer. Kavafis, tarihsel anlatıdaki unsurları alır ve bunu kendi şiir anlayışıyla harmanlayarak okuyucularına felsefi bir mesaj verir.[1]

Verilen mesaj iki bölümde incelenebilir:

(1-8) Birinci bölüm, yenilgi temasını ve insanların karşı karşıya olduğu kaçınılmaz sonu anlatır.

(9-19) İkinci bölüm ise kişinin hayatı için korkmadan veya yalvarmadan olayları durumu nebilabullenme fikri üzerinedir.[1]

İnceleme

  • İkinci tekil şahıs dilinde yazılmıştır. Böylece okuyucuyla daha samimi bir iletişim kurulur.
  • Şair, kuyucularına hayatta yapılması ve yapılmaması gerekenleri uyardığı bir atmosfer yaratır [5][6]
  • Kavafis, kahramanın her şeyini kaybetmesine rağmen onurunu nasıl sonuna kadar büyük bir cesaretle korumak zorunda olduğunu ele alır.[5][6]

Semboller

Antonius:,Bu şiirin baş kahramandır (bir trajik kahraman olarak da okunabilir). Çok seçkin bir hayat yaşamış, başarılı olduğu kadar hırslı bir kişinin simgesidir. Ancak kahramanın yaşadığı bu hayat bir anda yıkımın ve ölümün eşiğine gelir.[5][6]

İskenderiye: Bu şehir Kavafis'in birkaç şiirinde kullanılmıştır. Burası şairin evi olmakla beraber arzu ve başarının da simgesidir. Bu şiirde, maddi olduğu kadar manevi zevkleriyle de var olan bir şehir olarak nitelendirilebilir.[1][5]

Dionysos (Bacchus): Şarap ve zevk tanrısıdır. Aniden kopan ve Antonius'un kaçınılmaz felaketine yol açan kaderi sembolize eder.[5]

Ezgiler: Şehrin dört bir yanından duyulan zaferin sesidir. Bir kişinin yaşamının sonunda kutsanan güzel anların, yaşamdaki başarıların bir işaretidir. Buradaki trajik kahraman, bundan sonra sonsuza dek kaybetmiş olarak sayılacak olsa da, kendisi bunun bilincinde hayatındaki zaferleri hatırlar.[5][6]

Gece Yarısı: Şiir, kaderlerini kabul etmeye veya yüzleşmeye tamamen hazırlıksız olduğu için, kişinin hayatının sona ermesine uygun görülen gece yarısında geçer.[5]

Görünmeyen Geçit Töreni: Bu, uğursuz bir mesajın, kaçınılmaz bir sonun ve kötü alametlerin simgesidir. Şiiri bize Plutarhos tarafından aktarılan anlatıyla birleştirir. Bu alay, kahramanın hayatının sonunu işaret ettiği için sevinç ve heyecanın kaybını sembolize eder.[5]

Uyarlamalar

Leonard Cohen ve Sharon Robinson bu şiiri "Alexandra Leaving" adlı şarkıları için bu şiirden esinlenirler (, 2001).[7] Kavafis'in teması İskenderiye şehrine itafen yazılıyken, Cohen'in versiyonu Alexandra adında bir kadına yazılmıştır.

Müslüm Gürses'in İstanbul'a Elveda şarkısı Murathan Mungan'ın seçimi üzerine bu şiirden esinlenerek yazılmıştır.[8]

Kaynakça

  1. ^ a b c d "Κωνσταντίνος Καβάφης 🌿 Απολείπειν ο θεός Αντώνιον 🌿". ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ (Yunanca). 18 Ekim 2015. 4 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2023. 
  2. ^ a b Plutarch (1920). "Antony 75.3–4". Plutarch's Lives (İngilizce). 9. Perrin, Bernadotte tarafından çevrildi. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. 
  3. ^ "Antony 75.3–4". Plutarch's Lives (Yunanca) – Perseus Project vasıtasıyla. 
  4. ^ "Tanrının Antonius'u Bırkmasıdır". 4 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2023. 
  5. ^ a b c d e f g h "Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον, Κ. Καβάφης (Ανάλυση)". 23 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2023. 
  6. ^ a b c d "Κ.Π. Καβάφης, "Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον" : Ανάλυση". Stratilio's Cloud (Yunanca). 19 Mayıs 2011. 24 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2023.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
  7. ^ "The god abandons Antony". Leonard Cohen: The Leonard Cohen Files. 15 Şubat 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  8. ^ "Müslüm Gürses - Aşk Tesadüfleri Sever". 9 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2023. 

Dış bağlantılar(Şablon:Lang-gr)

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Eski Ahit</span> Kitâb-ı Mukaddesin ilk kısmı

Eski Ahit veya Eski Antlaşma, Kutsal Kitap'ın İbranice kaleme alınmış olan ilk kısmına Hristiyanların verdiği isimdir. Yahudilerin Tanah ve Müslümanların Tevrat ve Zebur olarak kabul ettikleri kitapları içinde barındırır. Kutsal Kitap'ın birinci yüzyılda Grekçe kaleme alınan yazılarına "Yeni Ahit" adı verildi. İnançlı Yahudilerce "Yeni Ahit" kabul edilmez. Toplam 39 bölümden oluşur. Eski Ahit; Tevrat, Tarihsel Kitaplar, Şiirsel Kitaplar, Peygamberlik Kitapları olarak 4 temel bölüme ayrılır.

<span class="mw-page-title-main">Friedrich Nietzsche</span> Alman filozof, filolog ve şair (1844–1900)

Friedrich Wilhelm Nietzsche, Alman klasik filolog ve filozoftur. Nietzsche'nin fikirleri ve üslubu, yerleşik düşünce kalıplarını kırmıştır, bu nedenle yaşadığı dönemde var olan bir klasik disipline sokulamamıştır. Nietzsche, günümüzde yepyeni bir felsefi ekol olarak yaşam felsefesi disiplininin kurucusu olarak kabul edilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">İskender</span> MÖ 336–323 yılları arasındaki Makedonya kralı

İskender, asıl adıyla III. Aleksandros veya yaygın adıyla Büyük İskender, Yunan Antik Makedonya Krallığı'nın M.Ö. 336–323 yılları arasındaki kralıdır. M.Ö. 356 yılında Pella'da doğdu ve 20 yaşında babası II. Filip'in yerine tahta geçti. İktidarının uzun yıllarını Güneybatı Asya ve Kuzeydoğu Afrika'da eşi benzeri görülmemiş büyük askerî seferlerle geçirdi ve 30 yaşına geldiğinde Yunanistan'dan Kuzeybatı Hindistan'a kadar uzanan antik dünyanın en büyük imparatorluklarından birini oluşturdu. Hükümdarlığı süresince girdiği hiçbir muharebede yenilmeyen Büyük İskender, pek çok uzman kişi tarafından tarihin en başarılı askerî komutanlarından birisi olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Konstantinos Kavafis</span>

Konstantinos Kavafis Yunan şair. Çağdaş Yunan şiirinin önde gelen isimlerinden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Jül Sezar</span> Romalı asker ve Roma Cumhuriyetinin son diktatörü olan politik lider (MÖ 100–44)

Jül Sezar, Romalı asker ve Roma Cumhuriyeti'nin son diktatörü olan politik liderdir. Aynı zamanda iyi bir hatip ve güçlü bir yazar olan Sezar, dünya tarihinin en etkili insanlarından birisi olarak kabul edilir. Eylemleriyle Roma Cumhuriyeti'nin Roma İmparatorluğu'na dönüşmesinde ve evlatlığı Augustus'un ilk Roma imparatoru olmasını sağlayacak olayların başlamasında kritik bir rol oynamıştır.

<span class="mw-page-title-main">Leonard Cohen</span> Kanadalı şair, şarkıcı ve söz yazarı

Leonard Norman Cohen, Kanadalı yazar, şair, söz yazarı ve müzisyendir. İlk şiir kitabını Montreal'de 1956'da, ilk romanını ise 1963'te yayımlayan Cohen'in erken dönem şarkıları müzikal olarak Avrupa pop müziğine dayanır ve çoğunluğu 1967 yılında çıkan Songs of Leonard Cohen albümünde yer alır.

<span class="mw-page-title-main">Augustus</span> İlk Roma imparatoru (s. MÖ 27 – MS 14)

Augustus, Roma İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk imparatorudur. MÖ 27 - MS 14 yılları arasında hüküm sürmüş olan Augustus, Gaius Octavius Thurinus olarak doğmuş ve MÖ 44 yılında Jül Sezar tarafından evlatlık edinilmesinin ardından Gaius Julius Caesar Octavianus adını almıştır.

<span class="mw-page-title-main">VII. Kleopatra</span> Antik Mısırın son Helenistik kraliçesi

VII. Kleopatra Filopator MÖ 51ʼden 30ʼa kadar Mısır Ptolemaios Krallığıʼnın kraliçesi ve son etkin hükümdarıydı. Batlamyus hanedanının mensubu olan Kleopatra, Makedonyalı Yunan generali ve Büyük İskenderʼin refakatçisi olan Soterʼin soyundan gelmekteydi. Kleopatraʼnın ölümünden sonra Mısır, Roma İmparatorluğuʼnun eyaleti haline gelmiştir; bu da Akdenizʼdeki son Helenistik devlet ve İskenderʼin hükümdarlığından bu yana süren çağın sonuna işaret etmektedir. Yerli dili Yunanca olmasına rağmen, Mısır dilini öğrenen ve kullanan tek Batlamyus hükümdarıydı.

<span class="mw-page-title-main">Tiyatro</span> sahnede, seyirciler önünde oyuncuların sergilenmesi amacıyla hazırlanmış gösteriler

Tiyatro, bir sahnede, seyirciler önünde oyuncuların sergilemesi amacıyla hazırlanmış gösterilerdir. Farklı bir şekilde duyguların ve olayların hareket (jest) ve konuşmalarla anlatılmasıdır. Genel olarak temsil edilen eser anlamında da kullanılır. Tiyatro eseri, olayları oluş yoluyla gösterir. Bu yönüyle konuşma ve eyleme dayanan bir gösteri sanatı olarak da tanımlanabilir. Yaygın bir deyişle tiyatro; insanı, insana, insanla, insanca anlatma sanatı olarak Shakespeare'in sözüyle de ifade edilir.

<span class="mw-page-title-main">Neron</span> 5. Roma imparatoru (s. 54–68)

Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, esas adı Lucius Domitius Ahenobarbus olan ve aynı zamanda Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus olarak da bilinen, Julio-Claudian Hanedanı'nın beşinci ve son Roma imparatoru. Nero, büyük amcası Claudius tarafından tahtın vârisi olarak evlatlık edinilmiştir. Nero Claudius Caesar Drusus olarak, İmparator Claudius'un ölümünün ardından, 13 Ekim 54'te Roma tahtına oturmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Antik Yunanistan</span> İlk Çağdaki Yunan medeniyeti

Antik Yunanistan, bugünkü Yunanistan toprakları ile Küçük Asya'da (Anadolu) yaşayan toplumların kurduğu devlet ve uygarlıkların, MÖ 756 ile MÖ 146 tarihleri arasında hüküm sürdükleri bölgenin adı.

<span class="mw-page-title-main">Roma Cumhuriyeti</span> Antik Romanın cumhuriyetle yönetildiği dönem

Roma Cumhuriyeti, Antik Roma uygarlığında hükûmetin cumhuriyet şeklinde işlediği dönem. Geleneksel olarak MÖ 509 yılında krallığın devrilmesiyle başlayan dönemdir. Bu dönemde ilk iki yüzyıl boyunca, Cumhuriyet toprakları İç İtalya'dan bütün Akdeniz dünyasına kadar genişledi. Sonraki yüzyılda Roma; Kuzey Afrika, İber Yarımadası, Yunanistan ve şu anki Güney Fransa'da egemenlik kurarak daha da büyüdü. Roma Cumhuriyeti, son iki yüzyılı sırasında, hem Fransa'nın kalanına hem de Makedonya ile Anadolu'nun büyük kısmına egemen oldu.

Aktium Muharebesi, MÖ 2 Eylül 31 günü Octavianus'un komutasındaki Roma güçleriyle Marcus Antonius ve Kleopatra'nın kontrolündeki güçler arasında Yunanistan'ın batı kıyılarındaki Aktium önlerinde yaşanmış olan deniz muharebesidir. Antonius'un Kleopatra ile evlenerek bir doğu imparatorluğu kurmaya kalkması Roma ile arasının açılmasına neden olmuştu. Muharebeyi kazanan Octavianus Roma'nın yegane lideri haline geldi. Octavianus'un filosuna Marcus Vipsanius Agrippa komuta ediyordu.

<span class="mw-page-title-main">I. Athanasios (İskenderiye piskoposu)</span>

İskenderiyeli Athanasios, 4. yüzyılda yaşamış önemli ilahiyatçı, İskenderiye Piskoposu, Kilise Babası ve azizdir. Ortodoks Hristiyanlığın oluşumunda önemli katkıları olduğu için "ortodoksluğun babası" olarak da adlandırılır. Hristiyan teolojisi üzerinde önemli bir etki bırakmış ve Hristiyan doktrininin şekillenmesinde katkı sağlamıştır. Kıpti Kilisesi tarafından İskenderiye'nin 20. Papası kabul edilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Platon Akademisi</span> Dünyadaki ilk yükseköğretim kurumu

Platon Akademisi, Antik Yunanistan'da Atina'da Platon tarafından kurulan bir felsefe okuluydu. Akademi, Helenistik dönem boyunca, MÖ 83 yılında Philo'nun ölümünden sonra sona erene kadar şüpheci bir okul olarak kalmıştır. Platon Akademisi büyük olasılıkla MÖ 86 yılında Roma diktatörü Sulla tarafından yıkıldığı düşünülmektedir.

Lucius Pinarius Scarpus, Cumhuriyet döneminin sonlarında ve İmparatorluk döneminin başlarında yaşamış bir Romalıydı. Roma Cumhuriyeti'nin Son Savaşı sırasında Libya, Kirene'de Roma valisi olarak görev yaptı. Başlangıçta Mark Antony'ye sadıktı. Ancak Octavian'ın MÖ 31'deki Aktium Muharebesi'ndeki zaferinin ardından Octavian'ın tarafına geçti.

<span class="mw-page-title-main">Dionysiaka</span>

Dionysiaka (Dionysiaca) eski bir Yunan epik şiiridir ve Nonnus'un en önemli eserlerinden biridir. Dionysiaka, 48 kitaptan ve 20.426 satırdan oluşan bir destandır. Homeros lehçesi ve dactylic hexameters ile yazılmış günümüze ulaşan en uzun Grek-Roman şiiridir. Ana konusu Dionysos'un hayatı, Hindistan'a yaptığı sefer ve onun muzaffer dönüşüdür.

<span class="mw-page-title-main">Antik Yunanistan'da eşcinsellik</span>

Klasik antik dönemde, Herodot, Platon, Ksenophon, Athenaeus ve birçokları Yunan toplumundaki eşcinselliğin yönlerini araştırmışlardır. Antik Yunanistan'da seçkin çevreler arasında eşcinsel cinsel ilişkilerin en yaygın ve sosyal açıdan en önemli biçimi, yetişkin erkekler ile ergenlik çağındaki veya ergenlik çağına yaklaşmış erkekler arasındaki cinsel ilişkilerdi.. Yine de bazı şehir devletlerinde toplum bazında eşcinsellik ve pratikleri yasaktı veya muğlak bir yapıya sahipti; buna karşın belirli şehir devletlerinde ise çok yaygın olarak kabul ediliyordu. Yetişkin erkekler arasında cinsel ilişkiler var olmasına rağmen, Kenneth Dover'a göre, bu ilişkilerin her birinin en az bir üyesinin sosyal geleneklere karşı pasif bir cinsel rol üstlenmesi mümkündür, ancak bu yakın zamandaki bilim insanları tarafından şüpheyle karşılanmış ve sorgulanmıştır. Eşcinsel partnerler arasındaki bu tür ilişkilerin genel toplumda, özellikle kadınlar için nasıl değerlendirildiği belirsizdir, ancak örnekleri Sappho'nun zamanına kadar uzanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">IV. Fraates</span> Part kralı

IV. Fraates, MÖ 37'den 2'ye kadar Part İmparatorluğu'nun Krallarının Kralıydı. II. Orodes'in oğlu ve halefiydi; kardeşi I. Pakorus'un ölümünden sonra tahta geçti. IV. Fraates kısa süre sonra tüm kardeşlerini ve muhtemelen babasını da öldürdü. Eylemleri Ermenileri ve ayrıca Romalı üçlü hükümdar Marcus Antonius'a kaçan ancak kısa süre sonra geri dönen ve IV. Fraates ile barışan seçkin Monaeses de dahil olmak üzere bazı soyluları yabancılaştırdı.