
Türkiye'de yirmi bir tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1985'te İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, son olarak da 2023'te Gordion ile Anadolu'nun Ortaçağ Dönemi Ahşap Hipostil Camileri listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on dokuzu kültürel, ikisi karma alandır. Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde ise yetmiş dokuz tane varlığı bulunmaktadır.

2024 yılı sonu itibarıyla, 195 "Taraf Devlet"te 1.223 Dünya Mirası Alanı bulunmaktadır. 1,223 Dünya Mirası Alanının 952'si kültürel, 231'i doğal, 40'ı karma özelliktedir. Bu Dünya Mirası Alanlarının 49'u sınıraşırı alan olup, birden fazla ülke tarafından paylaşılmaktadır. Sınıraşırı alanları paylaşan toplam 72 ülke bulunmaktadır. Ülkeler Dünya Miras Komitesi tarafından Afrika, Arap Devletleri, Asya ve Pasifik, Avrupa ve Kuzey Amerika ve Latin Amerika ve Karayipler olmak üzere beş coğrafi bölgeye ayrılmıştır.

Tai dağı ya da Taishan Çin Shandong eyaleti Tai'an şehri sınırları içinde kalan, büyük tarihi ve kültürel öneme sahip bir dağdır. En yüksek zirvesi olan Yeşim imparator Zirvesi, Çin resmi kaynaklarında 1532,7 metre olarak belirtilmektedir.

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Azerbaycan, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşmeyi 16 Aralık 1993'te onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.
Somut olmayan kültürel miras veya yaşayan kültürel miras, bir topluluğun veya bireyin kendi kültürel mirasının bir parçası olarak gördüğü her türlü bilgi, beceri, uygulama, ifade ve bunlarla ilişkili araç, gereç ve mekanı ifade eder.

Dünya Mirası, UNESCO tarafından listelenen, özel kültürel veya fiziksel öneme sahip yerlerden her birine verilen addır. Genel Kurul tarafından seçilen 21 UNESCO üyesi ülkenin oluşturduğu Dünya Miras Komitesi tarafından yönetilen uluslararası Dünya Mirası Programı bu listeyi güncellemektedir.

Dünya Miras Komitesi, UNESCO Dünya Mirası olarak listelenecek alanları belirleyen kurul. Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'nin uygulanmasından sorumludur, Dünya Miras Fonu'nun kullanımını yönetir ve taraf devletlerin isteği üzerine finansal yardımları dağıtır. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından dört yıllığına seçilen yirmi bir taraf devletten oluşmaktadır.

Wuyi Dağları, Çin'in Fujian ve Jiangxi eyaletleri arasında bulunan sıradağlardır. En yüksek zirve, Fujian ve Jiangxi arasındaki 2,158 metre yüksekliğindeki Huanggang Dağı olup her iki eyaletin de en üst noktasıdır. Dağlarda birçok oolong ve siyah çay türü üretilmektedir.
Japonya'da 2016 yılı itibarı ile 20 adet Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1993'te Hōryū-ji Bölgesindeki Budist Anıtları, Himeji Kalesi, Yakuşima ile Shirakami-Sanchi, son olarak 2016'da Modern Harekete Üstün Bir Katkı Sağlayan Le Corbusier'in Mimari Çalışması listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan 16'sı kültürel, dördü doğal alandır.

Wudang Dağları, Çin'in Hubei eyaletinin kuzeybatısında bulunan küçük sıradağlardır. Dağlar, Tanrı Xuanwu ile ilişkili Taocu tapınak ve manastır kompleksine ev sahipliği yapmakta olup Şaolin Manastırı'nın Taocu muadili olarak da bilinmektedir.

Emei Dağı, Çin'in Siçuan eyaletinde bulunan bir dağdır. Emei Dağı, Çin'in dört kutsal dağından biri olup 3,099 metre ile en yükseğidir.
Çin'de 2016 yılı itibarı ile 50 adet Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1987'de Ming ve Qing Hanedanları İmparatorluk Sarayları, İlk Çin İmparatoru'nun Mozolesi, Mogao Mağaraları, Tai Dağı, Zhoukoudian Pekin Adamı Alanı ile Çin Seddi, son olarak 2016'da Shennongjia listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan 35'i kültürel, 11'i doğal ve dördü karma alanlardır.

Yunanistan'da on sekiz tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1986'da Bassae'deki Apollon Epikurios Tapınağı, son olarak da 2016'da Filippi listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on altısı kültürel, ikisi karma alandır.
Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirası, 1972'de resmîleşen UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesinde tanımlanan kültürel veya doğal olarak önem verilen yerlerdir. Şili, 20 Şubat 1980'de sözleşmeyi kabul etti. 201 itibarıyla Dünya Mirası Listesi'nde tümü kültürel olmak üzere 6 sit alanı yer almaktadır.

Nea Moni, UNESCO Dünya Mirası olarak listelenen Sakız Adası'ndaki 11. yüzyıldan kalma bir manastırdır. Adanın iç kısmında, Sakız Adası kentine yaklaşık 15 km mesafede, Provateio Oros Dağı'nda yer almaktadır. Dafni ve Hosios Loukas'taki manastırlarla birlikte Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir ve Yunanistan'daki "Makedon Rönesansı" sanatının en güzel örnekleri arasında yer alan mozaikleri ile ünlüdür.

Alplerin çevresinde yer alan Tarihöncesi Kazık Evler, M.Ö. 5000 - M.Ö. 500 yılları arasında Alplerde ve çevresindeki göllerin, nehirlerin veya sulak alanların kenarlarında inşa edilmiş bir dizi tarih öncesi kazık konut yerleşimleridir. 2011 yılında UNESCO Dünya Mirası listesine Avusturya'da, Fransa'da (11), Almanya'da (18), İtalya'da (19), Slovenya'da (2) ve İsviçre'de (56) bulunan 111 site eklendi. Ayrıca, bu Dünya Mirası alanı, Slovenya'da listelenen ilk kültürel dünya mirası oldu.

Kiji Pogost, Kiji adasında yer alan, 17. yüzyıldan kalma tarihi bir yerdir. Ada, Rusya'nın Karelya Cumhuriyeti'ndeki Onega Gölü üzerinde yer almaktadır. Pogost, iki büyük ahşap kilise ve bir çan kulesi içeren, çitlerle çevrili bir alandır. 1990 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası, 1993 yılında Rus Kültürel Miras Alanı olarak listelenmiştir.

Bardejov (
Vietnam'da 2016 yılı itibarı ile sekiz adet Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1993'te Huế Anıtları Kompleksi, son olarak 2016'da Trang An Doğal Peyzaj Kompleksi listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan beşi kültürel, ikisi doğal ve biri karma alandır.

Bologna'nın Portikoları, İtalya'nın Bologna şehrinin önemli bir kültürel ve mimari mirasıdır ve çok sayıda kule ile birlikte şehrin sembolünü oluşturmaktadır. Dünyada başka hiçbir şehirde Bologna'da olduğu kadar çok portiko yoktur: sadece tarihi merkezde 38 kilometreden daha fazlasını kapsamakla birlikte Orta Çağ şehir surlarının dışındakiler de dikkate alınırsa 53 kilometreye kadar ulaşabilmektedir.