İçeriğe atla

Su mercimeği

Su mercimeği
Biyolojik sınıflandırma
Âlem: Plantae
Bölüm: Angiosperms
Alt bölüm: Monocots
Takım: Alismatales
Familya: Lemnaceae
Cins: ''Lemna''
Tür: '''''L. minor'''''
''Lemna minor''
L.

Su mercimeği veya bilimsel adıyla Lemna minor, Lemna cinsinden bir sucul tatlı su bitkisidir. Yılanyastığıgiller familyasına monofiletik olan Lemnaceae alt familyasına aittir.[1] L. minor; hayvan yemi, biyoremedidatör, atık sudaki besinlerin geri kazanımı ve diğer uygulamalar için kullanılmaktadır. L. minor, biyoetanol üretimi için idealdir. Ayrıca, sudaki Pb, Cu, Zn ve As gibi ağır metalleri çok verimli bir şekilde çıkardığı gözlemlenmiştir (öldürücü olmayan konsantrasyonlarda).[2]

Tanımlama

Tek bir kökü olan L.minör, bir, iki, üç veya dört yapraklı yüzen bir tatlı su bitkidir. Daha fazla yaprak büyüdükçe, bitkiler bölünür ve birbirinden ayrılırlar. Bitkinin kökünün uzunluğu 1 ve 2 santimetre arasında değişmektedir. Oval şekilli yapraklar 1–8 mm uzunluğunda ve 0.6–5 mm genişliğindedir. Açık yeşil renginde olan bu bitkinin üç (nadiren beş) damarı ve yüzmesine yardımcı olması için küçük hava boşlukları bulunmaktadır. Çoğunlukla vejetatif bölünerek çoğalmaktadır. Nadiren çiçek açan bu bitkinin çiçeklerinin çapı 1 milimetredir. Çiçeğin kupa şekilli zarsı pulları, bir ovum ve iki erkek organdan oluşmaktadır. Tohum 1 mm uzunluğundadır. Kuşlar, L. minorun yeni alanlara yayılması için önem arz etmektedir. Bitkinin yapışkan kökü, kuşların tüylerine veya ayaklarına yapışmasını sağlar ve kuşla beraber yeni göletlere gidebilir.

Yayılımı

L. minor, Afrika, Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın çoğu bölgesinde görülmektedir. Arktik ve yarı arktik iklimler hariç, tatlı su göletleri ve yavaş hareket eden akıntıların olduğu her yerde bulunmaktadır. Avustralya ya da Güney Amerika'da doğal olarak görülmemiştir, ancak oraya getirilen örnekler bölgeye uyum sağlamıştır.

Yetiştirilmesi

Küçük bir göletteki koloni

Optimum büyüme koşulları için 6.5 ve 8 arasında bir pH değeri gereklidir. L. minor, 6 ve 33 °C arasındaki sıcaklıklar büyüyebilir. Kolonilerin büyümesi hızlıdır ve bitkiler, koşullar uygun olduğunda göleti kaplayan bir halı oluştururlar. Ilıman bölgelerde, sıcaklık 6 to 7 °C'ye düştüğünde, küçük, yoğun, nişasta dolu 'turyon' organını üretirler. Kışın, bitkiler uyku durumuna geçer ve toprağa batarlar. Sonraki ilkbahar, tekrar büyümeye başlar ve yüzeye geri dönerler.[3]

Genel olarak su mercimeklerinin ekilmesi için bazı yöntemleri bilmeye ihtiyaç vardır. Serbestçe yüzen küçük koloniler rüzgara karşı hassastır ve su yüzeyinin açılması durumunda suyun altında algler büyümeye başlar. Bu yüzden, hakim rüzgara 90 derecelik açıyla konumlanmış, uzun ve ince göletlerin kullanılması tavsiye edilir. Su yüzeyinde bitkilerin yoğun örtüsünü korumak ve çok kalın bir tabakanın oluşmasını önlemek için, düzenli hasat ve besin takviyesi gereklidir.[4]

Kaynakça

  1. ^ Klaus J.; Nikolai B.; Eric L. (2013). "Telling duckweed apart: genotyping technologies for the Lemnaceae". 应用与环境生物学报. Cilt 19. ss. 1-10. doi:10.3724/sp.j.1145.2013.00001. 
  2. ^ Sasmaz M, Topal EI, Obek E, Sasmaz A (2015). "The potential of Lemna gibba L. and Lemna minor L. to remove Cu, Pb, Zn, and As in gallery water in a mining area in Keban, Turkey". Journal of Environmental Management. Cilt 163. ss. 246-253. Bibcode:2013JEnvM.127..300K. doi:10.1016/j.jenvman.2015.08.029. hdl:11508/8876. PMID 26332457. 
  3. ^ Leng (1995). "Duckweed: A potential high–protein feed resource for domestic animals and fish". Livestock Research for Rural Development. 7 (1). ss. 1-12. 
  4. ^ Hasan, M.R. (2009). "Use of algae and aquatic macrophytes as feed in small-scale aquaculture - a review". FAO Fisheries and Aquaculture Technical Paper. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Pirinç</span> Buğdaygiller (Poaceae) familyasından otsu bir bitki türü

Pirinç, Buğdaygiller familyasından Oryza sativa veya daha az yaygın olarak Oryza glaberrima türüne ait bitki ve bu bitkinin tohumlarıdır. Yabani pirinç adı genellikle terim her ne kadar yabani ve evcilleştirilmiş olsa da Zizania ve Porteresia cinslerinin türleri için kullanılır ayrıca ilkel veya ekilmemiş Oryza çeşitleri için de kullanılabilir.

<span class="mw-page-title-main">Kızılırmak</span> Türkiye topraklarından doğup Türkiye topraklarından denize dökülen en uzun akarsu

Kızılırmak, eskiden Halis veya Alis, Sivas'ın İmranlı ilçesindeki Kızıldağ eteklerinden doğan ve Samsun'un Bafra ilçesinde Karadeniz'e dökülen bir nehir. 1.355 km. uzunluğu ile Türkiye'nin kendi sınırları içerisinde doğup kendi sınırları içinde denize dökülen en uzun akarsuyu olma özelliğini taşır. Sivas, Kayseri, Nevşehir, Kırşehir, Kırıkkale, Ankara, Çankırı, Çorum, Sinop ve Samsun illerinden geçen Kızılırmak, aralarında Delice Irmağı, Devrez ve Gökırmak gibi çok sayıda akarsu ve çayın sularını da toplayarak büyük bir kavis çizerek Bafra Burnu'ndan Karadeniz'e ulaşır.

<span class="mw-page-title-main">Dere otu</span> bitki

Dere otu, maydanozgiller (Apiaceae) familyasından anavatanı Asya olan tek yıllık bir bitki türüdür. Bitkinin botanikteki adı ise Anethum Graveolens'tir ve bu cinsteki tek türdür. Anavatanı Avrupa'nın güneyi ve Asya'nın batısıdır. Türkiye'de de yabani olarak bulunduğu gibi, kültür bitkisi olarak bahçelerde de yetiştirilir. Dereotu, yaprakları ve tohumlarının yemeklere tat vermek için ot veya baharat olarak kullanıldığı Avrasya'da yaygın olarak yetiştirilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Kök</span>

Kök, kara hayatına uymuş olan gelişmiş bitkilerde, genel olarak toprak içerisine doğru büyüyen ama nadiren toprak üstünde de bulunan bir organdır.

<span class="mw-page-title-main">Kaktüsgiller</span> bitki familyası

Kaktüs, Caryophyllales takımının 1750 kadar bilinen türüne ve yaklaşık 127 cinsine sahip Cactaceae bitki familyasının bir üyesidir. "Kaktüs" kelimesi Latince aracılığıyla, Theofrastos tarafından kimliği kesin olmayan dikenli bir bitki için kullanılan Antik Yunanca kelimesinden türemiştir.

Elektrokimya, kimya biliminin bir alt dalı olup elektronik bir iletken ile iyonik bir iletken (elektrolit) arayüzeyinde gerçekleşen reaksiyonları inceler. Elektrokimyada amaç kimyasal enerji ve elektrik enerjisi arasındaki değişimi incelemektir.

<span class="mw-page-title-main">Eber Gölü</span> Afyonda göl

Eber Gölü, Afyonkarahisar sınırları içinde yer alan Türkiye'nin 12. büyük gölüdür. En derin yeri 21 metredir.

<i>Commelina communis</i> Commelinaceae familyasından bir bitki türü

Commelina communis, Commelinaceae familyasından mavi çiçekli şifalı tek yıllık otsu bir bitki türü.

<span class="mw-page-title-main">Meyan</span>

Meyan, yaklaşık 120–150 cm'e kadar boylanabilen, Baklagiller ailesinden çok yıllık bir çalımsı bitkidir. Anavatanı Rusya ve Çin'dir.

<span class="mw-page-title-main">Su mercimeğigiller</span>

Su mercimeğigiller, (Lemnaceae) Alismatales takımına ait bir familyadır.

<span class="mw-page-title-main">Bakır(II) sülfat</span>

Küprik sülfat ya da sadece bakır sülfat olarak da bilinen Bakır (II) sülfat, kimyasal formülü CuSO4 olan bir kimyasal bileşiktir. Bu tuzun hidrasyon derecelerine bağlı olarak bir dizi farklı bileşikleri mevcuttur. Susuz formu soluk yeşil ya da grimsi beyaz bir toz olmasına karşın en çok bilinen pentahidrat (CuSO4•5H2O) formu, parlak mavi renktedir. Çok az miktardaki CuSO4•5H2O çevreye çok zehirlidir, gözleri ve cildi tahriş eder ve yutulduğunda zararlı da olabilir. Oktahedral moleküler geometriye ve paramanyetik özelliğe sahip olan bakır (II) sülfat ekzotermik olarak suda çözünürek [Cu(H2O)6]2+ kompleksini oluşturur. Bakır (II) sülfat "mavi vitriyol", "göztaşı" ve "göktaşı" olarak da bilinmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Güzelavrat otu</span>

Güzelavrat otu, patlıcangiller familyasına ait çok yıllık otsu bir bitkidir. "Atropin" maddesi bu bitkinin halüsinojenik özellikleri olan oldukça zehirli yemişleri boyunca olan yapraklarından elde edilir.

<span class="mw-page-title-main">Su atkuyruğu</span>

Su atkuyruğu, Equisetaceae familyasından yaygın görülen bir atkuyruğu türü.

<span class="mw-page-title-main">Tatlı patates</span> Yenebilir bitki türü

Tatlı patates, kahkahaçiçeğigiller (Convolvulaceae) familyasından anavatanı Orta Amerika olan, yumruları yenen, nişastalı ve tatlı bitki türüdür. Taze yaprakları ve filizleri de yenilebilir. Büyük, nişastalı, tatlı yumrulu kökleri kök sebze olarak kullanılır.

<i>Hedysarum alpinum</i>

Hedysarum alpinum, Fabaceae (baklagiller) familyasından, Kuzey yarımkürede Kuzey Amerika'da Alaska, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde ve Asya'da Rusya'da Sibirya, Moğolistan, Çin'de Mançurya'da, Keşmir'de yetişen, kazık kökleri yenebilen çok yıllık bitki türü.

<span class="mw-page-title-main">Kültür balıkçılığı</span>

Kültür balıkçılığı, okyanus ve deniz sularında gıda veya diğer amaçlar için sucul canlıların yetiştirilmesi, okyanusların kapalı bölümlerinde, deniz suyunun doldurulduğu tanklar ve göletlerde yapılan özel yetiştiriciliktir. Tuzlu su havuzlarında balık ve karides gibi kabuklu su ürünleri, istiridye, deniz yosunu yetiştirme işi de kültür balıkçılığının bir türüdür.

<span class="mw-page-title-main">Torfeno Branişte</span>

Torfeno Branişte Bulgaristan'daki Vitoşa Dağı'nda Bistrişko Branişte koruma alanı ile birlikte bir doğa koruma alannıdır. Koruma alanı 728,8 ha alan kaplamaktadır. Kapsama alanı içinde Vladayska, Boyanska ve Dragalevska nehirlerinin üst havzaları da dahil olmak üzere Çerni Vrıh, Uşite ve Çernata Skala tepeleri arasındaki Büyük Plato ve Kapaklivets Platosu yer almaktadır.

<i>Vitis amurensis</i>

Vitis amurensis, Amur üzümü, Asya kıtasına özgü bir üzüm türüdür. Üzümün adını Rusya ve Çin ‘deki Amur vadisinden almıştır.

<span class="mw-page-title-main">Saxifraga stolonifera</span>

Saxifraga stolonifera, gelin teli çiçeği, taşkıran, harun sakalı, denizci fitili ve çilek begonyası veya çilekli sardunya.

<i>Melilotus albus</i>

Melilotus albus, Beyaz çiçekli taş yoncası olarak bilinen, Fabaceae familyasından bir baklagiller bitkisidir. Azot sabitleyici özelliğe sahip olan Melilotus albus, değerli bir bal bitkisi olarak kabul edilir, nektar kaynağıdır ve genellikle yem bitkisi olarak yetiştirilir. Kurutulduğunda yoğunlaşan karakteristik tatlı kokusu, kumarinden kaynaklanır.