İçeriğe atla

Sarı Deniz Muharebesi

Sarı Deniz Muharebesi
Rus-Japon Savaşı

Shikishima savaş sırasında ateş ediyor (renklendirilmiş)
Tarih10 Ağustos 1904
Bölge
Sarı Deniz, Şantung yarımadası açıkları
Sebep Rus filosunun Japon ablukasını yarmak istemesi
Sonuç Taktiksel sonuçsuzluk
Stratejik Japon zaferi
Taraflar
Japon İmparatorluğuJapon İmparatorluğuRus İmparatorluğuRus İmparatorluğu
Komutanlar ve liderler
Japon İmparatorluğu Tōgō Heihachirō
Japon İmparatorluğu Dewa Shigetō
Rus İmparatorluğu Wilgelm Vitgeft (ölü)
Rus İmparatorluğu Pavel Ukhtomsky
Güçler
5 zırhlı
4 zırhlı kruvazör
8 korumalı kruvazör
18 muhrip
30 torpido botu
6 zırhlı
4 korumalı kruvazör
14 muhrip
Kayıplar
226 ölü ve yaralı
2 zırhlı ağır hasar aldı
1 zırhlı hafif hasar aldı
1 korumalı kruvazör hafif hasar aldı
340 ölü ve yaralı
1 zırhlı ağır hasar aldı
5 zırhlı hafif hasar aldı
birçok gemi tarafsız limanlarda enterne edildi


Sarı Deniz Muharebesi (Japonca: 黄海海戦 Kōkai kaisen; Rusça: Бой в Жёлтом море) 10 Ağustos 1904'te meydana gelen bir deniz muharebesidir. Rus donanmasında bu savaş aynı zamanda 10 Ağustos Muharebesi olarak da bilinir.[1] Bu muharebe, Rus donanmasının tasarladığı bir planı ortaya çıkardı ve Rus donanmasını limanlarına dönmeyi zorladı. Planın amacı Port Arthur'da bulunan Rus donanmasının bulundukları yerdeki ablukayı yarıp Vladivostok'taki Rus gemileriyle birleşmesiydi. 4 gün sonra, Ulsan yakınlarındaki başka bir muharebede Vladivostok'ta bulunan filonun sortisi engellendi. Bunun sonucunda iki yerde de bulunan Rus filoları oldukları yerde kalmak zorunda kaldı ve birleşemediler.

Arka plan

Amiral Wilgelm Vitgeft tarafından komuta edilen Rus İmparatorluk Donanması'ın Birinci Pasifik filosu, 8 Şubat 1904'te başlayan Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri ablukası nedeniyle Port Arthur'da kapana kısılmıştı. Temmuzun sonlarından ve Ağustos başlangıcından itibaren Japon İmparatorluk Ordusu Port Arthur'u kuşatmaya başlamıştı. Genel vali Yevgeni Alekseyev, emekli amiral, agresif bir sorti planını destekliyordu. Bu plan sayesinde Birinci Pasifik filosu ablukayı yarabilecek ve bunun sonucunda Vladivostok filosuyla birleşip Japon donanmasına karşı koyabilecek bir donanma gücü oluşturacaktı. Bunun yanı sıra Amiral Vitgeft, donanmanın limandan ayrılmaması gerektiğini ve kuşatma altında bulunan Port Arthur'a donanmada bulunan silahların verilmesinin en güvenli yol olduğunu savunuyordu.[2] Bu plan her ne kadar pasif görünse de, Vitgeft'in asıl amacı aslında Baltıklardan gelecek Rus donanmasını beklemek (aynı zamanda 2. Pasifik Filosu olarak da bilinir), bu donanmayla birleşmek ve kesin sonuçlu bir muharebede Japon donanmasıyla karşılaşmaktı.

Alekseyev II. Nikolay'a başvurdu. II. Nikolay genel vali Alekseyev'e cevabında ona katıldığını belirtti. Nikolay'ın fermanı ve yasal işlem tehdidi karşısında boyun eğen Amiral Vitgeft ise kendisine verilen emirler doğrultusunda Vladivostok'a deniz üzerinden filosuyla beraber açıldı.

Tsesarevich sancak gemisinin gövdesinin görünümü

Muharebe

Açılış hamleleri

Saat 09:55'te amiralin filosu limanın girişini boşalttı ve bunun yanında Vitgeft'in donanması limandan çıkışı sırasında, Vitgeft asıl amacını gizlemek için güneybatıya doğru bir yanıltma hareketi yaptı. Bunun vasıtasıyla Amiral Vitgeft, Togo Heihaçiro'nun kendi kuvvetlerini toplamasını geciktirdi.[3] Vitgeft'in bu taktiği ona süre kazandırsa da, Togo önceden kendi savaş gemilerine, Vitgeft'in oraya gidebileceğini düşünerek, Encounter Rock yakınlarında toplanma emri vermişti. Saat 11:00 sularında, Vitgeft'in filosunun gidiş yönü belli olmuştu, filo açık denize doğru gidiyordu.[4]

Togo'nun sancak gemisi, Mikasa

12:25 sıralarında, iki donanmanın filoları birbirlerini 18 km öteden Encounter Rock yakınlarında tespit etti. Vitgeft'in filosu 24 km/s hızında güneydoğuya doğru gidiyordu. Bu sırada Togo'nun filosu ise 26 km/s hızında kuzeydoğu'dan Rus filosunu engellemek için geliyordu. Togo'nun şahsi filosu 5 zırhlıdan, 1 adet 2. sınıf zırhlıdan, 2 zırhlı kruvazörden ve 8 korumalı kruvazörden, 18 muhripten ve 30 torpido botundan oluşuyordu. Bu sırada, Amiral Dewa'nın dört kruvazörü (Chitose, Takasago, Yakumo or Kasagi and Yoshino) göründü. Kruvazörler 33 km/s hızında güneyden geliyordu. Tōgō, Vitgeft'in filosunu saldırıya geçmiş iki Japon filosu arasında sıkıştırmak istiyordu.[5][6]

Saat 13:00'dan hemen sonra, Togo Vitgeft'in önünü kesmeye çalıştı ve ana bataryalarına ateş emri verdi.[7][8] Vitgeft, savaş gemisi Retvizan ile beraber, ateşle karşılık verdi, ama iki filo arasındaki mesafe çok büyük olduğundan ötürü iki taraf da atışlarının hiçbirini tutturamadı. Togo, Vitgeft'in donanmasının önünü kesmeye çalışırken kendi filosunun hızını yanlış hesapladı ve bundan ötürü Vitgeft limana doğru hızını koruyarak ani bir geri dönüş yaptı, bu sayede Togo ile arasında olan mesafeyi daha da uzattı. Dakikalar içerisinde Amiral Vitgeft yeniden açık denize açıldı, Togo'nun kıstırma taktiği başarısız oldu ve Amiral Dewa'nın kruvazörleri Togo'nun savaş alanından kaçmak için ani bir şekilde geri döndü. Bunun sonucunda Dewa'nın filosu tek bir kurşun atmadan geri çekildi. Amiral Togo, Vitgeft'in savaş hattının ters yöne doğru hızla gittiğini gözlemlerken, Togo tez bir şekilde emrindeki tüm savaş gemilerine ters yöne dönmelerini emretti. Bunun sonucunda kruvazörler filonun önüne geçmişti, ama Vitgeft'in savaş hattıyla paralel ilerliyorlardı.[9]

13:25 sularında, yine aynı mesafeden (13 km), Togo'nun savaş gemileri Vitgeft'in sancak gemisi Retvizan'a doğru ateş açtı, sancak gemisi 12 kere vuruldu. 5 dakika sonra Rus sancak gemisi karşı ateş açtı, iki adet 305 mm'lik top mermilerinin tam isabeti Togo'nun filosunun telsiz iletişimini yok etti.[9] Neredeyse yarım saat boyunca Rus ve Japon filoları birbirlerine aralıksız ateş etti, birbirlerine ateş ederken aynı zamanda birbirlerine yaklaşıyorlardı. 14:05'e gelince iki filo arasındaki mesafe 6 km'ye inmişti, bu mesafede iki filo da yedek toplarını (155 mm) devreye sokmuştu. Filolar birbirlerine tüm silahlarıyla ateş ederken, Togo'nun sancak gemisinin yaraları derinleşiyordu, aldığı ve almaya devam ettiği hasarlardan ötürü (gemi 20 kere vurulmuştu) Togo gemiyi döndürmeye çalışıyordu ve kruvazörlerini acilen Rus savaş hattına doğru yollamaya çalışıyordu.[10] Ama radyosu yok olduğundan ötürü, iletişim için bayrakla haberleşmeye ve diğer savaş gemilerinin radyo rölelerine bel bağlamak zorunda kalmıştı.

Gemi takibi

Japon kruvazörleri Rus savaş hattıyla yeniden irtibat kurmayı başarmıştı, ama Rusların 305 mm toplarının ateşinden ötürü geri çekilmişlerdi. İki filo da 7 km hızında hareket ediyordu, laking Vitgeft yine Togo'nun önüne geçmeyi başarmıştı, bundan ötürü Japonlar Rusların gemilerini arkadan kovalamaa başlamıştı.[11] Saatler 14:45'e gelince Japon sancak gemisi, Rus zırhlısı Poltava ile aralarındaki mesafeyi 11 km'ye indirmişti. Poltava 'daki bir motor arızasından ötürü diğer gemilerin arkasında kalmıştı. Japon zırhlıları Mikasa ve Asahi Rus zırhlısı Poltava 'ya ateş açmıştı. Açılan ateşlerin bazıları Poltava 'ya isabet etti. Lakin, Peresvet zırhlısını komuta eden Amiral Ukhtomsky, Poltava'nın durumunu görünce kendi filosuna geri dönmeyi emretti ve Mikasa ve Asahi adlı Japon zırhlılarına ateş açtırdı. Amiral Ukhtomsky'nin filosunun açtığı ateş ve Poltava zırhlısının filoya yetişmesi sonucunda, Mikasa ve Asahi zırhlıları çok fazla hasar almaya başladı. Togo, kurmaylarının ısrarları doğrultusuyla, filosunun üstün hızını kullanarak geri çekildi ve Vitgeft'in filosunun önüne geçmeye çalıştı. Bu sayede daha iyi şartlarda düşman donanmasıyla bağlantı kurabilecekti.[12] Saatler 15:20'ye gelince iki filo arasındaki mesafe açıldı ve ateş kesildi.

Zırhlıların geri çekilmesi sonucunda Rus zırhlıları Amiral Dewa'nın kruvazörlerine ateş açtı, Amiral Dewa kruvazörleri ile beraber Ruslara doğru ilerlemeye başladı. 15:40 civarında bir adet 305mm top mermisi Dewa'nın kruvazörünü 13 km öteden vurdu. 13 km, Dewa'nın kruvazörlerinin 203 mm toplarının atış alanı dışındaydı, bundan ötürü Amiral Dewa 4 Japon kruvazörünü Rus zırhlılarını kovalamaktan alıkoydu.

Muharebenin bu anına kadar, Togo'nun sadece 6 savaş gemisi (4 zırhlı ve 2 zırhlı kruvazör) Vitgeft'in 10 savaş gemisini (6 zırhlı ve 4 kruvazör) kovalıyordu.[13] Akşam vaktine sadece 3 saat kala, Amiral Vitgeft Togo'nun donanmasının menzilinin dışına çıktığına inanıyordu ve akşam vakti karanlık bastırınca onu tamamen geride bırakacağını düşünüyordu. Togo bunun farkındaydı ve bundan dolayı Vitgeft'in filosuna yetişmek için hızın 28 km'ye çıkmasını emretti. 17:35 sularında Togo'nun savaş gemileri, arızalı Poltava gemisi ile aralarındaki mesafeyi 6 km'ye indirdi ve gemiye ateş açtılar. Amiral Dewa yeniden kruvazörleriyle devreye girdi ve Amiral Togo, en azından bir tane de olsa bir Rus zırhlısı batırma umuduyla, bütün zırhlılarına ve kruvazörlerine Poltava gemisine ateş açmayı emretti[13] Lakin, Poltava gemisinin Rus kaptanı Ivan P. Uspenskiy kolay yem olmayacağını gösterdi ve Togo'nun sancak gemisine isabetli atışlar yapmaya başladı. Bu sırada, Japon gemilerindeki toplarına konan mermilerin içindeki Shimose barutu topların çok ısınmasından ötürü Japon toplarının içinde patlamaya başladı; bundan ötürü Shikishima gemisindeki bir 305mm'lik top içerisinde 17:45 sularında bir mermi patlaması sonucu kullanılamaz hale geldi, 18:10 sıralarında ise Asahi gemisindeki 2 adet 305 mm top da bu şekilde savaş dışı kaldı. 18:30'a gelindiğinde, Togo'nun filosunda bulunan 16 adet 305 mm topundan sadece 11 tanesi çalışır durumdaydı.[14]

Muharebenin devredilmesi

Filoların arasındaki mesafe 5 km'ye düşmesine rağmen, ikincil batarya topları (155 ve 203 mmlik toplar) hala etkisizdi ve Poltava ile Peresvet zırhlıları, ağır hasarlı olmalarına rağmen, hala Rus savaş hattının içerisindeydi. Saatler 18:30'u gösteriyordu ve Togo hala kendi sancak gemisinin top ateşini kontrol altında tutamıyordu; Shikishima ve Asahi zırhlıları Poltava gemisini topa tutuyordu, Fuji zırhlısı ise Pobeda ve Peresvet gemilerine ateş ediyordu, Togo'nun sancak gemisi Mikasa ise Rus sancak gemisi Tsesarevich ile düello yapıyordu. Hiçbir Japon savaş gemisi Retvizan ve Sevastopol zırhlılarına ateş etmiyordu, bundan dolayı bu Rus zırhlıları Mikasa 'ya doğru rahat bir şekilde ateş etmeye başladı.[15] Karanlığa sadece 30 dakika kaldığı zamanda durum Japonlar için daha da kötüydü. Japon sancak gemisi Mikasa neredeyse savaş dışı kalmıştı ve Rus gemilerinin toplarının isabet oranı her geçen süre içerisinde daha da artıyordu. Sancak gemisi, Asahi zırhlısına sinyal göndermişti. Asahi zırhlısı sancak gemisi Mikasa 'nın yerini aldı ve Tsesareviche ateş etmeye başladı.[16] Saat 18:40'ta ise Asahi'nin attığı bir 305 mm'lik top mermisi, Amiral Vitgeft ve güvertedeki geminin başındaki subayları öldürmüştü ve geminin dümenini de sıkıştırmıştı. Atılan top mermisinin Rus gemisindeki patlaması sonucu sıkışan dümenin rotası limana doğru harekete geçmişti. Dümen o kadar hızlı kırılmıştı ki, Tsesarevich gemisi 12 derece yan yatmıştı. Retvizan gemisi, ne olduğunun farkında olmayarak, Tsesarevich'in peşinden gitti. Diğer Rus gemileri Tsesarevich gemisinde ne olduğunu bilmiyordu, gerçekte Tsesarevich gemisinin durumu çok daha kötüydü. Sorun sadece amiralin ve geminin kontrolden çıkması değil aynı zamanda gemiyi yönetecek kimsenin olmamasıydı.[17]

Retvizan'ın saldırısı

Rus zırhlısı Retvizan

Peresvet zırhlısındaki Amiral Ukhtomsky bir müddet sonra Rus sancak gemisinin kontrolden çıktığını fark etti ve Rus filosunun başına geçip filoyu kontrol etmeye çalıştı. Ama atılan bir Japon mermisi Peresvet gemisinin pruva direğine isabet etti ve bunun sonucunda sinyal bayraklarının pruvaya doğru çekilmesi imkansızlaştı. Bundan dolayı sinyal bayrakları köprü üstüne çekildi. Köprü üstüne çekilen sinyal bayrağı sadece Sevastopol zırhlısından görüldüğünden ötürü diğer Rus zırhlıları Ukhtomsky'nin çağrısını takip edemedi.[18]

Bu sırada Kaptan Eduard Schensnovich, komutasındaki Retvizan zırhlısını çevirdi ve Togo'nun savaş hattının içine doğru taarruz ettirdi. Gemideki bütün toplar Japon gemilerine ateş ediyordu. Geminin pruvası önceki savaş hasarlarından ötürü yere doğru eğilmişti lakin buna rağmen Retvizan zırhlısı taarruzdaydı.[19] Togo'nun savaş hattındaki gemiler, taarruza geçen Rus gemisi ile aralarındaki mesafe 5 kilometre altına inmeye başladığından ötürü, Retvizan 'a ateş etmeye başladı. Hareket halindeki Rus zırhlısının etrafındaki su sıçramalarından ötürü (atılan top mermileri nedeniyle) Japon topçuları gemiyi vurmakta güçlük çekiyordu. Lakin, Togo'nun zırhlılarının 305 mm'lik mermilerinin tükenmeye başlamasından ötürü ve 5 adet ağır topunun savaş dışı kalmasından ötürü, Japon amiral riske girmemeyi tercih etti ve savaşı kruvazörlerine ve muhriplerine bıraktı.[20]

Togo'nun zırhlıları geri dönmeye başladığında zırhlılar son bir salvo ateşlediler, bu salvo sonucunda düşman zırhlısına birçok mermi isabet etti ve bu mermilerden biri Kaptan Schensnovich'i ciddi bir şekilde midesinden yaraladı. Retvizan sis bombaları attı ve geriye dönmeye başladı,[19] ama Retvizan 'ın taarruzu iki tarafın ön dretnot'larının çatışmasını bitirdi ve Rus sancak gemisini yok edilmekten kurtardı.[21] Ruslar sonunda Vladivostok'a gitmekten vazgeçti ve Port Artur'a dönmeye başladılar. Ama bu bile göründüğünden çok daha zordu, Rus gemileri başıboş bir şekilde diğer yerlere doğru harekete geçmişti.

İki saat sonra, Rus filosunun çoğunluğu Port Artur'a dönmeyi başarmıştı. Beş zırhlı, bir kruvazör ve dokuz muhrip geri dönmeyi başarmıştı. Ağır hasarlı Tsesarevich ve üç refakatçi muhrip ise Jiaozhou Körfezi'nde Alman otoriteleri tarafından enterne edilmişti.[22][23] Askold isimli kruvazör ve bir muhrip ise Şangay'a gitti ve Çing Hanedanı otoriteleri tarafından enterne edildiler. Diana isimli bir kruvazör Saigon'a kaçtı ve bölgedeki Fransız otoriteleri tarafından enterne edildi.[23] Sadece Novik isimli küçük bir kruvazör doğuya doğru, Japonya'nın bulunduğu yere doğru, Vladivostok'a gitmek için yelken açtı. Lakin 20 Ağustos 1904 tarihinde Japon kruvazörleri bu gemiyi Sahalin'de karaya çıkarttı ve yok edildi.

Analiz

Sarı Deniz Muharebesi denizcilik tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bu muharebede ilk defa modern çelik zırhlı filolar birbirleriyle büyük ölçekli bir çatışmaya girdiler, Amiral Togo ve Amiral Vitgeft ilk defa modern çelik zırhlı filoları savaştırmışlardı.

Zayiat ve kayıplar[24]

Neredeyse 7 saat süren bu deniz muharebesinde binde on yedi isabet oranıyla 7382 mermi ateşlendi[16]

Kaptan Eduard Schensnovich, tek başına giriştiği taarruzundan ötürü aldığı yaralar nedeniyle 1910 yılının Nisan ayında 58 yaşındayken öldü.[25]

Zırhlı Ana silah Kemer zırhı Denize indirildiği yıl İnşa eden Alınan hasar Kayıplar
Tsesarevich, (Rus sancak gemisi) 4 12-inç, 12 6-inç toplar 9 3/4 inç 1901 Toulon, Fransa13 305 mm mermi isabeti ve iki 203 mm mermi isabeti12 mürettebat öldü ve 47 mürettebat yaralandı. Amiral Wilgelm Vitgeft de bu gemide öldü.
Pobeda4 10-inç top, 11 6-inç top 9 inç 1900 St. Petersburg, Rusya11 büyük kalibre mermi hasarı4 mürettebat öldü ve 29 mürettebat yaralandı
Peresvet4 10-inç top, 11 6-inç top 9 inç 1898 St. Petersburg, Rusya39 isabet
Poltava4 12-inç top, 12 6-inç top 14 1/2 inç 1894 St. Petersburg, Rusya 12 veya 14 isabet, 203 to 305 mm toplardan alınmış12 mürettebat öldü ve 43'ü yaralandı
Retvizan4 12-inç top, 12 6-inç top 9 inç 1900 Philadelphia, Amerika Birleşik Devletleri203 ve 305 mm toplarının ateş ettiği mermilerin 18'i isabet etti6 mürettebat öldü ve 42 tanesi yaralandı
Sevastopol4 12-inç top, 12 6-inç top 14 1/2 inç 1895 St. Petersburg, RusyaBirçok mermi isabeti1 ölü 62 yaralı
Mikasa (Japon sancak gemisi) 4 12-incç top, 14 6-inç top 9 inç 1900 Barrow, Birleşik Krallık20 kere vuruldu ve 305 mm top kullanılamaz hale geldi125 ölü ve yaralı
Asahi4 12-inç top, 14 6-inç top 9 inç 1899 Clydebank, Birleşik Krallık1 adet 305 mm top mermisi isabet etti ve iki adet 305 mm top namlusu patladı2 mürettebat yaralandı
Shikishima4 12-inç top, 14 6-inç top 9 inç 1898 Thames Iron Works, Büyük Britanya1 adet 305 mm top kullanılamaz hale geldi
Yakumo Zırhlı kruvazör4 8-inç top, 12 6-inç top 7 inç 1899 Stetten, Almanya1 adet 305 mm mermi isabeti

Sonuç

Rus donanması ablukayı yarmak ve Vladivostok'a doğru yelken açmak istiyordu. Eğer Port Artur'da bulunan Rus donanması Vladivostok'a ulaşabilseydi, Japonların Rus donanmasını tekrar kuşatabilmesi için Japonların yeni bir askeri operasyon yapması gerekecekti ve bu operasyon Mareşal Oyama'nın kaynaklarını eritecekti. Japonların asıl objektifi Rus donanmasını yok etmek ve kendi kayıplarını minimize etmekti. Rus donanması Port Artur'u terk ettiğinde, Japonlar ilk başta Rusları Port Artur'a dönmekten alıkoymayı amaçlıyordu. Japonlar birtakım Rus gemilerinin Port Artur'a dönmediğini fark edince onların da diğer limanlara kaçmasına mani olmak istediler. Japonlar, Rusların Vladivostok'a ulaşmasını engellediler ama donanmanın çoğunun Port Artur'a dönmesine engel olamadılar. İki taraf da taktiksel hedeflerini gerçekleştiremedi. Lakin, Japonlar Port Artur'da bulunan Rus filosunun Vladivostok'a ulaşmasını engelledi ve Port Artur Kuşatması'nda geri dönen gemileri sonra yok etti.

Notlar

  1. ^ Semenov (1907) pp. 49 & 62
  2. ^ Forczyk p. 46
  3. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; f48 isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: )
  4. ^ Corbett Vol. 1 p. 380
  5. ^ Corbett Vol.1, pp. 382–385
  6. ^ Lardas, s. 45.
  7. ^ Forczyk p. 50
  8. ^ Friedman (2013), p. 68
  9. ^ a b Corbett Vol. 1, p. 381
  10. ^ Corbett Vol. 1, pp. 389–391
  11. ^ Corbett Vol. 1, pp. 388–391
  12. ^ Corbett Vol. 1, p. 398
  13. ^ a b Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; f51 isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: )
  14. ^ Corbett Vol. 1, p. 392
  15. ^ Corbett Vol. 1, pp. 392–393
  16. ^ a b Forczyk p. 52
  17. ^ Corbett Vol. 1, pp. 393–396
  18. ^ Corbett Vol. 1, p. 396
  19. ^ a b Corbett Vol. 1, p. 394
  20. ^ Corbett Vol. 1, pp. 395–396
  21. ^ Forczyk p. 53
  22. ^ Forczyk pp. 53, 54
  23. ^ a b Naval War College, p. 162
  24. ^ Corbett Vol. 1, pp. 526, 529, 530, 538, 539
  25. ^ Forczyk, pp. 37, 53

Kaynakça

  • Corbett, Sir Julian. Maritime Operations In The Russo-Japanese War 1904-1905 (1994) Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. 1-55750-129-7
  • Forczyk, Robert (2009). Russian Battleship vs Japanese Battleship, Yellow Sea 1904–05. Londra, UK: Osprey. ISBN 978-1-84603-330-8. 
  • Friedman, Norman. (2013) Naval Firepower: Battleship Guns and Gunnery in the Dreadnaught Era. Seaforth Publishing; 978-1-84832-185-4
  • Kowner, Rotem (2006). Historical Dictionary of the Russo-Japanese War. Scarecrow. ISBN 0-8108-4927-5. 
  • Lardas, Mark (2018). Tsushima 1905: Death of a Russian Fleet. Oxford: Osprey. ISBN 978-1-4728-2683-1. 
  • Nish, Ian (1985). The Origins of the Russo-Japanese War. Longman. 0-582-49114-2
  • Sedwick, F. R. (1909). The Russo-Japanese War. The Macmillan Company
  • Semenov, Vladimir, Capt. The Battle of Tsushima (1912). New York, E. P. Dutton.
  • Semenoff, Vladimir, Capt. The Battle of Tsushima (1907). London, John Murray, Albemarle Street, W.
  • Steer, A. P., Lieutenant; Imperial Russian Navy. (1913) The "Novik" and the Part she Played in the Russo-Japanese War, 1904. Translated by L.A.B., translator and editor of "Rasplata". New York, E. P. Dutton.
  • Naval War College (1906). International law topics and discussions, 1905. Washington: Government Printing Office. s. 162. 11 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2011. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Navarin Deniz Muharebesi</span> Yunan Bağımsızlık Savaşı sırasında 1827 deniz savaşı

Navarin Deniz Muharebesi, Osmanlı ve Mısır donanmalarıyla, birlikte hareket eden Britanyalı, Fransız ve Rus donanmaları arasında, 20 Ekim 1827 tarihinde geçmiş olan bir deniz muharebesidir. Bu muharebe Osmanlı tarihinde Navarin Olayı, Navarin Baskını veya Navarin Faciası adlarıyla da geçmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Çanakkale Savaşı deniz harekâtları</span> Çanakkale Savaşındaki deniz harekâtları

Çanakkale Savaşı deniz harekâtları, I. Dünya Savaşı'nda İtilaf Devletleri'nin Birleşik Filo ile savunmada kalan Osmanlı İmparatorluğu kara topçusu arasında 19 Şubat 1915'ten 18 Mart 1915'e kadar Çanakkale Boğazı'nda yapılan bir dizi deniz operasyonudur. Birleşik Filo'nun Çanakkale Boğazı'na karşı yaptığı 18 Mart tarihli en geniş kapsamlı saldırı, harekâtın son operasyonudur ve birçok kaynakta 18 Mart Deniz Savaşı olarak geçmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Kruvazör</span> ağır savaş gemisi

Kruvazör büyük savaş gemilerinin sınıfıdır. Muhrip sınıfı gibi dışarıda destek ihtiyacı olan bir sınıftı fakat modern zamanda bu fark ortadan kalkmıştır. Geçmişte bağımsız operasyonlar için en küçük gemi olarak düşünülürdü. Modern savaşta kruvazörün eski işlevi ortadan kalkmış, yerlerini muhriplere terk etmiştir. Askeri işlev nedeniyle kruvazör adı en büyük gemiler için kullanılmaktadır.

<i>Yavuz</i> (muharebe kruvazörü) Osmanlı İmparatorluğunun I. Dünya Savaşına girmesinde önemli rol oynayan savaş gemisi

Yavuz, Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı'na girmesinde önemli rol oynayan savaş gemisidir.

<span class="mw-page-title-main">Akagi (uçak gemisi)</span>

Japon Uçak Gemisi Akagi , Japon İmparatorluk Donanmasında II. Dünya Savaşı sırasında hizmet etmiş bir uçak gemisidir. Japon İmparatorluk Donanması için aslında Amagi sınıfı muharebe kruvazörü olarak tasarlamış ve 1922'de Washington Deniz Silahsızlanması Konferansı'nun sonucu gereğince gemi çeşidini değiştirilmiştir. Geminin adı Japonya'nın Kanto bölgesinde bir yanardağ Akagi-Yama 'dan alınmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Çeşme Deniz Muharebesi</span> muharebe

Çeşme Deniz Muharebesi, 5-7 Temmuz 1770 tarihleri arasında Rus donanması ve Osmanlı Donanması arasında Çeşme Körfezi açıklarında yapılmıştır. 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nın bir parçası olan bu çatışmanın sonucunda Osmanlı Donanması Ruslar tarafından tamamen yok edilmiştir.

<i>Barbaros Hayreddin</i> (zırhlı) Alman zırhlısı

Barbaros Hayreddin veya SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm, okyanus ötesi sefer yapabilen bir Alman zırhlısıdır. Alman İmparatorluk Donanması ve sonrasında Osmanlı donanması'nda görev yapmıştır. Geminin orijinal adı Prusya dükü ve Brandenburg seçici prensi olan I. Frederick Wilhelm'den gelmektedir. Brandenburg sınıfının dördüncü ön dretnot gemisi idi. 1890 yılında Kaiserliche Werft Wilhelmshaven'da inşa çalışmaları başladı, 1891'de denize indirildi ve 1893'te tamamlandı. Geminin yapımı 11,23 milyon marka mal oldu. Brandenburg sınıfı savaş gemileri üç zırhlı tarette taşıdıkları altı ana top ile, diğer donanmaların iki tarette dört top taşıyan gemilerine kıyasla daha modern bir tasarımdı.

<i>Turgut Reis</i> (zırhlı)

Turgut Reis veya SMS Weißenburg, Alman İmparatorluğu Donanması'nın ilk okyanus ötesi savaş gemilerinden biridir. Alman İmparatorluğu Donanması'nın ardından son olarak Osmanlı donanmasında görev yapmıştır. Alman İmparatorluğu'nda 1890'larda yapılan Brandenburg sınıfı dört ön-dretnot zırhlısından üçüncüsüdür. 1890 yılında AG Vulcan firmasının Stettin tersanesinde inşası başlamış, 1891'de denize indirilmiş, 1894 yılında tamamlanmıştı. Brandenburg sınıfı zırhlılar, üç adet ikiz tarette taşıdıkları altı büyük kalibre top ile, dönemin standardı olan iki adet ikiz taret taşıyan zırhlılardan farklıydılar. İngiliz Kraliyet Donanması, bu gemilere "whaler" adını vermişti. Turgut Reis, kendisiyle aynı sınıftan gemiler olan SMS Brandenburg, SMS Wörth ve SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm ile aynı yıllarda suya indi.

<span class="mw-page-title-main">Port Artur Baskını</span>

Port Artur Ağzı Baskını, Rus-Japon Savaşı'nın başladığı gün, Ryaotong Yarımadası'nda bulunan Lüshun Port Artur Limanı'nın ağzında demirleyen Rus İmparatorluğu Pasifik Filosu savaş gemilerine karşı Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri'nin düzenlediği baskın.

<span class="mw-page-title-main">Tsushima Muharebesi</span> 27-28 Mayıs 1905 arasında Rusya ve Japon donanmaları arasında gerçekleşmiş deniz savaşı

Tsuşima Muharebesi, Japonya'da Japon Denizi Muharebesi olarak da bilinir, modern çelik gövdeli savaş gemilerine sahip donanmalar arasında gerçekleşen ve kazanan tarafın kesin olarak belli olduğu tek deniz muharebesidir. Muharebe 27-28 Mayıs 1905 tarihlerinde Tsuşima Boğazında gerçekleşmiştir. Muharebede Amiral Togo Heihaçiro komutasındaki Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri Birleşik Filosu, Amiral Zinovi Rojestvenski komutasındaki Rusya İmparatorluk Deniz Kuvvetleri Pasifik Filolarının üçte ikisini imha etmiştir. Rus donanması bölgeye intikal edebilmek için Baltık Denizindeki üslerden yola çıkarak 18 bin deniz mili katederek bölgeye gelmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Mondros Deniz Muharebesi</span>

Mondros Deniz Muharebesi 18 Ocak 1913 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ile Yunanistan donanmaları arasında meydana gelen çatışma. Birinci Balkan Savaşı sırasında yaşanan muharebe, Osmanlıların Çanakkale Boğazı'nda konuşlu Yunan donanmasını dağıtmak ve Ege Denizi'nde egemenliği yeniden ele geçirmek için yaptıkları ikinci ve son denemedir.

<span class="mw-page-title-main">Sarıç Burnu Muharebesi</span> 18 Kasım 1914te yapılan savaş

Sarıç Burnu Muharebesi veya Balıklava Muharebesi, I. Dünya Savaşı esnasında Sarıç Burnu açıklarında gerçekleşen bir deniz muharebesidir.

<span class="mw-page-title-main">Zırhlı kruvazör</span>

Zırhlı kruvazör, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarındaki, uzun menzilli ve bağımsız bir savaş gemisi tipidir. Savaş gemileri dışındaki bütün gemileri yok edebilecek ve çarpıştığı çoğu savaş gemisine ise büyük zarar verebilecek niteliktedir.

SMS <i>Deutschland</i> (1904)

SMS Deutschland, Alman İmparatorluk Donanması için 1903-1906 yılları arasında üretilen Deutschland sınıfı beş ön dretnot zırhlıdan ilki. Adı "Almanya" anlamına gelen gemi Kiel'deki Germaniawerft tersanesinde inşa edildi ve 20 Kasım 1904'te denize indirildi. Deutschland, 3 Ağustos 1906'da hizmete girdi; ancak birkaç ay sonra sadece büyük toplarla donatılmış ilk modern zırhlı olan İngiliz gemisi HMS Dreadnought'un hizmete girişiyle dretnot devri başlamış, Deutschland gibi farklı kalibrelerde toplar taşıyan zırhlı gemiler teknolojinin gerisinde kalmışlardır.

HMS <i>Defence</i> (1907)

HMS Defence, 1900'lerin ortalarında İngiliz Kraliyet Donanması için inşa edilen Minotaur sınıfı bir zırhlı kruvazördür. Kraliyet Donanması'na katılan son zırhlı kruvazör olmuştur. I. Dünya Savaşı başladığında Akdeniz'de bulunan gemi, Goeben ve Breslau'nun takibine katılmıştır. Defence Ocak 1915'te Büyük Filo'ya aktarıldı ve kariyeri boyunca orada kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Almanya'nın zırhlı kruvazörleri listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Kaiserliche Marine, 19. yüzyılın sonlarında çeşitli kruvazör tipleri denedi, küçük avisolar ve daha büyük korumalı kruvazörler bunlara dâhildi. Bütçe kısıtlamaları nedeniyle yurt dışı hizmetlerine veya iç hizmet filosuna özel kruvazörler hazırlanamadı. Sonuç olarak gemi inşa şubesi, her iki görevi de yerine getirebilecek uygun gemilerin üretilmesini planladı. İlk olarak 1886 yılında Irene sınıfı iki adet korumalı kruvazörün inşasına başlandı. Korumalı kruvazörler geliştirilerek daha da güçlendirildi ve Fürst Bismarck ile bu gelişimin doruğuna ulaşılarak Almanya'nın ilk zırhlı kruvazörü denize indirildi. Fürst Bismarck'ın inşası ilk Alman korumalı kruvazöründen 10 yıl sonra, 1896 yılında başlamıştı.

SMS <i>Blücher</i> Alman İmparatorluk Donanmasının son imal edilen zırhlı kruvazörü

SMS Blücher, Alman İmparatorluk Donanması'nın son imal edilen zırhlı kruvazörü. Alman istihbaratınca, hatalı olarak İngiliz Invincible sınıfı kruvazörlerine ait olduğu zannedilen özelliklere göre tasarlanan Blücher, önceki zırhlı kruvazörlere göre daha büyük olup, daha fazla ağır silah taşısa da büyüklük ve silah bakımından Birleşik Krallık ile Alman donanmalarında zırhlı kruvazörler yerine getirilen muharebe kruvazörleriyle rekabet edebilecek konumda değildi. Gemi, ismini 1815 yılındaki Waterloo Muharebesi'nde Prusya kuvvetlerine komuta eden Generalfeldmarschall Gebhard Leberecht von Blücher'den almıştı.

<span class="mw-page-title-main">Askerî gemi</span>

Askerî gemi, Deniz kuvvetleri ve donanma tarafından kullanılan gemi veya botlara verilen genel isimdir. Deniz savaşı için yaratılmıştır. Yapıları ve amaçlarıyla sivil gemilerden farklıdırlar. Askerî gemiler genellikle hasar kontrol sistemi ve silahlarla donatılmış şekilde seyir ederler. Bazı personel taşıma gemilerinde bu donanımlar hafiftir veya bulunmayabilir. Askerî gemiler, inşaat veya amaca göre sivil gemilerden farklıdır. Günümüzde dünya donanmalarında birçok farklı gemi var. Bu gemilerde uçak, helikopter, askerî araç ve askerî teknoloji'ler taşınabilir. Hepsinin farklı uygulamaları vardır ve bazı sınıflandırmalar belirli ülkelere özeldir. Farklı ülkeler çabalarını farklı gemi türlerine harcadılar ve bazıları neredeyse hepsine yatırım yaptı.

<i>Avnillah</i> Osmanlı savaş gemisi

Avnillah 1860'ların sonlarında Osmanlı donanması için inşa edilmiş bir zırhlı savaş gemisidir. Avnillah sınıfının öncü gemisi olarak Thames Iron Works tarafından Birleşik Krallık'ta inşa edilmiştir. Omurgası 1868'de serilen gemi, 1869'da denize indirildi ve ertesi yıl filoya katıldı. Merkezî bataryalı gemi olan Avnillah, merkezî bir kazamatta yer alan dört adet 230 mm top ile silahlandırıldı ve en çok saatte 12 deniz mili (22 km/sa) hıza ulaşabiliyordu.

<span class="mw-page-title-main">Stepan Makarov</span>

Stepan Osipoviç Makarov Rus İmparatorluk Donanması'nda son derece başarılı Rus koramiral ve okyanus bilimcici. Rusya Bilimler Akademisi tarafından yazmış olduğu birçok kitap nedeniyle ödüllendirildi. Batmazlık teorisinin yazarı ve Kiril tabanlı semafor alfabesinin geliştiricisidir. Buzkıran gemilerin kullanımı konusunda ısrarcıydı ve onun tasarladığı ilk buzkıran olan Yermak inşa edildi. Sahalin adasındaki Shiritoru kasabası, 1946'da onuruna Makarov olarak yeniden adlandırıldı.