İçeriğe atla

Safevîlerin Avrupa elçiliği (1599-1602)

Elçi Hüseyin Ali Bey

Safevîlerin Avrupa'ya elçiliği (1599-1602), Safevi şahı I. Abbas'ın Osmanlı'ya karşı müttefikler bulma çabasıdır.[1] Safeviler uzun yıllardır, aralıklı da olsa, Osmanlı'yla savaş halindeydi; bu yüzden Avrupalılardan Osmanlı'ya karşı yardım alınmasına karar kılındı.[2] Osmanlı-Safevi düşmanlığının nedeni hem toprak kontrolü hem de Safevilerin Şii ve Osmanlıların Sünni oluşlarındaki karşıtlıktı.[1] Avrupa'ya gitmedeki bariz neden, Osmanlı'ya karşı bir Safevi-Hristiyan ittifakı oluşturmaktı.[3] Safevilerin Avrupa'ya gitmesi, Safevilerin 1578-90 arasındaki savaştan mağlup çıkmalarından sonrasına tekabül eder.

Plan

Anthony Sherley

Elçilik bir elçiden (Hüseyin Ali Bey), dört katipten (Sultan Ali Bey'in oğlu Oruç Bey, elçinin yeğeni Ali Quli Bey ve iki tane daha) ve İngiliz kâşif Anthony Shirley'den oluşmaktaydı.[4][5] Shirley, yanında 25 İngilizle Mayıs 1599'da Venedik'ten gelmişti ve Şah Abbas'ın taraftarıydı.[4] İngilizler daha önceden, I. Elizabeth zamanında 1562'de Anthony Jenkinson ile Safevilerde elçilik bulundurmuştu.[5]

Plan, ilk başta sekiz krallığa uğramaktı; bir de Rus Çarı Boris Godunov'a götürülmek üzere özel bir elçi vardı.[5] Elçilik üç Alman prensliğine, İtalya'ya ve İspanya'ya gitti. Planın Fransa, İskoçya ve Polonya'ya gitme kısmı, yolculuk sırasında iptal edildi.[6]

Yolculuk

ELçilik, Astrahan'a gitmek üzere Temmuz 1599'da yola çıktı.[5] Kasım 1599'da Moskova'ya vardılar.[7] Uzun bir yolculuktan sonra, 1600'ün sonbaharında Prag'a (Bohemya) vardılar. Burada 2. Rudolf tarafından şatafatlı bir şekilde ağırlandılar. 1601'in ilkbaharında elçilik Münih'e gitti. Burada eski Bavyera Dükü II. William tarafından ağırlandılar. Buradan sonra İtalya'ya geçtiler. Mantova'da Vincenzo Gonzaga tarafından ağırlanmalarına karşın, Venedik Doçesi ile görüşemediler. Çünkü o sırada Venedikliler, bir Osmanlı elçisiyle görüşmekteydi.[6] Son durak İspanya oldu. Burada II. Felipe ile görüştüler ve Portekiz üzerinden İran'a dönme sözü aldılar.[8] Ancak bu sırada elçilikten bir molla, Mérida kentinde bir İspanyol tarafından bıçaklanarak öldürüldü.[9] Bunun telafisi için yapılan görüşmelerden sonra, elçilik 1602'de Lizbon'dan İran'a hareket etti.[10]

Din değiştirmeler

Beklenmeyen bir şey olmuştu: elçiliğin birçok üyesi Katolik olmuştu. Üç üye Roma'da, elçinin yeğeni de dahli olmak üzere üç katip İspanya'da din değiştirdi. Hatta elçinin yeğeni "İran'ın Don Philip'i",[10] Oruç Bey ise "İran'ın Don Juan'ı" ismini almıştı. Oruç Bey daha sonra İspanya'ya yerleşip, Relaciones adında bir kitap yazdı.[4][11] Ancak 1605'te, Valladolid'de bir karmaşada bıçaklanarak öldürüldü.[12]

Bu nedenlerden dolayı, elçilik iyi sonuçlar getirememişti.[10]

Sonrası

Robert Shirley

Elçilikten hemen sonra Osmanlı'yla bir savaş patlak verdi. Bu savaşta Safeviler üstünlük sağlamıştı. Çünkü Safevi Ordusu, Anthony Shirley'in kardeşi Robert Shirley tarafından ıslahata tabii tutulmuştu.

1609-15 yılları arasında ikinci bir elçilik gönderildi. Bu elçilik Robert Shirley tarafından yönetilmiti. Elçilik Kraków, Prag, Floransa, Roma, Madrid ve Londra'ya gitti. Sonra Babür İmparatorluğu üzerinden İran'a döndü.[3]

1616'da, Doğu Hindistan Şirketi'yle ticaret antlaşması imzalandı. Sonra 1622'de, İngilizlerin desteğiyle Portekizli ve İspanyol tüccarlar Basra Körfezi'nden atıldı.[13]

1624'te, ticarî antlaşmalar için Robert Shirley yönetiminde başka bir elçilik İngiltere'ye gitti.[3]

Ayrıca bakınız

  • Safevi-Venedik ilişkileri

Kaynakça

  1. ^ a b Khair (2005), Other routes (İngilizce), s. 173, ISBN 978-0-253-21821-6 
  2. ^ Le Strange (22 Aralık 2004), Don Juan of Persia (İngilizce), s. 2, ISBN 978-0-415-34488-3 
  3. ^ a b c Maquerlot (1996), Travel and drama in Shakespeare's time (İngilizce), s. 17, ISBN 978-0-521-47500-6 
  4. ^ a b c Le Strange (22 Aralık 2004), Don Juan of Persia (İngilizce), s. 1, ISBN 978-0-415-34488-3 
  5. ^ a b c d Le Strange, Don Juan of Persia, s. 3 
  6. ^ a b Brothers, Harper (2007), Don Juan, s. 7, ISBN 978-1-4067-6357-7 
  7. ^ Le Strange, Don Juan of Persia, s. 4 
  8. ^ Le Strange, Don Juan of Persia, s. 8 
  9. ^ Le Strange, Don Juan of Persia, ss. 8-9 
  10. ^ a b c Le Strange, Don Juan of Persia, s. 9 
  11. ^ Le Strange, Don Juan of Persia, ss. 9-10 
  12. ^ Le Strange, Don Juan of Persia, s. 10 
  13. ^ Badiozamani (29 Mayıs 2005), Iran and America (İngilizce), s. 182, ISBN 978-0-9742172-0-8 

İlgili Araştırma Makaleleri

Uzun Hasan, Akkoyunlu hükümdarı olup, bugünkü İran, Irak, Azerbaycan, Ermenistan ve Türkiye'nin bir bölümünü kapsayan bir coğrafyada 1453-1478 yılları arasında hüküm sürmüştür. Akkoyunluların en güçlü hükümdarı olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Safevîler</span> 1501–1736 arasında İranda varlığını sürdürmüş devlet

Safevî İmparatorluğu, Safevîler veya Safevî Devleti, 1501 ve 1736 yılları arasında varlığını sürdürmüş, sıkça modern İran tarihinin başlangıcı olarak kabul edilen, İran tarihindeki en önemli hanedanlıklardan biri olan Türk kökenli Safevi Hanedanı tarafından yönetilmiş devlet. Bugünkü İran, Azerbaycan, Ermenistan, Irak, Afganistan, Türkmenistan ve Türkiye'nin doğu kesiminde varlığını sürdürmüş, Şiî Onikiciliği resmî mezhep olarak kabul etmiş ve İran'ın varisi olduğu Safevî Hanedanı'nın devletidir.

<span class="mw-page-title-main">Çaldıran Muharebesi</span> I. Selim ve I. İsmail arasındaki askeri muharebe

Çaldıran Muharebesi, Osmanlı padişahı I. Selim ile Safevi hükümdarı Şah İsmail arasında 23 Ağustos 1514'te, günümüzde İran sınırları içinde yer alan Maku şehri yakınlarındaki Çaldıran Ovası'nda yapılan meydan muharebesidir. Muharebe, Osmanlı imparatorluğu'nun kesin zaferiyle sonuçlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">İran-Osmanlı savaşları</span> 16. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar İran ve Osmanlı arasında süren bir dizi savaş

İran-Osmanlı Savaşları, 16 ilâ 19. yüzyıl arasında Osmanlı İmparatorluğu ile İran'da otoriteyi elinde bulunduran birbirinin devamı niteliğindeki çeşitli hanedanlar arasında gerçekleşmiştir. Osmanlılar ile İran arasındaki ilk savaş 1514 Çaldıran Muharebesi'dir. Son savaş ise 1821-1823 Osmanlı-İran Savaşı'dır.

Şeyh Haydar,, Safeviye Tarikatından Şeyh Cüneyd'in oğludur. Babası savaşta öldüğünde henüz doğmamış olan Haydar, babası ölünce annesi Hatice Begüm Akkoyunlu Devleti'ne gittiği için Akkoyunlu sarayında doğdu. Dokuz yaşına kadar burada büyüyen Haydar, dayısı Uzun Hasan'la birlikte tarikatın merkezi Erdebil'e geldi ve tarikatın başına geçti. Küçüklüğünde Türkçe'den başka Arapça ve Farsçayı da öğrenen Haydar, dönemin ünlü bilgini Ali Kuşçu'dan da dersler almıştır.

<span class="mw-page-title-main">I. İsmail</span> Safevî Devletinin kurucusu ve ilk hükümdarı

I. İsmail, bilinen adıyla Şah İsmail veya tam unvanıyla Ebu'l-Muzaffer Bahadır el-Hüseynî, Safevî Tarikatı'nın lideri, Safevî Devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarıdır. Alevilik ve Bektaşilikte Yedi Ulu Ozan'dan birisi olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">I. Abbas</span> 5. Safevi hükümdarı

I. Abbas veya Büyük Abbas, Safevi Hanedanlığının beşinci hükümdarı olan Şah Abbas, Safevi Hanedanı'nın en güçlü hükümdarı olarak gösterilir. Şah Muhammed Hüdabende'nin üçüncü oğludur. 3 Ekim 1587 tarihinde Türkmen şeflerinin desteklediği bir askerî darbe ile 17 yaşında tahta geçip 1629 yılına kadar 42 yıl hükümdar olarak kalmıştır. Hükümdar olduğu tarih Safevi Devleti açısından zorlu bir dönemdir. İçeride Türkmen aşiretleri arasındaki kanlı çatışmalar, doğuda Özbek akınları, batıda ise Osmanlı İmparatorluğu'nun baskısı altındaydı. Bu durumun kaçınılmaz sonucu olarak ülke ekonomik olarak da çözülmektedir. Tarımsal ve endüstüriyel üretim düşerken ticaret de çökmüştür.

<span class="mw-page-title-main">I. Tahmasb</span> 2. Safevî şahı

I. Tahmasb, Safevî Devleti'nin ikinci hükümdarıdır.

<span class="mw-page-title-main">Bağdat Seferi</span> Türk devleti

Bağdat Seferi, 1623-1639 Osmanlı-Safevi Savaşı'nın başında 1624 yılında Safevîlerin eline geçen Bağdat'ın geri alınması amacıyla padişah IV. Murat'ın 1638-39 yıllarında Bağdat üzerine düzenlediği seferdir.

<span class="mw-page-title-main">Osmanlı-Safevî Savaşı (1548-1549)</span> 1548-1549 yılları arasında Osmanlı ve Safevîler arasında gerçekleşmiş savaş

1548-1549 Osmanlı-Safevî Savaşı, 29 Mart 1548 tarihinde I. Süleyman ordusuyla İstanbul'dan hareket edip bir yıl boyunca sürdürdüğü seferin adıdır.

<span class="mw-page-title-main">Erivan Vilayeti (Safevî Devleti)</span>

Erivan Vilayeti veya diğer ismiyle Çukur Saad, Safevi İmparatorluğu'nun günümüz Ermenistan toprakları merkezli bir vilayetiydi. Bölgenin başkenti, Safevî valilerinin bulunduğu şehir olan Erivan'dı.

Mahmudi Beyliği, Hoşap'ta hüküm sürmüş Mahmudi aşiretinin kurmuş olduğu Kürt beyliktir. Mahmudi aşiretinin bölgeye nereden geldiği hakkında ihtilaflı bilgiler mevcuttur. Şerefname'de, Karakoyunlular döneminde Kara Yusuf tarafından Şam'dan veyahut Azerbaycan'dan bölgeye getirildikleri yönünde bilgiler yer almaktadır. Ayrıca Mahmudi aşireti reisi Mahmud Ağa'nın Cizre'den, Azerbaycan'a gittikleri ifade edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">I. Simon</span> 1556dan 1569a ve 1578den 1599a kadar Gürcü Kartli kralı

I. Simon ya da diğer bir bilinen adıyla Svimon, 1556–1569 ve 1578–1599 yılları arası hüküm süren Gürcü Kartli kralıdır. İlk yönetim süresi boyunca Gürcistan'daki Safevi hâkimiyetine karşı savaştı. 1569'da Safeviler tarafından esir alındı ve dokuz yıl boyunca esaret altında kaldı. 1578'de serbest bırakıldı ve Kartli'de yeniden başa geçti. Bu dönemde, Gürcistan'ın Osmanlı hâkimiyetine karşı bir İran tebaası olarak savaştı. 1599'da Simon, Osmanlılar tarafından esir alındı ve esaret altında öldü. 1557'den 1569'a kadar Mahmud Han ve 1578'den 1599'a kadar Şahnavaz Han olarak biliniyordu.

<span class="mw-page-title-main">Tebriz Kuşatması (1585-1586)</span>

Tebriz Kuşatması, 1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı'nda evre. Safevî ordusu 25 Eylül 1585 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu'nun ele geçirdiği eski başkenti Tebriz'i geri almak amacıyla kenti 10 ay boyunca kuşattıysa da kaleyi zaptedemediği gibi, 1586 yazında Osmanlı ordusunun bölgeye yeniden gelme ihtimali üzerine kuşatmayı kaldırmak zorunda kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Melayer Muharebesi</span>

Melayer Muharebesi, 1730-1732 Osmanlı-Safevî Savaşı'nda evre.

<span class="mw-page-title-main">Safevî-Venedik ilişkileri</span>

Safevi-Venedik ilişkileri - Safevi devleti ile Venedik Cumhuriyeti arasındaki ilişkiler.

Safevi-Rus antlaşması, Temmuz 1717'de Rusya Çarlığı ile Safevi devleti arasında imzalanan bir antlaşmadır. Anlaşma, Safevi Devleti Baş veziri Feteli Han Dağıstani ile Rusya Büyükelçisi Artemi Volinsky arasında imzalandı. I. Petro, anlaşmayı Temmuz 1719'da onaylamıştır. Safevi hükümdarı Şah Sultan Hüseyin (1694-1722) 1720'de antlaşmayı onaylamıştır. Bu anlaşma, Safevi devleti ile Rusya arasında imzalanan ilk resmi ikili anlaşmadır.

<span class="mw-page-title-main">Hürmüz Kuşatması (1622)</span>

Hürmüz Savaşı 1622'de gerçekleşti. 10 haftalık bir kuşatmanın ardından İngiliz-Safevi devletlerinin müttefik kuvvetleri, kaledeki Portekiz garnizonunu yenmeyi başardı. Böylece İngiltere ile Safevi devleti arasındaki ticaret yolu Basra Körfezi'nde açıldı. Hürmüz, Safeviler tarafından yeniden ele geçirilmeden önce, Portekiz onu yaklaşık yüzyıl boyunca fethetmişti. Hürmüz, Portekizli general Alfonso de Albuerque tarafından fethedildiği 1507 yılından beri Portekiz'e bağlıydı. Bu yer aracılığıyla Portekiz, Hindistan ile Avrupa arasındaki tüm ticareti kontrol ediyordu.

Şah Abbas'ın Babür sarayına gönderdiği elçilik, Safevi Şah Abbas'ın 1620'de Babür İmparatoru Sultan Cihangir Şah'ın sarayına gönderdiği elçiliği ifade eder. Elçiliğin asıl amacı, Kandehar'ın Safevi İmparatorluğu'na ilhakını sağlamaktı.

Portekiz-Safevî Savaşı, Portekiz İmparatorluğu ile onun tebaası Hürmüz, Safevi İmparatorluğu ve onları destekleyen İngilizler arasında 1507 ile 1622 yılları arasında yaşanan bir dizi askeri çatışma. Savaş, Portekiz İmparatorluğu'nun Hürmüz ve Bahreyn adalarının yanı sıra Kaşm ve Bandar-Abbas kalelerinin ele geçirilmesiyle başladı.