İçeriğe atla

Rüzgâr türbini kablo kanalı

Kablo kanalı

Rüzgar türbini kablo kanalları, rüzgâr türbini kulelerinin iç kısımlarına montajı yapılarak kabloların kullanım ömrünü uzatan, gruplaması yapılan kabloların güvenilir ve sürekli enerji iletimi yapabilmeleri sağlamaya yarayan destek ürünlerdir.

Rüzgar türbini kurulumu saha koşullarına bağlı olarak belirli bir aralıktaki çalışma sıcaklığına sahip yonca kablo demetlerini taşımak için kullanılmaktadır.[1] Türkiye’de bu ürünler için “Kablo Tava Sistemleri ve Kablo Merdiven Sistemleri TS EN 61537:2007” mevcut standardı kategorisinde değerlendirilebilir. Buna ek olarak kullanılan ekipman ve standartlar ile sertifikalar uyarınca, rüzgar türbini kablo kanallarının standart kablo kanallarından farkları ve ilave özellikleri açıklanmıştır. Kabloların kablo kanalı üzerindeki bağlantısı, kablo kanalı basamaklarına bağlanan kablo bağı ile yapılmaktadır. Boyutlar, malzeme üretim tekniği, korozyon ve yalıtım, orijinal ekipman üreticisinin OEM gereksinim ve şartnamelerine bağlı olarak değişkenlik göstermektedir.

Üretim süreci

Kablo kanalı üretimi süreçleri şunlardır:

  • presleme için numune üretimi
  • kaynaklama için kalıp üretimi
  • presleme için abkant makinesinin hazırlanması
  • seri üretim süreci
    • kaynaklama ve hasır üretimi
    • üretilen hasırların kesilmesi
    • hasır şekillendirme
    • presleme
  • sıcak daldırma galvaniz uygulaması

Sıcak daldırma galvaniz uygulaması yapılan bükümlü hasır teller son olarak temizleme uygulamasıyla sevkiyata hazır hale getirilmektedir.

Üretim sürecinde giren hammadde çelik teldir. Talebe göre farklı kalınlıkta teller kullanılsa da genellikle 4 mm ile 4,5 mm arasındadır çelik tel kullanılır.

Kullanılan çelik tel filmaşin[2] ya da kangal demir denilen alaşımlı çelikten üretilir. Mekanik standartlarda IEC 61537 serfifikası talep edilir[3] tolerans için ise ISO 2768 – VL / ISO 13920- BE aranır.

Sertifikalar

Rüzgar türbinin kurulumu yapılan coğrafya ve ülkelere göre kablo kanalları için farklı sertifikalar talep edilmektedir. CE genel talep edilen bir sertifikadır. Buna ek olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde UL,[4] Kanada'da [1] 5 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve Çin'de CCC sertifikaları ile Türkiye'de Türk Standardları Enstitüsü sertikası aranır. Güvenlik standardı olarak ise TS EN ISO 12100:2010 kodlu Makinaların Güvenliği Standardı referans alınır.

Çevresel koşullara dayanım açısından normal şartlar altında -30 °C ile +45 °C sıcaklıkları arasında dayanım göstermesi yeterli olup -40 °C ile +60 °C doğa üstü şartlara da dayanım göstermeleri gerekmektedir. [2] 12 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Nem, mekanik stres ve titreşim koşulları açısından ise IEC 60721 standardı aranmaktadır. "

Kaynakça

  1. ^ "Kablo kanalı nedir". Elektikinfo.com sitesi. 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2020. 
  2. ^ "Filmaşin nedir?". steelorbis.com sitesi. 8 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2020. 
  3. ^ "TS EN 61537". Tse.org.tr sitesi. 31 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2020. 
  4. ^ "UL". Ul.com sitesi. 11 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2020. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Ethernet</span> Bilgisayar ağı teknolojisi

Ethernet, Yerel ağlar için kullanılan Veri Çerçevesi tabanlı bilgisayar ağı teknolojileri ailesi. Kelimenin kökeni etherden gelmektedir. OSI ağ modelinin Fiziksel katmanı için Veri bağlantısı katmanı/ Ortam erişim kontrolü üzerinden ağ erişimi yoluyla bir dizi kablolama ve sinyalleşme standardı ve ortak bir adresleme formatı tanımlar.

<span class="mw-page-title-main">Makine mühendisliği</span> Mühendislik

Makine mühendisliği, mekanik sistemlerin tasarım, analiz, imalat ve bakımı için mühendislik fiziği ve mühendislik matematiği ilkelerini malzeme bilimi ile birleştiren bir mühendislik dalıdır.

"International Organization for Standardization" İngilizce açılımı kısaltılınca "ISO", Fransızca da Organisation internationale de normalisation kısaltılırsa "OIN" olmasından dolayı yunanca "eşit" anlamına gelen "isos" tan türetilerek şu an kullanılan "ISO" olarak adlandırılmıştır. Uluslararası alanda uygulanacak kalite sistem standardı çalışmaları ilk kez merkezi Cenevre'de olan Uluslararası Standartlar Organizasyonu ISO (standart) tarafından başlatılmıştır. ISO (standart), 23 Şubat 1947 tarihinde kurulmuş olup, 135 üye ülkeden oluşmaktadır. Her ülkeden bir üye bulunmaktadır ve her üye eşit oy hakkına sahiptir. Bu amaçla ISO (standart)'nun aktif üyeleri olan ABD, İngiltere, Kanada tarafından bu çalışmaları yürütmek üzere Teknik Komite oluşturulmuştur. Bu komitenin çalışmaları sonucu ISO 9000 Kalite Sistem Standartları Mart 1987'de yayınlanmış ve birçok ülke tarafından benimsenerek uygulamaya geçilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Rüzgâr türbini</span> Rüzgârın kinetik enerjisini elektrik enerjisine dönüştüren sistem

Rüzgâr türbini, rüzgârdaki kinetik enerjiyi elektrik enerjisine dönüştüren sistemdir. Rüzgar türbinleri, aralıklı yenilenebilir enerjinin giderek daha önemli bir kaynağı haline gelmekte ve birçok ülkede enerji maliyetlerini düşürmek ve fosil yakıtlara bağımlılığı azaltmak için kullanılmaktadır. Bir çalışma, 2009 yılı itibarıyla rüzgarın fotovoltaik, hidro, jeotermal, kömür ve gaz enerji kaynaklarına kıyasla "en düşük göreceli sera gazı emisyonlarına, en az su tüketimi talebine ve en olumlu sosyal etkilere" sahip olduğunu öne sürmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Türksat</span> Türk uydu operatörü

Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş., Türkiye'nin Kablo TV ve tek uydu operatörüdür.

<span class="mw-page-title-main">Cıvata</span>

Cıvata, birbirine bağlanmak istenen parçaların üzerine delik açılarak ucuna somun takılarak sıkıştırılan bir bağlantı elemanı. Yapı mühendisliğinde bulon olarak da anılır. Genellikle somun ile birlikte kullanılır.

<span class="mw-page-title-main">Enerji depolama</span>

Enerji depolama işlemi bir cihaz veya depolama ortamı içerisinde enerjinin kimyasal, elektriksel veya ısıl gibi farklı formlarda saklanmasıdır. Isıl enerji depolama enerjinin sürekliliğini sağlamak amacıyla sıcak su temininde, soğutma sistemlerinde ve güç üretim tesislerinde kullanılmaktadır. Isıl enerji depolama yöntemleri üçe ayrılmaktadır; termokimyasal, duyulur ısı ve gizli ısı. Duyulur ısıl enerji depolama, depolama ortamının sıcaklığının değiştirilmesiyle sağlanmaktadır. Duyulur ısıl enerji depolamaya verilebilecek en basit örnek bir tank içerisinde ısınan sıcak suyun gece kullanılmasıdır. Tank içerisinde depolanacak toplam ısı enerjisi aşağıdaki eşitlik yardımıyla hesaplanabilir,

<span class="mw-page-title-main">Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya</span>

Almanya, 1956 yılından beri Eurovision Şarkı Yarışması'na 1996 yılı hariç her yıl katılmaktadır. Almanya yarışmanın 63 kez katılarak en fazla katılan ülke unvanını elinde bulundurmaktadır. Birleşik Krallık, Fransa, İspanya, İtalya ile birlikte Almanya, Avrupa Yayın Birliği'ne en fazla mali katkıları olmasından dolayı, finalde direkt olarak yarışan "Büyük Beş" ülkelerinden biridir. Final Almanya'da ARD yayıncısına bağlı Das Erste kanalında yayınlanır. Almanya, 1982, 2010 yılları olmak üzere iki kez yarışmayı kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Termokupl</span>

Isıl çift, "termoelektrik termometre" veya termokupl isimli cihazın elektrik bağlantısı yapan iki farklı elektrik iletkeni vardır. Termokupl Seebeck etkisi sonucunda sıcaklığa bağlı olarak voltaj üretir ve bu voltaj sıcaklık ölçmek için kullanılır. Termokupllar sıcaklık sensörleri olarak kullanılır.

<span class="mw-page-title-main">Elektrikli araç</span> bir ya da daha fazla elektrik motoru tarafından itilen araç

Elektrikli araç veya elektronik taşıt tahrik için bir veya daha fazla elektrik motoru kullanan bir araçtır. Araç dışı kaynaklardan elektrikle bir toplayıcı sistemle çalıştırılabilir veya bir pille bağımsız olarak çalıştırılabilir. Bazen güneş panelleri tarafından yakıt hücreleri veya bir jeneratör kullanılarak yakıtın elektriğe dönüştürülmesiyle de olabilir. EV'ler arasında, bunlarla sınırlı olmamak üzere, karayolu ve demiryolu araçları, yüzey ve su altı araçları, elektrikli uçaklar ve elektrikli uzay araçları yer alır. Otonom sürüş, bağlantılı araçlar ve paylaşımlı mobilite gibi gelişmekte olan diğer otomotiv teknolojileriyle birlikte karayolu araçları için Connected, Autonomous, Shared ve Electric (CASE) Mobility adlı geleceğin mobilite vizyonunu oluşturur.

<span class="mw-page-title-main">Lehimleme</span>

Lehimleme iki ya da daha fazla sayıda metal parçanın, görece düşük erime sıcaklığına sahip bir dolgu metali eritilip bağlantı yerine akıtılarak, tutturulması işlemidir.

<span class="mw-page-title-main">Kablo kanalı</span>

Kablo kanalı, yapıların enerji dağıtımı veya haberleşme için kullanılan tesisatlarında, izole elektrik kablolarının güvenli bir şekilde taşınması, sabitlenmesi ve desteklenmesini sağlayan birbiriyle uyumlu birimlerden oluşan sistemlerdir. Kablo kanalı sistemleri genellikle ticari ve endüstriyel yapılarda kablo yönetimi için kullanılan sistemler olup kullanım yerine göre farklı tipleri mevcuttur. Türkçede yaygın olarak kablo kanalı olarak bilinse de tiplerine göre kablo tavası, kablo taşıyıcısı, kablo tepsisi, kablo merdiveni isimlendirmelerine de rastlanır.

<span class="mw-page-title-main">Fiber optik iletişim</span>

Fiber optik iletişim ya da bilinen adıyla ışıklifi, optik lif boyunca ışık sinyalleri göndererek bilginin bir yerden başka bir yere iletilmesi metodudur. Işık, bilgi taşımak için yönlendirilmiş elektromanyetik taşıyıcı dalga görevi görür. İlk olarak 1970 yılında geliştirilen ışıklifli iletişim sistemleri; telekomünikasyon endüstrisinde devrim yaratmış, bilgi çağının gelişinde önemli bir rol oynamıştır. Elektriksel iletimden avantajlı olması nedeniyle ışıklifleri gelişmiş ülkelerdeki çekirdek ağlarda bakır tellerin iletişimdeki yerini aldı.

<span class="mw-page-title-main">Elektrik üretimi</span>

Elektrik üretimi, elektrik ve diğer kaynaklardan birincil enerji üretme sürecidir. Elektrik üretiminin temel ilkeleri İngiliz bilim insanı Michael Faraday tarafından 1820'lerde ve 1830'ların başında keşfedildi. Onun temel yöntemi bugün hâlâ kullanılmaktadır: Elektrik, bakır gibi iletken bir telin manyetik bir alan içinde hareket ettirilmesi ile üretilir. Elektrik jeneratörü, bir mıknatıs içinde dönen sarılı iletken tellerin bulunduğu ve bu tellerin mıknatıs içinde dönmesiyle elektrik akımı üreten bir makinedir. Evlerimizde, işyerlerimizde, endüstride gereksinim duyduğumuz büyük miktardaki elektrik enerjisini elde etmek için, elektrik jeneratörlerini döndürecek büyük güç santrallarına ihtiyaç duyarız. Çoğu güç santrali, jeneratörü döndürmek için ısı üretiminde bulunurlar. Fosil yakıtlı santrallar ısı üretimi için doğal gaz, kömür ve petrol yakarlar. Nükleer santrallar da uranyum yakıtını parçalayarak ısı üretirler. Ancak bütün bu değişik tip santrallar ürettikleri ısıyı, suyu buhar haline dönüştürmek için kullanırlar. Oluşan buhar ise elektrik jeneratörüne bağlı olan türbine verilir. Su buharı, türbin şaftı üzerinde bulunan binlerce kanatçık üzerinden geçerken daha önce üretilen ısıdan almış olduğu enerjiyi kullanarak, türbin şaftını döndürür. İşte bu dönme, jeneratörün elektrik üretmek için gereksinim duyduğu mekanik harekettir. Jeneratörde oluşan elektrik ise iletim hatları denilen iletken teller ile kullanılacağı yere gönderilir. Türbinden çıkan, enerjisi diğer bir deyişle basınç ve sıcaklığı azalmış buhar ise yoğunlaştırıcı (kondenser) denilen bölümde soğutulup su haline dönüştürüldükten sonra, tekrar kullanılmak üzere santralın ısı üretilen bölümüne geri gönderilir. Yoğunlaştırıcıda soğutma işini sağlayabilmek için deniz, göl veya ırmaklarda bulunan su kullanılır. Su kaynaklarından uzak bölgelerde ise santralın hemen yanında bulunan ve uzaktan bakıldığı zaman geniş dev bacalara benzeyen soğutma kuleleri kullanılır. Bu kulelerin üzerinde görülen beyaz duman ise su buharıdır.

<span class="mw-page-title-main">Şasi (otomotiv)</span> bir motorlu aracın ana yük taşıyıcı yapısı

Aynı zamanda şasi olarak da bilinen araç şasisi bir organizmanın iskeleti gibi motorlu taşıtın ona bağlı tüm diğer parçalarını taşıyan ana destek yapısıdır.

<span class="mw-page-title-main">Küçük rüzgâr türbini</span>

Küçük rüzgar türbini, rüzgar çiftlikleri'ndeki gibi büyük güçlü ticari rüzgar türbinlerinin aksine mikro elektrik üretimi için kullanılan rüzgar türbinidir.

<span class="mw-page-title-main">Rüzgâr türbini tasarımı</span>

Rüzgâr türbini tasarımı, rüzgârdan enerji elde etmek için rüzgâr türbininin şekil ve teknik özelliklerinin belirlenmesidir. Rüzgâr türbini kurulumu rüzgâr enerjisini almak, türbini rüzgâra yönlendirmek, mekanik dönüşü elektrik enerjisine çevirmek, türbini başlatmak, durdurmak ve kontrol etmek için gerekli sistemlerden oluşur.

FIAT Pratola Serra modüler motorları, Fiat tarafından geliştirilip üretilen sıralı dört ve sıralı beş silindirli modüler içten yanmalı motor ailesidir. 1994'ten beri FIAT, Alfa Romeo, Lancia, Jeep ve diğer üreticiler tarafından binek ve hafif ticari araçlarda kullanılmaktadır. Adını, motorların üretildiği tesisin bulunduğu aynı adı taşıyan şehirden almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Web İçeriği Erişilebilirlik Yönergeleri</span>

Web İçeriği Erişilebilirlik Kılavuzu (WCAG), Dünya Çapında Ağ Konsorsiyumu'nun (W3C) Web Erişilebilirliği İnisiyatifi (WAI) tarafından yayınlanan bir dizi web erişilebilirliği kılavuzunun bir parçasıdır. W3C, internet için ana uluslararası standartlar kuruluşudur. WCAG, öncelikle engelli kişiler için, ancak aynı zamanda mobil telefonlar gibi sınırlı cihazlar da dahil olmak üzere tüm kullanıcı arayüzleri için web içeriğini daha erişilebilir hale getirmek için bir dizi öneridir. WCAG 2.0, Aralık 2008'de yayınlanmış ve Ekim 2012'de ISO standardı olan ISO/IEC 40500:2012 haline gelmiştir. WCAG 2.1, Haziran 2018'de bir W3C Tavsiyesi haline geldi.

C23, C programlama dilinin açık standard taslağıdır ve ISO/IEC 9899:2024 olarak yayınlanması ve C17'nin yerini alması beklenmektedir. 2016'da gayriresmi olarak C2x ve adıyla üzerinde çalışılmaya başlanmıştır ve Ekim 2024'te yayınlanması beklenmektedir. C23'ün en son taslağı 1 Nisan 2023'te yayınlanmıştır ve genel erişime açıktır. WG14 C2x taslağı için ilk olarak Ekim 2019 toplanmış, 2020'te COVID-19 pandemisi nedeniyle toplantılar sanal olarak uzaktan yapılmış, sonrasında telekonferans toplantıları 2024 boyunca devam etmiştir. Haziran 2024'teki açık standardta 'C23'ün bitiminden sonra, "C2y" olarak adlandırıldığı' belirtilmiştir.