İçeriğe atla

Rhium Deniz Muharebesi

Rhium Deniz Muharebesi
Peloponez Savaşı
TarihMÖ 429 yaz ayları
Bölge
Sonuç Atina galibiyeti
Taraflar
AtinaSparta
Korint
Peloponez Birliği'nden katılımlar
Komutanlar ve liderler
Phormio
Güçler
20 trireme 47 trireme
Kayıplar
kayıp yok 12 trireme ele geçirildi

Rhium Deniz Muharebesi, MÖ 429 yılının yaz aylarında Phormio komutasındaki Atina filosu ile Peloponez Birliği filosu arasında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Peloponez Birliği devletlerinin katılımlarıyla oluşan filo, Korint Körfezi'nin girişindeki Petras Körfezi'nin kuzey kıyılarına yönelmişken Atina filosunun saldırısına uğramıştır. Peloponez filosu 47 triremeden oluşuyordu ve Lokris'in batısındaki bir sahil kenti olan Akarnania'ya saldırmak üzere seferdeydi. Peloponez gemilerinin çoğu aslında bir deniz muharebesi için donatılmamışlardı. Daha çok nakliye gemisi olarak kullanılıyorlardı. Dolayısıyla muharebeye aktif olarak girmediler, savunma durumu alacak biçimde manevra yaptılar. Mürettebatın denizcilikteki ustalığını kullanan Phormio, bir araya toplanan Peloponez gemilerinin etrafında dolanarak onları birbirlerine daha da yakın olmaya zorlamıştır. Bu manevralar sonunda Peloponez gemilerinin kürekleri, yanlarındaki kendi gemilerinin küreklerine çarptığı için hareket edemez duruma geldiler. Muharebenin bu anında Atina filosu hızla saldırıya geçmiş, bozulan Peloponez filosundan 12 gemiyi ele geçirmiştir.

Burada elde edilen deniz galibiyeti aynı yıl içinde Korint Körfezi'nde sağlanan iki deniz galibiyetinden biridir. Bu galibiyetler Peloponez Savaşı'nın henüz başlarında Atina'nın deniz üstünlüğünü ele geçirmesinde etkili olmuştur.[1]

Yakın geçmiş

Antik dönemde kuzey Yunanistan

Sparta kralı II. Arkhlidamos, Peloponez Birliği'nden oluşan bir ordu ile MÖ 431 yılında Attika'yı istila etmiş ve yağmalamıştı. Atina, Perikles'in önerdiği stratejiyi benimseyerek Sparta ile bir kara muharebesinden kaçınarak Atina surları gerisine çekilmişti.[2] Fakat önemli ölçüde Attik Delos Birliği üye katılım paylarıyla inşa ettiği donanmasıyla denizde en etkili güçtü.[3] Peloponez Savaşı'nın bu on yıllık ilk evresine Arkhidamos Savaşı denmektedir. Peloponez ordusu her yıl hasat mevsiminde Attika'yı istila eder olmuştur. Atina ise ekonomik yönden zarar görse de askeri olarak zarar görmemektedir. Ancak MÖ 430 yılında Atina'da başgösteren veba salgını[4] imparatorluğun savaş gücünü önemli ölçüde etkilemiştir. Dolayısıyla Mora Yarımadası civar sularındaki donanma harekâtları da gevşek tutulmuştur.. Bu durumda bu sularda artık Peloponez filoları etkiliydi.[5]

Peloponez deniz gücünün kendi bölgelerindeki yinelenmesi olası faaliyetlerinden endişe duyan Akarnania, doğrudan doğruya Phormio'ya elçiler göndererek yardımını istemişlerdir.[5] Phormio'nun daha önce bölgeye düzenlediği bir sefer bu bölgeye özgürlüklerinin yeniden kazandırmıştı. Bölgedeki bazı ailelerin yeni doğan erkek çocuklara, bir kurtarıcı olarak gördükleri Phormio adını vermeleri bundandır.[5] Atina, bir yandan kendi generallinin istenmesinden gurur duydular, diğer yandan bu durumu, Peloponez Birliği ile denizde karşılaşmaları için bir bahane olarak adılar. Ancak vebanın donanma mürettebatını da kırıp geçirmesi yüzünden Phormio'ya 20 triremelik küçük bir filo verilebildi.[5]

Muharebe öncesi

Phormio'nun filosu Pire Limanı'ndan denize açılmış, Mora Yarımadası'nı dolaşarak Korint Körfezi'nin çıkışında, aynı zamanda en dar yerinde, kuzey kıyıda yer alan Naupaktus Limanı'na ulaşmıştır. Naupaktus bu konumuyla Korint Körfezi'nin girişini kontrol etmektedir. Geniş bir zamana sahip olarak limanın savunması için gerekli gördükleri düzenlemeleri yapmış ve kış ve bahar aylarını bir tehditle karşılaşmadan bu limanda geçirmiştir.[5]

Akarnanialılar endişelerinde haklıydılar, gerçekten de Peloponez Birliği bölgedeki birkaç adanın ve Akarnania'nın istilasını planlamıştır. Bu istilanın Atina'nın Mora Yarımadası açıklarındaki deniz harekâtlarını zorlaştıracağı hesaplanıyordu.[6] Bu işte kullanılacak ordu ve donanmanın bir bölümü Mora Yarımadası kıyılarından, bir kısmı da Korint Körfezi'nin iç kesimi kıyılarından hareket ederek Lefkada Adası'nda birleşecekti.[1] Bu iki kuvvetin Akarnania'yı belirlenmiş bir işbirliği içinde işgal etmeleri planlanmıştı.[7]

Yaz ortalarında Phormio'nun karargahına hemen hemen aynı anda iki haber gelmiştir. Spartalı General Cnemus komutasında birkaç gemi ile bin hoplitten oluşan bir kuvvetin Atina devriye gemilerinden sıyrılarak Akarnania sahillerine çıkartıldığı[6] ve Korint ile müttefiklerinden oluşan büyük bir filonun denize açılmış olduğudur.[5] Bu iki haber Phormio için zor bir durum yaratmaktadır. Emrindeki küçük filoyla hem Korint Körfezi'nin çıkışını tutması, hem de Cnemus ordusu ile karşılaşmasına olanak yoktur. Elindeki kuvvetleri bölmenin onu daha da zayıf düşüreceğini bilen General, asıl görevinin körfezin çıkışını tutmak olduğunu düşünerek ve Akarnanian yardım isteğini geri çevirerek durumunu değiştirmemeye karar vermiştir.[8]

Birkaç gün sonra körfezin güney kıyıları boyunca batı yönüde seyreden Peloponez Birliği filosu tespit edilmiştir. Geriden nakliye gemilerinin izlediği 47 triremeden sadece birkaçı hızlı hareket eden gemilerdi, diğerleri asker yüklüydü. Phormio bu gemileri izlemeyi, saldırıyı açık denizde yapmayı tercih etmiştir.[7] Her ne kadar Peloponez filosundaki savaş gemileri sayısı Atina filosuna oranla çok büyük bir sayı üstünlüğüne sahipse de Phormio'nun üç avantajı görülmektedir. Her şeyden önce Atina filosu tek bir komuta altındadır. Oysa Peloponez filosu birleşik bir kuvvettir ve her kent devletinden gemilere kendi komutanları komuta etmektedir. Üstelik Korint filosunda üç komutan olduğu bilinmektedir. Diğer yandan uzun süredir seferde olan Atina filosu mürettebatı çok daha deneyimlidir. Phormio'nun üçüncü avantajı ise pelopolnez filosunun yanlarındaki nakliye gemilerini koruma zorunlulukları kadar, savaş gemilerinin çoğunun muharebe için değil asker taşımak üzere donatılmış olmalarıdır.[1] Bu görev kuvvetinin esas görevi bir deniz muharebesi değildi. Dolayısıyla komutanlarının Atina filosuyla kapışmaya niyetleri yoktur.[7]

Peloponez filosu günün kalan kısmında batıya doğru ilerleyerek Korint Körfezi dışına çıkmıştır. Akşam Patras sahillerinde geceyi geçirmek için demirlemişlerdir. Atina filosu da karşı sahilde sahile çekilmiştir.[1]

Peloponez filosunun Cnemus kuvvetleriyle birleşmek amacında olduğu açıktır. Bunun için de Korint Körfezi'nin kuzey kıyılarına ulaşması gerekmektedir. Filonun gece karanlığından yararlanarak bunu deneyeceğini düşünen Phormio filosunu gece boyu alarm durumunda tutmuştur.[5] Gerçekten de Peloponez filosu geceleyin demir yerlerinden ayrılarak kuzeye doğru hareket etmiştir.[7] Gün doğumuna birkaç saat kala halen durgun sularda bir kıpırtı gözlenince filo güneye doğru harekete geçirilmiştir. Kısa süre sonra hareket halindeki Peloponez filosunun sesleri duyulmaya başlandı.[5]

Muharebe

Peloponez filosu savaşacak durumdaki gemilerin sayısındaki azlık, hareket tarzı konusunda belirleyicidir. Bu yüzden Atina filosu savaş düzeninde üzerlerine gelirken komutanlar, gemilere pruvaları dışa dönük olarak daire oluşturmaları emrini vermiştir. Bu şekilde savunma durumu aldılar.[7] Benzer savunma düzeni Artemision Deniz Muharebesi'nde üstün Pers donanması karşısında başarılı sonuç vermişti.[5] En hızlı beş trireme, bir gedik oluşursa derhal kapatmak, küçük tekneler ise korunmak için dairenin merkezine çekildiler.[7] Bu şekilde Phormio'nun istediği yerde muharebeyi kabul etmiş oldular. Atina gemileri Peloponez savunma çemberini sardığı zaman da bulundukları yerde muharebe etmekten başka seçenekleri kalmadı.[5]

Phormio, bu savunma tertlbinin zayıf yanlarını bilen bir amiral olarak saldırmaya karar vermiştir. Baskı altında tutulurlarsa, üstelik açık deniz koşullarında, düzenlerinin bir süre sonra koruyamaz olacaklarını ve kargaşaya sürükleneceklerini hesap etmiştir.[9] Bunun üzerine Atina gemileri Peloponez çemberinin dışına baskı yaparak onları içe doğru gerilemeye zorlamıştır. Bunu yapmak içinde çemberin çevresinde dolanırken tek tek triremeler gözlerine kestirdikleri Peloponez gemisinin, gerçekten saldırıyormuş gibi üzerine gittiler.[9] Hedef alınan gemi çemberin içine doğru geri çekilince, iki yanındaki diğer iki gemi de gediği kapatabilmek için geri çekilmek zorunda kaldılar.[5] Bu tarzda bir dizi saldırıdan sonra fazlasıyla daralan çemberdeki gemiler daha sonra kürekleri birbirine çarptığı için manevra yapamaz duruma geldiler. Kısa süre sonra kürekçiler, diğer gemilerin kendi gemilerine çarpmasını önlemek için onları kürekleriyle itmek zorunda kaldılar.[9] Atina gemilerinin bu manevraları aslında onları ani bir saldırıya karşı oldukça savunmasız duruma da getirmiştir. Peloponez gemilerinden herhangi biri etraflarında daire çizen Atina gemilerinden birine doğru, sadece kısa bir mesafede ileri hareket yaparak onu mahmuzlayabilirdi.[10] Ancak böyle bir saldırıya girişemediler. Bunun yerine giderek daha sıkışık bir düzen aldılar.

Bu elverişli durumda bile Phormio saldırıya geçmemiş, her sabah doğudan Korint Körfezi'nin dışına doğru esen rüzgarı beklemiştir.[9] Bu rüzgar zaten sıkışık bir duruma gelmiş olan Peloponez filosunu iyice karıştırmıştır. Rüzgarın neden olduğu düzensiz dalgalanma da işleri daha zorlaştırdı. Sonuçta çember üzerindeki gemiler hareketsiz kaldığı gibi içerideki asıl vurucu gücü oluşturan beş trireme de burada sıkışıp kalmıştır.[5]

Peloponez filosunun müharebe düzeninin bütünüyle bozulduğuna karar veren Phormio sonunda saldırı emri vermiştir. İlk mahmuzlanan ve batan Peloponez gemisi, filonun bayrak gemisidir.[9] Peloponez filosu kısa sürede bozguna uğramış, muharebe alanından çekilmeyi başarabilen gemiler Patras sahillerine doğru çekilmiştir.[1] Atina gemileri tarafından ele geçirilen Peloponez gemilerinin sayısı 12'dir. Bunların iki binden fazla mürettebatı da tutsak alınmıştır. Bu muharebede Atina filosunun gemi kaybı yoktur.[9]

Sonraki gelişmeler

Peloponez filosundan çekilebilen gemiler batıya doğru ilerleyerek Kefalonia Adası'na ulaştılar. Burada Akarnania'yı istila girişiminde Stratos'daki yenilgiden sonra çekilen Cnemus kuvvetleriyle birleşmiştir.[9] Korint Körfezi çıkışındaki muharebe, açık biçimde Atina galibiyetiyle sonuçlanmıştır. Peloponez filosu ise her ne kadar yaklaşık dörtte bir mevcudu kadar kayıp verdiyse de, bir bakıma Atina filosunun onları izlememesi sayesinde operatif hedeflerine ulaşmıştır.

Bu seferde uğranılan iki yenilgi Cnemus için olduğu kadar Sparta için de büyük itibar kaybıydı. Atina'ya karşı giriştikleri bu ilk harekâtta yenilgiye uğramışlardı.[11] Bununla birlikte Korint Körfezi'ne karşı girişilen son Peloponez Birliği denemesi de olmayacaktı. Kısa bir süre sonra Sparta bu kez daha büyük, 77 triremeden oluşan bir filo teşkil etmiştir. Atina ise bölgedeki Phormio filosunu takviye etmek için 20 gemi daha çıkarmışsa da bunları Girit'e göndermiştir. Böylece güçlü Peloponez filosu karşısında Phormio, 20 gemisiyle muharebe etmek zorunda kalmıştır. Buna karşın Naupactus Deniz Muharebesi'nde, Korint Körfezi'ndeki Atina kontrolünü devam ettirmeyi başarmıştır.

Dış bağlantılar

Kaynakça

  1. ^ a b c d e Battle of Chalcis, 429 BC 30 Nisan 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  2. ^ Athenian Strategy in the Archidamian War
  3. ^ Güliz Mutlu, Euripides'in Oyunlarında Peloponnesos Savaşı'nın Yankılanışı 20 Ocak 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sh.: xxiii
  4. ^ Oğuz Tekin, M.Ö. 5. Yüzyıl Savaşları 19 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sh.: 45
  5. ^ a b c d e f g h i j k l "Ancient Greek Battles". 5 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2013. 
  6. ^ a b Tukididis, 2.80
  7. ^ a b c d e f "Tukididis, 2.83". 30 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2013. 
  8. ^ "Tukididis, 2.81". 1 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2013. 
  9. ^ a b c d e f g "Tukididis, 2.84". 1 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2013. 
  10. ^ D. Kagan, Sh.: 93
  11. ^ D. Kagan, Sh.: 93 - 94

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Salamis Deniz Muharebesi</span>

Salamis Deniz Muharebesi, Grek kent devletleri ittifakı ile Ahameniş İmparatorluğu arasında MÖ 480 yılı Eylül ayında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Muharebe, Saron Körfezi'nde, Salamis Adası ile Yunanistan anakarası arasındaki boğazda gerçekleşmiştir. Yunanistan'da MÖ 480 yılında başlayan Pers istilasının en kritik anıdır. Pers Ordusu'nun ilerlemesini durdurmak için küçük bir Grek kuvveti Thermopylae Geçidi'ni tutarken, Atina gemilerinin ağırlığını oluşturduğu bir müttefik filosu da Artemision Boğazı yakınlarında Pers Donanması'nı engellemeyi amaçlamıştı. Thermopylae Muharebesi'nin sonucunda Grek artçı kuvvetleri tümüyle imha edilmiş, ana kuvvetler çekilmeyi başarmıştı. Artemision'da ise Grek İttifakı Donanması Herodot'a göre denk bir muharebe sonucunda ağır kayıplara uğramış ve Thermopylae Geçidi'nin Grek kontrolünden çıkması üzerine geri çekilmiştir. Ardından Pers Ordusu Boeotia'yı ve Attika'yı istila etmiştir. Diğer tarafta Grek İttifakı karada Korint Kıstağı'nda savunma hazırlıkları yaparken Grek donanması da Salamis Adası'na çekilmiştir.

<i>Barbaros Hayreddin</i> (zırhlı) Alman zırhlısı

Barbaros Hayreddin veya SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm, okyanus ötesi sefer yapabilen bir Alman zırhlısıdır. Alman İmparatorluk Donanması ve sonrasında Osmanlı donanması'nda görev yapmıştır. Geminin orijinal adı Prusya dükü ve Brandenburg seçici prensi olan I. Frederick Wilhelm'den gelmektedir. Brandenburg sınıfının dördüncü ön dretnot gemisi idi. 1890 yılında Kaiserliche Werft Wilhelmshaven'da inşa çalışmaları başladı, 1891'de denize indirildi ve 1893'te tamamlandı. Geminin yapımı 11,23 milyon marka mal oldu. Brandenburg sınıfı savaş gemileri üç zırhlı tarette taşıdıkları altı ana top ile, diğer donanmaların iki tarette dört top taşıyan gemilerine kıyasla daha modern bir tasarımdı.

<span class="mw-page-title-main">Pers-Yunan savaşları</span> İşgalci Pers İmparatorluğu ile özgürlükçü Yunan şehir devletleri arasındakı savaşlar dizisi

Pers-Yunan savaşları,, Ahameniş İmparatorluğu ile Yunan kent devletleri arasında MÖ 500 ile MÖ 459 arasında gerçekleşen bir dizi muharebedir. Politik olarak bölünmüş Antik Yunanistan'la, dönemin en güçlü imparatorluğu olan Pers İmparatorluğu arasındaki çatışmalar, esasen Büyük Kiros'un, MÖ 547 yılında İyonya'yı istila etmesiyle başlamıştı. Gerçekte Grek dünyası açısından Pers İmparatorluğu ile aradaki düşmanlık, İmparatorluk'un Büyük İskender'in seferi sonunda dağılmasına kadar iki yüzyıldan fazla bir süre devam etmiştir. Bu düşmanlık, Pers ordularının Yunanistan'a karşı MÖ 490'da ve MÖ 480-479 yıllarındaki iki saldırısıyla sıcak çatışmaya dönüşmüştü.

<span class="mw-page-title-main">Peloponez Savaşı</span>

Peloponez Savaşı, Antik Yunanistan coğrafyasında yapılan, büyük şehir devletlerinden Atina ve onun imparatorluğunun, Sparta ve Peloponez Birliği karşısında yer aldığı savaştır. Korint ve kolonilerinden biri olan Korkyra arasındaki savaş Atina ve Sparta'nın karşı saflara geçmesiyle büyüdü ve MÖ 431'de Sparta ordusu Attika'ya yürüdü. Atina kuşatıldı. MÖ 460 yılında Atina şehrinin çevresine Pire'deki limanlarını kuşatan geniş bir sur inşa edilmiştir. Amaç donanma bağlantısının düşman tarafından kesilmesinin durdurulmasıdır. Kuşatmaya bu geniş surlarla direnmeye çalışmış ancak MÖ 430 yılındaki veba salgını, surların arkasına çekilmiş olan Atina nüfusunun üçte birini yok etmiştir. MÖ 405 Aegospotami Savaşı'nın kaybedilmesi ile yiyecek ikmali duran Atina açlıkla boğuşmaya başladı ve MÖ 404 yılında teslim olmak zorunda kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Mondros Deniz Muharebesi</span>

Mondros Deniz Muharebesi 18 Ocak 1913 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ile Yunanistan donanmaları arasında meydana gelen çatışma. Birinci Balkan Savaşı sırasında yaşanan muharebe, Osmanlıların Çanakkale Boğazı'nda konuşlu Yunan donanmasını dağıtmak ve Ege Denizi'nde egemenliği yeniden ele geçirmek için yaptıkları ikinci ve son denemedir.

Tyndaris Deniz Muharebesi, Roma Cumhuriyeti ve Kartaca arasında yapılan Birinci Pön Savaşı'nın deniz muharebelerinden biri olup bugünkü Tindari yakınlarındaki Tyndaris açıklarında MÖ 257 yılında gerçekleşmiştir. Tyndaris, MÖ 396 yılında Grek yerleşimciler tarafından Sicilya'da kurulan bir kolonidir. Kasaba, Patti Körfezi'nde, Tiren Denizi'ne bakan yüksek bir arazide yer almaktadır. Siraküza tiranı II. Hiero, Tyndaris'in Kartaca tarafından bir üs olarak kullanılmasına izin vermişti. Muharebe, Tyndaris ile Aeolian Adaları arasındaki sularda yapılmıştır. Roma Filosu'na Gailus Atilius Regulus komuta etmiştir. Muharebenin sonunda kent Roma kuvvetlerinin eline geçti.

Drepana Deniz Muharebesi, MÖ 249 yılında Birinci Pön Savaşı'nın bir parçası olarak Kartaca ile Roma Cumhuriyeti arasında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Muharebe, Sicilya'nın batısında bugünkü Trapani yakınlarında yapılmıştır.

Ecnomus Burnu Deniz Muharebesi, Birinci Pön Savaşı'nda Sicilya'daki Ecnomus Burnu açıklarında Kartaca Donanması ile Roma Cumhuriyeti Donanması arasında, MÖ 256 yılında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Muharebe esasen Roma Cumhuriyeti'nin, Kuzey Afrika topraklarında, doğrudan Kartaca üzerine bir harekât başlatmaya karar verilmesinin bir sonucu olmuştur. Muharebenin sonucunda Kartaca Donanması, gemilerinin yaklaşık yarısını kaybederek yenilgiye uğramıştır. Bu zaferin ardından Roma Donanması Kuzey Afrika kıyılarına doğru hareketine devam etmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Aegates Adaları Deniz Muharebesi</span>

Aegates Adaları Deniz Muharebesi ya da Aegusa Adaları Deniz Muharebesi MÖ 10 Mart 241 tarihinde Kartaca ile Roma Cumhuriyeti arasında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Muharebe, Sicilya'nın doğu açıklarındaki Aegadian Adaları civarında gerçekleşmiş olup Birinci Pön Savaşı'nın son muharebesidir. Kesin sonuçlu bir muharebe olması yanında Birinci Pön Savaşı'nın sonunu da belirlemiş, savaşın Roma tarafından kazanılmasında tayin edici muharebe olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Lade Deniz Muharebesi</span>

Lade Deniz Muharebesi, İyon Ayaklanması sırasında MÖ 494 yılında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Muharebe, Midilli Adası'nın da katıldığı İyon kent devletleri ittifakı ile I. Darius'un Akamenid imparatorluğu arasında yapıldı ve Pers donanmasının açık zaferiyle İyon Ayaklanması'nı kesin biçimde sona erdirdi.

<span class="mw-page-title-main">Attika-Delos Deniz Birliği</span> Atina hegemonyası altındaki antik Yunan şehirleri birliği

Attika-Delos Birliği, MÖ 477 yılında, sayıları 150 – 173 arasında olan Grek kent devletleri arasında oluşturulan ve MÖ 404 yılına kadar devam eden askeri - politik bir birliktir. Birliğin oluşturulması Atina'nın girişimleriyle sağlanmış ve liderliği Atina tarafından üstlenilmiştir. Atina, Sparta'nın ve Yunanistan'daki bir kısım kent devletlerinin desteğiyle Ahameniş İmparatorluğu'nun Yunanistan'ı istila girişimine karşı yürüttüğü mücadelenin ardından Ege Denizi ve Batı Anadolu Bölgesi'ndeki Pers direnek noktalarına yönelik saldırılara girişmişti. Bu saldırılarla, yerel destek de sağlanarak Ege Adaları'nın ve Batı Anadolu'nun Grek kent devletlerinin Pers hakimiyetinden kurtulması sağlanmış ve böylelikle bir güç birliği oluşturulmuştu. Günümüz Batılı kaynaklarda Birlik'in adlandırılması, başlangıçtaki resmi toplantı yeri olan Delos Adası'na dayandırılarak Delos Birliği olarak yapılır. Bununla birlikte Perikles MÖ 454 yılında resmi toplantı merkezini Atina'ya taşımıştır. Türkçe kaynakların bir kısmında da bu şekilde ya da Attika-Delos Deniz Birliği olarak geçer.

<span class="mw-page-title-main">Artemision Deniz Muharebesi</span>

Artemision Deniz Muharebesi, Pers İmparatorluğu'nun Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı sırasında, üç gün içinde gerçekleşen bir dizi deniz muharebesidir. Muharebe Eğriboz Adası açıklarında gerçekleşmiş olup, MÖ 480 yılının Ağustos ya da Eylül ayında, Yunan-Pers Savaşları'nın ünlü muharebesi Thermopylae Muharebesi ile aynı tarihlerdedir. Bir yanda Sparta, Atina, Korint ve diğer Grek kent devletlerinin donanmalarından oluşan Grek İttifakı Donanması'yla, diğer yanda I. Serhas'ın Akamenid İmparatorluğu Donanması arasında gerçekleşmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Mykale Muharebesi</span>

Mykale Muharebesi, Yunan-Pers Savaşları'nın ikinci evresi sayılan Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı sırasında gerçekleşen ve bu Pers seferini sona erdiren önemli iki muharebeden biridir. Muharebe, MÖ 479 yılının 27 Ağustos'u ya da civarında Batı Anadolu kıyılarındaki, antik adı Mykale olan Dilek Dağı yamaçlarında, Grek kent devletleri İttifakı ile Akamenid İmparatorluğu kuvvetleri arasında yapılmıştır. Bizzat I. Serhas'ın komutası altında Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı'nın başlarında Pers kuvvetleri Thermopylae Muharebesi'nde ve Artemision Deniz Muharebesi'nde başarı kazanarak Teselya, Boeotia ve Attika'yı istila ettiler. Ancak daha sonra Salamis Deniz Muharebesi'nde Pers Donanması ağır bir darbe almıştır. Bu muharebeyle Pers kuvvetlerinin Mora Yarımadası'nı istilasının önüne geçilmiş oldu. Donanmanın büyük kısmını kaybeden I. Serhas Pers Ordusu'nun önemli bir parçasıyla Asya'ya çekilirken General Mardonius komutasında seçkin birliklerini, Yunanistan'ın istilasına devam etme göreviyle Yunanistan'da bırakmıştır.

<span class="mw-page-title-main">I. Peloponez Savaşı</span>

I. Peloponez Savaşı, MÖ 460 – 446 yılları arasında, Sparta'nın başat güç olduğu Peloponez Birliği ile Atina İmparatorluğu ve bazı müttefikleri arasında gerçekleşen bir dizi muharebedir. Bu çatışmalara yer yer başta Thebai olmak üzere Sparta müttefikleri ve Atina tarafında Argos da katılmıştır. Savaş, görünürdeki birkaç nedene bağlanmaktadır. Bunlar, Atina'nın kent ile liman arasında "uzun duvarlar" olarak adlandırdığı surları inşa etmesi, Attika'daki Megara kentinin Peloponez Birliği'nden ayrılması ve Atina İmparatorluğu'nun gelişmesinden Sparta'nın duyduğu tedirginlik olarak verilmektedir. Savaş MÖ 460 yılında Oenoe Muharebesi'yle başlamıştır. Atina savaşın ilk evrelerinde üstün donanması sayesinde denizde bazı başarılar elde etmiştir. Kara muharebelerinde de başarılı sonuçlar elde ettiler. Bununla birlikte MÖ 457 yılında Sparta ve müttefikleri karşısında Tanagra Muharebesi'nde yenilgiye uğradılar. Ancak bir Atina karşı taarruzuyla Boeotia kuvvetleri Oenophyta Muharebesi'nde ezici bir yenilgiye uğratıldı. Ardından Atina kuvvetleri Thebai hariç olmak üzere tüm Boeotia topraklarını istila etmiştir. Daha sonra Atina Aegina donanmasını yenerek kenti kuşattı, düşürdü ve Mora Yarımadası kıyılarını yakıp yıkarak savaştaki durumunu sağlamlaştırmıştır. Ancak Atina'nın Mısır'a gönderdiği donanma ve ordunun MÖ 454 yılında yenilgiye uğraması durumu Atina açısından kötüleştirmiştir. Bunun üzerine Sparta ile beş yıllık bir ateşkes antlaşması yapılmıştır. Bu ateşkes süresinin sona ermesinin ardından MÖ 448 yılında savaş, II. Kutsal Savaş'la yeniden başlamıştır. Daha sonra MÖ 446 yılında Boeotia ayaklandı, Atina kuvvetlerini Koronea Muharebesi'nde yenilgiye uğratarak yeniden bağımsızlığını kazandı. I. Peloponez Savaşı, Atina ile Sparta arasında, Otuz Yıl Barışı olarak bilinen bir barış antlaşmasıyla sona erdirilmiştir. Antlaşma MÖ 446 – 445 kışında yapılmıştır. Bu antlaşmanın hükümlerine göre her iki taraf da kendi topraklarına çekilecektir. Atina denizde hakim durumunu sürdürürken Sparta da karada hakim durumda kalmıştır. Savaş sonunda Megara Peloponez Birliği'ne dönmüştür. Aegina ise Attik Delos Birliği'nin vergisini ödeyen otonom bir üyesi oldu. Peloponez Birliği ve Atina İmparatorluğu arasında yeniden, MÖ 431 yılında savaş başladı ve Atina'nın Sparta tarafından işgal edildiği MÖ 404 yılına kadar sürdü. Sonuç, Attik Delos Birliği'nin dağılması ve Atina İmparatorluğu'nun yıkılmasıydı.

Sybota Deniz Muharebesi, Korkyra ile Korint arasında MÖ 433 yılında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Tukididis'e göre Grek kent devletleri arasında o tarihe kadar, en azından muharebeye katılan gemi sayısı yönünden en geniş çaplı deniz muharebesidir. Sybota Deniz Muharebesi'nin bu ünü, iki yıl sonra patlak verecek olan Peloponez Savaşı'nın bazı deniz muharebeleriyle gölgede bırakılacaktır. Muharebenin bir başka yönden önemi, Peloponez Savaşı'na yol açan en başta gelen olay olarak kabul edilmesidir. Muharebe, Peloponez Savaşı'nın bir muharebesi olmamakla birlikte sırf bu nedenle Peloponez Savaşı ile ilişkilendirilir.

<span class="mw-page-title-main">Potidea Muharebesi</span>

Potidea Muharebesi, MÖ 432 yılında Halkidiki Yarımadası'ndaki Potidea kenti'nin Atina'nın dayatmalarına karşı başlattığı bir ayaklanmadır. Ayaklanmanın ardından bir Atina birliği bölgeye gönderilmiş, kent dışında gerçekleşen muharebenin ardından kent kuşatılmıştır. Çeşitli kaynaklarda olay Potidea Ayaklanması ya da Potidea Kuşatması olarak da yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Naupactus Deniz Muharebesi</span>

Naupactus Deniz Muharebesi, Peloponez Savaşı'nın ilk yıllarında Korint Körfezi'nde Phormio komutasındaki Atina filosu ile Sparta'lı amiral Cnemus komutasındaki Peloponez Birliği filosu arasında MÖ 429 yılında gerçekleşen bir deniz muharebesidir. Birkaç hafta önce yapılan Rhium Deniz Muharebesi'nin bir bakıma devamıdır. Bu muharebede Peloponez filosu, Korint Körfezi çıkışını kontrol eden ve Atina'nın bir üs olarak yararlandığı Naupactus'u ele geçirmeyi amaçlamıştır. Esasen aynı gün içinde yer alan iki çatışmadır. İlk çatışmada Atina filosunun dokuz gemisi muharebe dışı kalmış, diğer gemiler Naupactus Limanı'na çekilmiştir. Burada yirmi Peloponez gemisiyle yapılan muharebede ise altı Peloponez gemisi Atinalılar tarafından ele geçirildi. Fakat sonuç olarak Peloponez filosu Korint Körfezi çıkışından çekilmiştir.

Aetolia Seferi, Arkhidamos Savaşı yıllarında Atina'nın, Yunanistan'ın kuzeybatı kesiminde giriştiği başarısız bir askerî harekâttır. Demossthenes MÖ 426 yılında komutası altındaki 30 triremeden oluşan bir filo ile Korint Körfezi'ne gönderilmiştir. Bölgeye ulaştığında hızla Atina müttefiklerinden bir bileşik kuvvet topladı ve Lefkada'yı kuşattı. Ancak kuşatma sonuca ulaşmadan, Aetolia'nın yerel bir kabilesine saldırmak için kuşatmayı kaldırdı. Aetolia üzerine ilerlerken, bu strateji değişikliğinden hoşnut olamayan bir kısım ittifak kuvvetleri ayrılmıştır. Bu ayrılan kısım, komutası altındaki gücün önemli bir kısmını teşkil ediyordu.

<span class="mw-page-title-main">Lisandros</span>

Lisandros M.Ö. 405'te Hellespontos'ta gerçekleşen Aegospotami Savaşı'nda Atinalıları mağlup eden Sparta donanmasına komuta etmiş olan Spartalı amiraldir. Ertesi yıl Atinalıları teslim olmaya zorlayarak Peloponez Savaşı'nı sona erdirmiştir. Bunun ardından Haliartus Savaşı'ndaki ölümüne kadar geçen on yıl boyunca Sparta'nın Yunanistan'a hakimiyetinde önemli rol oynadı.

Kizikos Deniz Muharebesi, MÖ 410 yılı Mayıs veya Haziran aylarında Peloponez Savaşı sırasında gerçekleşmiştir. Muharebe sırasında Alkibiadis, Thrasybulus ve Theramenes komutasındaki bir Atina filosu, Mindarus komutasındaki bir Sparta filosunu bozguna uğrattı ve yok etti. Zafer, Atina'nın ertesi yıl boyunca Çanakkale Boğazı'ndaki bir dizi şehir üzerindeki kontrolünü geri kazanmasına izin verdi. Yenilgilerinin ardından Spartalılar, Atinalıların reddettiği bir barış teklifi yaptılar.