İçeriğe atla

Pirinç-balık sistemi

"Pirinç ve tilapia balığı polikültürü, Cava"

Pirinç-balık sistemi, pirinç tarımıyla tatlı su balıklarını aynı ekosistemde bir arada bulunduran bir tarım yöntemidir. Bu sistem, pirinç ve balık arasındaki mutual ilişkiye dayanır ve her iki türün de ortak yaşamını destekler. 2002 yılında GTÖ tarafından Küresel Önemli Tarımsal Miras Sistemlerinden biri olarak tanınmıştır.

Pirinç-balık sistemlerinin sağladığı avantajlar arasında pirinç veriminde artış, aynı arazide ek bir (balık) ürün üretimi, tarımsal üretimin çeşitlendirilmesi, gıda güvenliğinin artırılması ve gübre ile pestisit kullanımının azalması yer alır. Balıklar böcekleri ve salyangozları yediği için bu sistemler, sıtma ve dang humması gibi sivrisinek kaynaklı hastalıkların, ayrıca Şistozomiyaza yol açan trematodlar gibi salyangoz kaynaklı parazitlerin azalmasına yardımcı olabilir. Kimyasal girdilerdeki azalma, çevreye salınan bu maddelerin yol açtığı çevresel zararları azaltabilir. Ayrıca, artan biyolojik çeşitlilik, pirinç tarlalarından metan emisyonlarını azaltabilir.

Tarihçe

Pirinç ve balığın aynı anda yetiştirilmesi uygulamasının 2,000 yıldan daha eski olduğu düşünülmektedir. Çin'deki Han Hanedanlığı'na ait mezarlarda, sazan gibi küçük balık modelleri içeren pirinç tarlası motifleri bulunmuştur.[1] Bu sistem, Hindistan, Tayland, kuzey Vietnam ve güney Çin gibi bölgeleride ortaya çıkmış olabilir. Uygulamanın muhtemelen Çin'de başladığı düşünülmektedir çünkü Çin, sucul hayvancılığın erken uygulayıcılarından biri olmuştur.[2]

sazan, pirinç-balık sistemlerinde kullanılan ilk balık olabilir.[2]

Sazanların pirinç-balık sistemlerinde kullanılan ilk balıklardan biri olduğu düşünülmektedir. Wei Hanedanlığı dönemine ait M.S. 220-265 yıllarına ait kayıtlarda, "Çengdu'nun kuzeydoğusundaki Pi İlçesi'nin pirinç tarlalarında yetiştirilen, sarı pullu ve kırmızı kuyruklu küçük balık, sos yapımında kullanılabilir" şeklinde bir ifadeye yer verilmiştir.[2] Liu Xun, Tang Hanedanlığı döneminde (900 M.S.) sistemin ilk tanımlarını yazmıştır. Pirinç-balık sistemlerinin Çin'deki havuz kültüründen evrimleşmiş olabileceği öne sürülmektedir; bir teori, çiftçilerin yavru balıkları havuzlarına koymaya karar verdiklerinde faydalı sonuçlar elde ettiklerini ileri sürmektedir.[1] Uygulama, Çin'den bağımsız olarak diğer Asya ülkelerinde de gelişmiş olabilir; Hindistan'dan komşu Asya ülkelerine 1500 yıl önce yayıldığına dair kanıtlar bulunmaktadır.[2]

Uygulama yavaş yavaş çiftçiler arasında popülerlik kazandı ve 1900'lerin ortalarına gelindiğinde, Antarktika hariç tüm kıtalarda 28'den fazla ülkede pirinç-balık sistemleri kullanılmaya başlandı.[2] Tarihsel olarak, sazan balığı en yaygın kullanılan balık olup, Oreochromis mossambicus ikinci sırada yer alıyordu. Uygulama dünya genelinde yayıldıkça, yeni türler kullanılmaya başlandı. Örneğin, Malezya'da Trichogaster pectoralis ve Mısır'da Oreochromis niloticus kullanıldı.[2] 1935 yılında Jiangsu Eyaleti'nde yapılan bir erken çalışma, Mylopharyngodon piceus, Ctenopharyngodon idella, Hypophthalmichthys molitrix, Aristichthys nobilis ve sazanın pirinçle birlikte yetiştirilmesinin faydalı olduğunu buldu.[1] Pirinç-balık sistemleri geleneksel olarak düşük bakım gerektirir ve pirincin yanı sıra ek hayvansal protein üretir.[3] Çin'deki pirinç-balık sistemleri için kullanılan alan 1983 ile 1994 yılları arasında 441,027 hektardan (1,089,800 dönüm) 853,150 hektara (2,108,200 dönüm) çıkmış ve üretim hızla artarak 36,330 tonadan 206,915 tonaya yükselmiştir.[3] 2002 yılında, pirinç-balık sistemi, GTÖ tarafından tanınan İlk Küresel Önemli Tarımsal Miras Sistemlerinden biri olmuştur.[3][4]

Kaynakça

  1. ^ a b c Renkui, C.; Dashu, N.; Jianguo, W. (1995). "Rice-fish culture in China: the past, present, and future". Mackay, Kenneth T. (Ed.). Rice-Fish Culture in China. Ottawa, Canada: International Development Research Centre. ISBN 0889367760. 2 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2023. 
  2. ^ a b c d e f Halwart & Gupta 2004, 2. History, pp. 3–4.
  3. ^ a b c Lu, Jianbo; Li, Xia (2006). "Review of rice–fish-farming systems in China — One of the Globally Important Ingenious Agricultural Heritage Systems (GIAHS)". Aquaculture. 260 (1–4). ss. 106-113. Bibcode:2006Aquac.260..106L. doi:10.1016/j.aquaculture.2006.05.059. 
  4. ^ Lansing, J. Stephen; Kremer, James N. (2011). "Rice, fish, and the planet". Proceedings of the National Academy of Sciences. 108 (50). ss. 19841-19842. doi:10.1073/pnas.1117707109. PMC 3250166 $2. 

Kaynaklar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Tarım</span> bitki ve hayvan evcilleştirme bilimi.

Tarım veya ziraat, bitkisel ve hayvansal ürünlerin üretilmesi, bunların kalite ve verimlerinin yükseltilmesi, bu ürünlerin uygun koşullarda muhafazası, işlenip değerlendirilmesi ve pazarlanmasını ele alan bilim dalıdır. Diğer bir ifade ile insan besini olabilecek ve ekonomik değeri olan her türlü bitkisel-Hayvansal ürünün bakım, besleme, yetiştirme, koruma ve mekanizasyon faaliyetlerinin tamamı ile durgun sularda veya özel alanlarda yapılan balıkçılık faaliyetlerinin tümüdür.

<span class="mw-page-title-main">Çin</span> Doğu Asyada bir ülke

Çin, resmî adıyla Çin Halk Cumhuriyeti (Çince:

<span class="mw-page-title-main">Keçiboynuzu</span> bitki türü

Keçiboynuzu veya harnup, baklagiller (Fabaceae) familyasından olup Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü yerlerde doğal olarak yetişen ve baklaları (meyveleri) yenen, her dem yeşil çalı ya da ağaç formunda olan bir bitki türü.

<span class="mw-page-title-main">Sulama</span>

Sulama, mahsullerin, peyzaj bitkilerinin ve çimenlerin büyümesine yardımcı olmak için toprağa kontrollü olarak su verilmesidir. Sulama, 5.000 yılı aşkın bir süredir tarımın ana özelliklerinden biri olmuştur ve dünya çapında birçok kültür tarafından geliştirilmiştir. Sulama, kuru alanlarda ve ortalamanın altında yağış alınan zamanlarda mahsullerin yetiştirilmesine, peyzajın korunmasına ve bozulmuş toprakların yeniden yeşillendirilmesine yardımcı olur. Bu kullanımlara ek olarak sulama, mahsulleri dondan korumak, tahıl tarlalarında yabani ot büyümesini engellemek ve toprak konsolidasyonunu önlemek için de kullanılır. Ayrıca hayvanları serinletmek, tozu azaltmak, kanalizasyon suyunu bertaraf etmek ve madencilik faaliyetlerini desteklemek için de kullanılır. Yüzey ve yüzey altı sularının belirli bir yerden uzaklaştırılmasını sağlayan drenaj ise genellikle sulama ile birlikte incelenir.

<span class="mw-page-title-main">Guangzhou</span> Çinde şehir, Guangdongun başkenti

Guangzhou ya da Guanco, Çin'in güneyindeki Guangdong Eyaleti'nin merkezi ve en büyük şehridir. Çin Hanedanı'na kadar dayanan 2,200 yıllık tarihi vardır; tarihi boyunca da Güney Çin'in siyasi, askerî, ekonomik, kültürel, bilim ve eğitim merkezi olarak işlev göstermiştir. Günümüz Guangzhou şehri, Çin'in birinci kademe şehirlerinden biridir. Lingnan kültürünün doğduğu ve geliştiği yer olup Modern Çağ'da devrimlere patlak verildiği bir yer olmuştur ve günümüzde çağdaş Çin kültürünün önemli bir beşiğidir. Guangzhou belediye dairesi, 1921 yılında Çin anakarasındaki ilk belediye yönetimi olarak açıldı. 2010 Yılı Çin Ulusal Nüfus Sayımı verilerine göre Guangzhou şehrinin 10,641,400 kişilik nüfusu vardı. Komşu şehir Foshan ile beraber sayıldığında nüfus açısından Çin'in en büyük ikinci ve Dünya'nın en büyük 10. metropol alanını teşkil eder.

<span class="mw-page-title-main">Aksu (il)</span> Çinin Sincan Uygur Özerk Bölgesinin orta-batısındaki bir il

Aksu İli, Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinin orta-batısında, bir ildir. Aksu başşehridir.

Çin'in posta tarihi ve posta pulları hikâyesi Çin İmparatorluğu'nun çöküşü, sivil savaş yılları ve 1930 ve 1940 Japon işgalleri nedeniyle karmaşıktır.

<span class="mw-page-title-main">Permakültür</span> Tarım ve arazi yönetimine yaklaşım

Sürdürülebilir tarım ya da permakültür, doğadaki insan yerleşimlerini, doğal ekosistemlerden örneklenen ziraat uygulamaları ve sürdürülebilirlik görüşüne göre uygulayan bir ekolojik tasarım anlayışıdır.

<span class="mw-page-title-main">Akuaponik</span>

Akuaponik, geleneksel akuakültür (akuatik canlılardan olan balık, kerevit, karides üretimi) ile hidroponiğin (topraksız tarım/ bitkilerin su ve besin eriyikleri ile beslenmesi) birleşmesi ile sürdürülebilir gıda üretim sistemi alternatiflerindendir. Akuakültürde zamanla suyun kirliliği balık için zararlı düzeye gelir. Bu su, hidroponik sistemde yetişen ürünlere, sistemi tıkayacak partiküller filtrelenip gönderilerek, bitkinin ihtiyaç duyduğu hayati besin maddelerini almasına, aynı zamanda akuakültürde yetişen canlıların suyunun temizlenerek kapalı devre simbiyotik yaşamın oluşmasını sağlar. Akuaponik terimi de akuakültür ve hidroponik kelimelerinin birleşiminden meydana gelmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Suşi tarihi</span>

Suşi tarihçesi.

<i>Procambarus clarkii</i>

Procambarus clarkii, Güneydoğu ABD bölgesine özgü olan ancak diğer kıtalarda da genellikle istilacı tür olarak bulunan bir tatlı su kerevit türüdür.

<span class="mw-page-title-main">Vinča kültürü</span>

Vinča kültürü, Turdaş kültürü ya da Turdaş-Vinča kültürü olarak da bilinir. Balkanlar'da bulunan bir Cilalı Taş Devri arkeolojik kültürüdür. MÖ 5500-4500 arasına tarihlenir. 1908 yılında Sırp arkeolog Miloje Vasić tarafından bulunan Vinča-Belo Brdo adındaki bir sitede bulunan örneklerden yola çıkarak sitenin adıyla anılmıştır.

Dünya siyasi tarihinde, insanların bir araya getirdiği çeşitli siyasi oluşumlar ve bu oluşumlar sonucunda oluşan sınırlar incelenir. Tarih boyunca insanlar, basit özyönetimsel ve monarşik sistemlerden günümüzdeki karmaşık demokratik ve totaliter sistemlere varan bir skalada yönetim şekilleri ürettiler. Buna paralel olarak sınırlar da, eskiden var olan, belirsizliklerden muzdarip hallerinden, günümüzdeki kesin ulusal hatlara evrilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Çin ekonomisi</span> ulusal ekonomi

Çin sanayi politikalarını ve stratejik beş yıllık planlarını içeren üst orta gelir gelişmekte olankarma sosyalist piyasa ekonomisine sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Çin kültürü</span>

Çin kültürü, modern dünyadaki en eski jeopolitik varlık olan Çin'in topraklarında yer alan, en zenginleri 10.000 yıl öncesine dayanan, çok çeşitli alanlardaki muazzam ve karmaşık başarıları kapsar. Nitekim günümüz Çin, hanedanların ve siyasi rejim değişiklikleriyle Çin Şi Huang'ın M.Ö. 221 yılında kurduğu Çin İmparatorluğu'nun doğrudan vârisi olarak görülebilir. Pratiklerin, nesnelerin ve kavramların etkili bir şekilde yayılmasına olanak sağlayan bu süreklilik, Çin kültürünün belli unsurlarına bölgesel ve tarihsel farklılıkların ötesine geçen genel bir görünüm kazandırmaktadır. Bu unsurlardan bazı örnekler, mandarin rejiminde ve toplumsal ve ailevi ilişkilerin kavranmasında görünebilen Konfüçyüsçü etkiler ya da Çin dünyası genelinde benimsenmiş felsefi veya metafizik kavramların ve dini pratiklerinin kökeninde bulunan Taoizm damgası. Çin İmparatorluğu'nun prestiji, bu ortak kültürünün Uzak Doğu ve Güneydoğu Asya'ya yayılmasına katkıda bulunmasının yanı sıra Çin uygarlığını zenginleştirmiş birçok yabancıyı cezbetmiştir. Diğer kültürel başarılar ancak belli bir bölgeye ya da bir döneme özgüdür. Bu açıdan, Çin kültürünün çeşitli alanlarının 19. yüzyıldan beri Batılı nüfuza ve moderniteye yaklaşma biçimi ve küreselleşmeye karşı göstermeye devam ettiği tepki büyük bir ilgi meselesidir. Çin'in ekonomik gelişimi popüler geleneklere ve sanatlara meydan okumaktadır. Nakış veya tiyatro gibi birçok kültür biçimi kaybolma sürecindedir.

Çin ekonomik reformu, Çin'de Deng Şiaoping önderliğiyle Çin Komünist Partisindeki reformist kesimlerin Aralık 1978'de başlattığı ve "Çin değerleri ile sosyalizm" olarak anılan ekonomik reform programına ilişkindir.

<span class="mw-page-title-main">Sürdürülebilir tarım</span> Mümkün olduğunca yenilenebilir kaynaklara dayalı tarım

Sürdürülebilir tarım, gelecek nesillerin ihtiyaçlarını karşılama yeteneğinden ödün vermeden toplumun mevcut gıda ve tekstil ihtiyaçlarını karşılayacak sürdürülebilir yollarla yapılan tarım anlamına gelir. Ekosistem hizmetleri anlayışına dayanabilir. Tarımın sürdürülebilirliğini artırmanın birçok yöntemi vardır. Sürdürülebilir gıda sistemleri içinde tarım geliştirirken, esnek iş süreci ve tarım uygulamalarının geliştirilmesi önemlidir.

<span class="mw-page-title-main">Balık yetiştiriciliği</span>

Balık yetiştiriciliği, binlerce yıldan beri bilinen, bir tarım koludur. Dünyada en çok sazan ve alabalık yetiştiriciliği yapılmaktadır. Türkiye'de son 10 yılda Balık yetiştiriciliği 2 kat artmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Deniz hıyarı (yemek)</span> Deniz hıyarı

Deniz hıyarı, çeşitli mutfaklarda taze veya kurutulmuş halde yemek olarak kullanılan deniz canlısı. Deniz hıyarları, Holothuroidea sınıfından omurgasız deniz hayvanlarıdır. Bazı kültürel bağlamlarda deniz hıyarının tıbbi değeri olduğu düşünülmektedir.

Çampa pirinci, Güneydoğu Asya bölgesine özgü, yüksek verimliliğe ve kuraklık karşısında dayanıklılığa sahip bir pirinç çeşidi.