İçeriğe atla

Perikles

Perikles (Περικλῆς)
DoğumM.Ö. 495
Atina, Yunanistan
ÖlümM.Ö. 429
Yunanistan
Bağlılığı Yunanistan
RütbesiStrategos (General)
Çatışma/savaşlarıSamos Muharrebesi (MÖ 440–439)

İkinci Kutsal Savaş (MÖ 440)

Sikyon ve Acarnania bölgelerinde yapılan savaşlar (MÖ 458)

Gelibolu'nun Barbarlardan geri alınması (MÖ 447)

Bizantion Kuşatması (MÖ 438)

Peloponez Savaşı (MÖ 431-404)

Perikles (GrekçeΠερικλῆς; y. MÖ 495 – 429), Atina'nın Altın Çağı sırasında yaşamış Yunan politikacı ve generaldir. Antik Atina siyasetinde, özellikle Grek-Pers Savaşları ve Peloponez Savaşı arasında, öne çıkmış ve etkili olmuştur. Dönemin tarihçisi Thukydides tarafından "Atina'nın ilk vatandaşı" olarak nitelendirilmiştir.[1] Perikles, Delos Birliği'ni bir Atina imparatorluğuna dönüştürmüş ve Peloponez Savaşı'nın ilk iki yılında vatandaşlarına liderlik etmiştir. Yaklaşık olarak MÖ 461'den 429'a kadar Atina'ya Arkhon (yönetici) olarak liderlik ettiği dönem, bazen "Perikles Çağı" olarak adlandırılmaktadır; ancak bu terim, Pers Savaşları kadar erken veya sonraki yüzyıla kadar uzanan zamanları da kapsayabilir.

Perikles, sanat ve edebiyatı ciddi oranda teşvik etti ve Atina, esasen onun çabaları sayesinde antik Yunan dünyasının eğitim ve kültür merkezi olarak ün kazandı. Akropolis'teki hayatta kalan yapıların çoğunu, özellikle Parthenon'u içeren iddialı bir projeyi başlattı. Bu proje, şehri oldukça güzelleştirdi, korudu, Atina'nın ihtişamını sergiledi ve halkına iş sağladı.[2] Bununla birlikte, Perikles Atina demokrasisini o ölçüde geliştirdi ki, eleştirmenler onu popülist olarak adlandırdı.[3][4] Perikles, annesi aracılığıyla güçlü ve tarihsel olarak etkili olan Alkmaionid ailesinden gelmektedir. O ve aile üyelerinden bazılarının, MÖ 429'da Atina Vebası'na yenik düşmesiyle, Sparta ile süregelen çatışmada şehir devleti zayıflamıştır.

Çocukluğunda Anaksagoras, Damon, Sokrates, Sofokles ve Zeno'dan ders alarak, öğretmenleri tarafından iyi bir siyasetçi olarak yetiştirildi.

Hayatı

Perikles, yaklaşık olarak MÖ 495'da Atina, Yunanistan'da doğdu. Babası, MÖ 485–484 yıllarında sürgüne gönderilmiş olan politikacı Ksanthippos'tu; ancak Ksanthippos, yalnızca beş yılın ardından, Mykale'deki Yunan zaferinde Atina birliklerini komuta etmek üzere Atina'ya geri döndü.[5] Perikles'in annesi Agariste, güçlü ve önemli bir soylu aile olan Alkmaionid ailesinin bir üyesiydi ve bu aile bağları, Perikles'in siyasi kariyerinin başlamasında önemli bir rol oynadı. Agariste, Sicyon tiranı Kleisthenes'in torunu ve Atina'nın reformist lideri Kleisthenes'in yeğeniydi.[6] Perikles, Attika'daki Akamantis (Ἀκαμαντὶς φυλή) adlı phyle (klan) üyesiydi. İlk yılları sakin geçti; içine kapanık bir genç olan Perikles, kamuya açık etkinliklerden kaçındı ve bunun yerine zamanının neredeyse tamamını çalışmalarına ayırmayı tercih etti.[7]

Herodot ve Plutarkhos'a göre, Perikles'in doğumundan birkaç gece önce, Agariste rüyasında bir aslan doğurduğunu gördü. Buna benzer olarak efsaneler, Makedonya Kralı II. Philip'in oğlu Büyük İskender'in de doğumundan önce benzer bir rüya gördüğünü söylemektedir.[8][9] Bu rüyanın bir yorumu, aslanı geleneksel olarak büyüklük simgesi olarak ele alır, ancak hikâye aynı zamanda Perikles'in alışılmadık derecede büyük kafatasına da atıfta bulunuyor olabilir. Bu durum, dönemin komedyenleri tarafından "Squill-head" (soğan kafalı) olarak alay konusu yapılmıştır.[9][10] Plutarkhos, bu şekilin, Perikles'in sürekli miğfer takması yüzünden böyle olduğunu iddia etse de, aslında miğfer onun strategos (general) olarak resmi rütbesinin sembolünü belirtiyordu.[11]

Ailesinin soylu ve gönençli olması, Perikles'in eğitimini iyi bir şekilde sürdürmesine olanak tanıdı. O dönemin ustalarından müzik öğrendi (Damon ya da Pythokleides'in öğretmeni olabileceği düşünülmektedir)[12][13] ve felsefeye değer veren ilk politikacı olarak kabul edilmektedir.[7] Filozof Protagoras, Elealı Zenon ve Anaksagoras ile vakit geçirmekten keyif aldı. Özellikle Anaksagoras ile yakın arkadaş haline geldi ve Perikles üzerinde büyük bir etki bıraktı.[12][14]

Perikles'in düşünce tarzı ve hitabet yeteneği, kısmen Anaksagoras'ın zorluklara karşı sükuneti ve ilahi olaylara şüpheyle yaklaşmasının bir ürünü olabilir.[6] Bununla birlikte, Perikles'in meşhur sükuneti ve kırılmaz iradesi de sıklıkla Anaksagoras'ın ondaki etkisinin bir yansıması olarak kabul edilir.[15]

Politik kariyeri

Otuz yaşında siyasi hayata girdi. Demokratların liderinin öldürülmesiyle lider seçildi. MÖ 461 yılındaki seçimlerde Arkhon seçildi. Kendisini destekleyen parolia ve diakria sınıfının desteğiyle Atina'da demokrasi rejimi kurdu.[16]

Reformları

Perikles, Atina kent devletinin başkanı olmasının ardından, ülkede reformlar yaptı. Kendisini iktidara taşıyan topraksız kesimlere kendi kontrolündeki kolonilerden toprak verdi.

Perikles Cenaze Konuşmasını Yapıyor (Perikles hält die Leichenrede), ressam Philipp von Foltz (1852)

Bütün yurttaşların siyasal haklara sahip olmasını sağladı. Alt sınıflara kapalı olan memurluk işini herkese açtı. Önce zeugites sınıfına, sonra da thetes sınıfına arkhon olabilme yolunu açtı. Ardından Bule Meclisi ve Arkhon'luk dahil, uzmanlık gerektiren işler hariç tüm devlet memurluklarının seçimle değil kura ile belirlenmesi sistemini oluşturdu. Böylece her vatandaş ömründe en az bir kez memur olabiliyordu. Ayrıca kura ile atanan memurlara ücret ödeme uygulamasını başlattı. Yine her yurttaşa anayasaya aykırılık nedeniyle bir yasa önerisine karşı dava açma hakkı tanıdı.[16]

Atina'yı, Yunanistan'ın en önemli şehri haline getirdi. Atina'da sanat ve mimari eserler yaptırdı. Tiyatroyu yaygınlaştırdı. Atina'ya Yunanistan'ın en meşhur bilginlerini topladı.

Emperyalist bir siyaset takip ederek Spartalılar ve Perslerle mücadele etti ve savaşları kazandı. Perslerle Kallias Barışı'nı, Spartalılarla otuz yıllık barış antlaşmasını imzaladı. Atinalıların Spartalılarla münasebetleri 431'de tekrar bozuldu ve neticede Peloponez Savaşı başladı. Perikles, Peloponez Savaşı'nda başarılı olmasına rağmen harpteyken yakalandığı veba hastalığından öldü.

Özel hayatı

Paralus and Xanthippus'u doğuran eşinin ismi bilinmemektedir. Bu eşiyle boşandıktan sonra Miletli Aspasia ile evlenir. Bu evliliğinden de 1 çocuğu dünyaya gelmiştir.

Kaynakça

  1. ^ Thucydides, 2.65
  2. ^ L. de Blois, An Introduction to the Ancient World 99
  3. ^ S. Muhlberger, Periclean Athens 14 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  4. ^ S. Ruden, Lysistrata, 80.
  5. ^  Caspari, Maximilian (1911). "Pericles". Chisholm, Hugh (Ed.). Encyclopædia Britannica. 21 (11. bas.). Cambridge University Press. s. 145. 
  6. ^ a b "Pericles". Encyclopædia Britannica. 2002. 
  7. ^ a b "Pericles". Encyclopaedia The Helios. 1952. 
  8. ^ Herodotus, VI, 131.
  9. ^ a b Plutarch, Pericles, III.
  10. ^ V.L. Ehrenberg, From Solon to Socrates, a239.
  11. ^ L. Cunningham & J. Reich, Culture and Values, 73.
  12. ^ a b Plutarch, Pericles, IV
  13. ^ Plato, Alcibiades I, 118c
  14. ^ M. Mendelson, Many Sides, 1
  15. ^ Plutarch, Pericles, VI and Plato, Phaedrus, 270a
  16. ^ a b "Mehmet Ali Ağaoğulları, Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da Siyasal Düşünceler, (say. 40-41)". 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2015. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Sparta</span> Yunan anakarasında yer alan antik kent

Sparta Antik Yunanistan'ın Lakonya bölgesindeki öne çıkan bir şehir devletiydi. Söz konusu şehir devleti, antik dönemde Lakedemon olarak bilinirken, Sparta ismi Peloponez'in güneydoğusunda bulunan Lakonya bölgesindeki Evrotas Nehri'nin kıyısındaki ana yerleşim bölgesi için kullanılan bir isimdi. Sparta, MÖ 650'lerde Antik Yunanistan'daki baskın askeri kara kuvveti hâline gelmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Aristofanes</span> Antik Yunan oyun yazarı

Aristofanes (Aristophanes), MÖ 446 - MÖ 386 yılları arasında yaşamış bir komedya yazarıdır.

<span class="mw-page-title-main">Miletli Aspasia</span> Tarihi kişilik, Atinalı Periklesin partneri

Miletli Aspasia Atinalı devlet adamı Perikles'le olan ilişkisiyle ünlenmiş olan Miletli bir kadındır. Yaşamı hakkında çok az bilgi bulunmaktadır. Erişkin döneminin büyük kısmını Atina'da geçiren Aspasia, Perikles'i ve Atina siyasetini etkilemiş olabilir. Platon, Aristofanes, Ksenofon ile birlikte dönemin diğer yazarlarının eserlerinde adından söz edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Anaksagoras</span> MÖ 5. yüzyıl Yunan filozofu

Anaksagoras, Klazomenailı olup, Sokrates öncesi düşünürlerden bir tanesidir. Ana madde ve ilk hareket ettirici neden öğretisi vardır.

<span class="mw-page-title-main">Antik Yunanistan</span> İlk Çağdaki Yunan medeniyeti

Antik Yunanistan, bugünkü Yunanistan toprakları ile Küçük Asya'da (Anadolu) yaşayan toplumların kurduğu devlet ve uygarlıkların, MÖ 756 ile MÖ 146 tarihleri arasında hüküm sürdükleri bölgenin adı.

<span class="mw-page-title-main">Atina demokrasisi</span> Antik Yunan şehir devletlerinde uygulanmış olan demokrasi çeşidi

Atina demokrasisi veya Klasik demokrasi, Antik Yunan şehir devletlerinde uygulanmış olan demokrasi çeşididir. Atina devlet yönetimi, antik çağın bilinen ilk demokrasisi ve belki de en önemlisidir. Diğer Yunan şehirleri de demokrasi yönetimi kurmalarına rağmen ya Atina modelini seçmemişler ya da istikrarı sağlayamamışlardır. Bilinen ilk doğrudan demokrasi denemesidir. Doğrudan demokrasi, Atina'da yaşayan herkesin devlet yönetimine katılma hakkı olduğu anlamına gelmez. Fakat, karar alıcı sistemin içinde yer alanlar için ekonomik düzey gibi herhangi bir ölçüt de yoktur. Atinalı vatandaşlar temsilci seçmezler, onun yerine yasaları ve vergi icralarını oylayarak karar verirlerdi.

<span class="mw-page-title-main">Themistokles</span>

Temistoklis ya da Themistocles Pers Savaşları boyunca Atina meclisinde görev almış olan Atinalı politikacı ve general. Atinalıları Perslerin saldırılarına karşı donanmayı geliştirmeleri için ikna etmesi ve Salamis Deniz Muharebesi ile tanınır. Onun döneminde Atina'nın donanmasındaki gemilerin sayısı 70'ten 200'e çıkmıştır. Ayrıca Maraton Muharebesi gibi savaşlarda komutanlık ederek Pers-Yunan savaşlarının kaderini değiştirmiştir. Atina demokrasisinin ilk yıllarında öne çıkan, aristokrat olmayan politikacı tipi olarak ilklerden birisiydi. Alt sınıfa mensup Atinalıların desteğini almakta olan bir popülistti ve bu durum Atina soyluları ile ters düşüyordu. MÖ 493'te arkhon (yönetici) olarak seçilmesinin ardından, Atina'nın deniz gücünü artırması için polis'i ikna etti. MÖ 490'da Yunanistan'a birinci Pers saldırısı sırasında, Maraton Muharebesi'nde savaştı ve bu savaş sırasında, muhtemelen on Atinalı strategoi'den (general) birisi olarak görev yapmıştı.

Kallias Barışı, MÖ 449'de Atina liderliğindeki Attik Delos Birliği ile Pers İmparatorluğu arasında imzalanan, Yunan-Pers Savaşlarını bitiren antlaşmadır.

<span class="mw-page-title-main">Atina'nın Altın Çağı</span>

Atina'nın Altın Çağı, Antik Yunan'da MÖ 448'de biten Yunan-Pers Savaşları ile MÖ 429'da Perikles'in ölümü veya MÖ 404'te yapılan Peloponez Savaşı arasındaki dönemi ifade etmek için kullanılan bir terimdir.

<span class="mw-page-title-main">Peloponez Savaşı</span>

Peloponez Savaşı, Antik Yunanistan coğrafyasında yapılan, büyük şehir devletlerinden Atina ve onun imparatorluğunun, Sparta ve Peloponez Birliği karşısında yer aldığı savaştır. Korint ve kolonilerinden biri olan Korkyra arasındaki savaş Atina ve Sparta'nın karşı saflara geçmesiyle büyüdü ve MÖ 431'de Sparta ordusu Attika'ya yürüdü. Atina kuşatıldı. MÖ 460 yılında Atina şehrinin çevresine Pire'deki limanlarını kuşatan geniş bir sur inşa edilmiştir. Amaç donanma bağlantısının düşman tarafından kesilmesinin durdurulmasıdır. Kuşatmaya bu geniş surlarla direnmeye çalışmış ancak MÖ 430 yılındaki veba salgını, surların arkasına çekilmiş olan Atina nüfusunun üçte birini yok etmiştir. MÖ 405 Aegospotami Savaşı'nın kaybedilmesi ile yiyecek ikmali duran Atina açlıkla boğuşmaya başladı ve MÖ 404 yılında teslim olmak zorunda kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Attika-Delos Deniz Birliği</span> Atina hegemonyası altındaki antik Yunan şehirleri birliği

Attika-Delos Birliği, MÖ 477 yılında, sayıları 150 – 173 arasında olan Grek kent devletleri arasında oluşturulan ve MÖ 404 yılına kadar devam eden askeri - politik bir birliktir. Birliğin oluşturulması Atina'nın girişimleriyle sağlanmış ve liderliği Atina tarafından üstlenilmiştir. Atina, Sparta'nın ve Yunanistan'daki bir kısım kent devletlerinin desteğiyle Ahameniş İmparatorluğu'nun Yunanistan'ı istila girişimine karşı yürüttüğü mücadelenin ardından Ege Denizi ve Batı Anadolu Bölgesi'ndeki Pers direnek noktalarına yönelik saldırılara girişmişti. Bu saldırılarla, yerel destek de sağlanarak Ege Adaları'nın ve Batı Anadolu'nun Grek kent devletlerinin Pers hakimiyetinden kurtulması sağlanmış ve böylelikle bir güç birliği oluşturulmuştu. Günümüz Batılı kaynaklarda Birlik'in adlandırılması, başlangıçtaki resmi toplantı yeri olan Delos Adası'na dayandırılarak Delos Birliği olarak yapılır. Bununla birlikte Perikles MÖ 454 yılında resmi toplantı merkezini Atina'ya taşımıştır. Türkçe kaynakların bir kısmında da bu şekilde ya da Attika-Delos Deniz Birliği olarak geçer.

<span class="mw-page-title-main">I. Peloponez Savaşı</span>

I. Peloponez Savaşı, MÖ 460 – 446 yılları arasında, Sparta'nın başat güç olduğu Peloponez Birliği ile Atina İmparatorluğu ve bazı müttefikleri arasında gerçekleşen bir dizi muharebedir. Bu çatışmalara yer yer başta Thebai olmak üzere Sparta müttefikleri ve Atina tarafında Argos da katılmıştır. Savaş, görünürdeki birkaç nedene bağlanmaktadır. Bunlar, Atina'nın kent ile liman arasında "uzun duvarlar" olarak adlandırdığı surları inşa etmesi, Attika'daki Megara kentinin Peloponez Birliği'nden ayrılması ve Atina İmparatorluğu'nun gelişmesinden Sparta'nın duyduğu tedirginlik olarak verilmektedir. Savaş MÖ 460 yılında Oenoe Muharebesi'yle başlamıştır. Atina savaşın ilk evrelerinde üstün donanması sayesinde denizde bazı başarılar elde etmiştir. Kara muharebelerinde de başarılı sonuçlar elde ettiler. Bununla birlikte MÖ 457 yılında Sparta ve müttefikleri karşısında Tanagra Muharebesi'nde yenilgiye uğradılar. Ancak bir Atina karşı taarruzuyla Boeotia kuvvetleri Oenophyta Muharebesi'nde ezici bir yenilgiye uğratıldı. Ardından Atina kuvvetleri Thebai hariç olmak üzere tüm Boeotia topraklarını istila etmiştir. Daha sonra Atina Aegina donanmasını yenerek kenti kuşattı, düşürdü ve Mora Yarımadası kıyılarını yakıp yıkarak savaştaki durumunu sağlamlaştırmıştır. Ancak Atina'nın Mısır'a gönderdiği donanma ve ordunun MÖ 454 yılında yenilgiye uğraması durumu Atina açısından kötüleştirmiştir. Bunun üzerine Sparta ile beş yıllık bir ateşkes antlaşması yapılmıştır. Bu ateşkes süresinin sona ermesinin ardından MÖ 448 yılında savaş, II. Kutsal Savaş'la yeniden başlamıştır. Daha sonra MÖ 446 yılında Boeotia ayaklandı, Atina kuvvetlerini Koronea Muharebesi'nde yenilgiye uğratarak yeniden bağımsızlığını kazandı. I. Peloponez Savaşı, Atina ile Sparta arasında, Otuz Yıl Barışı olarak bilinen bir barış antlaşmasıyla sona erdirilmiştir. Antlaşma MÖ 446 – 445 kışında yapılmıştır. Bu antlaşmanın hükümlerine göre her iki taraf da kendi topraklarına çekilecektir. Atina denizde hakim durumunu sürdürürken Sparta da karada hakim durumda kalmıştır. Savaş sonunda Megara Peloponez Birliği'ne dönmüştür. Aegina ise Attik Delos Birliği'nin vergisini ödeyen otonom bir üyesi oldu. Peloponez Birliği ve Atina İmparatorluğu arasında yeniden, MÖ 431 yılında savaş başladı ve Atina'nın Sparta tarafından işgal edildiği MÖ 404 yılına kadar sürdü. Sonuç, Attik Delos Birliği'nin dağılması ve Atina İmparatorluğu'nun yıkılmasıydı.

Sparta hegemonyası, Antik Yunan'da en büyük kara gücünü oluşturmuş olan Sparta kentinin hakimiyetindeki dönemi anlatır. Klasik dönemde Sparta Peloponez bölgesini denetimi altında tutmuş, yönetmiş ve etkilemiştir. Atina ve müttefiklerinin MÖ 431 - MÖ 404 yılları arasında yapılan Peloponez Savaşı'nda Sparta'ya yenilmelerinin ardından Antik Yunan dünyası MÖ 404 - MÖ 371 döneminde Sparta hakimiyetine girmiştir. Spartalılar düşmanlarına bilgi vermemek amacıyla içişlerine dair kayıt tutulmasına engel olmuştur. Sparta'ya dair tarih yazılarının hepsi Spartalı olmayan Ksenofon, Herodot, Plutarkhos ve Tukididis gibi tarihçiler tarafından yazılmıştır. Bu yüzden Sparta siyasi altyapısının işleyişine dair anlayış geliştirilmesinde sorun yaratmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Atina Vebası</span> MÖ 5. asırda Atinada yaşanmış veba salgını

Atina Vebası, Antik Yunanistan'da Peloponez Savaşı'nın ikinci yılı sırasında Atina'nın zaferi yakın gözükürken Atina şehir devletini mahveden salgındır. Veba'nın tahmini olarak 75,000 ila 100,000 arası insanı öldürdüğüne ve Atina'ya şehrin limanı ve de tek erzak ve yemek kaynağı olan Pire'den bulaştığına inanılmaktadır. Doğu Akdeniz'in büyük bir kısmında hastalık daha düşük bir etkiyle ortaya çıktı. Veba Atina halkında kanunlara ve dini inanca bağlılığın azalmasıyla sonuçlanan ciddi etkiler bıraktı ve bunun üzerine kanunlar daha katı hale gelerek Atinalı olduğunu iddia eden vatandaşlık hakkı tanınmamış kimseler cezalandırıldı. Veba, MÖ 429'da ve MÖ 427/426 kışında iki kez daha geri döndü. Yaklaşık 30 patojenin vebaya neden olduğu ileri sürülmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Lisandros</span>

Lisandros M.Ö. 405'te Hellespontos'ta gerçekleşen Aegospotami Savaşı'nda Atinalıları mağlup eden Sparta donanmasına komuta etmiş olan Spartalı amiraldir. Ertesi yıl Atinalıları teslim olmaya zorlayarak Peloponez Savaşı'nı sona erdirmiştir. Bunun ardından Haliartus Savaşı'ndaki ölümüne kadar geçen on yıl boyunca Sparta'nın Yunanistan'a hakimiyetinde önemli rol oynadı.

İkinci Kutsal Savaş, Delfi'deki Spartalıların Fokidalıları yenilgiye uğratması ve Delfi'nin bağımsızlığını tekrar kazanması ile sonuçlanan savaş.

<span class="mw-page-title-main">II. Arhidamos</span>

II. Arhidamos, yaklaşık MÖ 476 yılından 427 yılına kadar hüküm süren ve Eurypontid'lere mensup Sparta kralı. Babası Zeuxidamus idi. Zeuxidamus evlendi ve bu evlilikten Arhidamos adında bir oğlan dünyaya geldi. Ancak Zeuxidamus, babası Leotychidas'tan önce hayatını kaybetti.

<span class="mw-page-title-main">Sisam Savaşı</span>

Sisam Savaşı, Atina ve Sisam arasında yaşanan Antik Yunanistan dönemindeki bir savaştır. Savaş, Sisam ve Milet arasında yaşanan bir anlaşmazlık üzerine Atina'nın müdahalesiyle başladı. Sisamlılar emredildiği gibi Milet'e yönelik saldırılarını kesmeyi reddedince Atinalılar Sisam'ın oligarşik hükûmetini kolayca yıktılar ve şehre bir garnizon kurdular ancak oligarklar kısa süre sonra Pers desteğiyle adaya geri döndüler.

Lamachus Peloponez Savaşı'nda Atinalı bir stratigos idi. MÖ 435 gibi erken bir tarihte orduya kumanda etmeye başladı ve MÖ 420'lerin ortalarında ünü iyice arttı. Aristofanes onu "Acharnians" adlı eserinde karikatürize etmiş, "Kurbağalar" adlı eserinde de generalin hatırasını yaşatmıştır. Sicilya Seferi'nin komutasına getirilen üç generalden biriydi.

Pyrilampes eski bir Atinalı siyasetçi ve filozof Platon'un üvey babasıydı. Doğum ve ölüm tarihleri bilinmemektedir ancak felsefe profesörü Debra Nails'ın tahminlerine göre, MÖ 480 yılından sonra doğmuş ve MÖ 413 yılından önce ölmüş olmalıdır.