İçeriğe atla

Organik mimari

Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanmış olan Şelale Evi organik mimari stille özdeşleştirilmiş ve tanınmış bir örnektir.

Organik mimari veya Organik mimarlık insan barınma ihtiyaçları ile doğal hayatın bir uyum içinde yer almasını savunan bir mimarlık felsefesi ve anlayışıdır. Doğa ile hem yapının bulunduğu inşaat alanının, hem çevresinin hem de iç dekorasyonunun bir harmoni içinde iç içe olmasını savunur.

Organik mimari terimi (İngilizce: Organic architecture) ilk kez Amerikalı mimar Frank Lloyd Wright tarafından kullanılmıştır.[1]

Organik mimariyi ile özdeşleştirilen mimarlar

  • Anton Alberts
  • Laurie Baker
  • Claude Bragdon
  • Nari Gandhi
  • Antoni Gaudi
  • Bruce Goff
  • Neville Gruzman
  • Hugo Häring
  • Hundertwasser
  • Kendrick Bangs Kellogg
  • John Lautner
  • Imre Makovecz
  • Hans Scharoun
  • Gustav Stickley
  • Louis Sullivan
  • Rudolf Steiner
  • Ivan Taslimson
  • Frank Lloyd Wright
  • Bruno Zevi

Konuyla ilgili basılı kaynaklar

  • Aldersey-Williams, Hugh (2003). Zoomorphic: New Animal Architecture (London: Laurence King)
  • Ferre, Albert, et al., eds (2007). Verb Natures: Architectural Boogazine (Barcelona; New York: Actar)
  • Feuerstein, Günther (2002). Biomorphic Architecture: Human and Animal Forms in Architecture (Stuttgart; London: Axel Menges)
  • Gans, Deborah, and Zehra Kuz (2003). The Organic Approach to Architecture (New York; Chichester: Wiley)
  • Leach, Neil (2009). 'Digital Morphogenesis', Architectural Design,
  • Menges, Achim (2006). 'Polymorphism', Architectural Design, 76, 2, pp. 78–87
  • Pearson, David (2001). The Breaking Wave: New Organic Architecture (Stroud: Gaia)
  • Portoghesi, Paolo (2000). Nature and Architecture, trans. by Erika G. Young (London; Milan: Skira Editore; Thames & Hudson)
  • Steadman, Philip (2008). The Evolution of Designs: Biological Analogy in Architecture and the Applied Arts (New York: Routledge)
  • Senosiain, Javier (2003). Bio-architecture (Oxford, England: Architectural Press)
  • Tsui, Eugene (1999). Evolutionary Architecture: Nature as a Basis for Design (New York: John Wiley)

Kaynakça

  1. ^ "The Natural House (Frank Lloyd Wright)". Horizon Press, 1954. 28 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2011. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Mimarlık</span> bir ürünün hem planlaması, hem tasarımı ve hem de yapım süreci

Mimarlık veya mimari, binaları ve diğer fiziki yapıları tasarlama ve kurma sanatı ve bilimidir. İnsanların yaşamasını kolaylaştırmak ve barınma, dinlenme, çalışma, eğlenme gibi eylemlerini sürdürebilmelerini sağlamak üzere gerekli mekânları, işlevsel gereksinmeleri ekonomik ve teknik olanaklarla bağdaştırarak estetik yaratıcılıkla inşa etme sanatı; başka bir tanımlamayla, yapıları ve fiziksel çevreyi uygun ölçülerde tasarlama ve inşa etme sanat ve bilimidir. İnsan yaşamak için yurtlanmak ve doğa şartlarından korunmak için bir mekan ihtiyacı duyar ve bu mekanı kendine özgü kültürel, fonksiyonel, teknik ve farklı zevklerde inşa eder.

<span class="mw-page-title-main">Modern mimarlık</span>

Modern mimarlık, 19. yüzyıl'ın Eklektisist mimarlığına karşı çıkan özgün yaratma yanlısı tüm mimari akımların genel adıdır. Eklektisizmin geçmişten biçim aktarmaları yapan tutumuna karşıt olarak, tüm modern akımlar mimari biçimlerin çağa ve güncel koşullara göre oluştuğu görüşü doğrultusunda çalışmışlardır. Kabaca, Art Nouveau'nun ortadan kalkışından, 1910'dan sonra, 1970'lere dek gelişen tüm akımlar modern mimarlık kapsamı içinde değerlendirilebiler. Bunlar tasarım anlayışları açısından birbirlerinden çok farklı kutuplarda yer alsalar da temelde tarihten yararlanmayı yadsıyışlarıyla ortaklaşırlar. 1970'lerden bu yana modern mimarlık Postmodernizm karşısında sürekli gerileyerek, yerini tarihselci bir akıma terk etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Frank Lloyd Wright</span> Amerikalı mimar (1867 – 1959)

Frank Lloyd Wright, Amerikalı mimar, yazar, eğitimci.

<span class="mw-page-title-main">Alvar Aalto</span> Fin mimar ve tasarımcı

Hugo Alvar Henrik Aalto, Fin mimar. 20. yüzyılın en önemli mimarları arasında yer alan Aalto mimarlık, mobilya, tekstil ve cam işleri alanlarında tasarımlar yaptı. Aalto'nun erken dönem kariyeri, 20. yüzyılın ilk yarısında Finlandiya'daki ekonomik gelişime ve sanayileşmeye rast gelmekte olup Ahlström-Gullichsen ailesi başta olmak üzere müşterilerinin pek çoğu sanayiciydi. 1920'lerden 70'lere kadar süren kariyeri boyunca yapıtları sırasıyla İskandinav Klasisizmi, 1930'larda daha rasyonel Uluslararası Üslup Modernizmi, 1940'larla beraber daha organik modernist anlayışının etkileriyle tasarlandı. Yine de kariyeri boyunca en belirgin özelliği Gesamtkunstwerk, bir bütün sanat olarak taşıdığı kaygıdır; öyle ki - ilk eşi Aino Aalto ile beraber – sadece binayı değil, onun iç yüzeylerinden mobilyalarına, lambalarına, cam işlerine kadar pek çok bileşeniyle müdahale etti. Kendisi tarafından tasarlanan Alvar Aalto Müzesi, onun memleketi olarak kabul edilen Jyväskylä'dadır.

Mekân veya yer, çeşitli yaklaşımlarca farklı ele alınmakla beraber geniş bir çerçeve ile 'insanı çevreden belli bir ölçüde ayıran ve içinde eylemlerini sürdürmesine elverişli olan boşluk' ve 'sınırları gözlemci(ler) tarafından algılanabilen uzay parçası' olarak tanımlanabilir.

<span class="mw-page-title-main">Ekspresyonist mimarlık</span>

Ekspresyonist veya dışavurumcu mimarlık, modern mimarlık akımlarından biridir. Almanya’da I. Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan Ekspresyonist mimarlık, 1930’a kadar varlığını sürdürmüştür. Çok kesin ve çizgileri belirlenmiş bir üsluba sahip değildir. Ekspresyonist mimarlık, genelde tarihten biçim aktarmaları yapmayı yadsımış olmasına rağmen ortaya çıkan bazı ürünlerde geçmişi yorumlama çabası görülmektedir. Yine de ekspresyonistlerin ana özelliği hiçbir biçimsel ön yargı taşımamaları ve daima yaratma sorunsalını ön plana çıkarmalarıdır.

Richard Meier, yapılarını rasyonel tarzda ve ağırlıklı olarak beyaz cepheler ile tasarlayan Amerikalı bir mimar.

<span class="mw-page-title-main">Dekonstrüktivizm</span> 1980lerin sonunda ortaya çıkan postmodern mimari akım

Dekonstrüktivizm ya da yapısal analiz, 1980'lerin sonlarında ortaya çıkan postmodern mimari akımı. Yapıyı oluşturan mimari unsurların bütünlüğünün parçalanması, yüzeylerle yapılan oyunlar, dış cephe gibi mimari unsurların dikaçılı olmayan köşelerle yamultulması ve kaydırılması gibi yöntemlere dayanır. Dekonstrüktivist tarza sahip binalar bakanlara belirsizlik ve kargaşa hissi verir.

Konstrüktivizm veya Konstrüktivist Mimari modern mimarinin bir formu olup daha çok Sovyetler Birliği'nde 1920'li yıllarda ve 1930'lu yılların başında yaygınlık kazanmış bir mimarlık akımıdır.

Mimarlık teorisi veya mimari teori mimarlık hakkında düşünmek, tartışmak ve en önemlisi yazmak eylemlerine verilen isimdir. Mimarlık teorisi dünyanın birçok yerinde mimarlık fakültelerinde öğretilmekte ve bazıları da belli mimarlar tarafından benimsenip uygulanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Kenneth Frampton</span> Britanyalı mimar, eleştirmen ve tarihçi

Kenneth Frampton (d. 1930, Woking, Birleşik Krallık Britanyalı bir mimar, eleştirmen ve tarihçidir. ABD’nin New York şehrinde yer alan Columbia Üniversitesi Mimarlık, Planlama ve Koruma Bölümümde dersler vermeye devam etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Mimarlık tarihi</span>

Mimarlık tarihi farklı uygarlıklar, ülkeler ve zamanlardaki mimarlık tarihininin gelişimini inceler.

Enformasyon Sanatı elektronik sanatı'ndan yeni gelişen bilgisayar bilimi, bilişim teknolojisi ve ayrıca klasik sanat dalları performans sanatı, görsel sanat, yeni medya sanatı, kavramsal sanat gibi alanları sentezleyen bir sanat dalıdır. Enformasyon Sanatı, genellikle büyük çapta bilgi işleyerek sanatsal içerik üreten bilgisayarlarla etkileşim halindedir.

<span class="mw-page-title-main">Gülru Necipoğlu</span> Türk sanat tarihçisi

Gülru Necipoğlu Kafadar, 3 Nisan 1956, İstanbul doğumlu bir sanat ve mimarlık tarihi profesörüdür. 1987 yılında ders vermeye başladığı Harvard Üniversitesi'nin Sanat ve Mimarlık Tarihi Bölümü'nde 1993'ten beri Ağa Han Profesörü ve Ağa Han İslam Mimarisi Programı'nın direktörüdür. Doktora derecesini 1986'da Harvard Üniversitesi'nde, lisans derecesini Wesleyan Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü'nde ve lise eğitimini İstanbul Robert Lisesi'nde tamamlamıştır. Osmanlı tarihçisi ve Harvard Üniversitesi Tarih Bölümü öğretim üyesi Cemal Kafadar'ın eşidir.

<span class="mw-page-title-main">Vincent Scully</span> İngiliz asıllı Amerikalı sanat tarihçisi ve profesör (1920-2017)

Vincent Joseph Scully Jr. ,İngiliz asıllı Amerikalı sanat tarihçisi ve profesördür. Yale Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nde tarih uzmanı olarak çalışmış ayrıca sanat tarihinde mimariyi konu alan kitaplar yazmıştır. Ara sıra ziyaretçileride cezbeden Yale'deki dersleri tüm bölümleri doldurur ve alkışlarla başladı.

<span class="mw-page-title-main">Frank Lloyd Wright'ın 20. Yüzyıl Mimarisi</span>

Frank Lloyd Wright'ın 20. Yüzyıl Mimarisi, ABD'de Amerikalı mimar Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanan sekiz binadan oluşan bir UNESCO Dünya Mirası alanıdır. Listedeki yapılar insanlık ve çevresi ile uyum içinde olan yapı tasarımları ile organik mimari felsefesini sergilemektedir. Wright'ın çalışmaları 20. yüzyılda mimarlığın gelişimi üzerinde uluslararası bir etkiye sahipti.

<span class="mw-page-title-main">Yüzyıl Ortası Modern</span>

Yüzyıl ortası modern kabaca 1945'ten 1969'a kadar popüler olan iç mekan, ürün, grafik tasarım, mimari ve kentsel gelişim alanlarında bir Amerikan tasarım hareketidir ve Amerika'nın 2. Dünya Savaşı sonrası dönemini kapsar. 1950'lerin ortalarında bir stil tanımlayıcı olarak kullanılan terim, 1983 yılında Cara Greenberg tarafından Mid-Century Modern: 1950'lerin Mobilyaları adlı kitabının başlığında yeniden onaylandı ve şu anda dünya çapında akademisyenler ve müzeler tarafından önemli bir tasarım hareketi olarak tanınmaktadır. Yüzyıl ortası modern tasarım estetiği, dönemin Modernizm hareketi ile uyumlu, stil ve yapı bakımından moderndir. Tipik olarak temiz, basit çizgiler, malzemelerin dürüst kullanımı ile karakterize edilir ve genellikle dekoratif süslemeler içermez.

<span class="mw-page-title-main">Mimarlık sosyolojisi</span>

Mimarlık sosyolojisi, yapılmış çevrenin sosyolojik çalışması ve modern toplumlarda mimarların rolü ve kapsamıdır. Mimarlık temel olarak estetik, mühendislik ve sosyal kavramlardan meydana gelir. Yapılmış çevre, insanların aktivitelerinden oluşan tasarlanmış alanlardır. Bu alanlar birbiriyle ilişkili ve birbirinden ayrılamaz bir bütündür. Birbirinden farklı birçok sosyal kurum bulunmaktadır. Bu sosyal kurumlar, bazen binayı kullanan insanların hem binada yaşayanların amacından hem de çeşitli yapı ve organize iletişim akışından tüm yönlerden faydalanmalarını sağlamak için işlevsel alanlara ihtiyaç duyar. Binaların bu sosyal kurumların ihtiyaçlarını, toplumsal gereksinimleri, karşılamak üzere tasarlanma biçiminin, mimaride sosyal yönlerin uyumu olduğu söylenebilir.

Jos Boys mimar, aktivist, eğitimci ve yazardır. Matrix Feminist Design Co-operative'in kurucu üyesi ve 1984 tarihli Making Space: Women and the Man-Made Environment adlı kitabın ortak yazarıdır. 2008'den beri engelli sanatçı Zoe Partington ile The DisOrdinary Architecture Project'in eş-yönetmenliğini yapmaktadır, engelliliği düşünmenin yeni ve farklı yollarını keşfetmek için engelli liderliğindeki bir platform yürütmektedir.

Ütopik mimari, ütopyacılıktan ilham alan mimaridir. Böyle bir mimariye örnek olarak Phalanstère, Arkoloji ve Bahçeşehir verilebilir. Kara gemileri, sürdürülebilir yaşam ve özerk konut ütopyasının hayata geçirilmesidir. Ayrıca kubbeli şehir kavramı da potansiyel bir ütopya işlevi görmektedir.