İçeriğe atla

Negatif partizanlık

Negatif partizanlık, bazı seçmenlerin siyasi görüşlerini öncelikli olarak sevmedikleri siyasi partilere karşı oluşturdukları eğilimi ifade eder.[1][2] Geleneksel partizanlık, kendi partisinin politika pozisyonlarını desteklemeyi içerirken, negatif partizanlık ise sevmedikleri bir partinin bu pozisyonlarına karşı çıkmayı ifade eder. Amerikan siyasetinde şiddetli kutuplaşmanın nedeni olduğu iddia edilmiştir.[3] Ayrıca, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi ülkelerde de incelenmiştir.[4] Uluslararası çalışmalar, negatif partizanlığın halkın demokrasiye olan memnuniyetini zayıflattığını ve demokratik istikrarı tehdit ettiğini göstermektedir.[5] Öte yandan, geleneksel partizanlar ülkenin demokrasisini destekleme eğilimindedir ve bu da demokratik istikrarı teşvik eder.[5][6]

Türkiye

Akademisyen İbrahim Uslu'ya göre: "Süleyman Demirel’in 'Boş tencerenin yıkamayacağı iktidar yoktur' özdeyişi aslında siyaset biliminin seçmen davranışlarını açıklayan en temel teorilerinden biri olan 'rasyonel tercih' kuramına göndermede bulunmaktadır. Bu teoriye göre ekonominin iyi olduğu dönemlerde seçmenler iktidarları ödüllendirmekte, ekonominin sıkıntıya girdiği zamanlarda ise hükümetleri cezalandırmaktadır. Dünyanın demokrasi ile yönetilen birçok ülkesinde ve çok sayıda seçimin verisi incelenerek yapılan araştırmalar, ekonomi ile seçmen davranışı arasındaki ilişkiyi net bir biçimde ortaya koymaktadır.

Dolayısıyla AK Parti ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın oy oranlarına inanmak istemeyen seçmenler, aslında ülkede ekonomi bu kadar kötü durumdayken ve seçmenlerin çok büyük çoğunluğu ekonomik sorunlardan şikayetçiyken, bu kadar çok seçmenin iktidara yeniden oy verecek olmasına şaşırıyor. Bunun nasıl olabileceğini anlamakta doğal olarak zorlanıyorlar."[7]

Araştırmacı Serpil İlgün'e göre Türkiye'de Erdoğan’ın bu stratejisi ve yarattığı seçmen tabanı partizan bir seçmen, lidere, ideolojiye, dini inançlara referansları çok kuvvetli ama bundan daha önemlisi negatif bir partizanlık sergiliyor. "Partide, yönetimde bir sorun olduğunu görüyorlar ama partizanlıklarını karşı tarafa negatif bakmak üzerinden kuruyorlar."[8]

Diğer ülkeler

Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki seçimler üzerine yapılan karşılaştırmalı bir çalışmada, Montreal Üniversitesi'nden araştırmacılar grup kimliği, siyasi ideoloji, olumlu parti kimliği, olumsuz parti kimliği ve oy tercihi arasındaki ilişkiyi incelediler.[4] Geleneksel sol-sağ siyasi spektrum altında, negatif partizanlık, pozitif parti kimliğinden bağımsız bir faktör değildir. Psikologlar John T. Cacioppo ve Gary Berntson, olumlu ve olumsuz tutumları tek bir ikili süreklilik üzerinde yerleştirirler. Ancak daha yeni araştırmalar, olumlu ve olumsuz kimliğin sadece zıtlıklar olmadığını bulmuştur.[9] Henri Tajfel'e göre, bir grup üyesi öncelikle pozitif bir kimlik duygusu kazanmalıdır ki ardından başka bir gruba karşı olumsuz duygulara sahip olabilsin. Ancak olumsuz duygular bir kez oluşturulduğunda, olumsuzluk önyargısı nedeniyle beyinde daha güçlü bir tepki oluşturabilir.[10][11]

Montréal araştırmacıları, grup kimliklerinin erken yaşlarda kazanıldığını ve ideolojiyle birleşerek olumlu parti kimliğini belirlediğini, ancak olumsuz parti kimliğini sadece Yeni Zelanda'da belirlediğini sonuçlandırdı. Parti kimliği ve eğitim bağımsız değişkenleriyle oy tercihi arasındaki ilişkiyi belirlemek için lojistik regresyon modeli kullanıldığında, her iki parti kimliğinin de oy tercihi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olduğu, eğitimin ise sadece Amerika Birleşik Devletleri'nde her iki parti için oy tercihinin önemli bir belirleyeni olduğu sonucuna ulaşıldı.[4]

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ Abramowitz, Alan I.; Webster, Steven W. (2018). "Negative Partisanship: Why Americans Dislike Parties But Behave Like Rabid Partisans: Negative Partisanship and Rabid Partisans". Political Psychology (İngilizce). Cilt 39. ss. 119-135. doi:10.1111/pops.12479Özgürce erişilebilir. 
  2. ^ Lelkes, Yphtach (2021). "What Do We Mean by Negative Partisanship?". The Forum (İngilizce). 19 (3). ss. 481-497. doi:10.1515/for-2021-2027. ISSN 1540-8884. 
  3. ^ Abramowitz, Alan; Webster, Steven (September–October 2017). "'Negative Partisanship' Explains Everything". POLITICO Magazine (İngilizce). 13 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2020. 
  4. ^ a b c Medeiros, Mike; Noël, Alain (June 2014). "The Forgotten Side of Partisanship: Negative Party Identification in Four Anglo-American Democracies". Comparative Political Studies (İngilizce). 47 (7). ss. 1022-1046. doi:10.1177/0010414013488560. hdl:1866/12238Özgürce erişilebilir. ISSN 0010-4140. 
  5. ^ a b Ridge, Hannah M. (12 Kasım 2020). "Enemy Mine: Negative Partisanship and Satisfaction with Democracy". Political Behavior (İngilizce). 44 (3). ss. 1271-1295. doi:10.1007/s11109-020-09658-7. ISSN 1573-6687. 
  6. ^ Aldrich, John H.; Bussing, Austin; Krishnamurthy, Arvind; Madan, Nicolas; Ice, Katelyn Mehling; Renberg, Kristen M.; Ridge, Hannah M. (2020), "Does a partisan public increase democratic stability?", Research Handbook on Political Partisanship, Edward Elgar Publishing, ss. 256-265, doi:10.4337/9781788111997.00027, ISBN 978-1-78811-199-7, erişim tarihi: 12 Şubat 2021 
  7. ^ Duvar, Gazete (8 Şubat 2022). "Erdoğan'a niye oy veriyorlar?". www.gazeteduvar.com.tr/erdogana-niye-oy-veriyorlar-makale-1575684. 1 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2023. 
  8. ^ "Yöneylem Direktörü Derya Kömürcü: Erdoğan bütün stratejisini ikinci tur üzerine kuruyor". 15 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  9. ^ Cacioppo, J. T.; Berntson, G. G. (1994). "Relationship between attitudes and evaluative space: A critical review, with emphasis on the separability of positive and negative substrates". Psychological Bulletin. 115 (3). ss. 401-423. doi:10.1037/0033-2909.115.3.401. 
  10. ^ Tajfel, H. (1974). "Social identity and intergroup behaviour". Social Science Information. 13 (2). ss. 65-93. doi:10.1177/053901847401300204. 
  11. ^ Ito, T. A.; Larsen, J. T.; Smith, N. K.; Cacioppo, J. T. (1998). "Negative information weighs more heavily on the brain: The negativity bias in evaluative categorizations". Journal of Personality and Social Psychology. 75 (4). ss. 887-900. doi:10.1037/0022-3514.75.4.887. PMID 9825526. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Adalet ve Kalkınma Partisi</span> Türkiyede bir siyasi parti

Adalet ve Kalkınma Partisi, 14 Ağustos 2001 tarihinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "AK PARTİ" şeklindedir. Simgesi ampuldür. TBMM'de 265 milletvekili ile temsil edilmektedir. Genel başkanı Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dır.

Seçim, bir nüfusun kamu görevini yerine getirmesi için birey veya birden fazla birey seçtiği resmi bir grup karar alma sürecidir. Toplu bir iradenin birden fazla aday arasında tercihte bulunması. Tayin etme, atama işleminin zıddı. Milletvekili, herhangi bir meclis veya encümen üyelerinin, dernek yöneticilerinin vs. seçimi. Demokratik ülkelerde çeşitli seçim sistemleri, değişik usullerle uygulanmaktadır. Seçim, yasama, yürütme ve yargı organlarının üyelerinin seçiminde de kullanılır.

<span class="mw-page-title-main">Siyasi parti</span> politik hayatın en önemli ögesi olan ve belli bir siyasi görüşü temsil eden siyasal örgüt

Siyasi parti, belirli bir ülkenin seçimlerinde yarışacak adayları koordine eden bir örgütlenmedir. Bir parti üyelerinin genellikle politika konusunda benzer fikirlere sahip olması yaygındır ve partiler belirli ideolojik veya politika hedeflerini destekleyebilir.

Muhafazakârlık veya tutuculuk, geleneksel toplumsal etmenlerin korunmasını destekleyen politik ve toplumsal felsefedir. Daha belirgin bir anlamda ilgili toplumun içinde bulunduğu çağın gereklerini göz ardı etmeksizin, geçmişten gelen tarihsel, kültürel ve uygar birikimlerini kaybetmeden, kısaca öz dinamiklerinin değişmesine karşı direnç gösteren, toplumsal-kültürel değerlerin korunmasını savunan politik bir görüştür.

<span class="mw-page-title-main">2002 Türkiye genel seçimleri</span> TBMM 22. dönem milletvekillerini belirleyen seçim

2002 Türkiye genel seçimleri, 3 Kasım 2002 günü Türkiye genelinde yapılan erken genel seçimdir. Bu genel seçim ile Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. dönem milletvekilleri seçilmiştir. Yüzde 10 ülke barajlı d'Hondt sistemi uygulanan seçimde, yalnızca Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi bu barajı aşarak meclise milletvekili sokmayı başarmışlardır. Oyların yüzde 34,3'ünü alarak kazandığı 363 milletvekilliği ile tek başına iktidar olan AK Parti, TBMM'nin üyelik sayısının yaklaşık yüzde 66'sını alarak liste usulü çoğunluk sisteminin uygulandığı 1950'li yıllardan sonra TBMM'deki en büyük temsil gücünü elde eden siyasi parti oldu.

<span class="mw-page-title-main">Liberal demokrasi</span> Siyasi ideoloji ve hükûmet biçimi

Liberal demokrasi veya Batı demokrasisi, temsilci demokratik bir hükûmet biçimi altında işleyen liberal siyasi bir ideolojinin birleşimidir. Birden fazla ayrı siyasi partinin katıldığı seçimler, hükûmetin farklı kollarına güçler ayrılığı, günlük yaşamda açık bir toplumun bir parçası olarak hukukun üstünlüğü, özel mülkiyetle piyasa ekonomisi, insan haklarının, medeni hakların, medeni özgürlüklerin ve siyasi özgürlüklerin eşit şekilde korunması gibi özelliklere sahiptir. Uygulamada sistemini tanımlamak için liberal demokrasiler genellikle hükûmetin yetkilerini belirleyen ve toplumsal sözleşmeyi güvence altına alan bir anayasaya başvururlar, bu anayasa ya kodifiye edilmiş ya da kodifiye edilmemiş olabilir. 20. yüzyılın ikinci yarısında genişleme döneminden sonra liberal demokrasi, dünyadaki yaygın bir siyasi sistem haline geldi.

Muhalefet, bir veya daha fazla siyasi parti veya diğer örgütlü gruplardan oluşur ve bir şehir, bölge, devlet, ülke veya diğer siyasi birimde siyasi kontrolü elinde tutan hükûmete, partiye veya gruba, öncelikle ideolojik olarak karşı çıkar. Karşıtlık derecesi siyasi koşullara göre değişir. Örneğin, otoriter ve demokratik sistemlerde, karşıtlık sırasıyla baskılanabilir veya istenen bir durum olabilir. Bir muhalefetin üyeleri genellikle diğer partilere karşı antagonistik roller üstlenir.

Seçim barajı veya seçim eşiği, bir adayın veya siyasi partinin, temsil veya yasama organında ek koltuklara sahip olabilmesi için gereken tüm oy sayısının minimum payını ifade eder. Bu sınırlama, farklı şekillerde işleyebilir, örneğin parti listesi orantılı temsil sistemlerinde seçim barajı, bir partinin yasama organında koltuk alabilmesi için belirli bir minimum oy yüzdesi, ulusal olarak veya belirli bir seçim bölgesinde alması gerektiğini belirtir. Tek tercihli oylama sistemlerinde seçim barajına kota denir ve sadece birinci tercih oyları kullanılarak veya daha düşük tercihlere dayalı olarak diğer adaylardan aktarılan oyların bir kombinasyonuyla. Karma üye orantılı nispi temsil sistemlerinde seçim barajı, yasama organında üstünlük koltuklarına kimlerin uygun olduğunu belirler.

<span class="mw-page-title-main">Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri</span> TBMM 25. dönem milletvekillerini belirleyen seçim

Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri, 7 Haziran 2015 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi 25. Dönemi'nin 550 yeni üyesini belirlemek için yapılan genel seçimlerdir. Seçim, Türkiye Cumhuriyeti siyasi tarihi'nin 24. genel seçimleridir.

<span class="mw-page-title-main">Recep Tayyip Erdoğan'ın seçimler tarihi</span> Recep Tayyip Erdoğanın aday olduğu seçimlerin listesi

Siyasi kariyerine 1975 yılında Millî Selamet Partisi Beyoğlu Gençlik Kolu Başkanlığına seçilerek başlayan Recep Tayyip Erdoğan, ertesi yıl seçildiği İstanbul İl Gençlik Kolları başkanlığı görevini, Millî Selamet Partisi'nin 12 Eylül Darbesi sonrasında kapatılmasına dek görevini sürdürdü. 1983'te kurulan Refah Partisi ile siyasete döndü ve 1984 yılında partinin Beyoğlu ilçe başkanı oldu. Ertesi yıl düzenlenen genel kongrede Merkez Karar ve Yürütme Kurulu üyesi seçilirken aynı yıl partinin İstanbul il başkanlığına getirildi.

Sosyal kimlik kuramı, grup olgusunun analizinde iç grup dinamikleri, gruplar arası ilişkiler ve kolektif benliğe yönelik açıklamalar getiren bir sosyal psikoloji kuramıdır. Sosyal psikologlar Henri Tajfel ve John Turner tarafından geliştirilmiştir. Kişisel bilişsel süreçleri, kişiler arası etkileşimleri ve sosyolojik süreçleri bir arada ele alarak sosyal kimlik kavramının farklı analiz düzeylerinden incelenmesini mümkün kılmaktadır.

Siyasi yelpaze, siyasi pozisyon veya politik spektrum, farklı siyasi pozisyonları birbirine göre tanımlamak ve sınıflandırmak amacıyla kullanılan bir sistemdir. Bu pozisyonlar, bağımsız siyasi boyutları temsil eden bir veya daha fazla geometrik eksende yer alır. "Siyasi pusula" ve "siyasi harita" ifadeleri, özellikle popüler iki boyutlu modellerine atıfta bulunmak üzere, siyasi yelpazeyi ifade etmek için kullanılan terimlerdir.

Oy verme davranışı bir tür seçim davranışıdır. Seçmenlerin davranışlarını anlamak, kararların nasıl ve neden alındığını ya siyaset bilimcileri için merkezi bir endişe kaynağı olan kamu karar vericileri, ya da seçmenler tarafından açıklayabilir. Oylama davranışını yorumlamak için hem siyaset bilimi hem de psikoloji uzmanlığı gerekliydi ve bu nedenle seçim psikolojisi de dahil olmak üzere siyasal psikoloji alanı ortaya çıktı. Siyasal psikoloji araştırmacıları, duygusal etkinin seçmenlerin daha bilinçli oylama seçimleri yapmalarına yardımcı olabileceği yolları araştırırken, etkileyen bazı öneriler, seçmenlerin genel olarak düşük düzeyde politik dikkat ve sofistike düzeylere rağmen bilinçli siyasi seçimler yaptıklarını açıklayabilir. Buna karşılık, Bruter ve Harrison seçim psikolojisinin kişilik, hafıza, duygular ve diğer psikolojik faktörlerin vatandaşların seçim deneyimini ve davranışlarını etkileme biçimlerini kapsadığını ileri sürmektedir.

<span class="mw-page-title-main">İç grup ve dış grup</span>

Sosyoloji ve sosyal psikolojide, iç gruplar, bir kişinin kendisini psikolojik olarak özdeşleştirdiği toplumsal gruplardır. Dış gruplar ise tersine, bireyin kendini özdeşleştirmediği toplumsal gruplardır. İnsanlar; akran grupları, aileler, spor takımları, siyasi partiler, cinsiyetler, dinler veya milletlerle kendini özdeşleştirebilir. Toplumsal gruplarla ve kategorilerle psikolojik olarak özdeşleşme ile çeşitli olgular arasında ilişkiler bulgulanmıştır.

Siyasal kayıtsızlık, siyasete karşı ilgisizlik durumudur.

<span class="mw-page-title-main">1990 Suriye parlamento seçimleri</span>

Suriye'de 22 ve 23 Mayıs 1990'da parlamento seçimleri yapıldı. Ulusal İlerici Cephe dışında hiçbir siyasi partiye izin verilmedi, ancak bu grubun dışındaki adaylar bağımsız olarak yarışabilirdi. Yaklaşık 9.000 aday bağımsız olarak yarıştı. Üyeler, ortalama bölge büyüklüğü 16.6 olan on beş bölgede birden fazla devredilemeyen oy kullanılarak seçildi. Sonuç, 250 sandalyenin 134'ünü kazanan Baas Partisi için bir zaferdi. Seçmen katılımı yüzde 49,6 oldu.

Sorumluluk veya hesap verebilirlik, etik ve yönetim açısından cevap verebilirlik, suçlanabilirlik, sorumluluk ve hesap verme beklentisidir.

Düşük bilgi sahibi seçmenler, genellikle konularda yetersiz bilgiye sahip olan insanlardır. Bu ifade genellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanılır ve 1990'ların ortasından bu yana popüler hale gelmiştir.

Siyasi kutuplaşma, siyasi tutumun veya tavrın merkezden uzaklaşarak ideolojik aşırılıklara doğru ayrışmasıdır.

<span class="mw-page-title-main">Bölünme (politika)</span>

Siyaset bilimi ve sosyolojide bölünme, bir toplumdaki vatandaşları farklı siyasi çıkarlara sahip kesimlere ayıran ve bu kesimler arasında siyasi çatışmaya neden olan tarihsel olarak belirlenmiş sosyal veya kültürel bir çizgidir. Sosyal veya kültürel bölünmeler bu şekilde siyasallaştıklarında siyasi bölünmeler haline gelirler. Bölünme teorisi, siyasi bölünmelerin ağırlıklı olarak bir ülkenin parti sistemini ve vatandaşların bireysel oy verme davranışlarını belirlediğini ve onları oy bloklarına böldüğünü savunur. Bu bloklar, benzer sosyo-ekonomik özelliklerle ayırt edilir, oy verir ve dünyayı benzer şekilde görür. Bireysel oy verme davranışları yerine toplu ve yapısal örüntülere odaklanması bakımından oy verme davranışına ilişkin diğer yaygın siyasi teorilerden ayrılmaktadır.