İçeriğe atla

Nana (tablo)

Nana
[[Dosya:Edouard Manet 037.jpgalt=]]
Sanatçı Édouard Manet
Yıl 1877
Tür Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar 154 cm × 115 cm (61 in × 45 in)
Konum Kunsthalle Hamburg, Hamburg

Nana,[1] Fransız ressam Édouard Manet tarafından çizilmiş tablo. Giyinme odasındaki yarı giyinik bir kadının ayna önünde makyaj yaparken betimlendiği tablonun modeli aktris Henriette Hauser'dir. 1877'de tuval üzerine yağlı boya ile çizilen tablo, Kunsthalle Hamburg'da sergilenmektedir.

İçerik

Tuvalin ortasında Nana dikilmektedir. İzleyiciye sol tarafını dönmüş olan kadın bir ayna önünde yüzünü pudralamaktadır. Kadının yüzü izleyiciye dönüktür ve gözleri doğrudan izleyiciye yönelmiştir. Kadının arkasında, tuvalin sağ kenarında yarısı görülen fraklı ve şapkalı bir adam figürü bulunur. Adam, Nana'nın zamanı umursamazca oyalanmasında rahatsız gibidir. Resimdeki adamın Nana'nın koruyucusu mu yoksa paralı bir müşterisi mi olduğu belirsizdir ancak genel kanı ikincisi yönündedir.[2] Nana'nın üzerinde, göğsünü ve kalçalarını sıkan bir korse, bir gelinin gerdek gecesini hatırlatacak beyazlıkta bir iç eteklik, mavi ipekli çoraplar ile bileklerini ince gösteren ve bacaklarını öne çıkaran yüksek topuklu ayakkabılar vardır.

Odada, fraklı adamın oturup beklemekte olduğu bir kanepe, bunun üzerinde iki yastık, sönmüş iki mum bulunur. Mavi duvar kağıdının üzerinde su birikintisi ve tüylerini karıştıran bir ibis vardır. Sol tarafta, üzerine beyaz ve mavi elbiselerin bırakıldığı bir sandalye durmaktadır. Ardında, kanepe ile benzer ahşap bölümlere sahip bir masa, bunun üzerinde de bir çiçek saksısı vardır.

Tepkiler

Manet'nin 14 yıl önce Olympia için aldığı tepkilerin ardından Nana, yeni bir skandal yarattı. Manet, Paris Salonu'na kabul edilmeyen Nana'yı Boulevard des Capucines'deki bir evin vitrininde sergiledi. Tablo burada, özellikle yüksek betimleme gücü sebebiyle çok rağbet gördü, ancak içeriği her zaman bir tabu olarak değerlendirildi.

Tintamarre isimli dergide Manet'nin, Emile Zola'nın Nana isimli romanından etkilenerek bu tabloyu çizdiği ileri sürüldü.[3] Ancak bu tam anlamıyla doğru değildi çünkü romanın ilk baskısı, tablonun Boulevard des Capucines'deki vitrinde sergilenip sansasyon yaratmasından iki sene sonra yapılmıştı. Yine de Zola, tablonun yapıldığı yıl yayınlanan Meyhane (L'Assommoir) adlı romanında Nana karakterine bir bölüm ayırmıştı ve Manet'nin tablosundaki Nana ile Zola'nın yarattığı edebi karakterin aynı isme sahip olması tamamen rastlantı değildi.[4]

Benzer tablolar

Aynanın Önünde, 1876

Nana'dan hemen önce Manet, Aynanın Önünde isimli bir tablo çizdi. Bu tabloda Nana'ya benzeyen bir kadın, yine odasında aynanın önünde betimlenmişti. Resimde, Nana'dakine benzer korseli, sarışın saçlı, yuvarlak omuzlu, tülden iç eteklik giymiş bir kadın vardı.

Nana'nın aksine bu resimde kaba ve taslak görünümlü fırça darbeleri vardır. Ancak bunun sebebi ressamın aceleyle baştan savma çalışması değildir. Bu tarz özellikle seçilmişti çünkü resim böylece, yarı giyinik bir kokotu konu edinmenin yanı sıra kuvvetli fırça darbeleri yoluyla resmedilen şeylerin keskin bir açıklıkla betimlenmiş olmasıyla, salon sanatı denilen türün kesinliğinin ötesine geçiyordu.[5]

Kaynakça

Kaynak notları

  1. ^ Bazin, Germain. Edouard Manet. Baskan Yayınları, 1980. Sayfa 55
  2. ^ Gilles Néret, Manet, sayfa 76
  3. ^ Hajo Düchting: Manet, Pariser Leben, sayfa 54
  4. ^ Pierre Courthion: Manet, sayfa 102
  5. ^ Hajo Düchting: Manet, Pariser Leben, sayfa 60

İlgili Araştırma Makaleleri

Édouard Manet, Fransız ressam. 19. yüzyılda modern hayatı konu alan resimler yapmaya başlamış ilk ressamlardandır. Manet, gerçekçilik akımından izlenimciliğe geçişte önemli bir rol oynadı. İlk dönem başyapıtlarından Kırda Öğle Yemeği ve Olympia, kendisinden genç ressamlara esin kaynağı oldu. Daha sonraki yıllarda ise o ressamlar izlenimciliğin en önemli isimleri oldular. Günümüzde, bu iki resim, modern sanatın başlangıcı kabul edilir.

<i>Olympia</i> (tablo) Fransız ressam Édouard Manetnin tablosu

Olympia, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1863 yılında tamamladığı tablosudur. Gerçekçilik akımının bir örneği olan eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesinde sergilenmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Berthe Morisot</span> Fransız ressam (1841 – 1895)

Berthe Marie Pauline Morisot, bir Fransız ressamı ve Paris'te İzlenimcilik (Empresyonizm) akımıyla tanınan ressam çevresinin üyesiydi.

<i>IV. Carlos ve Ailesi</i>

IV. Carlos ve Ailesi İspanyol ressam Francisco Goya tarafından 1800-1801 yılları arasında yapılan yağlı boya tablo. Goya, bu tablo için kendine Velázquez'in Nedimeler'ini model kabul etti ve kraliyet ailesini doğal ve makul bir düzene yerleştirdi.

<i>Horas Kardeşlerin Yemini</i>

Horas Kardeşlerin Yemini ya da Horatiusların Yemini, Jacques-Louis David'in 1784 yılında tamamladığı tablosudur. 330 × 425 cm boyutlarındaki tablo tuval üzerine yağlı boya ile çizilmiştir ve halen Paris'teki Louvre Müzesi'nde sergilenmektedir.

<i>Çıplak Maya</i> İspanyol ressam Francisco de Goyanın 1790 ile 1800 yılları arasında tamamladığı tahmin edilen tablosu

Çıplak Maya ya da Çıplak Maja, İspanyol ressam Francisco de Goya'nın 1790 ile 1800 yılları arasında tamamladığı tahmin edilen tablosudur. Eser şu anda Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmektedir. Ressam bu tabloyu, İspanyol engizisyonunun çıplak kadın resimlerinin yapılmasını yasakladığı bir dönemde, İspanya başbakanı Manuel de Godoy'un isteği üzerine yaptı. Resim, Godoy'un koleksiyonuna 12 Kasım 1800 tarihinde katıldı.

<i>Urbino Venüsü</i> Tiziano tablosu

Urbino Venüsü, İtalyan ressam Tiziano'ın 1538 yılında çizdiği yağlı boya tablodur. Tabloda, Venüs olduğu düşünülen çıplak bir genç kadın, Rönesans dönemine ait bir sarayın gösterişli ortamında, bir kanepe ya da yatak üzerinde uzanmış olarak betimlenmiştir. Tablo, Floransa'daki Uffizi Galerisi'nde sergilenmektedir.

<i>Balkon</i> (tablo)

Balkon, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1868 - 1869 yıllarında yaptığı yağlı boya tablosu. Eser, şu anda Paris'teki Musée d'Orsay'da sergilenmektedir. Ressam, tabloyu ilk olarak 1869'daki Paris Salonu'nda sergilendi. Balkon o sene Salon'da sergilenen iki Manet tablosundan biriydi. Manet'nin sergilenmek üzere seçilen diğer resmi Atölyede Öğle Yemeği olmuştu. Tablonun sol tarafında oturarak poz vermiş olan model, ressam Berthe Morisot idi. Morisot daha sonraki yıllarda Manet'nin erkek kardeşi ile evlenerek aileye girdi.

<i>Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde</i>

Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde ya da Miss V. İspanyol Kıyafetleri İçinde, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1862 yılında tamamladığı tablosu. Eser, 1863 yılında açılan Reddedilenler Salonu'nda ressamın diğer iki eseri Kırda Öğle Yemeği ve Majo Kıyafetleri İçindeki Genç Adam ile birlikte sergilendi. Tablodaki model, Manet'nin uzun yıllar boyunca favori ressam modeli olan Victorine Meurent'dir.

<i>Fırtına</i> (tablo)

Fırtına, İtalyan ressam Giorgione'nin 1506 - 1508 tarihleri arasında yaptığı Rönesans tablosu. Venedikli bir soylu olan Gabriele Vendramin tarafından sipariş edilen eser, şu anda Venedik'teki Gallerie dell'Accademia'da sergilenmektedir. Tablo, ressamın ilk resmi olarak bilinir.

<i>Folies-Bergèrede Bir Bar</i>

Folies-Bergère'de Bir Bar, 1882 yılında Fransız ressam Édouard Manet tarafından yapılan ve aynı sene Paris Salonu'nda sergilenen tablo. Eserde, Paris'te yer alan Folies Bergère isimli gece kulübünden bir sahne betimlenmiştir. Folies-Bergère'de Bir Bar'ı Manet, ölümünden bir sene evvel, hastalığının ileri safhasındayken yaptı. Londra'daki Courtauld Galerisi'nde sergilenen tablo, ressamın son büyük başyapıtı kabul edilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Suzanne Manet</span> Fransız piyanist (1829-1906)

Suzanne Manet ya da Suzanne Leenhoff, Fransız ressam Édouard Manet'nin eşi ve modeli.

<i>Peri Kızının Şaşkınlığı</i> Édouard Manetnin 1859 -1861 yıllarında yaptığı yağlı boya tablosu

Peri Kızının Şaşkınlığı, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1859 -1861 yıllarında yaptığı yağlı boya tablosu. Tablo, şu anda Buenos Aires'teki Arjantin Ulusal Galerisi'nde sergilenmektedir. Bu tabloda Manet, Danyal'ın İncili'nde anlatılan Suzanna karakterinin klasik pozunda oturmuş bir çıplağı betimlemiştir. Tablodaki model, daha sonraki yıllarda ressamın karısı olacak Suzanne Leenhoff'tur.

<i>Kırda Öğle Yemeği</i> (Monet)

Kırda Öğle Yemeği, Fransız ressam Claude Monet'nin 1865'te yapmaya başladığı ve 1866 yılında tamamladığı yağlı boya tablosu. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

<i>Tuileriesde Müzik</i> Édouard Manet tarafından 1862 yılında yapılmış tuval üzerine yağlı boya tablo

Tuileries'de Müzik, Fransız ressam Édouard Manet tarafından 1862 yılında yapılmış tuval üzerine yağlı boya tablo. Eser şu anda Londra Ulusal Galerisi'nde sergilenmektedir.

<i>Kırda Öğle Yemeği</i> Fransız ressam Édouard Manetnin tablosu

Kırda Öğle Yemeği ya da Kırda Piknik Fransız ressam Édouard Manet'nin 1862 - 1863 yılları arasında tamamladığı tablosudur. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

<i>Atölyede Öğle Yemeği</i>

Atölyede Öğle Yemeği, Fransız ressam Édouard Manet tarafından 1868 yılında yapılmış tuval üzerine yağlı boya tablo. Eser şu anda Münih'teki Neue Pinakothek'te sergilenmektedir.

<i>Saint-Lazare Garı</i> Édouard Manet tarafından 1873 yılında yapılan tablo

Saint-Lazare Garı ya da kısaca Demiryolu, Édouard Manet tarafından 1873 yılında yapılan tablo. Eserde, on dokuzuncu yüzyıl Paris şehir manzarasından bir kesit betimlenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Frédéric Bazille</span> Fransız ressam (1841 – 1870)

Jean Frédéric Bazille, Fransız izlenimci ressam. Eserleri genelde, ön planda figürlerin bulunduğu en plein air çizilmiş peyzajlardır.

<span class="mw-page-title-main">Nabiler</span>

Nabiler, 1888 ile 1900 yılları arasında etkin olmuş, izlenimcilik ve akademik sanattan soyut sanat, sembolizm ve diğer erken dönem modernist hareketlere geçişte önemli bir rol oynamış genç Fransız sanatçılardan oluşan grup. Grubun üyeleri arasında Pierre Bonnard, Maurice Denis, Paul Ranson, Édouard Vuillard, Ker-Xavier Roussel, Félix Vallotton ve Paul Sérusier vardı. Bu sanatçıların pek çoğu 1880'lerin ikinci yarısında Paris'teki Académie Julian'de öğrenciydi. Gruptaki ressamlar Paul Gauguin ve Paul Cézanne'ın eserlerini beğeniyor, resim sanatını yenileme isteğini paylaşıyordu, ancak bireysel tarzları birbirinden oldukça farklıydı. Onlara göre bir sanat eseri doğanın betimlemesi değil, metaforların ve sembollerin sanatçı tarafından oluşturulmuş bir sentezi olmalıydı. 1900'de son sergisini düzenleyen grup üyeleri, bu tarihten sonra kariyerlerine bireysel olarak devam etti.