İçeriğe atla

NGC 6326

Koordinat:Sky map 17sa 20d 46,3s; -51º 45' 16″
NGC 6326
Salma bulutsusu
Gezegenimsi bulutsu
HST tarafından elde edilen NGC 6326 fotoğrafı.
Gözlem verisi (Dönem J2000)
TakımyıldızSunak[1]
Sağ açıklık (α)17sa 20d 46,3s[2]
Dik açıklık (δ)-51° 45′ 16″[2]
Görünür büyüklük (V)11,53[3]
Görünür büyüklük (B)12,2[1]
Görünür boyutlar (V)0,32[1]
İyonize kaynağı
AdıHD 156531[3]
Özellikler
Kırmızıya kayma (z)0,000036[3]
Dikey hız ()10,7 km/sn[3]
Uzaklık11.000[4] ly (3.400 pc)
Keşif
James Dunlop (26 Ağustos 1826)
Katalog belirtmeleri
NGC 6326 • PK 338-8.1 • PN G338.1-08.3 • ESO 228-PN1 • GC 4284 • h 3675 • AM 1716-514, CS=13.5
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
Ayrıca bakınız: Bulutsu listeleri

NGC 6326, Sunak takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 11.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan karmaşık ve düzensiz yapılı bir gezegenimsi bulutsudur.[4] İskoç astronom James Dunlop tarafından 26 Ağustos 1826 tarihinde keşfedildi.[5]

Son bilimsel araştırmaya göre merkezi yıldız aslında 0,372 günlük bir yörünge periyoduna sahip yakın bir ikili sistemdir. İkili yıldızın doğası önce spektroskopik olarak ortaya kondu ve daha sonra fotometrik ölçümlerle yörünge periyodu belirlendi.[6] NGC 6326, ömrünün sonuna yaklaşan merkezi ikili yıldızdan atılan malzemenin bir sonucudur. Çekirdekten gelen yoğun radyasyon bulutsudaki gazı uyarır ve uyarılan gazın parlamasına neden olur.

Kaynakça

  1. ^ a b c "Revised NGC Data for NGC 6326". SEDS. 4 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 
  2. ^ a b "NED results for object NGC 6326". NASA/IPAC EXTRAGALACTIC DATABASE. 22 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 
  3. ^ a b c d "NGC 6326 -- Planetary Nebula". SIMBAD. 29 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 
  4. ^ a b "Object: NGC 6626 - Planetary Nebula in Ara". Waid-observatory. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 
  5. ^ Seligman, Courtney. "NGC 6326 (= P-K 338-08.1 = "PGC 3517782")". 25 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 
  6. ^ Miszalski, B.; Jones, D.; Rodríguez-Gil, P.; Boffin, H. M. J.; Corradi, R. L. M.; Santander-García, M. (Temmuz 2011). "Discovery of close binary central stars in the planetary nebulae NGC 6326 and NGC 6778". Astronomy & Astrophysics. Cilt 531. s. 5. arXiv:1105.5731 $2. Bibcode:2011A&A...531A.158M. doi:10.1051/0004-6361/201117084. 12 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Gezegenimsi bulutsu</span>

Gezegenimsi bulutsu veya gezegenimsi nebula, yaşamının son evresinde bulunan bir kırmızı devin yaydığı parlak bir iyonize gazdan oluşan salma bulutsusu türüdür.

<span class="mw-page-title-main">Ülker (yıldız kümesi)</span> yıldız kümesi

Ülker veya Süreyya, Boğa takımyıldızının kuzeybatısında orta yaşlı, sıcak B-tipi yıldızlardan oluşan bir açık yıldız kümesi asterizmidir. Yaklaşık 444 ışık yılı uzaklığıyla Dünya'ya en yakın yıldız kümelerinden biridir. Ayrıca, Dünya'ya en yakın Messier nesnesidir ve gece gökyüzünde çıplak gözle görülebilen en belirgin yıldız kümesidir. Aynı zamanda NGC 1432 yansıma bulutsusu ve bir HII bölgesine de ev sahipliği yaptığı gözlemlenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 40</span>

NGC 40, William Herschel tarafından 25 Kasım 1788 tarihinde keşfedilmiş bir gezegenimsi bulutsudur. Ölmekte olan bir yıldızın etrafındaki sıcak gazdan oluşur. Bilim adamlarına göre tahminen 30.000 yıl sonra NGC 40 yok olup geriye Dünya büyüklüğünde bir beyaz cüce yıldız bırakacaktır. Amatör astronomlar arasında Papyon bulutsu olarak da bilinir.

<span class="mw-page-title-main">Kedi Gözü bulutsusu</span> Ejderha takımyıldızı yönünde bulunan gezegenimsi bulutsu

Kedi Gözü bulutsusu, Ejderha takımyıldızı yönünde bulunan bir gezegenimsi bulutsu. Yapısal açıdan, bilinen en karmaşık bulutsulardandır; Hubble Uzay teleskobu ile düğümler, püskürtmeler ve yaysal yapılar gözlemlenmiştir. Merkezinde, 1000 yıl önce dış zarfını kaybederek bulutsuyu üretmiş olan parlak ve sıcak bir yıldız vardır.

<span class="mw-page-title-main">Halka bulutsusu</span>

Ünlenen adıyla "Halka Bulutsusu" Çalgı takımyıldızının kuzeyinde bulunan ve kataloglarda Messier 57, M57 veya NGC 6720 olarak yer alan gezegenimsi bulutsudur.

<span class="mw-page-title-main">Helis Bulutsusu</span>

Helis Bulutsusu, Kova takımyıldızı yönünde bulunan oldukça büyük bir gezegenimsi bulutsu. Karl Ludwig Harding tarafından muhtemelen 1824'ten önce keşfedilmiştir. Bu bulutsu, parlak gezegenimsi bulutsular içinde Dünya'ya en yakın olanıdır. Uzaklığı yaklaşık olarak 215 parsek yani 700 ışık yılıdır. Görünüşte Halka bulutsusu'na, boyutu, yaşı ve fiziksel özellikleri nedeniyle de Halter bulutsusu'na benzemektedir. Helis, 2003'ten bu yana internette sıklıkla "Tanrı'nın gözü" olarak anılır. Ünlü TV dizisi Battlestar Galactica'nın 15 Aralık 2006 tarihinde yayınlanan The Eye of Jupiter bölümünde Helis bulutsusuna muhtemelen bir gönderme vardır.

<span class="mw-page-title-main">Rozet Bulutsusu</span>

Rozet Bulutsusu Samanyolu bölgesinde Tekboynuz takımyıldızı içindeki dev moleküler bulutun bir ucunun kenarında yer alan, büyük ve yuvarlak bir H II bölgesi. Açık yıldız kümesi NGC 2244, bulutsu ile yakından ilgilidir, kümenin yıldızları bulutsunun maddesinden oluşmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Tilki Kürkü Bulutsusu</span>

Tilki Kürkü Bulutsusu, Tekboynuz takımyıldızında Orion'un sağ kolunun yakınında bulunan ve NGC 2264 bölgesi'nin bir parçası olan bulutsudur. Sharpless kataloğunda 273 numaralı nesnedir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 1435</span>

Merope Bulutsusu Ülker yıldız kümesi içinde, Merope yıldızını çevreleyen süpernova kalıntısı olduğu düşünülen dağılmış yansıma bulutsusu. 19 Ekim 1859 yılında Alman gök bilimci Wilhelm Tempel tarafından keşfedilmiştir. John Herschel, Gökbilim Kataloğunda, dolunay büyüklüğünde çok zayıf bir bulutsu olarak nitelendirdi.

<span class="mw-page-title-main">NGC 6302</span>

NGC 6302, Akrep takımyıldızı'nda yaklaşık olarak 4.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan çiftkutuplu bir gezegenimsi bulutsudur. Bu, gözlenmiş en ilginç ve karmaşık gezegenimsi bulutsulardan birisidir. NGC 6302 orta yıldızlı bir galaksinin en sıcak cismidir, tayf bilgileri merkezindeki yıldızın yüzey sıcaklığını 200.000 °K olarak göstermektedir ki bu da bulutsuyu oluşturan yıldızın çok büyük bir yıldız olduğunu gösterir.

<span class="mw-page-title-main">Küçük Halter Bulutsusu</span>

Küçük Halter Bulutsusu, Kahraman takımyıldızında tahminen 1.700 ila 15.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gezegenimsi bulutsudur. Pierre Méchain tarafından 5 Eylül 1780 tarihinde keşfedildi. Messier Kataloğu'ndaki yalnızca dört gezegenimsi bulutsudan biri olan Messier 76, en soluk Messier cisimlerinden birisidir.

<span class="mw-page-title-main">Mz 3</span>

Mz 3 , Cetvel takımyıldızı yönünde bulunan genç çiftkutuplu bir gezegenimsi bulutsu. Mz 3, 1922 yılında Donald Howard Menzel tarafından keşfedilmiştir. Menzel 1922

<span class="mw-page-title-main">Tarantula Bulutsusu</span>

Tarantula Bulutsusu, Büyük Macellan Bulutu içerisindeki bir H II bölgesidir. İlk başta bir yıldız olarak kayıtlara geçmiş olan 30 Doradus, 1751 yılında Nicolas Louis de Lacaille tarafından bulutsu olarak tanımlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 7252</span>

NGC 7252, Kova takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 199,6 MIy (61,2 Mpc)uzaklıkta bulunan bir çubuksuz merceksi gökadadır. William Herschel tarafından 26 Ekim 1785 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve Arp 226 olarak "Biçimsiz sarmal kollara sahip gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir. NGC 7252, milyarlarca yıl önce başlayan iki gökada arasındaki etkileşimin sonucu olan tuhaf bir gökadadır. Atom çekirdeği yörüngesinde dönen bir elektronun diyagramına benzeyen görünümünden dolayı "Atoms For Peace Galaxy" olarak da adlandırılır.

<span class="mw-page-title-main">Karina Bulutsusu</span>

Karina Bulutsusu, çevresindeki açık yıldız kümesiyle birlikte büyük ve parlak bir bulutsu. Eta Carinae ve HD 93129A, Samanyolu içindeki en büyük kütleli ve parlak yıldızlardır. Bulutsu, Karina takımyıldızı yönünde Dünya'dan yaklaşık olarak 6.500 ilâ 10.000 ışık yılı uzaklıkta bulunmaktadır ve çoklu O-tipi yıldızlar içerir.

<span class="mw-page-title-main">Kalp Bulutsusu</span> yaklaşık olarak 7500 ışık yılı uzaklıkta bulunan bulutsu

Kalp Bulutsusu,, Kraliçe takımyıldızı bölgesinde galaksimizin kahraman kolu 'nda yaklaşık olarak 7500 ışık yılı uzaklıkta yer alan dağınık bir bulutsudur. 3 Kasım 1787'de William Herschel tarafından keşfedildi. Parlayan iyonize hidrojen gazı ve koyu toz şeritleri gösteren bir salma bulutsusudur.

<span class="mw-page-title-main">Kohoutek 4-55</span>

Kohoutek 4-55, Kuğu takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 4.600 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gezegenimsi bulutsu. Luboš Kohoutek tarafından keşfedilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">IC 4663</span>

IC 4663, Akrep takımyıldızı yönünde bulunan bir gezegenimsi bulutsudur. 1901 yılında Williamina Fleming tarafından keşfedilmiştir. Bulutsunun merkezinde 140.000 K sıcaklığa sahip bir Wolf-Rayet yıldızı bulunmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Hb 12</span> Gezegenimsi bulutsu

Hb 12, Andromeda takımyıldızı yönünde bulunan bir gezegenimsi bulutsudur. 1921 yılında Edwin Hubble tarafından keşfedilmiştir. Kum saati şeklinde bir yapıya sahip olan bulutsu, saniyede 120 km'lik bir hızla genişlemektedir.

<span class="mw-page-title-main">SuWt 2</span> gezegenimsi bulutsu

SuWt 2, Erboğa takımyıldızında yaklaşık olarak 6.500 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve neredeyse yandan görülen bir gezegenimsi bulutsudur. Henüz keşfedilmemiş bir beyaz cüceden kaynaklanan yüksek UV radyasyonlarının bu bulutsuyu iyonize ettiği düşünülmektedir. Mevcut durumda, radyasyonları çevreleyen bulutsuyu foto-iyonize edecek kadar yeterli olmayan iki A-tipi ana kol yıldızından oluşan ikili bir yıldız sistemi bulunmaktadır. Bulutsu, parlak bir yıldız olan HD 121228 tarafından gizlenir.