İçeriğe atla

Mürettebat Keşif Aracı

Mürettebat keşif aracı (CEV), Amerika Birleşik Devletler NASA Uzay Keşif Vizyonu' nun kavramsal bileşenidir. Bu keşif aracı daha sonradan Orion uzay aracı olarak da bilinmektedir. Orion mürettebat keşif aracı NASA’ nın Takımyıldız Programı’ nın bir parçasıydı. Bu programın amacı insan kaşifleri Ay' a geri yollamak ve daha sonra Mars ve Güneş sistemi içerisindeki diğer duraklara yollamaktı.

Resmi planlamalara göre aracın başlaması 2004 yılında son teklif talebi 1 Mart 2005' te araç tasarım yarışmasıyla başladı. Daha sonraki tasarımlarda ve inşa evrelerinde NASA proje durum notlarını kendi web sitesinde yayımladı.

Yarışma

14 Ocak 2004' te araç için belirlenen konsept dönemin A.B.D başkanı George W. Bush tarafından NASA merkezüssün' de yapılan konuşmada açıklandı. Keşif aracı için işin taslak beyanı NASA tarafından 9 Aralık 2004' te yürütüldü ve bundan yaklaşık bir ay sonra 21 Ocak 2005' te NASA teklif için taslak talebini yürüttü. Son taslak talebi 1 Mart 2005' te görüldü. Potansiyel teklifcilere cevaplarının ne olduğunun sorulamsıyla 2 Mayıs 2005' te son boldu.

NASA, 1 Eylül 2008' de iki takım arasında yörünge altı ya uzay araçları uçuş uygulama teknolojisi adıyla bilinen Dünya yörüngesinden fırlayıp gidecek bir araç planlamıştı. Fakat keşif araç uygulamasının erken bir tarihte başlamasına olanak sağlamak için idari amir Michael D. Griffin, NASA' nın 2006 yılında keşif araçları için anlaşmalı taraf belirleyeceğini duyurdu. Griffin' in bakış açısından bu anlaşma uzay mekiklerinin 2010' da emekliye ayrılmasına kadarki dört yıllık boşluğun ortadan kaldırılmasına yardımcı olacaktı. Ayrıca keşif araçlarının ilk insanlı uçuşu 2014 yılında gerçekleşecek (keşif araçlarının önceden uçuşuna izin verilecek) ve keşif araçlarının gelişiminde 1 milyar dolardan fazla masraftan kurtulunulacaktı. 13 Haziran 2005' te NASA, Lockheed Martin, Northrop Grumman şirketler birliğiyle ve Boeing şirketiyle keşif aracının gelecek gelişim işleri için anlaşmaya vardığını duyurdu. Her takım sözleşme imzalayarak 28 milyon dolarlık bütçe aldılar. Bu bütçeyle tasarımı tamamlanmış bir keşif aracı ve onun fırlatma aracını Ağustos 2006' ya kadar teslim etmeleri gerekiyordu. NASA bu takımlardan birini keşif aracı inşa etmek için ödüllendirecekti. Takımlar ayrıca Ay seferi içinde bir plan geliştireceklerdi. Bu planda Dünya yörüngesine girme, Ay yörüngesine girme ya da doğrudan yükselme bölümleri içermektedir. İki takımda

  • Northrop Grumman' ın işbirliğinde Boeing' in alt üye olarak Spiral One, Alenia Spazio, ARES Ortaklığı, Draper Laboratuvarı ve Birleşik Uzay Birliği
  • Lockheed Martin' in işbirliğinde EADS Uzay Ulaştırmacılığı, Birleşik Uzay Birliği, Aerojet, Honeywell, Orbital Sciences, Hamilton Sundstrand ve Wyle Laboratuvarları

den oluşan ekiplerle yarışmışlardır.

Her anlaşmalı taraf taşeronları içeren takımları yöneteceklerdi. Taşeron firmalar Ay' a geri dönüş için astronotlara ekipman, yaşam desteği, roket motorları ve navigasyon sistemleri sağlayacaklardı. Planlı yörünge ya da yörünge altı uçuşlar uzay aracı teknolojileri uçuş uygulamaları altında bir keşif aracı inşa etme yarışması her takım tarafından yapılacaktı. uzay aracı teknolojileri uçuş uygulamaları altında NASA keşif aracı inşa edecek kazananı hali hazırdaki donanımın gösterilmesinden sonra seçecekti. Fırlamalar sık sık Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri tarafından ordu hava aracı seçmek için kullanılırdı. NASA hiçbir zaman anlaşmalara bu şekilde yaklaşmadı. Fakat idari amir Griffin uzay aracı teknolojileri uçuş uygulamaları yaklaşımını terk ettiğini vurgulayarak NASA' nın daha geleneksel sözleşmeciye dayalı araç seçme yaklaşımına meyilli olduğunu belirtti.

31 Ağustos 2006' da NASA, Orion' un tasarımı ve geliştirme sözleşmesini Lockeed Martin şirketine verdiklerini duyurdu. Bloomberg haber kanalının haberine göre beş analizcinin anketine göre öncelikli ödül duyurusu Northrop takımının kazanması gerektiğini belirledi. Marco Caceres, Teal grubuyla birlikte uzay endüstrisi analizcisidir. Caceres, Lockheed' in kaybedeceğini öngörmüştür. Çünkü Lockheed Martin' in geçmişteki 912 milyon dolarlık X-33 uzay mekiği yerdeğiştirme programı başarısızlığıdır. Anlaşma imzalandıktan sonra Lockheed Martin' in X-33 başarısızlığının ona daha çok araştırma yapması ve itme, malzeme geliştirme konusunda tecrübe verdiğini savunmuştur. Belki de bu sayede Lockheed' in sözleşmeyi imzalamasına yardımcı olmuştur. Havacılık-uzay Günlük ve Savunma Raporunun özetine göre NASA belge analizinde sözleşme ödülü gerekçeleri açıklanmıştır. Lockheed Martin en büyük teknik yaklaşım temelini kazanmıştı, düşük ve daha realistik masraflar tahmini ve keşif programındaki Phase I' in olağanüstü performansından sorumluydu.

Lockheed Martin Teksas, Louisiana ve Florida' da insanlı uzay aracı üretmeyi planlıyordu.

Öneriler

Orijinal Tasarımlar

Lockheed' in önerdiği araç küçük uzay mekiği şekilli, tasarımı altı astronot ve ekipmanlarını barındırabilecek büyüklükteydi. Lockheed Martin' e göre eski kapsül şekilli araçların Dünya' ya yüksek hızlı dönüşlerde kontrolü bu uçak tipli araçtan daha zordu. Fransız Le Figaro gazetesi ve Havacılık Haftası ve Uzay Teknolojileri yayınına göre EADS uzay taşımacılığı şirketi görev modülü tasarım ve yapımı konusunda çalışmalara başlamıştı. Lockheed' in takımının başında Cleon Lacefield bulunuyordu.

Lockheed Martin keşif aracı tasarımı düşük Dünya yörüngesi birkaç modülü ve insanlı Ay uzay aracı versiyonlarına ve ek olarak da iptal sistemi bulundurmaktaydı. İptal sistemi bir kaçış kulesine benzemekteydi. Bu sistem Mercury, Apollo, Soyuz ve Shenzhou araçlarında (Gemini, uzay mekiği Enterprise ve Columbia[STS-4 e kadar ] ile birlikte) tahliye işlemi için kullanılmıştır. Bu sistem görevin yükselme aşamasındaki herhangi bir zamanda tahliye edebilme özelliğine sahiptir. Mürettebat fırlatma boyunca kurtarma modülünde oturacaktı. Havacılık haftası ve uzay teknolojisi yayınına göre kurtarma modülü güçlendirilmiş karbon-karbon dış ısı kalkanına ve ısı kalkanının başarısız olması durumunda gereksiz tabakalarla kaplanan yeniden kullanılabilir yüzey izolasyonuna sahipti. Kurtarma modülü kabin modülünün üst yarısını içermekteydi. Kabin modülü dört kişilik yaşam alanına sahipti. Acil bir durumda kurtarma modülü kabin modülününün geri kalan kısmından ayrılıyordu. Kurtarma modülü altı kişilik ekip için oturma yerine sahipti. İki sıra ve kabin modülü 5-7 gün astronotlara yetecek yiyecek bulunduruyordu. Araç dışı aktiviteler kabin modülüne bağlı olarak gerçekleştirilecek. Bu modül karaya ya da suya inerek 5-10 kez kullanılabilecekti.

Kaynakça

1. "President Bush Announces New Vision for Space Exploration Program". NASA.

2. NASA (2005-03-01). "Crew Exploration Vehicle, Solicitation SOL NNT05AA01J". Retrieved 2006-09-09.

3. Dunn, Marcia (2006-05-13). "NASA Chief Pushes for Shuttle's Replacement". Space.com. Retrieved 2007-03-03.

4. NASA HQ (2005-06-13). "NASA Selects Contractors for Crew Exploration Vehicle Work". NASA Press Release 05-146. Retrieved2006-09-09.

5. "Category: CEV, OSP, SDLV, and ISTP Archives". NASA Watch.

6. Schneider, Mike (2006-08-26). "Astronaut lets name of new spaceship slip". Houston Chronicle. Retrieved 2007-03-03.

7. "NASA Selects Lockheed Martin To Be Orion Crew Exploration Vehicle Prime Contractor" (Press release). NASA. 2006-08-31. Retrieved 2006-08-31.

8. to:a b Lococo, Edmond; Demian McLean (2006-08-31). "Lockheed Beats Northrop for $3.9 Billion NASA Award (Update4)". Bloomberg News. Retrieved 2006-09-05.

9. Morris, Jefferson (2006-09-07). "CEV Decision Document Ranks LM Ahead In Mission Suitability, Cost, Past Performance".Aerospace Daily & Defense Report. Retrieved 2006-09-09.

10. "Lockheed Martin Selected by NASA for Orion Crew Exploration Vehicle" (Press release). Lockheed Martin. 2006-08-31. Retrieved2006-09-06.

11. Coburn, Davin (1 June 2005). "Lockheed Unveils Shuttle Replacement - A PM Exclusive". Popular Mechanics. Retrieved2012-06-30.

12. Image Display

13. "Crew Exploration Vehicle (CEV) Procurement". NASA. 2005-05-16. Retrieved 2007-03-03.

14. Merle, Renae (2006-09-01). "Lockheed Wins Contract to Build NASA's New Spaceship". The Washington Post. Retrieved2007-03-03.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">NASA</span> ABDde uzay programı çalışmalarından sorumlu kurum

NASA, Amerika Birleşik Devletleri'nin uzay programı çalışmalarından sorumlu olan kurum. 29 Temmuz 1958 tarihinde ABD Başkanı Dwight Eisenhower tarafından kurulmuştur. Daire, 1 Ekim 1958 tarihinden itibaren askerî amaçlardan ziyade sivil alanda barışçıl bir şekilde faaliyet göstermeye başlamıştır.

<span class="mw-page-title-main">Japonya Uzay Araştırma Ajansı</span> Japonyada uzay araştırmaları ile ilgilenen kurumdur.

Japonya Uzay Araştırma Ajansı,, Japonya'nın ulusal havacılık ve uzay ajansıdır. 1 Ekim 2003'te NASDA, ISAS ve NAL adlı üç kurumun birleştirilmesiyle kurulmuş olup bilimsel araştırma, teknoloji geliştirme ve yörüngeye uyduların fırlatılması ve yerleştirilmesinden sorumludur ve asteroid keşifleri ve olası insanlı Ay keşifleri gibi çok daha gelişmiş görevlerde yer almaktadır. Merkezi Tokyo'nun Chōfu kentinde bulunan Chōfu Havacılık Merkezi'nde yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Uzay Yarışı</span> Soğuk Savaş sırasında, ABD ve SSCB arasında yaşanan uzay rekabeti (1955–1975)

Uzay Yarışı, Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasında 20. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşen resmî olmayan uzay rekabetidir. Kökeni, II. Dünya Savaşı'ndan sonra iki ülke arasında balistik füze temelli nükleer silahlanma yarışına dayanmaktadır. Uzaya uydu, roket ve sonda yollamak, insan göndermek; Ay'a insan indirmek gibi çabalar içermektedir. Bu yarış, aynı zamanda ABD ile SSCB arasındaki Soğuk Savaş'ın (1947–1991) bir parçasıdır. Uzay Yarışı, yapay uyduların öncü fırlatmalarını, Ay'a, Venüs'e ve Mars'a yollanan robotik uzay sondalarını ve alçak Dünya yörüngesinde ve nihayetinde Ay'da insanlı uzay uçuşunu getirmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Discovery Uzay Mekiği</span>

Discovery Uzay Mekiği, hizmet dışı kalmış bir Amerikan uzay mekiği yörünge aracıdır. Bu uzay uçağı, NASA'nın Uzay Mekiği programındaki yörünge araçlarından biri ve inşa edilen beş tam operasyonel yörünge aracının üçüncüsüydü. İlk görevi olan STS-41-D, 30 Ağustos - 5 Eylül 1984 tarihleri arasında gerçekleşti. 27 yılı aşkın hizmeti boyunca 39 kez fırlatılıp indi ve bugüne kadar diğer tüm uzay araçlarından daha fazla uzay uçuşu gerçekleştirdi. Uzay Mekiği fırlatma aracı üç ana bileşenden oluşuyordu: Uzay Mekiği yörünge aracı, tek kullanımlık bir merkezi yakıt tankı ve iki adet yeniden kullanılabilir katı yakıtlı takviye roketi. Yörünge aracını atmosfere girişte yüksek sıcaklıklardan korumak için yaklaşık 25.000 ısıya dayanıklı seramikle kaplıydı.

<span class="mw-page-title-main">Uzay aracı</span> araştırma yapmak üzere uzaya gönderilen insanlı veya insansız araçların ortak adı

Uzay aracı ya da uzay gemisi, Dünya'nın atmosferi dışında, özellikle dış uzayda çalışmak üzere tasarlanmış araç ya da makinedir. Uzay araçları insanlı ya da insansız olabilir. Bir uzay aracı telekomünikasyon, Dünya'nın gözlemlenmesi, meteoroloji, yolbul, uzay kolonizasyonu, gezegen keşfi, uzay turizmi, uzay savaşımı, uzay ortamında insan ve kargo taşınması gibi görevler için yapılmış olabilir. Bu tanım aynı zamanda yapay uyduları da kapsamaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Soyuz (uzay aracı)</span> Rus yapımı uzay aracı serisi

Soyuz bugün hala hizmette olan 1960'larda Korolyov Tasarım Bürosu tarafından Sovyet uzay programı için tasarlanmış bir uzay aracı serisidir. Soyuz, Voskhod uzay aracının başarılı bir ardılı olarak aslında Sovyet İnsanlı Ay programının bir parçası olarak inşa edilmiştir. Soyuz uzay aracı bugüne kadar dünyada bir Soyuz roketi üzerinde en çok kullanılan ve en güvenilir fırlatma aracı olmuştur. Soyuz roketi tasarımı sırayla 8K74 ya da R-7A Semyorka gibi bir Sovyet kıtalararası balistik füzesi olan Vostok fırlatıcısına dayanmaktadır. Tüm Soyuz uzay araçları Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssünden fırlatılmıştır.

Soyuz 13 ilk defa Soyuz 12 ile denenen yeni tasarım Soyuz uzayaracının ikinci deneme uçuşu. Soyuz 13 aracı, Orion 2 Uzay Gözlemevi'ni de taşıyordu. Orion 1 Uzay Gözlemevi, Salyut 1 uzay istasyonunda kuruluydu. Mürettebattan Piyotr Klimuk, uzaya giden ilk Beyaz Rus kökenli kozmonottu.

Lockheed Martin çok uluslu, 1995 yılında Lockheed Corporation ve Martin Marietta iştiraki olarak kurulmuş ileri teknoloji ve havacılık şirketidir. Merkezi Maryland eyaletinin Bethesda şehrinde olmak üzere, dünya çapında 56 ülkede faaliyet göstermekte ve 140,000 çalışanı bulunmaktadır. Şu anki icra kurulu başkanı ve şirket başkanı James D. Taicklet'dir. Şirket ABD ordusunun bel kemiğidir ve son olarak beşinci nesil F35 savaş uçağı ile dikkatleri üzerine çekmiştir.

Soyuz T-10-1 görevi, Soyuz T-9 mürettebatının bulunduğu Salyut 7 uzay istasyonuna yapılan uzay uçuşu. Uzay aracı, geri sayımı bile bitiremeden fırlatma rampasında çıkan yangın sonucu yok olmuştur. Uzay aracının mürettebat kurtarma sistemi, araç rampada patlamadan 2 saniye önce ateşlenerek mürettebatın hayatını kurtarmıştır. Şu ana dek fırlatma rampasında kaçış sisteminin devreye girerek mürettebatı kurtardığı tek olaydır.

<span class="mw-page-title-main">Mars Bilim Laboratuvarı</span>

Mars Bilim Laboratuvarı, NASA'nın Curiosity isimli keşif robotunu Mars'a indirmek amacıyla fırlatılan robotik uzay sondası görevi. 26 Kasım 2011'de fırlatılan robot Mars'ta Sharp dağı yakınındaki Gale kraterine 6 Ağustos 2012 tarihinde iniş yapmıştır. Robot Mars'a daha önceki denemelerden farklı bir şekilde iniş yaptı ve Mars'ın yüzeyini incelemeye başladı.

<span class="mw-page-title-main">Orion (uzay aracı)</span>

Orion veya resmi adıyla Orion Çok Amaçlı Mürettebat Aracı NASA'nın çok amaçlı uzay yolculukları için tasarlamakta ve denemekte olduğu yeni nesil mürettebat aracıdır. Amerikan uzay aracının alçak Dünya yörüngesi (LEO) ötesindeki hedeflere dört astronotluk bir ekibi taşıması amaçlanmıştır. Şu anda Uzay Fırlatma Sistemini (SLS) başlatmak için NASA tarafından geliştirilmekte olan Orion, Mars, asteroitler ve insani keşfi kolaylaştırmak ve gerekirse UUİ mürettebatı veya sarf malzemesi almak için tasarlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Takımyıldız Programı</span> NASA’nın 2005-2009 yılları arasında geliştirmiş olduğu bir insanlı uzay yolculuğu programı

Takımyıldız Programı, Amerika Birleşik Devletleri uzay ajansı NASA'nın 2005-2009 yılları arasında geliştirmiş olduğu bir insanlı uzay yolculuğu programıydı. Programın büyük hedefleri arasında Uluslararası Uzay İstasyonu'nun bitirilmesi ve "2020 yılına kadar Ay'a geri dönüş" vardı. En büyük hedefi ise Mars'a ilk insanlı uçuşu gerçekleştirmekti. Bu programın logosu hedeflenen 3 önemli görevi temsil eder: Dünya, Ay ve son olarak Mars. Mars görevinde kullanılacak itici roketlere Ares ismi verilmiştir. Bu programın teknolojik hedefleri, alçak Dünya yörüngesi ötesinde astronotların tecrübe edinmesi ve diğer gezegenlerde sürekli insan varlığını sağlamak için gerekli teknolojilerin geliştirilmesini içeriyordu.

<span class="mw-page-title-main">Ares I</span>

Ares I, TakımYıldız Programı'nda kabin ekibini taşımak için NASA tarafından tasarlanmaya başlandı. Ares, eski Yunan mitolojisinde olan tanrı aynı zamanda eski Roma İmparatorluğu tanrısı olan Mars anlamına da gelmektedir. Ares I, ilk başlarda kabin ekibi taşıma aracı olarak biliniyordu.

<span class="mw-page-title-main">Ares V</span>

Ares V, NASA'nın Takımyıldız programı için planladığı kargo fırlatma bileşenidir. 2011'de rafa kaldırılmasının ardından yerine uzay mekikleri getirildi. Ares V, ayrıca Mars'ta koloni kuracak insanlara ikmal maddesi sağlamada kullanılması planlanıyordu. Ares V ve daha küçük modeli olan Ares I isimlerini Yunan mitolojisindeki savaş tanrısı olan Ares'ten almaktadırlar.

Yeniden kullanılabilir fırlatma sistemleri sayesinde uzaya birden fazla kez yük taşıması yapılabilir. Bu sistem genişletilebilir fırlatma sistemlerininin çalışma prensibinin tam zıttında yürüyordu. Genişletilebilir fırlatma sistemlerinde araç bir kere kullanıldıktan sonra kullanılmıyordu.

Uzay yolculuğu, 20. yüzyılda Konstantin Tsiolkovsky ve Robert H. Goddard tarafından geliştirilen teorik ve pratik atılımların ardından insan başarısının bir parçası haline geldi. Sovyetler Birliği, yörüngeye ilk uydu, ilk erkek ve ilk kadını uzaya göndererek savaş sonrası Uzay Yarışında önder oldu. ABD, 1969'da Ay'a ilk insan inişi ile Sovyet rakiplerini yakaladı. Uzay yarışı sona ermesini takiben, uzay uçuşu harika uluslararası işbirliği ile karakterize edilmiştir ve bu Dünya yörüngesine ucuz erişim ve ticari girişimler için bir genişleme oluşturmuştur. Gezegenler arası sondalar Güneş sistemindeki gezegenlerinin hepsiniziyaret etmiş ve insanlar yörüngede Mir ve ISS gibi uzun süre uzay istasyonlarında kalmıştır. Çin, insanlı misyonlar da dahil olmak üzere önemli uzay uçuş yeteneğine sahip üçüncü ülke olarak ile ortaya çıkmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Artemis Programı</span> Ay ve Marsta insan keşfine olanak sağlayacak üç aşamadan oluşan uzay programı

Artemis Programı ya da Artemis görevi, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA) liderliğinde, Avrupa Uzay Ajansı (ESA), Japonya Uzay Araştırma Ajansı (JAXA) ve Kanada Uzay Ajansı (CSA) gibi uluslararası ortaklar tarafından yönetilen bir robotik ve insanlı Ay keşif programıdır. Projenin amacı "ilk kadın ve sıradaki erkeği" Ay'ın güney kutbuna indirmek olarak ifade ediliyor. Projenin ismini aldığı Artemis, Yunan mitolojisinde tanrı Apollon'un ikiz kız kardeşi ve ay tanrıçasıdır.

<span class="mw-page-title-main">Ay Geçidi</span>

Ay Geçidi veya kısaca Geçit, güneş enerjisiyle çalışan bir iletişim merkezi, bilim laboratuvarı, kısa süreli yaşam modülü, keşif araçları ve diğer robotlar için bekletme alanı olarak hizmet vermesi amaçlanan Ay yörüngesinde planlanmış bir uzay istasyonudur. 2024'ten sonra NASA'nın Artemis Programı'ndaki ana odak noktalarından biri olması beklenmektedir. Geçit, Ay'ın güney kutbunun hem robotik hem de mürettebatlı keşfi için hazırlık noktası olarak hizmet verecek ve NASA'nın Mars'a yönelik Derin Uzay Taşımacılığı konsepti için ana durak noktası olacaktır. Daha önce Derin Uzay Geçidi (DSG) olarak bilinen istasyon, NASA'nın 2019 Birleşik Devletler federal bütçesi için 2018 teklifi sırasında Ay Yörünge Platformu Geçidi (LOP-G) olarak yeniden adlandırıldı. Bütçeleme süreci tamamlandığında, Amerikan Kongresi tarafından ön çalışmalar için 332 milyon ABD doları bütçe ayrılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Artemis 2</span> Ay ve Marsta insan keşfine olanak sağlayacak bir dizi görevin ikinci aşaması

Artemis 2, NASA Artemis programının ikinci planlanmış görevi ve Space Launch System (SLS) ile Eylül 2025'te fırlatılması planlanan Orion uzay aracının ilk planlanmış mürettebatlı görevidir. Mürettebatlı Orion uzay aracı, Ay'a bir uçuş gerçekleştirecek ve ardından Dünya'ya geri dönerek, 1972'deki Apollo 17 görevinden bu yana alçak Dünya yörüngesinin ötesine seyahat edecek ilk mürettebatlı uzay aracı olacak.

<span class="mw-page-title-main">Dream Chaser</span>

Dream Chaser, Sierra Space adlı Uzay şirketi tarafından geliştirilmekte olan Amerikan yapımı bir yeniden kullanılabilir gövdeden taşımalı (ing:lifting-body) uzay uçağıdır. Orijinalde mürettebatlı bir araç olarak tasarlanmış olan Dream Chaser Uzay Sistemi, kargolu versiyonu olan Dream Chaser Kargo Sistemi operasyonel hale geldikten sonra üretilecektir. Mürettebatlı versiyonunun, yer ile alçak Dünya yörüngesi arasında kargo ile birlikte 7 kişiye kadar mürettebat da taşıyabilmesi planlanmaktadır.