7. yüzyıl, 601'den 700'e kadar sürmüş olan yüzyıldır.

Abdülhak Hamit Tarhan, Türk şair, oyun yazarı ve diplomat.

Ali bin Ebu Talib, İslam Devleti'nin 656-661 yılları arasındaki halifesi. İslam peygamberi Muhammed'in damadı ve amcası Ebu Talib'in oğlu olan Ali, Muhammed'in İslam'a davetini kabul eden ilk erkek kişidir. Sünni İslam'a göre Ali, dört halifenin sonuncusu, Şii İslam'a göre ise imamların ilki ve Muhammed'in hak vârisidir. Şii ve Sünni İslam arasındaki farklılaşmanın ana nedeni Muhammed'in gerçek vârisinin kim olduğu konusundaki görüş farklılığından ileri gelmektedir.

Ebû Bekir ya da tam adıyla Ebû Bekir Abdullah bin Ebî Kuhâfe Osmân bin Âmir el-Kureşî et-Teymî, İslam peygamberi Muhammed'in sahâbesi ve Dört Halife'nin ilki. Muhammed sonrası Müslüman toplumda 632-634 arası liderlik ve yöneticilik yapması, bu sebeple Muhammed'in halefi olması kendisine ilk halife unvanını kazandırmıştır.

Veysel Karani (Üveys el-Karanî), Yemenli bir Müslüman ve mistik. İslam peygamberi Muhammed döneminde yaşamasına rağmen onu görememiştir. Meşhur hikâyede Medine'ye kadar gitmiş ancak zamanlamasından dolayı onu görememiş ve geri dönmesi gerekmiştir. Bunun üzerine Muhammed ona hırkasını hediye olarak göndermiştir. Sıffin Savaşı sırasında Ali tarafında savaştı. 657 yılında öldü. Tabiin'in büyüklerindendir. Naaşını almaya gelen 3 kabilenin taşıdığı tabutlarda da keramet göstererek göründüğü söylenir. Böylece bu üç ayrı kabilenin yerleşim yerleri olan Yemen ve Şam'da bulunan türbelerinin yanında Siirt ilinin Baykan ilçesinin ziyaret beldesinde de bir türbesi vardır. 23 Haziran 2014 tarihinde Suriye'deki türbesi IŞİD tarafından bombalanarak yıkılmıştır. Bursa'da Sembolik olarak Osmangazi ilçesindede Veysel Karani türbesi ve camii bulunmaktadır.

Abdülhak Şinasi Hisar, Türk yazardır.

Sahr bin Harb bilinen adıyla Ebu Süfyan, Mekke'nin fethi sırasında Müslüman olmuş ve 624-630 yılları arasında Mekke lideri. Tam adı "Ebu Süfyan Sahr bin Harb bin Ümeyye"dir.

Hâlid bin el-Velîd Seyfullah olarak da bilinen Arap komutan. Hudeybiye Antlaşması sonrasında Müslümanlığı seçene kadar Kureyşlilerin saflarında, İslam dinine geçtikten sonra ise İslam devletinin emrinde savaşmıştır. Kureyşlilerin Uhud Savaşı'nda yenilmemelerinde kilit rol oynamış, emrindeki süvarilere yaptırdığı manevra ile Müslümanların yenilmesini sağlamıştır. Müslüman olduktan sonra Bizans ve Sasanilere karşı zaferler kazanmıştır. Bunların en dikkat çekeni Yermük nehri kıyısında Bizans ordusunu bozguna uğrattığı savaştır. İslami kaynaklara göre katıldığı yüzü aşkın savaşta hiçbir yenilgiye uğramamış nadir komutanlardan biridir.

Hüseyin bin Ali bin Ebu Talib, İslâm peygamberi Muhammed'in torunudur. Dördüncü Hâlife olan Ali bin Ebu Talib'in oğludur. Annesi, Muhammed'in kızı Fatıma Zehra’dır. On İki İmâmlar'ın üçüncüsü olan Hüseyin bin Ali, İslam Devleti’nin bir Emevî saltanatına dönüşmemesi için mücadele vermiş ve Emevîler tarafından öldürülmüştür. Soyundan gelenler Hüseynî ya da Seyyid olarak tanımlanır.

Talhâ bin Ubeydullah, cennetle müjdelenen on sahabiden biri.

Abdülhakim Amir, Mısırlı asker ve siyasetçi. 1948 Arap-İsrail Savaşı'nda görev almış, Süveyş Krizi, Yemen İç Savaşı ve Altı Gün Savaşı'nda Mısır birliklerine komuta etmiştir. 1958-1965 yıllarında Mısır cumhurbaşkanı yardımcılığı görevinde bulunmuştur.

Râşidîn Halifeliği, İslâm peygamberi Muhammed'in halefi olan ilk halifeliktir. Muhammed'in MS 632'deki vefatından sonra ilk dört ardışık halifesi (halef) tarafından yönetildi. Bu halifeler, Sünni İslam'da topluca Râşidîn ya da "Doğru Yolda olan" halifeler olarak bilinirler. Bu terim Şîa'da kullanılmaz, çünkü Şii Müslümanlar ilk üç halifenin yönetimini meşru görmez.
Ebû Dücâne, İslam peygamberi Muhammed'in sahabesidir. Kütüb-i Sitte'de rivayet ettiği hadisleri yer alan Ebû Dücâne, erken dönem İslam tarihinde daha çok kılıç kullanmadaki ustağıyla belirgin efsaneleşmiş savaşçı kişiliğiyle tanınır.
Müslüman ilahiyatçılar listesi
- Muhammed bin el-Hânifîyye
- Hasan-ı Basrî
- Kâsım bin Muhammed
- Ali Zeyn el-Âb’ı-Dîn
- Muhammed Bâkır
- Zeyd bin Ali
- İmâm Câʿfer es-Sâdık
- İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe
- Mâlik bin Enes
- Nefs’üz-Zekiyye
- El-Şafiî
- Ahmed bin Hanbel
- Davûd ez-Zahiri
- İbn Hazm
- Ebu Yusuf
- Vasil bin Ata
- Amr bin Ubeyd
- Abdulcabbar
- Kindî
- İmâm et-Tirmizî
- El-Eş'ari
- Mâtürîdî
- Gazzâlî
- El-Şehristâni
- Hâkim et-Tirmizî
- Râzî
- El-Cahız
- El-Mesûdî
- El-Cübbaî
- El-Dahabi
- el-Belluti
- Şeyh Müfid
- Ahmed Yesevi
- Ahmed Rıza Han
- Ahmed Sirhindi
- İbn Kayyim
- İbn Arabi
- İbn Kudâme
- İbn Teymiye
- el-Şirazi
- Abdülkâdir Geylânî
- Abdülhakim Arvasi
- Ebu'l A'lâ el-Mevdudî
- Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî
- Fazlur Rahman Malik
- Hacı Bektaş Veli
- Hacı Bayram Veli
- Mahmud Hüdayi
- Murtaza Mutahhari
- Muhammed Bakir el-Sadr
- Muhammed Hamidullah
- Muhammed Hamdi Yazır
- Muhammed Taki Osmani
- Nasır Hüsrev
- Sadreddin Konevî
- Said Nursî
- Şeyh Bedreddin
- Şeyh Tusi

Müslümanların Levant'ı fethi veya Müslümanların Biladü'ş-Şam'ı fethi ya da Arapların Levant'ı fethi
Osman bin Abdülhak veya Ebû Said I. Osman Merini Sultanlığı'nın ikinci lideri ve I. Abdülhak'ın oğluydu.

Ebû Yahya bin Abdülhak Merini Sultanlığı'nın dördüncü lideri ve I. Muhammed ile Ebû Said I. Osman'ın kardeşidir.
Ebu Musa el-Eş'ari, İslam peygamberi Muhammed'in sahabisi

Ecnadu'l Kavkaz Suriye'nin kuzeyinde, özellikle kuzey Lazkiye'nin dağlık, ormanlık alanlarında faaliyet gösteren Çeçen liderliğindeki bir Cihatçı İslami köktendinci isyancı gruptur. Eski Kafkasya Emirliği savaşçıları tarafından oluşturulmuş ve örgütle geçici olarak bağlantılı olmasına rağmen, Ecnadu'l Kavkaz başlangıçtan itibaren tamamen özerk bir şekilde çalıştı ve daha sonra Kafkasya Emirliği ile olan bağlantılarını kesti. Eylül 2016'ya kadar Ecnadu'l Kavkaz, "eski Sovyetler Birliği'nden Suriye'de savaşan Müslüman grupların en büyüğü" haline gelmişti.