
M1 Garand, bir II. Dünya Savaşı yarı otomatik bir Amerikan piyade tüfeğidir. 30 kalibrelik mermi kullanan bu tüfekler 1936'da resmi olarak Birleşik Devletler ordusunun standart servis tüfeği olan sürgülü Springfield M1903 tüfeklerinin yerini almıştır. M1 de 1958'de M14'lerle değiştirilmiştir. M1'lerin geliştirilmiş versiyonu olan M14'ler hala Amerikan ordusu tarafından kullanılmaktadır. 1963'e hala kadar çok sayıda olan M1 kullanımı, 1966 itibarıyla gitgide azaldı.
Tüfek, hafif ateşli bir silahtır. Omuza dayanarak, elde veya kucakta kullanılır. Kullanıldığı yerlere göre piyade tüfeği, su altı tüfeği, av tüfeği gibi adlar alır. Mekanizma, kundak, dipçik ve namlu olmak üzere dört ana parçadan meydana gelir. Mekanizma ateşlemeyi ve kovanı dışarı atmayı sağlar. Kundağın muhafaza ettiği namlu mermiye yön vermeye, dipçik ise tüfeğin omuza dayanarak tepkisini hafifletmeye yarar. Çeşitli tüfekler bulunur.

BTR-60, Sovyet yapımı bir 8x8 lastik tekerlekli zırhlı personel taşıyıcısıdır. Rus 8x8 lastik tekerlekli zırhlı araç serisinin ilk modelidir. BTR-60'ın yerine geçen modeller BTR-70 ve BTR-80'dir.

37-mm uçaksavar topu 1939 (61-K) SSCB tarafından geliştirilen, 1930 lu yılların sonlarına kadar üretilen ve II. Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu tarafından kullanılan 37 mm kalibrelik uçaksavar sınıfında bir toptu. Kara modeli 1950 li yıllarda yine Sovyet yapımı ZSU-57-2 ile yer değiştirdi. Bu top türleri II. Dünya Savaşı sırasında Ön Doğu cephesinde alçak ve orta yükseklikte uçan veya sorti yapan uçaklara karşı çok başarılı oldu. Ayrıca hafif zırhlı yer hedeflerine karşı da etkiliydi. 37-mm lik uçaksavar topu ile savaş boyunca 14,657 adet Mihver ülke uçağı düşürüldü. Bu da ortalama olarak her bir düşman uçağı için 905 adet 37-mm lik top mermisi kullanıldığını gösteriyor.
PPŞ-41, II. Dünya Savaşı sırasında en çok üretilen Rus yapımı silahlardan biridir. Georgi Şpagin tarafından tasarlanan silah, PPD-40'a göre daha kısa sürede ve daha ucuza üretilebiliyordu. PPŞ-41 basit geri tepme mekanizmasıyla işlemekteydi. 71 fişeklik tambura ve 35 fişeklik şarjöre sahipti. 7.62 x 25 mm'lik fişek kullanıyordu. Kutu ve yuvarlak şarjör olmak üzere iki tip şarjör kullanılabilinmekteydi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Kore Savaşı'nda Kuzey Kore ve Çin tarafından kullanıldı. Aynı zamanda Çin İç Savaşı'nda kullanılıp, Vietnam Savaşı'nda da Kuzey Vietnam ve Vietkong birlikleri tarafından sıklıkla kullanıldı. PPŞ-41 tüfekleri az da olsa Irak Savaşı'nda Amerikan askerleri tarafından kullanılmıştır. Bugün Almanya 9 mm'lik fişekle, diğer ülkeler 7.62'lik fişekle polis güçleri tarafından kullanmaktadır, onun dışında koleksiyoncularda ve müzelerde bulunmaktadır.

RPK (Ruçnoy Pulemyot Kalaşnikova, Rusça: Ручной пулемёт Калашникова bir 7.62x39mm kalibreli Sovyet tasarımı manga destek silahıdır. Mihail Kalaşnikov tarafından 1959 yılında AKM ile birlikte geliştirilmiştir. 7.62x39 mm kalibreli RPD genel maksat makineli tüfeğinin yerini almıştır. Hâlen Rusya'nında aralarında bulunduğu eski Sovyet cumhuriyetleri, doğu bloku Afrika ve bazı Asya silahlı kuvvetleri kullanıma devam etmektedir. Polonya 1974'te edinmiştir ve hava indirme askerleri, keşif ve özel operasyon birimleri tarafından kullanılmaktadır. RPK, günümüzde Bulgaristan ve Romanya tarafından Rusya lisanslı olarak üretilmektedir. Türk Silahlı Kuvvetleri de bu silahın kullanıcıları arasındadır. Diğer tüfeklerden daha hafif ve kalitelidir.
Browning Automatic Rifle, bilinen adıyla BAR, II. Dünya Savaşı'nda ABD birliklerinde otomatik tüfek -hafif makineli sınıfında hizmet veren bir tüfek ailesidir.

Tokarev TT-33. Sovyetler Birliği'nin ürettiği ilk yarı-otomatik tabancalardandır. TT-33 olarak da bilinir. TT'nin açılımı "Tula, Tokarev"'dir. 1920'lerin sonunda Kızıl Ordu, fazlaca eskiyen Nagant M1895 revolverleri yerine yerli üretim bir yarı-otomatik tabanca arayışına girmiştir. Ordu, pek çok farklı silah prototipinin testi sonucunda, 1930 yılında Rus silah tasarımcısı Fedor Tokarev'in "TT-30" dizaynını uygulamaya koyma kararı almıştır. Sonrasında bu dizayn az biraz rötüşlanmış ve 1934'te "TT-33" adıyla seri üretime geçilmiştir. Daha önce Almanya'dan alınıp kullanılan Mauser C96'nın 7.63x25mm Mauser'lik mermisi temel alınıp, kovan boyutlarına neredeyse hiç dokunulmadan sadece barut rötüşlaması sonucunda 7.62x25mm TT cephanesi ortaya çıkarılmıştır ve bu da yeni silahın cephane türü olmuştur. Bu 2 mermi türü o kadar benzerdir ki bazı silahlarda değişmeli olarak bile kullanılabilir pek yaygın olmasa da.

Gewehr 98, 1898'ten 1935'e kadar Alman piyadelerinin standart piyade tüfeğidir. 1935'te hizmete giren Mauser Kar 98k, bu tüfeğin karabina modelidir. Birçok savaşta kullanılmıştır. Günümüzde bile sağlam olanları ve sonradan üretilenleri av için kullanılmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu ordusunun ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından en çok kullanmış olduğu tüfeklerden biridir. 1950 yılında Türkiye'nin Kore Savaşı'na girmesiyle M1 Garand TSK'nın envanterine girdi ve Gewehr 98 kullanımdan çıkarıldı.

Keskin nişancı, uzun namlulu silahlarla —genellikle— uzun mesafeden hassas atış yapmak üzere yetiştirilmiş kimsedir. Çoğunlukla polis, asker gibi silahlı bir birlikte görev alan bu kimselere keskin nişancı tüfekleri ile özel eğitim verilir. Keskin nişancılar hedeflere çok uzaktan isabet kaydetmek ya da çok küçük hedefleri vurmak için keskin nişancı ekipmanlarını kullanırlar. Ayrıca, düşman tarafından görülmemeleri için gizlilik ve kamuflaj eğitimi alırlar.

Lee-Enfield, Büyük Britanya yapımı bir tüfek. 1907'de hizmete girmiştir ve I. Dünya Savaşı ile II. Dünya Savaşı gibi birçok savaşta kullanılmış olup günümüzde Afgan mücahitler tarafından kullanılmaktadır. Bir defada 10 mermi alabilmektedir. İlk olarak 1895 yılında James Paris Lee tarafından tasarlanmıştır. Başlıca kullanıcıları İngiliz Milletler Topluluğu olmuştur. Bu silahta İngilizlerin favori mermisi .303 British kullanılmıştır. Etkili menzili 500 metre olup keskin nişancı tüfeği versiyonunda menzil 1 km'yi bulur. Osmanlı tarafından ele geçirilen tüfekler 7,92x57mm kartuşuna uygun hale getirilip kullanılmıştır. Bu özel tüfeklere bir isim verilmediğinden dolayı, kaynaklar genelde bu tüfeklere "Enfauser" adı ile hitap eder.

Muharebe tüfeği, güçlü mermi kullanan, küçük şarjörlü ve mermiyi daha uzağa atabilen piyade tüfeği çeşididir. Saldırı tüfeğinden farklı olarak daha güçlü ve uzun mermiler kullanır. Ayrıca saldırı tüfeklerine oranla daha uzundurlar. Bu tür silahlar genellikle düzenli ordu savaşları için üretilmiştir. Bu tür silahlar Amerikan yapımı .30-06 Springfield, Rus yapımı 7.62x54mmR, NATO yapımı 7.62x51mm, İsviçre yapımı 7.5x55mm mermiler kullanır. Şarjörleri ise genellikle 20 mermiliktir. Eskiden savaş tüfekleri sadece yarı otomatik ateş edebilirken günümüz savaş tüfeklerinin atış modu değiştirilip hem yarı otomatik hem de tam otomatik ateş edebilir.

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri, 1918-1946 yılları arasında Kızıl Ordu ve 1946-1991 yılları arasında Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri olarak adlandırılan, önce Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin ve daha sonra Sovyetler Birliği'nin silahlı kuvvetleriydi.
Tac-50, Amerikan McMillan Brothers Rifle Company firmasının 1980 yılında tasarlamaya başladığı keskin nişancı tüfeği. Bir tüfek için oldukça uzun menzilli olması ve bilinen en uzun mesafeden atılan mermi ile öldürme rekorunu kıran keskin nişancının silahı olması onu ünlü yapan özelliklerdendir.
Asya mutfağı, Asya kıtasına özgü yiyeceklerin genel adı. Bulundukları bölgenin adını alan bu mutfak türleri, geleneksel Çin İmparatorluğu mutfağıyla çağdaş Japon ve Kore Yarımadası mutfaklarının birleşiminden oluşan Doğu Asya; Kamboçya, Laos, Tayland, Vietnam, Brunei, Endonezya, Malezya, Singapur ve Filipinler mutfaklarını barındıran Güneydoğu Asya; bir zamanlar Britanya Hindistanı'nı oluşturan Myanmar, Hindistan, Sri Lanka ve Pakistan başta olmak üzere bölgede bulunan diğer ülkeleri içine alan Güney Asya, Orta Asya ve Orta Doğu mutfaklarıdır.

SVD, Sovyetler Birliği yapımı yarı otomatik, uzun menzilli keskin nişancı tüfeğidir. Türkiye'de Kanas adıyla da bilinir. Kanas kelimesinin "Keskin Nişancı Silahı"nın kısaltması olan KNS'den türetildiği ve/veya Arapça "keskin nişancı" (قناص) kelimesinden esinlendiği rivayet edilir.

7.62x51mm NATO mermisi, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra özellikle savaşın getirdiği hızlı silah değişim ve gelişmesinin ürünü olarak üretilen tam/yarı-otomatik silahlarda kullanılmak üzere 30-06 SpringField kalibresinin kovanının uzun olması nedeniyle yaşanan tutukluk sorununun giderilememesi ve yeni bir kalibreye ihtiyaç duyulmasından dolayı T64E3 kod adıyla Winchester firmasıyla ortak çalışma sonucunda oluşturulan kalibredir. ilk olarak 1952'de sportif amaçlarla kullanılan .308 Winchester kalibresi Winchester'ın Model 70 tüfeği için geliştirildi ve ardından iki sene sonra onun askeri versiyonu olan ve çok az bir farkı olan 7.62x51mm tanıtıldı. Bu kalibre ABD'de ilk olarak M14'te kullanıldı ve başarısını kanıtladı; ancak kısa süre sonra ortaya çıkan 5.56x45mm kalibresi piyade tüfeklerinde bu kalibreye üstünlüğünü kanıtlayıp bu kalibreyi solladı. O tarihten günümüze söz konusu 7.62x51mm kalibresi keskin nişancı tüfekleri ve makineli tüfeklerde üstünlüğünü ispatlamıştır ve yüksek miktarlarda üretimine devam edilmektedir. Türkiye'nin değiştirmek için çalışmalar olsa da halen ana ordu silahı olan G-3 bu kalibreyi kullanmaktadır. Diğer bu kalibredeki silahlardan ise keskin nişancı tüfeği olarak; PSG-1, M110 SASS ve M24 SWS, Piyade tüfeği olarak; HK417, FN SCAR, makineli tüfek olarak M240 makineli tüfek, M1919 Browning machine gun'ın ve FN MAG ve tabi bunlara ilaveten birçok silah daha sayılabilir. Genel olarak piyade tüfekleri ele alındığında yeni dizayn HK417 gibi silahlar sadece güçlü bir kalibreye ihtiyaç duyulup 5.56x45mm NATO yetersiz kaldığı yerlerde kullanıldığını görebiliyoruz ancak makineli tüfek ve keskin nişancı tüfeği gibi mutlak güce gerek duyulduğu yerlerde ve acı bir gerçek olarak "yaralamak değil öldürmek" gerekliliğinin %1,0 olduğu yerlerde bu kalibrenin üstünlüğü tartışılmazdır. SSCB yapımı silahlarda bu sorun baştan biraz farklı ve zamanının gerekçelerine göre farklı çözülmüştür. Sovyet yapımı silahlarda 7.62 kalibresi iki fişek ile tasarlanmış ve kullanıma girmiştir. AK-47 gibi piyade tüfekleri ve benzeri sovyet piyade tüfekleri 7.62x39mm ile donatılmış Dragunov SVD gibi keskin nişancı tüfekleri ve makineli tüfekler ise 7.62x54mm kalibresinde dizayn edilmiştir.

Simo Häyhä, Kızıl Ordu tarafından Beyaz Ölüm diye bilinen bir Fin keskin nişancısıdır. Kış Savaşı'nda modifiyeli bir Mosin-Nagant tüfeğiyle 505 Sovyet askerini öldürerek bir savaşta onaylanmış en yüksek sayıda düşman askeri öldürme rekoruna sahip olmuştur. Ayrıca daha sonrasında hafif makineli bir tüfek olan 9 mm'lik Suomi ile 200 düşman askeri daha öldürmüş ve teyit edilmiş toplam öldürülen asker sayısını 705'e çıkartıp bu sayıya 100 günden daha az bir sürede ulaşmıştır.

PPS-43, Rus yapımı bir hafif makineli silahtır.

Noah Petroviç Adamia, II. Dünya Savaşı'nda Sovyet Deniz Kuvvetleri'nde çarpışmış Sovyet keskin nişancıdır. Sivastopol Muharebesi'nde 200'den fazla Alman askerini öldürmesiyle tanınmaktadır.