İçeriğe atla

Monica Green

Monica Helen Green
MilliyetABD
MeslekTarihçi, akademisyen
ÖdüllerBerlin Ödülü (2015)

Monica Green (Monica Helen Green), Amerikalı akademisyen, tarihçi.

Arizona Eyalet Üniversitesi'nde tarih profesörüydü. Pre-modern Avrupa'da kadın sağlığı hizmetleri, tıp ve cinsiyet konuları ile birlikte pre-modern dönemde bulaşıcı hastalıklar tarihi konusunda uzmanlaşmıştır.[1]

Hayatı

Green'in babası, Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'nin 1963'teki Amerikan hava yolu ulaşımındaki ırk ayrımcılığını ortadan kaldırmaya yardımcı olan bir pilot olan Marlon Green'dir.

Green, 1978'de Barnard College'dan lisans 1981'te Princeton Üniversitesi'nden yüksek lisans (1985) ve bir doktora derecesini aldı. Doktora tezi, The Transmission of Female Physiology and Disease Through Early Middle Ages'di.[2]

Kariyeri

Green, 1983-1985 yılları arasında Princeton Üniversitesi'nde öğretim görevlisiydi. 1985–1987 Chapel Hill, Kuzey Karolina Üniversitesi'nde doktora sonrası misafir araştırmacı olarak bulundu. Daha sonra 1987'de Duke Üniversitesi'nde Yardımcı Doçentlik görevine ve 1995'te Doçent'liğe terfi etti. 2001'de Arizona Eyalet Üniversitesi'nde Tarih Profesörü olarak atandı. 2013-2014 arasında Pittsburg Üniversitesi'nde misafir öğretim görevlisi olarak bulundu.[3]

Green, Journal The Medieval Globe'un 2015 yılında çıkan ilk sayısına katkıda bulundu. Halen derginin editör kurulunda yer alıyor. The Washington Post gibi medya kuruluşları tarafından pandemileri ve hastalıkların yayılma sürecini tartışmak üzere düzenli olarak uzmanlığına başvurulmaktadır.[4][5]

Ödülleri

  • Green, Women's Healthcare in the Medieval West: Texts and Contexts (Ashgate, 2000) adlı kitabıyla 2004 yılında Amerika Orta Çağ Akademisi tarafından verilen John Nicholas Brown Ödülü'nün eş kazananı oldu.
  • Green, 2009 yılında Margaret W. Rossiter Bilimde Kadın Tarihi Ödülü'ne layık görüldü ve Bilim Tarihi Derneği tarafından, Making Women's Medicine Masculine: The Rise of Male Authority in Pre-Modern Gynaecology (Oxford University Press, 2008) adlı kitabıyla bilimde kadınların tarihi üzerine en iyi kitap olarak ödüllendirildi.
  • 2011'de Amerika Orta Çağ Akademisi'ne üye olarak seçildi.[6]
  • Green, 2014 yılında Bilim Tarihi Topluluğu'nun bilim tarihi öğretimine yaptığı olağanüstü katkılardan dolayı Joseph H. Hazen Eğitim Ödülü'ne layık görüldü.
  • 2015 yılında Berlin Ödülü'nü kazandı.[7]
  • Green, 2018 yılında Amerika Orta Çağ Akademisi tarafından verilen CARA Mükemmellik Ödülü'ne layık görüldü.[8]

Kaynakça

  1. ^ "Monica Green | iSearch". isearch.asu.edu. 19 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  2. ^ Green, Monica Helen (1985). The Transmission of Ancient Theories of Female Physiology and Disease Through the Early Middle Ages (İngilizce). Princeton University. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  3. ^ "Monica Green | World History Center | University of Pittsburgh". www.worldhistory.pitt.edu. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  4. ^ KupferschmidtDec. 30, Kai; 2019; Pm, 1:10 (30 Aralık 2019). "Measles may have emerged when large cities rose, 1500 years earlier than thought". Science | AAAS (İngilizce). 30 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  5. ^ "The classic explanation for the black death plague is wrong scientists say". 16 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  6. ^ "Fellows - The Medieval Academy of America". www.medievalacademy.org. 23 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  7. ^ Berlin, American Academy in. "American Academy Announces Berlin Prize Recipients". www.newswire.ca (İngilizce). 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 
  8. ^ "Winner of the CARA Award for Excellence in Teaching - The Medieval Academy of America". www.medievalacademy.org. 18 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2020. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Svante Pääbo</span> İsveçli genetikçi ve bilim insanı

Svante Pääbo, İsveçli biyolog, genetikçi ve bilim insanı. Evrimsel antropoloji alanında uzmanlaşan Pääbo, paleogenetiğin kurucularından birisidir ve Neandertal genomu üzerinde yoğun bir şekilde çalışmıştır. 2022'de "soyu tükenmiş homininlerin genomları ve insan evrimi ile ilgili keşifleri" nedeniyle Nobel Tıp Ödülü'ne layık görüldü.

<span class="mw-page-title-main">Elizabeth Blackburn</span> Avustralyalı-Amerikalı araştırmacı

Elizabeth Helen Blackburn Avustralya doğumlu Amerikalı moleküler biyolog. Kromozomların uç kısımlarında bulunan ve kromozomları koruyan telomer isimli yapılarla ilgili çalışmalarıyla bilinir. Telomer yapımında etkin telomeraz enziminin kaşifleri arasındadır. Bu çalışmalarından dolayı 2009 yılında Carol W. Greider ve Jack W. Szostak ile birlikte Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazandı. Tıbbi etik üzerine de çalışmaları vardır.

John Henry Schwarz, Amerikalı teorik fizikçi. Yoichiro Nambu, Holger Bech Nielsen, Joël Scherk, Gabriele Veneziano, Michio Kaku, Michael Green, Leonard Susskind ve Edward Witten ile birlikte sicim kuramının kurucularından kabul edilen bilim insanı.

<span class="mw-page-title-main">Charles Townes</span> Amerikalı fizikçi (1915 – 2015)

Charles Hard Townes, Amerikan Nobel Ödüllü fizikçi ve eğitimci. Townes en çok maserler üzerindeki teori ve uygulama çalışmaları ile bilinir. Maserlerin ana patentini alan Townes ayrıca maser ve lazer araçları ile bağlantılı kuantum elektroniği üzerinde de çalışmıştır. Bu çalışmaları nedeniyle 1964 yılında Nikolay Basov ve Aleksandr Prohorov ile birlikte Nobel Fizik Ödülü'nü kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Angus Deaton</span> İngiliz ekonomist

Angus Stewart Deaton, Britanyalı ve Amerikalı iktisat profesörü. Mikroiktisat konusunda araştırmalar ve eğitimcilik yapmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">James Rothman</span>

James Edward Rothman, Amerika asıllı biyologdur. 2013 yılında Nobel ödülü kazanmıştır. Eğitimini 1971'de Yale Üniversitesi'nde tamamladı.

<span class="mw-page-title-main">Oliver Hart</span> İngiliz ekonomist

Oliver Hart tam adı ile Oliver Simon D'Arcy Hart, İngiliz asıllı Amerikalı ekonomist.

Ayşe Buğra, Türk ekonomist, akademisyen, sosyal bilimci ve yazar.

<span class="mw-page-title-main">Krzysztof Matyjaszewski</span> Polonyalı-Amerikan kimyager

Krzysztof "Kris" Matyjaszewski Polonya doğumlu, ABD vatandaşı kimyager. Carnegie Mellon Üniversitesi'nde Doğa Bilimleri Profesörü.

<span class="mw-page-title-main">Raphael David Levine</span> araştırmacı

Raphael David Levine, İsrailli kimyager. Kudüs İbrani Üniversitesi, Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles Kimya ve Biyokimya Bölümü ve UCLA David Geffen Tıp Fakültesi Crump Moleküler Görüntüleme Enstitüsü'nde profesördür.

<span class="mw-page-title-main">Reinhard Genzel</span> Alman gökbilimci

Reinhard Genzel Max-Planck-Institut für extraterrestrische Physik'de yönetici, LMU'da profesör ve Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley' de emeritus profesör olan bir Alman astrofizikçi. Andrea Ghez ve Roger Penrose ile paylaştığı " galaksimizin merkezinde süper kütleli kompakt bir nesnenin keşfi için" 2020 Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.

Pearl Kibre, Amerikalı tarihçidir. 1950'de Orta Çağ bilimi ve üniversite çalışmaları nedeniyle Guggenheim Bursu kazandı.

Anneliese Maier, özellikle Orta Çağlarda doğa felsefesini araştıran çalışmalarıyla tanınan Alman bilim tarihçisiydi.

Joan Cadden, akademisyen ve tarihçi. Bilim Tarihi Derneği'nin eski başkanıdır.

<span class="mw-page-title-main">Lorraine Daston</span>

Lorraine Daston Amerikalı bilim tarihçisidir. Berlin'deki Max Planck Bilim Tarihi Enstitüsü'nün (MPIWG) 2019 yılına kadar direktörlüğünü yaptı. Chicago Üniversitesi Sosyal Düşünce Komitesi'nde misafir profesör olarak çalıştı. Pre-modern Avrupa bilim ve entelektüel tarihi konusunda bir otoritedir. 1993 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyesi seçildi. Berlin İleri Araştırmalar Enstitüsü'nde daimi araştırmacıdır.

Otto Eduard Neugebauer, astronomi tarihi ile Antik Çağlarda ve Orta Çağ'da uygulanan diğer kesin bilimler üzerine yaptığı araştırmalarla tanınan Avusturyalı-Amerikalı bir matematikçi ve bilim tarihçisiydi. Kil tabletlerini inceleyerek, eski Babillilerin matematik ve astronomi hakkında daha önce fark edildiğinden çok daha fazlasını bildiklerini keşfetti. Ulusal Bilimler Akademisi, Neugebauer'i "çağımızın müspet bilimler tarihinin, belki de bilim tarihinin en özgün ve üretken bilim insanı" olarak adlandırmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Charles M. Rice</span> araştırmacı

Charles Moen Rice Amerikalı bir virolog ve asıl araştırma alanı Hepatit C virüsü olan Nobel Ödülü sahibi bilim insanı. New York City'deki Rockefeller Üniversitesi'nde viroloji profesörü ve Cornell Üniversitesi ile Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde yardımcı profesördür.

<span class="mw-page-title-main">Ardem Patapoutian</span> Amerikalı moleküler biyolog ve araştırmacı

Artem Pataputyan, Lübnan Ermenisi asıllı Amerikalı moleküler biyolog, nörobiyolog ve bilim insanı. Pataputyan, David Julius ile birlikte "ısı ve temas reseptörlerinin keşfi" nedeniyle 2021 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'ne layık görüldü.

<span class="mw-page-title-main">David Julius</span> Amerikalı bilim insanı

David Julius, Amerikalı fizyolog ve bilim insanı. Kapsaisin, mentol ve sıcaklığı saptayan TRPV1 ve TRPM8 reseptörlerinin karakterizasyonu dahil, ağrı hissi ve ısının moleküler mekanizmaları üzerindeki çalışmalarıyla tanınmaktadır. San Francisco'daki Kaliforniya Üniversitesi'nde profesör olarak ders veren Julius, Artem Pataputyan ile birlikte "ısı ve temas reseptörlerinin keşfi" nedeniyle 2021 Nobel Tıp Ödülü'ne layık görüldü.

<span class="mw-page-title-main">Lawrence Sklar</span> Amerikalı filozof

Lawrence Sklar, Amerikalı bir filozoftur. Michigan Üniversitesinde Carl G. Hempel ve William K. Frankena Seçkin Üniversite Fahri Profesörüdür.