İçeriğe atla

Micko Krstić

Micko Krstić
Doğumy. 1855
Manastır Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm29 Ekim 1909
Manastır, Osmanlı İmparatorluğu
BağlılığıSırbistan Krallığı Sırp Ordusu (1876–78)
Çetnikler (1904–09)
Hizmet yılları1876–1881
1904–1909
RütbesiHarambaša
BirimiMorava Ordusu (1876–78)
Poreçe Çetesi (1880–81)
Poreçe Çetesi (1904–09)

Micko Krstić-Porečki ya da bilinen adıyla Voyvoda Micko (y. 1855 - 29 Ekim 1909), Poreçe bölgesinde aktif bir Sırp asi ve askeri liderdi.

Kökeni ve ilk yılları

Krstić, Osmanlı İmparatorluğu'nun Manastır Sancağı'nın (bugünkü Kuzey Makedonya) bir parçası olan Poreçe bölgesindeki Makedonski Brod yakınlarındaki Latovo'da doğdu. Ailesi yakınlardaki Trebino'dan geliyordu. Doğum yılı çoğunlukla y. 1855 olarak bilinse de, bazı kaynaklarda y. 1840 olarak gösterilmektedir.[1] Küçüklüğünden beri Sırp kimliğini benimsedi. Latovo'daki öğretmeni Obradović'ti.[2]

Osmanlı-Sırp Savaşı (1876–78) ve sonrası

Krstić, Osmanlı-Sırp Savaşı'na gönüllü olarak katıldı.[3] Daha sonrasında, Kumanova Ayaklanması'na katıldı. Savaştan sonra, Sırp askeri hükûmeti Kosova ve Makedonya'daki isyancılara silah ve yardım gönderdi. Bölgenin her yerinde Hristiyan isyancı çeteler kuruldu. Özel olarak finanse edilen ve hükûmet tarafından desteklenen bu çetelerin çoğu Sırbistan'da kuruldu ve Osmanlı topraklarına geçti. Bu şekilde Micko Krstić, 1879'da Nikola Rašić ve İvranye'deki askeri hükûmetin yardımıyla Niş'te bir asi grubu kurdu.[4]

Micko'nun çeteleri, Vranje'de silah ve mühimmat aldı. Sınırı geçti ve birçok savaşçısının öldürüldüğü Eğri Palanka civarında Osmanlılarla çatışmaya girdi. Micko, tek bir yoldaşla Poreçe'ye gitti ve aynı yıl kurulan Stevan Petrović-Porečanin grubuna katıldı.[5]

Bırsyak Ayaklanması

14 Ekim 1880 tarihinde Poreçe'de Bırsyak Ayaklanması olarak bilinen bir ayaklanma çıktı. Micko Krstić; Ilija Delija, Rista Kostadinović ve Anđelko Tanasević ile birlikte, bu ayaklanmanın liderlerden biriydi.[6] Ayaklanma bir yıldan fazla sürdü.[7]

1881 baharında, Vranje'de küçük bir grup topladı ve Sırbistan'dan ayrıldı. Nisan 1881'de Çerkez Ilija ve Micko çeteleri Eğri Palanka yakınlarında kuşatıldı. Çerkez Ilija ve çetesinin tamamı öldü. Çatışmada Micko'nun çetesinin yarısı öldü. Kalanlarla beraber dağları aşarak Poreçe'ye gittiler.

Hapis cezası

Krstić, 1882'de Osmanlılar tarafından hapsedildi ve Manastır hapishanesinde tutuldu. 20 yıl hapis cezasına çarptırıldı.[8] Manastır'daki Sırp konsolosluğu Milojko Veselinović'e dokuz mektup yazdı.[9] Osmanlı-Yunan Savaşı (1897) sırasında Bulgarlar, Osmanlı hapishanelerinde tutulan Bulgarlara af çıkardı; Micko kendini Bulgar olarak tanımlamayı reddetti ve hapiste kaldı.[8] 1901'de Sırp konsolosluğu, Manastır'da ev hapsinde olmasına ve her gün kasaba yönetimiyle temasa geçmek zorunda olmasına rağmen onu serbest bırakmayı başardı.[10] Bu arada, Veles boyunca en çok Bulgar şiddetine maruz kalan Poreče, Kumanova ve Kratovo vilayetlerindeki Sırp köylerinin kendi kendine örgütlenmesiyle ilk Sırp gerilla çeteleri kuruldu.[10] Krstić'in 4 Nisan 1904'teki kaçışı, Bitola Konsolosluğu'ndan Savatije Milošević, Metropolitan Polikarp sekreteri Jovan Ćirković-Ćifa, Kičevo'daki okulların müdürü Lazar Kujundžić ve Marko Cerić tarafından organize edildi. Sırp çetelerinin varlığı kısa sürede bölgelerde hissedildi.[10]

Sırp Çetnik Organizasyonu

Micko Krstić, Poreçe için en yüksek voyvoda (komutan) olarak seçildi.[10] Voyvoda Micko'nun çetesinin ilk başarısı, Poreçe'deki köyleri baskı altına alan ve Bulgar etkisini güçlendirmeye çalışan Dame Gruev liderliğindeki 8 birleşik Bulgar çetesine karşı çıkan çatışmayla geldi. Çatışma 5 Ekim 1904'te, Slatine yakınlarında gerçekleşti. Bulgar çeteleri, Movnatac'ta Osmanlı ordusuyla yaşanan çatışmanın ardından dinleniyordu. Sırp Çetnikleri, y. 40 savaşçı, sessizce etraflarını sardı ve ani bir baskınla beş kat daha büyük düşmanı yok etti. Bu vesileyle, Bulgar komutan Đurčin ve dört Bulgar savaşçı öldürüldü, çok sayıda kişi yaralandı ve geri kalanı kaçtı ve dağıldı. Yaralılar arasında Micko'nun yakaladığı Gruev de vardı. İçişleri Bakanı Nikola Pašić'in emriyle Gruev serbest bırakıldı. Kendisine Üsküp yakınlarındaki Solnje köyüne kadar eşlik edildi ve buradan Sofya'ya gitti.[10]

Ölümü

29 Ekim 1909'da, Kırçova'da suikaste kurban gitti. Ölümünden sonra ressam Nadežda Petrović, hayatı üzerine bir drama yazdı. Aynı zamanda, Sırp şarkılarının halk kahramanı oldu.[11]

Kaynakça

  1. ^ Marinko Paunović (1998). Srbi: biografije znamenitih : A-Š. Emka. ISBN 9788685205040. 8 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2023. 
  2. ^ Jovan Hadži-Vasiljević (1928). Prosvetne i političke prilike u južnim srpskim oblastima u XIX v: (do srpsko turskih ratova 1876-78). Društvo Sv. Save. s. 422. 

    ... ve oraya yerleşti. Obradović, lisenin dört sınıfını Belgrad'da ve ruhban okulunda tamamlamıştı. Diğer şeylerin yanı sıra, Poreč'teki Latovu köyünde öğretmenlik yaptı. Ünlü Ustaşa ve Çetnik Dükümüz Micko Krstić orada okudu...

  3. ^ Aleksa Jovanović Kodža (1930). Четнички споменик, Војвода Мицко, живот и рад. Skoplje. 
  4. ^ Hadži-Vasiljević 1928, s. 8.
  5. ^ Hadži-Vasiljević 1928, s. 9.
  6. ^ Jovanović 1937, s. 237.
  7. ^ Hadži-Vasiljević 1928, s. 10.
  8. ^ a b Đorđe N. Lopičić (2007). Konzularni odnosi Srbije: (1804-1918). Zavod za udžbenike. s. 207. ISBN 978-86-17-34399-4. 

    En iyi örnek, 20 yıl hapis cezasına çarptırılan, ancak af kapsamına alınmak ve cezasını daha fazla çekmekten salıverilmek için kendisini Bulgar ilan etmek istemeyen Poreč'ten Dük Micko Krstić'tir.

  9. ^ "Мицко Крстевић: писма из битољског затвора (1897-1899)". Мешовита грађа. 21 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2023. 
  10. ^ a b c d e Vladimir Ilić (4 Mart 2003). "Srpski četnici na početku dvadesetog veka (6): Pogibija na šupljem kamenu". Glas Javnosti. 10 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  11. ^ "Прво јавно читање драме Надежде Петровић "Војвода Мицко Поречанин"". Влада Републике Србије. 14 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2023. ; Надежда Петровић (2005). Војвода Мицко Поречанин. Библиотека града Београда. ISBN 978-86-7191-071-2. 

Konuyla ilgili yayınlar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">93 Harbi</span> Osmanlı İmparatorluğu ile Rus İmparatorluğu arasında 1877-1878 yılları arasında yapılmış savaş

93 Harbi ya da 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Osmanlı padişahı II. Abdülhamit ve Rus çarı II. Aleksandr döneminde yapılmış olan bir Osmanlı-Rus Savaşı'dır. Rumi takvime göre 1293 yılına denk geldiğinden Osmanlı tarihinde 93 Harbi olarak bilinir. Hem Osmanlı Devleti'nin batı sınırındaki Tuna (Balkan) Cephesi'nde, hem de doğu sınırındaki Kafkas Cephesi'nde savaşılmıştır. Savaşa hazırlıksız yakalanan Osmanlı Devleti, çok ağır bir yenilgi almıştır. Savaşın başlıca sebepleri; Osmanlı Devleti'nde yaşanan azınlık isyanları, Rusya ve Batı Avrupa ülkelerinde, Osmanlı Devleti'nde yaşayan Hristiyanların insan haklarının çiğnendiği konusunda oluşan tek taraflı kamuoyu, Rusya'nın Balkanlardaki genişleme siyaseti, Romanya ve Bulgaristan'ın bağımsızlık istekleri ve Panslavizm akımıdır. Avrupa'nın büyük güçleri savaşı önlemek için İstanbul'da Tersane Konferansı'nı toplamışlar, ancak Osmanlı Devleti'ne yaptıkları taleplerin reddedilmesi üzerine savaş patlak vermiştir.

<span class="mw-page-title-main">Fethi Okyar</span> 2. Türkiye başbakanı

Ali Fethi Okyar, Türk asker, diplomat ve siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Prizren</span> Kosovada kent

Prizren, eskiden Pürzerrin, Kosova'nın güneybatısında bir şehir ve belediye merkezi.

<span class="mw-page-title-main">Sırp Despotluğu</span>

Sırp Despotluğu, Sırpların Osmanlı Devleti egemenliğine girmeden önce kurdukları son devlet. 1403 yılında Sırbistan Prensi Stefan Lazareviç'in kendisini despot ilan etmesiyle kurulmuş devlettir. Başkenti Belgrad'dır. 1459 yılında Osmanlı Devleti tarafından fethedilmiştir. 16. yüzyıl boyunca Macaristan Krallığı'nın koruyuculuğu altına alınmış daha sonra tamamen Osmanlı topraklarına katılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Birinci Balkan Savaşı</span> Balkan Birliği ile Osmanlı Devleti arasında 7 Ekim 1912-30 Mayıs 1913 tarihleri arasında gerçekleşen savaş

Birinci Balkan Savaşı, 7 Ekim 1912-30 Mayıs 1913'te Bulgaristan Krallığı, Sırbistan Krallığı, Yunanistan Krallığı ve Karadağ Krallığı'ndan oluşan Balkan Birliği'nin Osmanlı Devleti'ne karşı başlattığı savaş. Bu savaş ile Balkan devletleri, Osmanlı Devleti'nin Balkanlardaki topraklarının büyük bir bölümünü ele geçirmiştir. Bu savaş sonucunda Osmanlı Devleti Edirne ve Kırklareli'ne kadar olan Midye-Enez Hattı'nın batısındaki tüm topraklarını Balkan devletlerine bırakmak zorunda kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Kumanova Muharebesi</span> 23-24 Ekim 1912de yaşanmış ilk Balkan Savaşları muharebesi

Kumanova Muharebesi 23-24 Ekim 1912 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu topraklarının Sırbistan Krallığı'na yakın bölgesinde (Kumanova) yapılan bu muharebe Birinci Balkan Savaşı'nın başlıca muharebelerinden biridir. Savaş başlangıcından sonra kısa sürede Sırpların kazandığı önemli muharebelerden biri olup bu bozgun sonrası, özellikle firar eden askerlerden kaynaklı; ağır insan gücü kayıpları nedeniyle; Osmanlı yönetimi Vardar Ovası ve Makedonya'nın büyük kısmını, artlarında büyük miktarda top ve savaş malzemesi bırakarak terk etmek zorunda kalmışlardır.

<span class="mw-page-title-main">Manastır Muharebesi</span>

Manastır Muharebesi, bugünkü Makedonya'daki Manastır şehri yakınlarında Birinci Balkan Savaşı sırasında 16-19 Kasım 1912 tarihinde gerçekleşmiş bir muharebedir.

<span class="mw-page-title-main">Dejanović Hanedanı</span> Orta Çağda yaşamış soylu bir aile

Dejanović ya da Dragaš Hanedanı Orta Çağ'da yaşamış, Stefan Dušan (1331-1355), V. Stefan Uroš (1355-1371) ve 1371 yılında yapılan Çirmen Muharebesi sonrası girilen çöküş döneminde Sırp İmparatorluğu'na hizmet etmiş soylu bir Sırp hanedanıdır. Çirmen Muharebesi sonrası Osmanlı Devleti ile vasallık ilişkisinde bulunmuştur. Hanedan dönemin en önemli aileleri arasında sayılır ve bir zamanlar kabaca bugünkü Sırbistan, Bulgaristan ve Makedonya'nın topraklarının birleştiği bölgede hakimiyet kurmuştur. Son iki Bizans İmparatoru anne tarafından bu hanedana mensuptur.

<span class="mw-page-title-main">İlinden İsyanı</span>

İlinden İsyanı veya İlinden-Başkalaşım İsyanı Ağustos-Kasım 1903 tarihleri arasında Makedonya'da Osmanlı İmparatorluğu'na karşı İç Makedon Devrimci Örgütü tarafından gerçekleştirilen bir isyandır.

<span class="mw-page-title-main">Dame Gruev</span> Bulgar devrimci

Damyan Yovanov Gruev ya da bilinen kısa adıyla Dame Gruev, Osmanlı Makedonyası ve Trakyası'da Bulgar devrimci ve isyancı liderdi. İç Makedon Devrimci Örgütü'nün kurucuları arasındaydı. Makedon tarih yazımına göre, bir Makedonyalıydı.

<span class="mw-page-title-main">Çakır Paşa</span> Sırp hajduk lideri

Mladen Stojanović, Çakır Paşa (Чакр-паша) olarak bilinmektedir, çoğunlukla Pčinja bölgesinin Osmanlı topraklarında ve Kumanovo'da aktif olan bir Sırp hajduk lideriydi. Gençliğinden beri bir haydut olan Çakır Paşa, 1878'de Sırp-Osmanlı sınırındaki muhafızlık hizmetini terk etmiştir ve sonraki yıllarda Osmanlı yetkililerini öldürmek ve ayrıca yerel halkı sömürmekle ünlenmiştir. Sırp-Osmanlı Savaşı'ndan (1876-78), Kumanovo Ayaklanması'ndan (1878) ve Brsjak İsyanı'ndan (1880-81) sağ çıktıktan sonra, hem Osmanlı askerleri hem de jandarmadan yıllarca kaçtıktan sonra 1885'te ölmüştür. Ölümünden sonra korkusuz, taş gibi soğuk ve ham bir şahsiyet olarak yerel hikâyeler, onu cesur ve kurnaz bir kahraman tutan destansı şiirler yazılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Dejan</span> Sırp sebastokrator ve despot

Dejan, Sırp İmparatorluğu döneminde yaşamış Sırp asilzadedir. Sırp İmparatoru Stefan Dušan, V. Stefan Uroš'a hizmet etmiş, Kumanova ve Köstendil çevresini sebastokrator ve despot unvanlarıyla yöneten Dejanović Hanedanı'nın atası olan İmparatorluk döneminde hüküm sürmüştür. İmparator Dušan'ın kız kardeşi Theodora Nemanjić ile evliydi. Karadağ'ın doğusundaki Kumanova bölgesinde bir eyalete hükmediyordu. Başlangıçta Žegligovo ve Preşova'nın eski župe'yi (ilçeleri) içeriyordu. V. Stefan Uroš daha sonra Dejan'a Köstendil ile Yukarı Struma Nehri'ni verdi. Dejan, diğerlerinin yanı sıra Zemen Manastırı'nı ve eyalet boyunca birkaç kilise binasını da yeniden inşa etti. Dejan, Dušan saltanatının sona ermesi ve Dušan'ın ölümünden sonraki Sırp İmparatorluğu'nun çöküşü sırasında önde gelen isimlerden biriydi. Dejan, iki oğlu despot Jovan ve Gospodin Konstantin Dragaš ile birlikte, Sırp İmparatorluğu'nun çöküşü ve ardından gelen Osmanlı döneminde de güçlenen Dejanović Hanedanı'nın atasıdır.

Sırp Birinci Ordusu, I. Dünya Savaşı sırasında savaşan bir Sırp sahra ordusuydu.

Sırplaştırma Ortodoks Sırp olmayan bir topluluğun Sırp baskısı, soykırımı, katliamı, asimilasyon baskısı veya Sırp olmayanları yerinden ederek yerine Sırp yerleştirmesine Sırplaştırma denir.

Tabanofça Muharebesi, 27 Mart 1905 tarihinde Makedonya Mücadelesi sırasında Tabanofça'da Çetnik güçleri ile Osmanlı garnizonu arasında gerçekleşen çatışmalardı.

<span class="mw-page-title-main">Angel Tanasov</span>

Angel Tanasov veya Anđelko Tanasović, Osmanlı Makedonya'sında faaliyet göstermiş bir Bulgar isyancı liderdir.

Çerkez İlya, Eğri Palanka'da aktif bir asi lideriydi. Mesleği öğretmenlikti.

Spiro Crne ya da bilinen adıyla Golemdžiojski, bir Sırp isyancı lideridir.

<span class="mw-page-title-main">Bulgar-Osmanlı savaşları</span>

Bulgar-Osmanlı savaşları, 14. yüzyılın ikinci yarısında dağılan İkinci Bulgar İmparatorluğu'ndan arta kalan krallıklar ile Osmanlı İmparatorluğu arasında gerçekleşmiştir. Savaşlar, Bulgar İmparatorluğu'nun çökmesi ve Osmanlı İmparatorluğu'na tabi kılınmasıyla sonuçlandı ve Temmuz 1393'te Osmanlı'nın Tırnovo'yu fethi ile fiilen sona erdi ancak Vidin Çarlığı 1396'ya kadar ve Dobruca Despotluğu 1411'e kadar biraz daha uzun süre ayakta kaldı. Savaşlar sonucunda Osmanlı İmparatorluğu, Tuna Nehri'nden Ege Denizi'ne uzanan Balkan yarımadasındaki topraklarını büyük ölçüde genişletti.

Radomir Putnik GOLH, KCMG ilk Sırp Mareşali ve Balkan Savaşları'nda ve Birinci Dünya Savaşı'nda Sırp ordusunun Genelkurmay Başkanıydı. 1876'dan 1917'ye kadar Sırbistan'ın katıldığı her savaşta görev yaptı.