İçeriğe atla

Meksika'ya Fransız müdahalesi

Meksika'ya Fransız Müdahalesi
Fransa-Meksika Savaşları

Soldan saat yönünde:
Puebla Kuşatması
Fransız Süvarileri
Meksika askerleri
I. Maximilian'ın İnfazı
Tarih8 Aralık 1861-21 Haziran 1867
(5 yıl, 6 ay, 1 hafta, 6 gün)
Bölge
Sonuç

Meksikalı Cumhuriyetçiler'in zaferi

Taraflar

Meksikalı Cumhuriyetçiler


Destek:
Birleşik Devletlera

İkinci Fransız İmparatorluğu (1866'ya kadar)
İkinci Meksika Federal Cumhuriyeti (1861-1863)
İkinci Meksika İmparatorluğu (1864-1867)


Destek:
Avusturya İmparatorluğu
Belçika
Sürgündeki Konfederasyoncular
Mısır
Sürgündeki Polonyalılar
İspanyab
Büyük Britanya
Komutanlar ve liderler
Benito Juárez III. Napolyon
I. Maximilian  İdam edildi
Güçler
70,000
3,000
38,493
20,285
7,589
6,344; 19 gemi
2,000
1,462
700, Bilinmiyen sayıda gemi
472
424
Kayıplar
31,962 ölü ~14,000 ölü
a 1865'ten sonra
b 1862'ye kadar


Meksika'ya Fransız müdahalesi (İspanyolcaSegunda Intervención Francesa en México), 19. yüzyılda İkinci Fransız İmparatorluğu tarafından Meksika'nın işgal edilmesi sürecini anlatır. İşgal harekâtı ilk başlarda Birleşik Krallık ve İspanya tarafından desteklenmiştir. İşgal kararı Meksika Devlet Başkanı Benito Juárez'in 17 Temmuz 1861 tarihinde aldığı dış borçların faizlerini ödemeyi reddeden karar üzerine alınmıştır.

Bu dönemde Fransa'da iktidarda bulunan III. Napolyon ülkesi için önemli bir pazardan mahrum kalmamak, gelişen Amerika Birleşik Devletleri'nin yayılmasını engellemek ve Meksika'dan çıkartılan gümüş madenlerine sahip olmak için işgalin öncülüğünü yapmıştır. O dönemde iç savaş içinde olan Amerika Birleşik Devletleri, kıtaya yapılan müdahaleyi protesto ettiyse de karşı müdahalede bulunamamıştır.

Meksika'dan alacaklarını almak isteyen Fransa, Birleşik Krallık ve İspanya 31 Ekim 1861 tarihinde imzaladıkları Londra Antlaşması ile bu amaç doğrultusunda fikir birliğinde olduklarını ilan ederler. 8 Aralık 1861 tarihinde Küba'dan yola çıkan İspanyol donanması Veracruz limanına demir atar; ancak Fransızların amacının ülkeyi sömürgeleştirmek olduğu anlaşılınca İngilizler ve İspanyollar harekâttan ayrılır.

Takip eden dönem Meksika'nın Fransız askerlerince işgal edilerek İkinci Meksika İmparatorluğu'nun ilan edilmesidir. Meksika'da iktidarda olan Juárez'in iktidarı kesintiye uğrarken yeni rejim muhafazakâr asiller, din adamları ve bazı yerel topluluklarca benimsenir. Özellikle monarşiye dönülmesini isteyen asiller Habsburg Hanedanı'ndan Maximilian Ferdinand'ı ülkeye çağırırlar. Fransa'nın askeri desteğini arkasına alan Ferdinand, Meksika İmparatoru I. Maximilian olarak tahta çıkar.

Tarihsel gelişim

Fransız Ordusunun Meksika'daki harekâtı
Meksika heyeti Maximilian’in huzurunda
Tacámbaro Muharebesine katılan Belçikalı lejyonerler
1866 Miahuatlán Muharebesi
Édouard Manet'nin İmparator I. Maximilian'ın İnfazı adlı eseri

1862 Fransız işgali

6-8 Ocak 1862 tarihleri arasında dış borçlarını vermeye ikna etmek üzere Meksika üzerine sefer düzenleyen Birleşik Krallık, İspanya ve Fransız donanmaları Veracruz'a gelirler. 27 Şubat 1862 günü Campeche şehri Fransızlara teslim olur. Ancak Fransız Ordusunun amacının Meksika'yı işgal etmek olduğunu fark eden İspanyol ve İngilizler askerlerini geri çekme kararı alırlar. 9 Nisan günü başlayan geri çekilme 24 Nisan günü tamamlanır. Mayıs ayında Fransızlar Pasifik kıyısındaki Mazatlán'a ulaşırlar.

Fransız Ordusu ilk ciddi direnişi ve mağlubiyeti 5 Mayıs 1862 tarihinde Puebla Muharebesi ile yaşar.[1] General Ignacio Zaragoza komutasındaki Meksika birlikleri Charles de Lorencez komutasındaki Fransızları yenerek önemli bir zafer kazanır. Ancak Meksika birliklerinin ilerleyişi durdurulacak ve takviye birlikleri Meksika'ya çıkartan Fransızlar 23 Ekim günü Tampico ve Tamaulipas'ı, 12 Aralık günü ise Xalapa ile Veracruz'u işgal eder.

1863 Başkentin işgali

Fransız Ordusu 15 Ocak 1863 tarihinde Veracruz'u bombalar ve ardından Mart ayında Puebla kenti kuşatılır. 30 Nisan günü ise ünlü Camarón Muharebesi yapılır. Bu muharebe özellikle Fransız Lejyonunun en önemli muharebelerinden birisi olarak görülür. Sayıca çok üstün Meksika birliklerinin pususuna düşen ve etrafı çevrilen Yüzbaşı Jean Danjou komutasındaki lejyonerler son asker kalıncaya kadar savaşacak ve teslim olmayacaklardır.[2] Puebla'daki kuşatmayı kırmak için bölgeye gelen Meksika Ordusu şehrin güneyindeki San Lorenzo yakınlarında General François Achille Bazaine komutasındaki Fransız Ordusuna yenilir ve Puebla düşer. 31 Mayıs günü Devlet Başkanı Juárez kabinesiyle beraber kuzeye El Paso yönüne doğru kaçar. 1867 yılına kadar sürgün hükûmeti Chihuahua'da kalacaktır. Önlerinde bir direniş kalmayan Bazine komutasındaki Fransızlar 7 Haziran 1863 günü başkent Meksiko'ya girerler. Fransız generallerinin himayesinde kurulan bir konsey tarafından 10 Temmuz günü İkinci Meksika İmparatorluğu ilan edilir. III. Napolyon'un çabaları sonucu Meksika tahtı Maximilian'a teklif edilir. Maximilian, Trieste'deki şatosunda 3 Ekim günü teklifi kabul eder.

1864 Maximilian'ın gelişi

1864 yılı Mart ayında Fransızlar Mazatlán'ı almaya çalışsalar da Albay Gaspar Sánchez Ochoa komutasındaki Meksika birlikleri işgalcileri püskürtür. Bazaine komutasındaki Fransız birlikleri Ocak ayında Guadalajara'yı, Douay komutasındaki Fransızlar ise Şubat ayında Zacatecas'ı ele geçirir. Hazian ayında Acapulco, Temmuz ayında Durango düşer.

Trieste'deki Miramar Kalesinde Meksika heyetini kabul eden Maximilian Fransa ile Meksika arasındaki Miramar Antlaşmasını 10 Nisan 1864 tarihinde imzalayarak resmen tahtı kabul eder.[3] 28-29 Mayıs 1864 tarihinde Avusturya-Macaristan İmparatorluğu donanmasına bağlı SMS Novara fırkateyniyle Veracruz'a çıkar. Meksika'da imparator I. Maximilian olarak tahta çıkar. Demokratik şekilde seçilmiş olan bir kongreyle iktidarı paylaşacak şekilde parlamenter monarşi yanlısıdır. Uygulamak istediği yasalar, yerel halkın serflikten kurtarılması gibi planlar Meksika'daki muhafazakâr yönetici sınıfça dirençle karşılanmıştır. Ülkedeki cumhuriyet yanlısı liberaller ise monarşiye tamamen karşı oldukları için Maximilian ülkede toplumsal destek bulamaz.

1865 Cumhuriyetçiler

Fransız askeri zaferleri 1865 yılında da sürer. Şubat ayında Meksikalı komutan Porfirio Díaz savunmasındaki Oaxaca Bazaine tarafından ele geçirilir. Ancak Meksikalı cumhuriyetçiler 11 Nisan günü Meksika imparatorluk kuvvetlerini Tacámbaro Muharebesinde mağlup eder. Rio Grande boyunca çok sayıda şehir cumhuriyetçilerin eline geçer. Temmuz ayında ise İkinci Tacámbaro Muharebesinde Belçikalı lejyonerlerin ağırlığını oluşturduğu imparatorluk ordusu yenilir. Bu dönemde acil önlemlere başvuran Maximilian 3 Ekim 1865 tarihinde kötü şöhretli bir karar olan Kara Emir olarak bilinen emirle savaş sırasında ele geçirilen her Meksikalının asi sayılarak derhal idam edilmesini öngörür. Bu emirle savaş esiri konumundaki çok sayıdaki cumhuriyetçi subay idam edilir.[4]

ABD’nin durumu

Savaş sırasında görevde bulunan ABD Başkanı Abraham Lincoln, Juárez önderliğindeki cumhuriyetçileri desteklese de Amerikan İç Savaşı yüzünden doğrudan müdahil olamaz. İç savaşın zaferle sonuçlanmasından ardından ABD Başkanı Andrew Johnson, Philip Sheridan ve Ulysses S. Grant komutasında 50 bin kişilik bir orduyu ABD-Meksika sınırına gönderir. Bu şekilde Fransız birliklerine gözdağı verilirken cumhuriyetçilere de silah desteği yapılır.

Yasal alanda da aktif olan ABD Kongresi daha 1864 yılında Meksika'da monarşinin kurulmasına karşı çıkan bir karar almıştır. Ayrıca Şubat 1866'da Fransız birliklerinin Meksika'da koşulsuz olarak geri çekilmesi talep edilmiş, Fransız donanmasının karaya asker çıkartmasına engel olmak için Meksika sahilleri abluka altına alınmıştır. Ayrıca Meksika'daki monarşiyi paralı askerlerle destekleyen Avusturya-Macaristan İmparatorluğu da resmi kanallarla protesto edilmiştir.

1866 Fransızlar geri çekilir

1866 yılına gelindiğinde Meksika'daki durumunun sürdürülemez olduğuna karar veren III. Napolyon 31 Mayıstan itibaren Fransız birliklerinin çekileceğini açıklar. Cumhuriyetçiler bu dönemde arka arkaya zafer kazanırken ardı ardına Chihuahua, Guadalajara, Matamoros, Tampico ve Acapulco düşer. III. Napolyon, Maximilian'a Meksika'yı terk etmesini önerir. Fransızlar Temmuz ayında Monterrey, Saltillo ve Sonora'dan çekilir. Maximilian'ın kabinesindeki Fransızlar da bu dönemde istifa edecek ve kaçmaya başlayacaktır. Cumhuriyetçiler Fransız desteğinden mahrum kalan imparatorluk ordularını Miahuatlán Muharebesinde kesin olarak yenerek Oaxaca'yı Kasım ayında tamamen ele geçirirler. Aralık ayında Avusturyalı ve Belçikalı paralı askerler ülkeden ayrılmaya başlar.

1867 Başkent düşer

Hızla ilerleyen cumhuriyetçiler karşısında Fransızlar başkent Meksika'yı 5 Şubat 1867 günü terk ederler. 13 Şubat günü Maximilian Querétaro'ya çekilir. Kuşatılan şehirden kaçmak isteyen imparatorun denemeleri başarısızlıkla sonuçlanır. Son denemesinde 11 Mayıs günü kaçmaya çalışırken yakalanır. 15 Mayıs hızla toplanan divanı harp mahkemesi sonucu idama mahkûm edilir. İmparatorun bağışlanması yönündeki uluslararası çağrılara rağmen ceza ömürboyu hapise çevrilmez. Juárez iktidarının yabancı işgalcilere sert bir mesaj gönderme niyetiyle bu kararın değiştirilmesini reddettiği bilinmektedir.

Maximilian, generalleri Miguel Miramón ve Tomás Mejía ile birlikte 19 Haziran 1867 günü Querétaro bölgesindeki Cerro de las Campanas'da kurşuna dizilerek idam edilir. Maximilian'ın idamının ardından başkent teslim olur.

Sonrası

Cumhuriyetin yeniden tesis edilmesiyle birlikte Juárez iktidarı duruma hakim olur. Fransızlarla ittifak yapan muhafazakârlar artık iyice gözden düşmüştür. 1871 yılında anayasada yeniden seçilme durumuna izin verilmemesine rağmen yeniden aday olan Juárez'e karşı Fransızlara karşı savaşta gösterdiği kahramanlıkla ünlenen Porfirio Díaz ayaklanacaktır. 19 Temmuz 1872'de ayaklanması bastırılmak üzere olan Díaz, Juárez'in ölmesiyle beraber yeniden başkanlığa aday olur. Seçimlerde Sebastián Lerdo de Tejada'ya kaybedince emekli olarak çiftliğine çekilir. 1876 yılında ikinci kez ayaklanan Díaz bu sefer başarılı olarak ve 1911 yılına kadar ülkeyi yönetecektir.

Kaynakça

  1. ^ Günümüzde bu zafer Meksika’da hala kutlanmaktadır. (İspanyolca: Cinco de Mayo)
  2. ^ Lejyonerler arasında bugün hala Camerone Günü olarak kutlanmaktadır
  3. ^ Antlaşmanın metni 10 Ağustos 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) 23 Haziran 2011 tarihinde erişilmiştir
  4. ^ İmparator Maximilian savaş sonrası yenildiğinde bu emir gereğince idam edilmiştir

Ayrıca bakınız

  • Puebla Muharebesi
  • Amerikan İç Savaşı ve Fransa

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Napolyon Bonapart</span> Fransız asker ve imparator (1769–1821)

Napolyon Bonapart veya I. Napolyon kısaca Napolyon, Fransız asker, politikacı ve 1804-1814 arası Fransa imparatoru. Gerek Fransız Devrim Savaşları gerekse Napolyon Savaşları sırasında Fransa'ya önderlik ettiği gibi tüm Avrupa'yı da etkilemiş önemli bir komutandır. Girdiği savaş ve çatışmaların büyük bölümünü kazanmış, 1815'teki nihai yenilgisine kadar hızla Avrupa kıtasının hakimiyetini ele geçirmiştir. Tarihteki en önemli komutanlardan biri olan Napolyon'un savaşları dünyanın her yerinde askerî okullarda ders olarak okutulmaktadır ve kendi Avrupa tarihinin en ünlü ve en tartışmalı siyasi figürlerinden birisidir.

<span class="mw-page-title-main">Napolyon Savaşları</span> Savaş dönemi

Napolyon Savaşları, Fransız Devrim Savaşları'nın ardından Napolyon önderliğindeki Fransa ile Avrupa'nın diğer güçlü devletlerinin oluşturduğu koalisyon arasında gerçekleşen savaş dönemi. Başlangıç tarihinin hangi yıl olduğuna dair tarihçiler ve araştırmacılar arasında fikir birliği yoktur. 1800-1815 yılları arasında, yaklaşık 15 yıl sürmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Cinco de Mayo</span>

Cinco de Mayo ; Meksika'da, 1862'de III. Napolyon komutasındaki Fransız ordularına karşı elde edilen zaferin kutlandığı bayram. ABD ve Meksika'da kutlanır, Meksika'nın Puebla eyaleti kutlamaların merkezini oluşturmaktadır ve bu eyalette bayram El Día de la Batalla de Puebla olarak adlandırılır. General Ignacio Zaragoza Seguín komutasındaki Meksika ordusunun 5 Mayıs 1862'de, Puebla Muharebesi'nde Fransa işgal kuvvetlerine karşı kazandığı galibiyete atfedilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Fransa-Prusya Savaşı</span> Avrupa merkezli savaş

Fransa Prusya Savaşı, 19 Temmuz 1870 - 10 Mayıs 1871 tarihleri arasında Fransız İkinci İmparatorluğu ile Prusya Krallığı arasında yapılan savaş. Fransa'da genellikle 1870 Savaşı olarak adlandırılır.

<span class="mw-page-title-main">Porfirio Díaz</span> 33. Meksika devlet başkanı

Porfirio Díaz, Meksikalı asker ve devlet başkanı. Güçlü bir merkezi yönetim kurarak ülkeyi 30 yılı aşkın bir süre diktatörlükle yönetti.

<span class="mw-page-title-main">François Achille Bazaine</span> Fransız general (1811 – 1888)

François Achille Bazaine, İkinci İmparatorluk döneminde üstün hizmetler verdikten sonra, Fransız-Alman Savaşı sırasında, 27 Ekim 1870'te Metz'i Almanlara bırakarak 140 bin askeriyle birlikte teslim olduğu için idama mahkûm edilen Fransız mareşal.

<span class="mw-page-title-main">I. Maximilian (Meksika imparatoru)</span> Meksika imparatoru (1864–1867)

I. Maximilian Avusturya İmparatorluk ailesi olan Habsburg-Lorraine'in bir üyesi olarak dünyaya geldi. Fransa imparatoru III. Napolyon'un ve bir grup Meksikalı monarşi yanlısının desteği ile 10 Nisan 1864'te Meksika İmparatoru ilan edildi. Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere pek çok yabancı devlet hükümdarlığını reddetti. Başlarında Benito Juárez olan Cumhuriyetçiler tarafından yakalanıp Santiago de Querétaro'da 1867 yılında kurşuna dizilerek infaz edildi.

<i>İmparator I. Maximilianın İnfazı</i>

İmparator I. Maximilian'ın İnfazı, Fransız ressam Édouard Manet'nin 1868 yılında çizdiği tablosu. Eser, I. Maximilian'ın Meksikalı Cumhuriyetçiler tarafından infaz mangası tarafından kurşuna dizerek infaz edilmesini anlatmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Boshin Savaşı</span>

Boşin Savaşı (Japonca) Boşin Sensō 1868 yılından 1869 yılına kadar Japonya’da iktidarda bulunan Tokugawa Şogunluğu ile iktidarın imparatorluk hanedanına dönmesini isteyenler arasında yaşanan iç savaş.

<span class="mw-page-title-main">İmparatorluk Muhafızları (I. Napolyon)</span>

İmparatorluk Muhafızı başta doğrudan Fransa İmparatoru Napolyon Bonapart komutasındaki önceleri az sayıda olan ve sonrasında sayıları artan seçkin askerleri tanımlar. Muhafızlar muharebe sırasında imparatorun kişisel güvenliğinden sorumluydular ve nadiren muharebeye dahil olurlardı. Muhafızlar piyade, süvari, topçu, istihkâm ve denizci sınıflarından oluşurdu. Ayrıca muhafızlar arasında deneyim ve kıdeme göre bir ayrım da söz konusuydu. En deneyimli ve en kıdemliden başlamak üzere Eski Muhafızlar, Muhafızlar ve Genç Muhafızlar olacak şekilde üç kademe bulunurdu.

<span class="mw-page-title-main">1814 Paris Muharebesi</span>

1814 Paris Muharebesi, Napolyon Savaşlarının son dönemindeki muharebelerdendir. Fransızların yenilgisi üzerine başkent Paris düşmüş ve imparator Napolyon Bonapart tahttan feragât etmek zorunda kalmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Yüz Gün</span> Napolyonun Yüz Günü

Yüz Gün Savaşı veya Yedinci Koalisyon Savaşı, Birinci Fransa İmparatorluğu imparatoru Napolyon Bonapart’ın 1814 Fontainebleau Antlaşması gereğince sürgün edildiği Elba Adasındaki sürgünden kaçarak Paris’e döndüğü 20 Mart 1815 tarihiyle, kral XVIII. Louis’nin Fransa tahtına döndüğü 8 Temmuz 1815 tarihleri arasındaki 111 günlük dönemi anlatır. Bu dönemde Napolyon Savaşları yeniden başlamış ve Waterloo Muharebesi yaşanmıştır. Yüz Gün deyimi ilk kez kralın dönüşünü kutlayan Paris valisi Gaspard de Chabrol tarafından kullanılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Fransız Devrim Savaşları</span> Fransa Cumhuriyeti ve diğer Avrupalı devletler arasındaki 1792den 1802ye kadar süren savaş

Fransız Devrim Savaşları 1792'den 1802'ye kadar süren Fransız Devrimi'nin sonucu olarak ortaya çıkan bir dizi kapsamlı askeri çatışmadır. Çatışmalar Fransa'yı İngiltere, Avusturya, Prusya, Rusya ve diğer birçok ülkeyle karşı karşıya getirdi. Savaşlar iki döneme ayrılır: Birinci Koalisyon Savaşı (1792-1797) ve İkinci Koalisyon Savaşı (1798-1802). Başlangıçta Avrupa ile sınırlı olan mücadele giderek küresel boyut kazandı. Fransa, on yıllık sürekli savaş ve saldırgan diplomasiden sonra, Avrupa'nın çoğuna karşı savaş için tamamen seferber edilmiş olan geniş Fransız nüfusu çok büyük ve güçlü ordusu sayesinde İtalya Yarımadası'ndaki, Aşağı Ülkeler'deki ve Renanya'daki toprakları fethetti. Fransızların bu çatışmalardaki başarısı, askeri işgali ve devrimci ilkelerin Avrupa'nın büyük bir bölümüne yayılmasını sağladı.

<span class="mw-page-title-main">Üçüncü Koalisyon</span>

Üçüncü Koalisyon veya Üçüncü Koalisyon Savaşı, 1803-1806 yılları arasında, Büyük Britanya - Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğu - Rus İmparatorluğu Koalisyonu ile Fransa Cumhuriyeti arasında gerçekleşmiş muharebeler dizisidir. Bu koalisyon savaşında, Napolyon'un asıl amacı, Büyük Britanya'nı işgal edip, savaşı kökten bitirmekti. Trafalgar Muharebesi'nde yenilmesi üzerine, bu planı suya düştü. Bunun yerine, Rusya hariç tüm Kıta Avrupası'nı işgal etmeye başladı.

<span class="mw-page-title-main">Benito Juárez</span> 26. Meksika devlet başkanı

Benito Pablo Juárez García (21 Mart 1806 - 18 Temmuz 1872), Meksikalı hukukçu ve siyasetçi. Juárez, Amerika kıtasının orta kesiminde yer alan Meksika'da 1858 ile 1872 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur. Juárez, Meksika'ya Fransız müdahalesi sırasında ülkesinde direnişe liderlik etmiş ve ülkesinin modernleşmesi yolunda önemli adımlar atmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Yeni Ordu (İngiltere)</span> Yeni Ordu (İngiltere)

Yeni Ordu İngiliz İç Savaşında Parlamento yanlıları tarafından 1645 yılında kurulmuş olan ve 1660 yılındaki Restorasyon sonrasında lağvedilmiş olan silahlı kuvvettir.

<span class="mw-page-title-main">İkinci Meksika İmparatorluğu</span>

İkinci Meksika İmparatorluğu, Meksika'nın İkinci Fransız müdahalesi sırasında Meksika Asilzadeler Meclisi tarafından İkinci Fransa İmparatorluğu çıkarları doğrultusunda ilan edilen anayasal irsi monarşi altındaki adıdır. III. Napolyon, Amerika Birleşik Devletleri'nin büyüyen gücünü sınırlamak adına Amerika'da monarşist bir müttefik kurmak istemiştir. Meksika imparatoru olarak Avusturyalı Arşidük Ferdinand Maximilian seçilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Rómulo Díaz de la Vega</span> 23. Meksika devlet başkanı

Rómulo Díaz de la Vega, 1855'te Meksika'nın fiili başkanı olan siyasetçi. Askeri bilim okudu ve general rütbesine dek yükseldi.

<span class="mw-page-title-main">Juan N. Méndez</span> 34. Meksika devlet başkanı

Juan Nepomuceno Méndez Meksikalı general ve siyasetçidir. Porfirio Díaz yanlısı olup Porfiriato döneminde birkaç ay boyunca geçici olarak Meksika başkanıydı. 6 Aralık 1876'dan 17 Şubat 1877'ye kadar görev yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Venustiano Carranza</span> 44. Meksika devlet başkanı

José Venustiano Carranza de la Garza, Meksikalı siyasetçi. Diktatör Porfirio Díaz'ın devrilmesini izleyen Meksika Devrimi'nin önderlerinden ve demokrasiye dönüş sonrasında yeni rejimin ilk devlet başkanı.