İçeriğe atla

Madagaskar'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO Dünya Mirasları, 1972 UNESCO Dünya Mirası Anlaşması'nda belirtildiği üzere, kültürel ve doğal olarak önemi olan yerlerdir.[1] Madagaskar'daki doğal ve kültürel miraslar listeye girmeye hak kazandı. 19 Temmuz 1983'te devlet anlaşmayı imzaladıktan sonra Madagaskar'daki doğal ve kültürel miraslar listeye dahil edildi.[2]

Madagaskar'daki ilk sit alanı, Bemaraha Tsingy'nin Doğa Rezervi, 1990 yılında Kanada'nın Banff kentinde düzenlenen Dünya Mirası Komitesi'nin 14. Oturumu'nda bir doğal miras olarak listeye dahil edildi.[3] Bunu 2001 yılında, iyi korunmuş 19. yüzyıl sarayları ve Madagaskar halkı için tarihi, politik ve manevi önemi olan tarihi bir köy ve Ambohimanga Kraliyet Tepesi izledi. En son, 2007'de Atsinanana Yağmur Ormanları listeye eklendi.[2] 19. yüzyıldan kalma Merina uygarlığının başkenti olan dördüncü bir yer, 1995 yılında ülkenin ilk kültürel Dünya Mirası Alanı olmak üzere düşünülmesine rağmen, karar açıklanmadan önce çıkan bir yangında yok olmasından dolayı listeye giremedi.[4]

Madagaskar'ın listedeki üç mirasına ek olarak, yedi bölge geçici olarak listede yer alıyor ve UNESCO Dünya Mirası Komitesi tarafından resmi listeye alınması için değerlendiriliyorlar. İlk etapta beş yer 1997 yılında geçici listede yer aldı: Betafo Pirinç Tarlaları, Tsinjoarivo Kraliyet Yerleşkesi, Mahafaly köyü, Isandra ve Antongona falez ve mağaraları. 2008 yılında listeye iki yer daha eklendi: Anjanaharibe-Sud Özel Koruma Alanı (Atsinanana Yağmur Ormanlarının bir uzantısı) ve Andrefana'nın Kuru Ormanları.[2]

Madagaskar'daki 2009-2013 siyasi krizi yüzünden, 2009'dan bu yana parklara yasa dışı girişler artmış, bundan dolayı 30 Temmuz 2010'da Atsinanana Yağmur Ormanlarını UNESCO tarafından Tehlike Altındaki Dünya Mirası listesine alınmıştır.[5]

Dünya Mirasları

Aşağıdaki tabloda, UNESCO verileri sitenin referans numarasını ve altında listelenen kategorilerini içerir: I'den VI'ya kadar olan kategoriler kültürel, VII'den X'e kadar doğal miraslardır.

  dagger Tehlike altındaki yerler
Ad Resin Yer (Bölge ) Girdiği yıl UNESCO sınıflandırmasıAçıklama
Tsingy de Bemaraha Doğa Rezervi TsingyMelaky 1990 494; VII, X (doğal) Burası çok sayıda endemik ve tehdit altındaki lemur ve kuş türünün yaşadığı kuru ormanları, gölleri ve mangrov bataklıklarını barındırır.[6]
Ambohimanga Kraliyet TepesiAmbohimangaAnalamanga 2001 950; III, IV, VI (kültürel) Orta dağlık bölgelerdeki Ambohimanga Kraliyet Tepesi, en az 16. yüzyıldan beri Merina halkı için manevi ve siyasi bir merkez olmuştur. .[7]
Atsinanana Yağmur Ormanları daggerMarojejy Ulusal ParkıSava, Analanjirofo, Haute Matsiatra, Vatovavy-Fitovinany, Ihorombe, Anosy 2007 1257; IX, X (doğal) Bu site, 2009 krizinin ardından parklarda yasa dışı girişlerin artması nedeniyle 2010 yılında Tehlikedeki Dünya Mirası listesine girmiştir .[8]

Geçici liste

Ad Resim Yer Listelenen yıl UNESCO kriterleri Açıklama
Betafo Pirinç Tarlaları (Betafo Paysage culturel rizicole et hydraulique de) BetafoVakinankaratra 1997 947; iii, iv, vBetsileo halkının dört eski krallığından birinin başkenti Betafo'yu çevreleyen bir peyzajdır.[9]
Tsinjoarivo Kraliyet Yerleşkesi (Site et Rova de Tsinjoarivo) TsinjoarivoVakinankaratra 1997 948; iii, viRanavalona I (1840, 1842, 1856), Ranavalona II (1880, 1882) ve Ranavalona III (1890) dahil olmak üzere adanın birkaç hükümdarı burada yaşamıştır.[10]
Mahafaly Güneybatı Madagaskar ülkesi (Sud-Ouest malgache, Mahafaly Pays)Mahafaly TürbesiAtsimo-Andrefana 1997 949; not providedMadagaskar adasının simgesi haline gelen taş mezarlar ve oyma ahşap mezar direkleri (aloalo) gibi mezar sanatı ile ünlüdür.[11]
Cliff ve Isandra Mağaraları (Falaise et grottes de l'Isandra) IsandraHaute Matsiatra 1997 950; iii, iv, vBuradaki mağaralardan bazıları 17. ve 18. yüzyıllarda bir köye dahil edilmişken diğerleri ölüleri gömmek için kullanılmıştır (ve kullanılmaya devam etmektedir).[12]
Antongona AntongonaItasy1997 951; iii, iv, v1980'lerde Kültür Bakanlığı, sitenin orijinal ahşap binalarından ikisini yeniden inşa ettirdi ve bir müze olarak halka açtı.[13]
Anjanaharibe-Sud Özel Koruma Alanı: Atsinanana Yağmur Ormanlarının Uzatılması (Réserve Spéciale d ' Anjanaharibe-Sud) Anjanaharibe-SudSava2008 5313; ix, xAtsinanana Yağmur Ormanlarını oluşturan altı parktan biri olan Marojejy Milli Parkı'nın doğusunda yer alır. Birçok endemik bitki türüne ev sahipliği yapar.[14]
Andrefana Kuru Ormanları (Les forêts sèches de l'Andrefana) Andrefana'nın Kuru OrmanlarıDiana, Boeny, Anosy, Atsimo-Andrefana, Androy, Sava, Melaky 2008 5314; ix, xAndrefana'nın Kuru Ormanları yedi korunan doğal bölgeden oluşur: Ankarana Koruma Alanı, Ankarafantsika Ulusal Parkı, Andohahela Ulusal Parkı (parsel II), Tsimanampetsotse Ulusal Parkı, Analamerana Koruma Alanı, Manambolomaty-Tsimembo ve Daraina yakınlarındaki yeni bir rezerv. Antsinanana'nın Yağmur Ormanlarının aksine, Andrefana'nın Kuru Ormanlarında bulunan parkların her biri yarı kurak ekolojik bölgeler içinde yer alır ve tamamen farklı bir biyolojik çeşitliliği ve endemik vahşi yaşama sahiptir.[15]
Antananarivo Yukarı Kenti (La Haute Ville d'Antananarivo) Antananarivo Yukarı KasabasıAnalamanga 2016 6078; ii, v, viAntananarivo Yukarı Kenti, Sahra altı Afrika'da benzeri olmayan bir kentsel bölgedir.[16]

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ "The World Heritage Convention". UNESCO. 2 Temmuz 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Eylül 2010. 
  2. ^ a b c "World Heritage Convention: Madagascar". United Nations Educational and Cultural Organization (UNESCO). 24 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2011. 
  3. ^ "Report of the World Heritage Committee, 14th Session". UNESCO. 11 Ağustos 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2011. 
  4. ^ Commission of the European Communities (Mart–Nisan 1996). "Trade in services" (PDF). The ACP-EU Courier. 20 (156). 4 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Aralık 2020. 
  5. ^ "World Heritage Committee inscribes Rainforests of Atsinanana (Madagascar) on List of World Heritage in Danger". UNESCO. 24 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2011. 
  6. ^ "Tsingy de Bemaraha Strict Nature Reserve". UNESCO. 17 Temmuz 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2011. 
  7. ^ "Royal Hill of Ambohimanga". UNESCO. 12 Kasım 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2011. 
  8. ^ "Investigation into the illegal felling, transport and export of precious wood in SAVA region Madagascar" (PDF). Global Witness, Environmental Investigation Agency. Ağustos 2009. s. 2. 2 Mart 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 30 Ocak 2010. 
  9. ^ "Paysage culturel rizicole et hydraulique de Betafo" [Rizicultural and hydraulic cultural landscape of Betafo] (Fransızca). UNESCO. 10 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  10. ^ "Site et Rova de Tsinjoarivo" [Site and Rova of Tsinjoarivo] (Fransızca). UNESCO. 10 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  11. ^ "Sud-Ouest Malgache, Pays Mahafaly" [Malagasy southwest, Mahafaly country] (Fransızca). UNESCO. 10 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  12. ^ "Falaise et grottes de l'Isandra" [Cliffs and caves of Isandra] (Fransızca). UNESCO. 10 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  13. ^ "Antongona" (Fransızca). UNESCO. 10 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  14. ^ "Réserve Spéciale d'Anjanaharibe-Sud (extension des forêts humides de l'Atsinanana)" [Special Reserve of Anjanaharibe-Sud (extension of the Rainforests of the Atsinanana)] (Fransızca). UNESCO. 26 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  15. ^ "Les forêts sèches de l'Andrefana" [Dry Forests of the Andrefana] (Fransızca). UNESCO. 4 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2011. 
  16. ^ "La Haute Ville d'Antananarivo" [Upper Town of Antananarivo] (Fransızca). UNESCO. 11 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2017. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Türkiye'deki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Türkiye'de yirmi bir tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1985'te İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, son olarak da 2023'te Gordion ile Anadolu'nun Ortaçağ Dönemi Ahşap Hipostil Camileri listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on dokuzu kültürel, ikisi karma alandır. Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde ise yetmiş dokuz tane varlığı bulunmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Bulunduğu ülkelere göre Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

2024 yılı sonu itibarıyla, 195 "Taraf Devlet"te 1.223 Dünya Mirası Alanı bulunmaktadır. 1,223 Dünya Mirası Alanının 952'si kültürel, 231'i doğal, 40'ı karma özelliktedir. Bu Dünya Mirası Alanlarının 49'u sınıraşırı alan olup, birden fazla ülke tarafından paylaşılmaktadır. Sınıraşırı alanları paylaşan toplam 72 ülke bulunmaktadır. Ülkeler Dünya Miras Komitesi tarafından Afrika, Arap Devletleri, Asya ve Pasifik, Avrupa ve Kuzey Amerika ve Latin Amerika ve Karayipler olmak üzere beş coğrafi bölgeye ayrılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Afrika'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Afrika'da 145 Dünya Mirası belirlemiştir. Bu sit alanları 35 ülkede yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Azerbaycan'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Azerbaycan, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşmeyi 16 Aralık 1993'te onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Dünya Mirası</span> kültürel veya fiziksel önemi nedeniyle UNESCO tarafından listelenen yer

Dünya Mirası, UNESCO tarafından listelenen, özel kültürel veya fiziksel öneme sahip yerlerden her birine verilen addır. Genel Kurul tarafından seçilen 21 UNESCO üyesi ülkenin oluşturduğu Dünya Miras Komitesi tarafından yönetilen uluslararası Dünya Mirası Programı bu listeyi güncellemektedir.

<span class="mw-page-title-main">Dünya Miras Komitesi</span>

Dünya Miras Komitesi, UNESCO Dünya Mirası olarak listelenecek alanları belirleyen kurul. Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'nin uygulanmasından sorumludur, Dünya Miras Fonu'nun kullanımını yönetir ve taraf devletlerin isteği üzerine finansal yardımları dağıtır. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından dört yıllığına seçilen yirmi bir taraf devletten oluşmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Tsingy de Bemeraha Millî Parkı</span> Madasgaskarda bir Milli Park

Tsingy de Bemaraha Millî Parkı, Madagaskar'ın kuzey batısında yer alan Melaky Bölgesi'nde yer alan bir ulusal parktır. Milli park, iki jeolojik oluşumu barındırmaktadırː Büyük Tsingy ve Küçük Tsingy. Her iki alan birleşerek Tsingy de Bemaraha Doğa Rezervi'ni oluşturmaktadır. Milli Park, UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Güney Kore'deki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Güney Kore'nin, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşmeyi 14 Eylül 1988'de onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Yunanistan'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Yunanistan'da on sekiz tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1986'da Bassae'deki Apollon Epikurios Tapınağı, son olarak da 2016'da Filippi listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on altısı kültürel, ikisi karma alandır.

<span class="mw-page-title-main">Atsinanana'daki Yağmur Ormanları</span>

Atsinanana'daki Yağmur Ormanları, Madagaskar'ın doğusundaki altı millî parkta yer alan 13 özel bölgeden oluşan bir Dünya Mirasıdır. Yağmur ormanları, 2007 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Dünya Mirası'nı oluşturan alanlar:

  1. Marojejy Ulusal Parkı
  2. Masoala Ulusal Parkı
  3. Zahamena Milli Parkı
  4. Ranomafana Ulusal Parkı
  5. Andringitra Milli Parkı
  6. Andohahela Ulusal Parkı
<span class="mw-page-title-main">Tehlike Altındaki Dünya Mirasları Listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Tehlike Altındaki Dünya Mirasları Listesi, Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) tarafından 1972 yılında yayımlanan Dünya Mirası Sözleşmesi'nin 11.4 maddesine uygun olarak Dünya Miras Komitesi tarafından Dünya Mirası Alanları'nı belirlemek ve yönetmek amacıyla derlenmiştir. Listelenen alanlar, korunması için büyük operasyonların gerekli olduğu ve "yardım talep edilen" Dünya Mirası Alanları'ndan oluşmaktadır. Listenin amacı uluslararası farkındalığı artırmak ve tehditlere karşı önlemler almaktır. Alana yönelik tehditler arasında yakın zamanlı, gerçekleşmesi kesinleşmiş tehditler veya alanda olumsuz etkilere neden olabilecek potansiyel tehlikeler sayılabilir.

UNESCO, Orta Asya ve Kuzey Asya'nın altı ülkesinde 19 Dünya Mirası Alanı belirledi: Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan ve Rusya'nın Asya kısmı. Rusya'nın Avrupa kısmı Doğu Avrupa'ya dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Arnavutluk'taki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Arnavutluk'un, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşmeyi 10 Temmuz 1989'da onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Madagaskar'daki millî parklar listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Madagaskar milli parkları listesi, 2015 itibarıyla resmi olarak tanımlanmış tüm koruma alanlarını içermektedir. Madagaskar'ın korunan alanları Madagaskar Milli Parklar Birliği (PNM-ANGAP) tarafından yönetilmektedir. Koruma altındaki alanlar üç tiptir: Doğa Rezervleri, Milli Parklar ve Vahşi Yaşam Rezervleri. Durban'daki Dünya Parkları Kongresi'ne, Malgaş Başkan, Marc Ravalomanana, koruma altındaki takribi 17,000 km² alanın 60.000 km²'ye çıkarılacağını duyurdu. Ülkedeki yeni yasa, dört koruma alanı kategorilerine geçti: Milli Parklar, Doğal Anıtlar, Koruma Altındaki Peyzajlar, Doğal Kaynak Rezervleri.

<span class="mw-page-title-main">Litvanya'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirası Alanları, 1972'de kurulan UNESCO Dünya Mirası Konvansiyonu'nda açıklandığı gibi kültürel veya doğal miras için önemli yerlerdir. Litvanya sözleşmeyi 31 Mart 1992 tarihinde kabul ederek doğal ve tarihi yerlerini listeye dahil etmeye uygun hale getirdi. Listeye eklenen ilk site, 1994 yılında Vilnius Tarihi Merkezi idi. 2000, 2004 ve 2005'te üç bölge daha eklendi. Toplamda listede dört site var, hepsi kültürel. İki site ulus ötesi: Curonian Spit Rusya ile ve Struve Jeodezik Ark diğer dokuz ülke ile paylaşılıyor. Litvanya, Dünya Mirası Alanlarına ek olarak, geçici listesinde iki mülkü de muhafaza etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Avusturya'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirası, 1972'de kurulan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde açıklandığı gibi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirasları, 1972 yılında kabul edilen UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde tanımlandığı şekliyle kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerlerdir. Sovyetler Birliği, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'yi 12 Ekim 1988'de onaylayarak, tarihî yerlerini listeye dâhil edilmeye uygun hâle getirdi.

<span class="mw-page-title-main">Kolşik Yağmur Ormanları ve Sulak Alanlar</span>

Kolşik Yağmur Ormanları ve Sulak Alanlar, Gürcistan'ın Karadeniz kıyı şeridinin yaklaşık 80 kilometrelik kısmı ve Kolhis Ovası'nın bazı kesimlerini içeren, UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndeki yağmur ormanlarıdır. 26 Temmuz 2021 tarihinde Dünya Mirası listesine eklenen ormanlar, Gürcistan'da UNESCO'nun listeye dahil ettiği ilk doğal yapılardır.

<span class="mw-page-title-main">Ermenistan'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirasları, 1972 yılında kurulan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde tanımlandığı şekliyle kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerlerdir. Ermenistan, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'yi 5 Eylül 1993'te onaylayarak, tarihî yerlerini listeye dâhil edilmeye uygun hâle getirdi.

<span class="mw-page-title-main">Bulgaristan'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), 1972 yılında kurulan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesine taraf olan ülkeler tarafından aday gösterilen, kültürel veya doğal miras açısından olağanüstü evrensel değere sahip Dünya Mirası Alanlarını belirlemektedir. Kültürel miras anıtlardan, bina gruplarından ve alanlardan oluşur. Doğal varlıklar, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanmaktadır. Bulgaristan sözleşmeyi 7 Mart 1974'te kabul etti