İçeriğe atla

Lyubov Pançenko

Lyubov Pançenko
Doğum02 Şubat 1938(1938-02-02)
Yablunka, (şimdiki: Buça, Kiev Oblastı) Sovyetler Birliği
Ölüm30 Nisan 2022 (84 yaşında)
Buça, Kiev Oblastı, Ukrayna
MilliyetUkraynalı
Diğer ad(lar)ı(Любо́в Миха́йлівна Па́нченко)
EğitimKiev Uygulamalı Sanatlar Okulu
Ukrayna Basım Akademisi
MeslekRessam ve moda tasarımcısı
OrganizasyonAltmışlılar
Tanınma nedenimoda tasarımı, sulu boya, nakış, kumaş kolajları, linocut
ÖdüllerVasyl Stus Ödülü

Lyubov Mykhailivna Panchenko (Ukraynaca: Любо́в Миха́йлівна Па́нченко; d. 2 Şubat 1938 - ö. 30 Nisan 2022),[1] Ukraynalı ressam ve moda tasarımcısı.[2] Ukrayna Kadınlar Birliği üyesiydi.[3] Kruşçev çözülmesi döneminde Ukrayna kültürünü yeniden canlandıran altmışlı yıllarda aktif olan bazı sanatçıların oluşturduğu Altmışlılar grubu içinde yer aldı.[4]

Yaşamı ve kariyeri

Lyubovi 2 Şubat 1938'de Yablunka, (şimdiki: Buça, Kiev Oblastı) Sovyetler Birliği'nde doğdu.[5] 1950'lerin sonlarında Kiev Uygulamalı Sanatlar Okulu'ndan (nakış bölümü) mezun oldu.[2] Sonrasında terzilik yapmış ve aynı zamanda sanat bilgisi ufkunu genişleterek linocut ile ilgilenmeye başlamıştır. 1968'de Ukrayna Basım Akademisi Grafik Fakültesi akşam bölümüne girdi.[2] 1960'lı yıllarda Yaratıcı Gençlik Kulübü "Сучасник" bünyesine katılarak buradaki Brama adlı edebiyat bölümüne üye oldu.

Tasarım ve Mühendislik Teknoloji Enstitüsü ile Cumhuriyetçi Modeller Evi'nde moda tasarımcısı olarak çalıştı. Sanatsal yeteneğini geliştirerek: bir dizi suluboya çalışmaları, giysi modelleri, nakış desenleri, kitaplar için grafik ekran koruyucuları ve tablo çalışmaları gerçekleştirdi. Nakış çalışmalarının çoğu Sovyet Kadın adlı dergide yayınlandı.[3]

Yaşamı boyunca Ukrayna dilini ve kültürünü savundu. Ayrıca ("Pysanka") Paskalya yumurtalarını boyadı, korolar için ulusal kostümler işledi ve "Sovyet karşıtı ajitasyon ve propaganda" nedeniyle hapis cezasına çarptırılan siyasi mahkûmlara yardım etmek için para topladı.[3] Katılımıyla Kiev'de düzenlenen kolyadka ilahisi ve vertep doğum sahneleri geleneği yeniden canlandırıldı.[6]

Çalışmalarıyla 2001'de Vasyl Stus Ödülü'nü kazandı.[7]

Çalışmalarındaki belirgin Ukrayna halk esintileri nedeniyle Sovyetler Birliği döneminde hiç sergi açmadı. Geçimini moda tasarımı ve nakış çalışmalarıyla sağladı.[6]

Ölümü

Panchenko, Rusya'nın Ukrayna'yı işgali esnasında doğum yeri Buça, Kiev Oblastı, Ukrayna'da 30 Nisan 2022'de savaşın neden olduğu yoklukta 84 yaşında açlık nedeniyle öldü.[8][9][10]

Çalışmaları

Panchenko'nun yıldönümü sergisi 2008 yılında Ukrayna Ulusal Edebiyat Müzesi'nde gerçekleştirildi. Dönemin insan hakları aktivisti ve şairi Yevhen Sverstyuk yaptığı açıklamada: “Bu eserler açıkça dehanın damgasını taşıyor. Kendi dünyasında yaşıyor, bu dünyayı bize açıyor." diyerek sanatçıyı övmüştür.[2]

2014 yılında Kiev'deki Hrushevsky Müzesi tarafından "Benim Dünyam!" («Світе мій!») sergisi sanatseverlerin beğenisine sunuldu.[11]

Panchenko'nun eserleri ayrıca özel koleksiyonlarda ve Kiev'deki Altmışlılar Müzesi'nde yer almaktadır.[6]

Kaynakça

  1. ^ Не зламав КДБ, але не пережила російських окупантів: померла відома художниця Любов Панченко 30 Nisan 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Ukraynaca)
  2. ^ a b c d "Карпатські мелодії [виставка акварелей Любові Панченко] | КПІ ім. Ігоря Сікорського". kpi.ua. 29 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2021. 
  3. ^ a b c область, Бучанский сайт Буча Киевская. "Любов Панченко – жива легенда української творчості". Бучанський міський сайт (Ukraynaca). 22 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2021. 
  4. ^ "Не під чужу дудку, а під свою – Слово Просвіти" (Ukraynaca). 29 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2021. 
  5. ^ "Легенда українського мистецтва з Бучі Любов Панченко стала героїнею арт-гри ➢ Погляд ➢ Новини Києва та Київщини онлайн". Погляд — новини Києва та Київщини онлайн (Ukraynaca). 3 Şubat 2021. 28 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2021. 
  6. ^ a b c Ирина Татаренко (1 Mayıs 2022). "ЛЮБОВ ПАНЧЕНКО: ЇЇ ДУША – У ПОЛОТНАХ". Marie Claire (Ukraynaca). 27 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2022. 
  7. ^ Премія імені Василя Стуса 17 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  // Міжнародна громадська організація «Український центр Міжнародного ПЕН-клубу»
  8. ^ "Не зламав КДБ, але не пережила російських окупантів: померла відома художниця Любов Панченко. 30.03.2022, 19:25". 30 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2022. 
  9. ^ Manning, Joshua (1 Mayıs 2022). "Iconic Ukrainian artist who opposed KGB starves to death following Russian occupation". EuroWeekly News. 2 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2022. 
  10. ^ Nordlinger, Jay (2 Mayıs 2022). "Extraordinary People". National Review. 2 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2022. 
  11. ^ "Світ Любові Панченко. У Києві відкрито виставку акварелей і декоративних розписів мисткині-шестидесятниці". 13 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. 

Ayrıca bakınız

  • Любов Панченко: повернення: альбом 15 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. / передм. Олена Лодзинська, Василь Перевальський, Діана Клочко ; упорядн. Олена Лодзинська, Любов Крупник ; переклад на англ. Ольга Грабар, Соломія Джаман, Олексій Плохотюк ; дизайн Олексій Чекаль. — Київ-Харків: Видавець Олександр Савчук, 2021. — 256 с., 270 іл. — ISBN 978-617-7538-74-4.

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Kiev</span> Ukraynanın başkenti

Kiev, Ukrayna'nın en büyük kenti ve başkenti. Avrupa'nın en kalabalık 7. kenti.

<span class="mw-page-title-main">Anna Kostivna Lypkivska</span>

Anna Kostivna Lypkivska –, Ukraynalı tiyatro eleştirmeni, gazeteci ve yazar.

<span class="mw-page-title-main">Nadiya Babych</span>

Nadiya Denysivna Babych, Ukraynalı dilbilimci ve gazeteci.

<span class="mw-page-title-main">Hostomel Muharebesi</span> 2022 Rus Özel Savaş Saldırıları sırasında muharebe

Hostomel Muharebesi, Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasında Rus ve Ukrayna silahlı kuvvetleri arasında Hostomel kasabasının kontrolü için verilen bir savaştır. Kiev Taarruzu'nun bir parçası olarak Rus kuvvetleri, Ukrayna'nın başkenti Kiev'i batıdan kuşatmak için Hostomel, Buça ve İrpin'in kontrolünü ele geçirmek istedi. Kiev Taarruzu'nun yoğunluğu nedeniyle, Kiev Oblastı Devlet İdaresi, Hostomel ile birlikte İrpin, Buça, Otoyol M06 ve Vışhorod'u Kiev Oblastı'ndaki en tehlikeli yerler olarak adlandırdı.

<span class="mw-page-title-main">Melitopol Muharebesi</span> 2022de Rusyanın Ukraynayı işgalinde muharebe

Melitopol Muharebesi, Güney Ukrayna Taarruzu'nun ve Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinın parçası olarak Güney Ukrayna'daki Melitopol şehrinde Ukrayna ve Rusya silahlı kuvvetleri arasındaki askeri bir çatışmaydı. Rus kuvvetleri 25 Şubat'ta şehre saldırdı ve 1 Mart'a kadar yoğun çatışmalardan sonra şehri ele geçirdi. Muharebe bittikten sonra vatandaşlar askeri işgale karşı sokak protestoları düzenledi. 11 Mart'ta belediye başkanı işbirliği yapmayı reddettiği için Rus birlikleri tarafından tutuklandı, ancak daha sonra 16 Mart'ta 9 Rus mahkum karşılığında serbest bırakıldı.

<span class="mw-page-title-main">Metropolit Antonius</span>

Metropolit Antonius, Ukraynalı din adamı. Antonius, 8 Kasım 1966'da Slatine, Sovyetler Birliği'nde doğdu. 2019-2021 yılları arasında ölümüne kadar Hmelnitski ve Kamyanets-Podilski Metropoliti olarak görev aldı. 23 Mart 2021'de Hmelnitski, Ukrayna'da 54 yaşında Covid-19 nedeniyle öldü.

<span class="mw-page-title-main">İrpin Muharebesi</span> 2022 Rusyanın Ukraynayı işgalinde muharebe

İrpin Muharebesi, 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin Kiev Taaruzu sırasında Rusya ve Ukrayna arasında İrpin şehrinin kontrolü için yaşanan askerî muharebeydi. Muharebe 27 Şubat 2022'den 28 Mart 2022'ye kadar sürdü ve Ukrayna güçlerinin şehri geri almasıyla sona erdi. Muharebe, Ukrayna'nın başkenti Kiev'i kuşatmak için yapılan daha büyük bir taktiğin parçasıydı. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, başkentin batı banliyöleri İrpin, Buça ve Hostomel'de Rus ilerleyişine karşı direndi. İrpin, Kiev Oblastı Devlet İdaresi tarafından Kiev Oblastı'ndaki en tehlikeli yerlerden biri olarak gösterildi. Muharebe şiddetli bir şehir savaşıydı.

<span class="mw-page-title-main">Enerhodar</span> Ukraynada bir şehir

Enerhodar, Ukraynaca: Енергодáр), Ukrayna'nın Zaporijya Oblastı'nın kuzeybatı kesiminde bir şehir ve belediyedir. Dinyeper nehrinin sol kıyısında, Nikopol ve Chervonohryhorivka'dan Kakhovka Baraj Gölü'nün karşı tarafındadır. 52,887 bir nüfusa sahiptir.52,887.

<span class="mw-page-title-main">Oksana Şvets</span>

Oksana Oleksandrivna Şvets, Ukraynalı oyuncu.

<span class="mw-page-title-main">Buça Muharebesi</span> 2022 Rusyanın Ukraynayı işgalinde muharebe

Buça Muharebesi, 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasındaki Kiev Taarruzu sırasında Rusya ile Ukrayna arasında bir askeri muharebeydi. Muharebe 27 Şubat 2022'den 31 Mart 2022'ye kadar sürdü ve Rus kuvvetlerinin geri çekilmesiyle sona erdi. Muharebe, Ukrayna'nın başkenti Kiev'i kuşatmak için uygulanan daha büyük bir taktiğin parçasıydı.

<span class="mw-page-title-main">İrina Bekeşkina</span>

Irina Bekeşkina, Ukraynalı sosyolog. 2010 - 2020 arasında İlko Kucheriv Demokratik Girişimler Vakfı'nın başkanıydı. Ukrayna toplumu ve siyaseti konusunda uzmanlaştı. Aynı zamanda sık sık medya yorumcusu olarak görev aldı.

Ukrayna Haber Ajansı Kiev merkezli bir Ukrayna haber ajansıdır. Politik, ticari ve finansal bilgilerin yanı sıra popüler bir fotoğraf raporlama hizmeti üretir ve sağlar. Şubat 2008'den bu yana şirket, kendisi de Rusya merkezli GDF Media Ltd.'nin bir yan kuruluşu olan, eski adı UA Inter Media Group olan Inter Media Group Ltd.'nin bir parçasıdır. Inter Media Group Limited ayrıca Ukrayna TV kanalı Inter'in %61'ine sahiptir.

Brovarı Muharebesi, Ukrayna'nın başkenti Kiev'in doğusundaki Brovarı banliyösünün kontrolü için Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasındaki Kiev Taarruzu sırasında askeri bir çatışmaydı. Rus kuvvetleri Güney Çernihiv Oblastı'ndan batıya doğru ilerledi ve Ukrayna kuvvetleri ile karşı karşıya geldi. Banliyö kontrolü için Rus kuvvetleri 2 Nisan 2022'de geri çekilene kadar mücadele edildi.

<span class="mw-page-title-main">Nataliya Pançenko</span>

Nataliya Mykolaivna Pançenko Polonyalı-Ukraynalı bir kamu aktivisti, Polonya'daki Ukrayna diasporasının lideri, insan hakları savunucusu, Wprost dergisine göre yılın aktivisti, "Ukraїner" ve "Chernobyl VR Project" projelerinin yapımcısıdır.

Ukraїner, materyalleri sosyo-kültürel keşif gezilerinin sonuçlarına dayanan bir eğitim, multimedya Ukrayna çalışmaları projesidir.

Dmitro Petroviç Dikusar, Ukraynalı dansçı ve koreograftır.

<span class="mw-page-title-main">Serhiy Prıtula</span> Ukraynalı televizyon sunucusu, aktör, yazar, hayırsever

Serhiy Dmitroviç Prıtula, popülaritesini bir TV sunucusu ve aktör olarak kazanan Ukraynalı bir kamu ve siyasi figürdür. Rusya'nın Ukrayna'yı tam ölçekli işgalinden bu yana Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçları için para toplamaya odaklandı. En ünlü kampanyası Halkın Bayraktar'ı idi.

<span class="mw-page-title-main">Roman Boçkala</span>

Roman Oleksandrovych Bochkala Ukraynalı bir gazeteci, gönüllü ve askeri muhabir. Ukrayna Onurlu Gazetecisi (2013). ABD Barış Gönüllüsü Ukrayna'da. 2014 yılında Rus-Ukrayna savaşının başlaması sırasında Luhansk yakınlarında ağır yaralandı. 2014 yazında Bochkala, Rus birliklerinin Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine karşı Ukrayna'nın doğusunda doğrudan savaştığına dair kanıt bulmayı başardı.

Vadim Vasiloviç Hlupyanets, Kiev Ulusal Akademik Operet Tiyatrosu'nda Ukraynalı bir balet ve Rus-Ukrayna Savaşı'nın bir katılımcısıydı. Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasında öldü.

<span class="mw-page-title-main">Hluhiv Muharebesi</span>

Hluhiv Muharebesi, Rusya'nın 2022'de Ukrayna'yı işgalinin bir parçası olarak 24 Şubat 2022'de Sumy Oblastı, Hlukhiv Raion, Hlukhiv kasabasında başlayan bir dizi çatışmadır.