İçeriğe atla

Lowell Gözlemevi

Koordinatlar: 35°12′10″K 111°39′52″B / 35.20278°K 111.66444°B / 35.20278; -111.66444
Lowell Gözlemevi
Mars Hill'deki Clark Teleskobu Kubbesi
Alternatif isimlerFlagstaff Gözlemevi Bunu Vikiveri'de düzenleyin
OrganizasyonÖzel kuruluş
Gözlemevi kodu 690 Bunu Vikiveri'de düzenleyin
Bulunduğu yerFlagstaff, Arizona
Koordinatlar35°12′10″K 111°39′52″B / 35.20278°K 111.66444°B / 35.20278; -111.66444
Yükseklik2210 m
Kuruluş tarihi1894
Teleskoplar
Discovery Channel Teleskobu4,28 m (169 in) teleskop (Happy Jack, Arizona yakınlarında)
Perkins Teleskobu180 cm (72 in) cassegrain teleskop (Anderson Mesa'da yer alır)
John S. Hall Teleskobu110 cm (42 in) Ritchey-Chretien teleskop (Anderson Mesa'da yer alır)
İsimsiz teleskop79 cm (31 in) yansımalı teleskop (Anderson Mesa'da yer alır)
LONEOS Schmidt Teleskobu64 cm (25 in) katadioptrik (Anderson Mesa'da yer alır)
24" Clark Teleskobu61 cm (24 in) Alvan Clark kırılmalı
İsimsiz teleskop53 cm (21 in) yansımalı teleskop
İsimsiz teleskop46 cm (18 in) astrograf
John Vickers McAllister Teleskobu41 cm (16 in) Boller ve Chivens cassegrain teleskop
Abbot L. Lowell Astrograf (Pluto Discovery Teleskobu)33 cm (13 in) astrograf
Gezegen Arama Araştırması Teleskobu(Anderson Mesa'da yer alır)
Navy Prototype Optical Interferometerinterferometri (Anderson Mesa'da yer alır
lowell.edu Bunu Vikiveri'de düzenleyin
Amerika Birleşik Devletleri üzerinde Lowell Gözlemevi
Lowell Gözlemevi
Lowell Gözlemevi konumu
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Lowell Gözlemevi, Flagstaff, Arizona, Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan bir gözlemevidir. Lowell Gözlemevi 1894'te kurulmuştur. Böylece, Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulmuş en eski gözlemevlerinden biri olmuştur. 1965 yılında ise National Historic Landmark ismiyle yeniden adlandırılmıştır.

Gözlemevinde bulunan 61 cm'lik Alvan Clark Teleskobu bugün hâlâ eğitim amaçlı olarak kullanılmaktadır. Günümüzde, turistik amaçla da kullanılan Lowell Gözlemevi, yıllık yaklaşık olarak 70.000 kadar turistin ilgisini çekmektedir. Ayrıca gözlemevi binasında rehberli turlar düzenlenmektedir; geceleri Clark Teleskobu ve diğer teleskoplarla gözlem yapılabilmektedir. Lowell Gözlemevi, astronom Percival Lowell tarafından kurulmuş ve bir süre de kuzeni Guy Lowell tarafından işletilmiştir. Güncel olarak gözlemevinde mütevelli heyet başkanlığını William Lowell Putnam yapmaktadır. Gözlemevinin mütevelli heyet başkanlığı tarihsel olarak Lowell ailesinin bireyleri arasında bir süreklilik arz eder.

Plüton'un keşfedildiği teleskop.

Flagstaff'ın iki yerleşkesinde çeşitli faaliyetlerde kullanılmak üzere teleskoplar mevcuttur. Ana tesis, Flagstaff kentinin hemen batısında yer alan Mars Hill'de bulunur. 21 inç.'lik Clark Teleskobu burada bulunur. Bu teleskop bugün araştırmalar için kullanılmamakta, yalnızca bir eğitim aracı olarak hizmet vermektedir. Clark teleskobu 1896'da $20,000'a, Boston'da Alvan Clark'a toplattırılıp, trenle Flagstaff'a taşınmıştır. Ayrıca Mars Hill yerleşkesinde 13-inç (0.33 m)'lik bir teleskop bulunmaktadır. Bu teleskop Plüton'un saptanmasında kullanılmıştır. Clyde Tombaugh bu teleskopla, cüce gezegen Plüton'u (1930'da) saptamıştır.

Lowell Gözlemevi'nde şu anda dört tane araştırma teleskobu hizmet vermektedir. Bu teleskoplar Flagstaff'ın 19 km güneydoğusunda bulunan Anderson Mesa İstasyonu'ndadır. Boston Üniversitesi'yle ortak kullanılan 1,8 m Perkins Teleskobu ve 1,1 m John S. Hall Teleskobu da bu dört teleskobun içerisindedir. Ayrıca gözlemevi, -tarihî istasyon olan- Mars Hill, Şili ve Avustralya'da küçük araştırma teleskoplarına sahiptir. Lowell Gözlemevi bugün, 4,2 m'lik bir keşif izleme teleskobunu, ortağı Discovery Communications, Inc. ile birlikte inşa ettirmektedir.

Tarihi

Lowell Gözlemevi kurulduğunda ana amacını, Güneş ışınlarının değişkenliğini ölçmek oluşturuyordu.[1] Gözlemevini Harold L. Johnson'in 1952'de devralmasından sonra, bu hedef Güneş ışınlarının Uranüs ve Neptün üzerindeki yansımalarını incelemek yönünde gelişti.[1] 1953'te, mevcut 21-inç.'lik teleskop kuruldu ve[1] 1954'ten başlanarak, Güneş benzeri bir yıldız kümesi referans alınarak; Uranüs ve Neptün'ün parlaklık değerleri ölçülmeye başlandı.[1]

Kaynakça

  1. ^ a b c d Steele, Wotkyns (2006). "Lowell Observatory's 21-inch Telescope Delivering Long-Term Results". Reflector. LVIII (2). the Astronomical League. s. 16. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Güneş Sistemi</span> Güneş ve Güneş merkezli astronomik cisimler

Güneş Sistemi, Güneş'in kütleçekim kuvvetiyle yörüngede tutulan ve çeşitli gök cisimlerinden oluşmuş bir sistemdir. Güneş ve 8 gezegen ile onların doğruluğu onaylanmış 150 uydusu, 5 cüce gezegen ile onların bilinen toplam 8 uydusu ve milyarlarca küçük gök cisminden oluşur. Küçük cisimler kategorisine asteroitler, Kuiper Kuşağı cisimleri, kuyruklu yıldızlar, gök taşları ve gezegenler arası toz girer.

<span class="mw-page-title-main">Plüton</span> Cüce gezegen

Plüton, Kuiper Kuşağı'nda bulunan bir cüce gezegendir. Güneş Sistemi'nde bilinen en büyük cüce gezegen ve Neptün ötesi cisim ve doğrudan Güneş etrafında dolanan en büyük on altıncı cisimdir. 2006 yılına dek gezegen olarak sınıflandırılmaktaydı. Plüton, bünyesinde birçok cisim barındıran Kuiper Kuşağı'nın en belirgin üyelerinden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Neptün</span> Uranüsten sonra Güneşe en uzak ve uzaklık sıralamasına göre sekizinci gezegen

Neptün, Güneş Sistemi'nin sekizinci, Güneş'e en uzak ve katı yüzeyi bulunmayan gezegenidir. Gaz gezegenler sınıfında yer alan Neptün, Jüpiter ve Satürn'e kıyasla farklı yapısından ötürü buz devi olarak da sınıflandırılır. Güneş sisteminin Uranüs ile beraber en soğuk iki gezegeninden biridir. Katı yüzeye sahip olmamakla birlikte gezegenin dış katmanı genel olarak hidrojen ve helyumdan oluşur. İç katmanında ise gezegenin kütlesinin çoğu kayalık bir çekirdeğin üzerindeki sıcak ve yoğun maddelerden oluşur. Adını Roma deniz tanrısı Neptunus'ten alan gezegen, Güneş Sistemi'nde çapına göre en büyük dördüncü, kütlesine göre ise en büyük üçüncü gezegendir. Dünya'dan 17 kat fazla kütlesiyle, ikizi sayılabilecek Uranüs'ten biraz daha büyük ve daha yoğundur. Güneş'e olan uzaklığı ortalama 30 Astronomik birimdir.

<span class="mw-page-title-main">Uranüs</span> güneş sisteminin 7. gezegeni

Uranüs, Güneş'e yakınlık bakımından yedinci gezegendir. Gazlı, camgöbeği renginde bir buz devidir. Gezegenin büyük bir kısmı, astronominin "buz" ya da uçucu maddeler olarak adlandırdığı maddenin süperkritik fazındaki su, amonyak ve metandan oluşur. Gezegenin atmosferi karmaşık katmanlı bir bulut yapısına sahiptir ve tüm Güneş Sistemi gezegenleri arasında 49 K ile en düşük minimum sıcaklığa sahiptir. Gezegenin 82,23°'lik belirgin bir eksenel eğimi ve 17 saat 14 dakikalık bir geriye dönüş periyodu vardır. Bu, Güneş etrafındaki 84 Dünya yıllık bir yörünge döneminde kutuplarının yaklaşık 42 yıl sürekli güneş ışığı aldığı ve ardından 42 yıl sürekli karanlık olduğu anlamına gelir.

<span class="mw-page-title-main">Gezegen</span> bir yıldız veya yıldız kalıntısının yörüngesinde dolanan gök cismi

Gezegen; genellikle bir yıldız, yıldız kalıntısı ya da kahverengi cücenin yörüngesinde bulunan, yuvarlak hâle gelmiş bir astronomik cisimdir. Uluslararası Astronomi Birliğinin (IAU) tanımına göre Güneş Sistemi'nde sekiz gezegen bulunur. Bunlar, karasal gezegenler Merkür, Venüs, Dünya ve Mars; dev gezegenler Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'dür. Gezegen oluşumu için bilimsel açıdan mevcut en iyi teori, bir bulutsunun kendi içine çökmesi sonucu bir yıldızlararası bulut meydana getirdiğini ve yıldızlararası bulutun da bir önyıldız ve bunun yörüngesinde dönen bir öngezegen diski oluşturduğunu öne süren bulutsu hipotezidir. Gezegenler bu disk içinde, kütleçekiminin etkisiyle maddelerin kademeli olarak birikmesi sonucu, yığılma (akresyon) olarak adlandırılan süreçte büyürler.

<span class="mw-page-title-main">Gözlemsel astronomi</span>

Gözlemsel astronomi astronomi bilimlerinin, teorik astrofizikten farklı olarak veri almayla ilgilenen bir dalıdır. Ana olarak fiziksel modellerin ölçülebilir içeriklerini bulmaya dayanır. Uygulama olarak, Teleskop ve diğer astronomi araç gereçleri kullanılarak gökcisimlerinin gözlenmesidir.

<span class="mw-page-title-main">Cüce gezegen</span> Güneşin veya başka bir yıldızın etrafında hareket eden, gezegen olarak kabul edilebilecek kadar büyük olmayan yuvarlak bir metal ve kaya veya gaz kütlesi

Cüce gezegen, doğrudan Güneş etrafında hareket ettiği bir yörüngede bulunan, bu nedenle başka bir cismin doğal uydusu olmayan, kütleçekimsel olarak yuvarlak olacak kadar büyük, ancak Güneş Sistemi'nin sekiz klasik gezegeni gibi yörünge baskınlığı elde etmek için yetersiz olan küçük gezegen kütleli bir cisimdir. En tipik cüce gezegen örneği, 2006 yılında "cüce" kavramı benimsenmeden önce onlarca yıl boyunca bir gezegen olarak kabul edilen Plüton'dur.

<span class="mw-page-title-main">Truvalı (gök cismi)</span>

Truvalı veya truva asteroidi, astronomide daha büyük bir cismin yörüngesini paylaşan, ana cismin yaklaşık 60° ilerisinde veya gerisinde bulunan L4 ve L5 Lagrange noktalarından birinin yakınında kararlı bir yörüngede kalan küçük boyutlu bir gök cismidir (çoğunlukla asteroitler). Truva cisimleri gezegenlerin ya da büyük uyduların yörüngelerini paylaşabilirler.

<span class="mw-page-title-main">Charon (uydu)</span> Küçük gezegen Plütonun en büyük doğal uydusu

Charon, cüce gezegen Plüton'un bilinen beş doğal uydusunun en büyüğüdür. Ortalama yarıçapı 606 km (377 mi) olan Charon, Plüton, Eris, Haumea, Makemake ve Gonggong'dan sonra bilinen altıncı büyük Neptün ötesi cisimdir. 1978 yılında James Christy tarafından Washington, DC'deki Amerika Birleşik Devletleri Deniz Gözlemevi'nin Flagstaff İstasyonu'nda (NOFS) çekilen fotoğraf plakaları kullanılarak keşfedildi. Plüton'un diğer uyduları Nix ve Hydra'nın 2005 yılında, Kerberos'un 2011 yılında ve Styx'in ise 2012 yılında keşfinden sonra (134340) Pluto I olarak da tanımlanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Eris (cüce gezegen)</span> Güneş Sistemindeki 2. en büyük cüce gezegen

Eris, Güneş Sistemi'nde bilinen en kütleli ve ikinci en büyük cüce gezegendir. Dağınık diskte bulunan bir Neptün ötesi cisimdir (TNO) ve yüksek bir yörünge dışmerkezliğine sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Mars'ın uyduları</span>

Mars'ın uyduları Phobos ve Deimos adında iki küçük uydu olup nasıl oluştukları ve Mars'ın yörüngesine ne zaman geçtikleri bilinmemektedir. Fakat Mars'ın kütleçekim alanına kapılmış asteroitler oldukları düşünülmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Urbain Le Verrier</span> Fransız gökbilimci (1811 – 1877)

Urbain Jean Joseph Le Verrier, özellikle gök mekaniği alanında çalışan ve Neptün gezegenini saptayan Fransız matematikçi.

<span class="mw-page-title-main">Doğal uydu</span> bir gezegenin yörüngesinde dönen gök cismi

Doğal uydu, en yaygın kullanımıyla, bir gezegenin, cüce gezegenin veya küçük bir Güneş Sistemi cisminin yörüngesinde dönen astronomik bir cisimdir.

<span class="mw-page-title-main">Heinrich Louis d'Arrest</span>

Heinrich Louis d'Arrest, Alman astronom. İsmi bazen Heinrich Ludwig d'Arrest olarak bilinir.

<span class="mw-page-title-main">Flagstaff, Arizona</span>

Flagstaff; ABD'nin güneybatısındaki Arizona eyaletinin kuzeyinde Coconino İlçesinde bulunan ve bu ilçenin merkezi olan bir şehir.

<span class="mw-page-title-main">Kırılmalı teleskop</span> görüntülemek için lens kullanan bir optik teleskop türü

Kırılmalı teleskop veya refraktör, bir görüntüyü görüntülemek için lens (mercek) kullanan bir optik teleskop türüdür.Işığı kırmak yoluyla görüntüyü elde eder.Bunun için tüp sonunda odak dediğimız en büyük merceğin olduğu kısim vardir.ışık buradan görerek tüpün ucuna kadar ilerler tüp ucunda ise gözlemcinin büyütmede kullandığı mercek oküler bulunur. Sonradan çıkan aynalı teleskop'dan bu yönleri ile ayrılır. İlk ve uzun dönemden beri bilinen teleskop türüdür. Kırılmalı teleskop tasarımı başlangıçta casusluk camları ve astronomik teleskoplarda kullanıldı halen de belli ölçekte kullanılmaktadır ancak aynı zamanda uzun odaklı kamera mercekleri için de kullanılmaktadır. Bir refraktörün büyütmesi, objektif merceğinin odak uzunluğunun okülerinkine bölünmesiyle hesaplanır. Kırılma teleskoplarının tipik olarak önde bir lensi, ardından uzun bir tüp, daha sonra teleskop görüntüsünün odaklandığı arkada bir mercek veya enstrümantasyon bulunur. Başlangıçta teleskopların merceği bir elementdi, ancak bir asır sonra iki ve hatta üç elementli lensler yapıldı. Kırılma teleskopu teknolojisi, dürbün ve büyüteç lensleri gibi diğer optik cihazlarda sıklıkla uygulanan bir teknolojidir.

<span class="mw-page-title-main">Neptün'ün halkaları</span> Neptünün beş ana halkadan oluşan sistemi

Neptün, beş ana halkadan oluşan bir sisteme sahiptir. Başta "yaylar" olarak adlandırılan halkalar, 22 Temmuz 1984'te Patrice Bouchet, Reinhold Häfner ve Jean Manfroid'dan oluşan ekip tarafından Şili'deki La Silla Gözlemevi'nde ve William Hubbard liderliğindeki bir program kapsamında F. Vilas ve L. R. Elicer tarafından Cerro Tololo Amerikan Gözlemevi'nde keşfedildi. Halkalar, 1989'da Voyager 2 uzay aracı tarafından fotoğraflandı. Halkaların en yoğun kısımları, Satürn'ün ana halkalarının yoğunluğu nispeten az kısımlarıyla karşılaştırılabilir; ancak Neptün'ün halka sisteminin çoğu görece zayıf, soluk ve tozlu olup Jüpiter'in halkalarına daha çok benzemektedir. Neptün'ün halkalarına, gezegenle ilgili önemli çalışmalara katkıda bulunan gök bilimcilerin adları verilmiştir: Galle, Le Verrier, Lassell, Arago ve Adams. Neptün, uydularından Galatea'nın yörüngesine denk gelen ve isim verilmemiş soluk bir halkaya daha sahiptir. Diğer üç uydusu olan Naiad, Thalassa ve Despina halkalar arasındaki yörüngelerde dönmektedirler.

<span class="mw-page-title-main">Gerard Kuiper</span> Hollandalı-Amerikalı gökbilimci (1905 – 1973)

Gerard Peter Kuiper, Hollandalı astronom, gezegen bilimci ve yazardır. Kuiper kuşağı adı verilen kuşağın isim babasıdır. Genellikle Güneş Sistemi hakkında yaptığı çalışmalar ve keşiflerle tanınır. Hatta gezegen biliminin babası olarak bilinir.

<span class="mw-page-title-main">Ingeborg Brun</span> Danimarkalı amatör astronom, sosyalist

Ingeborg Brun Danimarkalı bir amatör astronom, sosyalist ve yazardı. Mars'ın yüzeyini gösteren el boyaması küreleriyle tanınır.

<span class="mw-page-title-main">Elizabeth Langdon Williams</span>

Elizabeth Langdon Williams, çalışmaları Pluto veya Planet X'in keşfine yardımcı olan Amerikalı bir insan bilgisayar ve astronomdur.