
Messerschmitt Bf (Me) 109, II. Dünya Savaşı Alman avcı uçağı. Willy Messerschmitt tarafından 1930'larda tasarlanmıştır. Messerschmitt 109, ilk uçuşunu prototip Bf 109 V1 olarak Mayıs 1935'te yaptığı zaman döneminin en gelişmiş tek kişilik avcı uçağıydı. 1937 Şubatı’nda üretilmeye başlanan Jumo motorlu "B-1", Luftwaffe’de servise girdi. Jumo 210 motoru, "B", "C" ve "D" modellerinde de kullanıldı. Ocak 1939’dan 1942’nin başlarına dek üretimde kalan Bf 109 E modelinde Daimler-Benz DB 601 motoru kullanılmıştır. "G" modelinin üretimine 1942 Mayıs’ında başlanmıştır. Messerschmitt 109, yaklaşık 12.000 tanesi Bf 109 G olmak üzere toplam 35,000 civarında imal edilmiştir.

Focke-Wulf Fw 190, Alman yapımı II. Dünya Savaşı uçağı.

Convair XFY Pogo, ABD ordusu için geliştirilmiş deneysel dikey kalkış ve inişli hava aracı. Pogo, delta kanatlara ve üç bıçaklı ters yönlere dönen pervanelere güç sağlayan 5.500 hp turboprop motora sahipti. Küçük savaş gemilerinden kalkış ve iniş yapabilecek yüksek performanslı bir avcı uçağı olarak tasarlanmış, ancak kuyruk üzerine inişin pilotlar için zorluğu sebebiyle kullanımının riskli olacağından proje iptal edilmiştir.

Lockheed U-2, tek kişilik, tek motorlu, yüksek irtifa keşif uçağıdır.

Aero L-39 Albatros Çekya'nın yüksek performanslı eğitim uçağıdır. L-29 Delfin'in yerini almıştır. İlk ikinci nesil jet eğitim uçağıdır ve ilk çok güçlü turbofan projesidir. Geliştirilmiş tipleri L-59 Albatros ve L-139'dur. Dünya'da yaklaşık 30 ülkenin servisinde 2,800 uçak vardır ve L-139 Alca yavaş yavaş bu uçaktan geliştirilmiştir. Albatros çok yönlüdür, temel ve gelişmiş eğitim uçağı olduğu kadar hafif saldırı görevlerini de yerine getirebilme kabiliyeti vardır ve Dünya'da geniş ölçüde kullanılan bir eğitim uçağıdır.

Mooney M-18 Mite, küçük ve tek kanatlı, tek motorlu ve katlanabilir iniş takımlarına sahip bir kişisel uçaktır. II. Dünya Savaşı döneminde, 1947-1954 yılları arasında 283 adet üretilmiştir. Günümüzde halen uçmaktadır. 2965$ gibi, sıradan bir uçağa göre düşük bir üretim maliyeti vardır. Bakımı oldukça kolaydır ve modernize çalışmaları ev garajlarında dahi yapılabilmektedir. Uçağın ahşap bir yapısı vardır. Tasarım için seçilen NACA 64A215 kanat dizaynı, II. Dünya Savaşı'ndan sonra ilk kez bir kişisel uçakta kullanılmıştır. Ayrıca uçak "güvenli-trim" sistemine sahiptir. Bu mekanik cihaz sayesinde otomatik olarak uçuş düzlemi sabit tutulmaya çalışılmaktadır. Mooney M20'ye geliştirilmiştir.

Northrop P-61 Black Widow, gece avcısı olarak tasarlanmış ilk operasyonel ABD savaş uçağı ve radar kullanmak için tasarlanmış ilk uçak. Adını Kuzey Amerika'da yaşayan karadul örümceğinden almıştı. P-61'in üç mürettebatı vardı: pilot, silahçı ve radar operatörü. Dört adet 20 mm Hispano M2 öne ateş eden alt gövdeye monteli otomatik top ve uzaktan kumandalı karın silah taretine monte edilmiş dört adet .50 kalibre (12.7 mm) M2 Browning makineli tüfek taşımaktaydı.

Pratt & Whitney X-1800, 1938 ile 1940 arasında geliştirilen ve yalnızca bir örnek inşa edilerek iptal edilen bir H-blok uçak motoru projesiydi.

Macchi M.C.202 Folgore, nitelikleri ve yüksek üretim sayıları göz önüne alındığında İkinci Dünya Savaşı'nda İtalya tarafından kullanılan en önemli savaş uçağıydı.

Lockheed P-80 Shooting Star, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri (USAAF) tarafından operasyonel olarak kullanılan ilk jet avcı uçağıydı. 1943 yılında Lockheed tarafından dizayn edilip üretilen P-80, dizayn sürecinden sadece 143 gün sonra göklerle buluşmuştur. 2. Dünya Savaşının bitimine yakın bir süreçte, 2 adet ön üretim modeli İtalya'da görev almıştır. Düz kanatlarla dizayn edilen F-80 tipi uçak, Amerikan Hava Kuvvetleri altında Kore'de geniş çaplı muharebelerde görev almıştır.

Republic XP-72, P-47 Thunderbolt tasarımının bir ilerlemesi olarak geliştirilmiş bir Amerikan prototip önleme savaşçısıdır. XP-72, Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major 28 silindirli hava soğutmalı radyal motor etrafında tasarlandı ve bir süper şarj cihazı pilotun arkasına monte edildi ve motordan bir uzatma şaftıyla çalıştırıldı. Silahlanma, altı adet 50 kalibrelik kanatlı makineli tüfek ve iki 1.000lb'lik bomba için destek raflarından oluşuyordu

"Sagittario" olarak da bilinen Reggiane Re.2005, 1940'ların ilk yarısında İtalyan Officine Meccaniche Reggiane tarafından üretilen tek motorlu, tek kanatlı, tek kişilik bir avcı uçağıdır. Önceki Re.2000 ve Re.2001'in geliştirilmiş hâlidir ve Alman Daimler-Benz DB 605 motorunun lisansı alınıp bu motorla donatılmıştır. Otuzdan biraz fazla birimde üretilmiş, 1943 yazında İkinci Dünya Savaşı sırasında Regia Aeronautica tarafından kullanılmış ve ayrıca Cassibile ateşkesinin ardından sağlam kalan uçaklara ek olarak üretilen yeni dört adet birim, İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'ne bağlı Aeronautica Nazionale Repubblicana ve Luftwaffe tarafından kullanılmıştır.

Aerfer Sagittario 2, Aerfer tarafından İtalya'da üretilen, önleyici veya hafif taktik destek uçağı olarak hizmet etmesi amaçlanan, tamamen metal tek kişilik hafif bir savaş uçağı prototipiydi. İlk kez 4 Aralık 1956 tarihinde uçmuş ve 13.725 metreden (45.000 ft) bir dalış sırasında Mach 1.1 hıza ulaşmış ve kontrollü uçuşta ses duvarını aşan ilk İtalyan uçağı olmuştur.

IMAM Ro.57, Regia Aeronautica'nın çift motorlu, tek kişilik ve tek kanatlı avcı uçağıydı. Giovanni Galasso'nun 1939 tasarımına dayanan uçak, 1943'e kadar üretime girmedi.

CANSA F.C.20, 1941'de İtalya'da tasarlanmış ve üretilmiş çift motorlu, tek kanatlı bir keşif bombardıman/kara saldırı uçağıdır. Farklı silah ve motorlara sahip çeşitli versiyonlar üretilmiş, ancak İtalya ve Müttefikler arasındaki ateşkesten önce yalnızca FC.20bis kara saldırı varyantı filo hizmetine verilmiştir.

Kawasaki Ki-96, İkinci Dünya Savaşı'nda üretilen tek kişilik, çift motorlu bir Japon ağır avcı uçağıydı. Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri'nin Kawasaki Ki-45'lerinin yerini alması amaçlanmıştır. Ancak, benimsenmemiş ve sadece üç adet prototip üretilmiştir.
Polikarpov ITP, II. Dünya Savaşı sırasında tasarlanmış bir Sovyet avcı prototipiydi. Uçağın geliştirilmesi, 1941 sonbaharında Almanların Moskova'ya ilerlemesininden dolayı tasarım bürosunun boşaltılmasıyla uzamıştır. İkinci prototip tamamlandığında Sovyetler Birliği'nde eşdeğer veya daha iyi performansa sahip avcı uçakları zaten üretimdeydi ve ITP programı iptal edildi.

Kyūshū J7W Shinden, gövdesinin arkasında kanatları ve itici motoru bulunan, pervaneli kanart tipi bir II. Dünya Savaşı Japon prototip avcı uçağıydı.

Yokosuka R2Y Keiun, II. Dünya Savaşı'nın sonlarında Japonya'da üretilmiş bir prototip keşif uçağıydı.

Grumman XP-50, çift motorlu bir ağır önleme uçağı için Amerika Birleşik Devletleri Hava Kolorduları'nın düzenlediği yarışmaya katılan Grumman XF5F Skyrocket avcı uçağının kara için geliştirilmiş bir modeliydi. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kolorduları, 25 Kasım 1939'da XP-50 olarak adlandırılan uçak için bir ilk örnek siparişi verdi, ancak yarışmada Lockheed XP-49'a kaybetti.