İçeriğe atla

Kütahyalı Abdurrahman Fevzi Efendi

Abdurrahman Fevzi Efendi (d. 1802, Kütahya; ö. 1864, İstanbul), Türk yazar.

1802 yılında Kütahya'da doğmuştur. Tam adı Seyyid Abdurrahman Halvetî er-Rufai el-Kütahî'dir. Babası, zamanın Kütahya bilginlerinden olan Sadıkzâde Mustafa Efendi'dir. Tahsilini memleketinde babasından ve İstanbul'da İmamzâde Ahmed Esad Efendi'den gördükten sonra 1834 senesindeki Ruûs imtihanında başarılı olarak İstanbul'da Dârü'lhadis Valide Sultan müderrisliğine tayin edildi. Bir yıl sonra 1835'te da Harp Okuluna Arapça öğretmeni olarak tayin edilerek, burada yirmi yıl aralıksız Türkçe, Arapça ve tarih dersleri verdi. 1863'te emekliye ayrıldıktan bir sene sonra öldü. İstanbul, Eyüpsultan Defterdar Caddesi civarında Yâvedud Kabristanlığı'na defnedilmiştir.[1]

Türkçe öğrenimine ve öğretimine önem verildiği bir devirde yetişen Abdurrahman Fevzi Efendi, zamanının bu akımına uyarak, Türk dilinin kurallarını anlatan Mikyasü’l-Lisan Kıstasü’l-Beyan adlı eseri yazmakla Türk diline çok önemli bir hizmet vermiştir. Eseri, 1847'de yazmaya başlamış ve 1851'de bitirmiştir. Daha sonra kitabı üzerinde bazı düzeltmeler yaparak genişletmiştir.[2]

Kaynakça

  1. ^ Uzunçarşılı, İ.H. Kütahya Şehri, İstanbul Devlet Matbaası, 1932, s, 211, 212
  2. ^ Abdurrahman Fevzi Efendi, Mikyasü'l-Lisan Kıstâsü^l-Beyan, İstanbul, Mahmud Bey Matbaası, 1882

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">İbrahim Şinâsî</span> Türk gazeteci, yazar ve şair

İbrahim Şinasi Efendi, Türk gazeteci, yayımcı, şair ve oyun yazarı.

<span class="mw-page-title-main">Ahmedî</span> Türk divan şairi ve hekim (1334–1413)

Ahmedî divan şairi ve hekim.

<span class="mw-page-title-main">Ahmed Cevdet Paşa</span> Osmanlı devlet adamı

Ahmed Cevdet Paşa veya Lofçalı Ahmed Cevdet Paşa, Osmanlı Devleti'nde on dokuzuncu asırda yetişen Türk devlet ve ilim adamı, tarihçi, hukukçu, şair.

Şeyhî, Kütahya doğumlu 15. asır Türk divan şairi ve tabip.

Dilbilgisi ya da gramer, bir dilin ses, biçim ve cümle yapısını inceleyip, kurallarını saptayan bilim dalı. Bir dili seslerinden cümlelere kadar, içerdiği bütün dil birliklerini, geniş bir şekilde anlam ve görevlerini kapsayacak şekilde inceler ve sözcüklerden anlam üretmeyi sağlar. Dilbilgisi kuralları, bir grup tarafından hazırlanmayıp, o dili kullanan insanların zaman içinde gerekli kuralları yaratmaları veya var olan kuralları dilin gelişimine göre değiştirmeleri sonucu oluşur. Bir dili veya bir dilin değişkesini akıcı olarak konuşanlar bu kuralları içselleştirmişlerdir.

<span class="mw-page-title-main">Abdurrahman Nureddin Paşa</span> 203. Osmanlı sadrazamı

Abdurrahman Nûreddin Paşa (Osmanlıca: عبدالرحمن نور الدين پاشا‎;, II. Abdülhamid saltanatında 2 Mayıs 1882 - 12 Temmuz 1882 tarihleri arasında iki ay on bir gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Silahdar Cihangirli Mehmed Paşa III. Mustafa saltanatında 25 Ekim 1770 - 11 Aralık 1771 tarihleri arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

İsmâil Hakkı Bursevî,, mutasavvıf, Celvetî şeyhi, müfessir, şâir.

<span class="mw-page-title-main">Muallim Naci</span> Türk tanzimat dönemi yazarı ve şairi

Muallim Naci, Türk yazar, şair, öğretmen ve eleştirmen.

<span class="mw-page-title-main">Şemseddin Sâmi</span> Arnavut asıllı Osmanlı yazar, filozof ve ansiklopedist

Şemseddin Sami (Fraşiri), Arnavut asıllı Osmanlı yazarı, ansiklopedist ve sözlükçü.

<span class="mw-page-title-main">Lütfi Doğan (1930 doğumlu siyasetçi)</span>

Lütfi Doğan, Türk ilahiyatçı ve siyasetçi. 1968-1972 yılları arasında Diyanet İşleri Başkanı olarak görev aldı. 1973-1980 arasında Milli Selamet Partisinden iki dönem Erzurum senatörü olarak, 1991-1999 yılları arasında ise Refah Partisi ve Saadet Partisinden Gümüşhane milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinde yer aldı.

<span class="mw-page-title-main">Demirtaşpaşa Camii</span>

Timurtaşpaşa Camii, Kütahya'da cami. Küçük Bedesten yakınında yer almaktadır.

Ömer Ferit Kam, yazar, şâir, mütefekkir.

<span class="mw-page-title-main">Osmanlıca</span> Osmanlı İmparatorluğunda kullanılan dil

Osmanlıca veya Osmanlı Türkçesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk anayasası olan 1876 tarihli Kânûn-ı Esâsî'de geçtiği hâliyle Türkçe, 13 ile 20. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı Devleti'nin yayıldığı bütün ülkelerde kullanılmış olan, Arapça ve Farsçanın etkisi altında kalan Türk dili. Alfabe olarak çoğunlukla Arap alfabesinin Farsça ve Türkçe için uyarlanmış bir biçimi kullanılmıştır. Halk arasında bazen bu dil dönemi için "Eski Türkçe" de kullanılmaktadır.

Ebuishakzade Mehmed Esad Efendi, bir Osmanlı şeyhülislamı, şair, besteciydi.

Abdurrahman Şeref Güzelyazıcı, Türk şair, kütüphaneci, mutasavvıf, vaiz, İstanbul müftülerinden.

Ali Ulvi Elöve, Türk şair, öğretmen, çevirmen ve dilci.

<span class="mw-page-title-main">Ahmet Remzi Akyürek</span>

Ahmet Remzi Akyürek, Türk mutasavvıf ve şair.

Kütahyalı, Kütahya'da büyümüş kişi demek olup aynı zamanda bir soyadıdır ve şu kişiler kastedilmiş olabilir:

<span class="mw-page-title-main">Gaybi Sun'ullah</span>

Gaybî Sun'ullâh, şair ve düşünce adamı.