İçeriğe atla

Kağnı (kitap)

Kağnı
YazarSabahattin Ali
ÜlkeTürkiye
DilTürkçe
TürÖykü
Yayım1936
YayımcıYKY (Kağnı, Ses, Esirler adlı kitabın ilk kısmında yayımlanmaktadır)
OCLC872327537

Kağnı, Sabahattin Ali'nin 1936 tarihli öykü kitabı. İçerik olarak 1932 yılında yayımlanmış olan Bir Skandal haricinde yazarın 1935 ile 1936 yılları arasında yayımladığı 13 hikâyesini içermektedir. Hikâyelerin ana temasında köylüler, işçiler ve mahpuslar vardır. 1935 tarihli Değirmen adlı öykü kitabı ile yazarda başlayan gerçeklik eğilimi Kağnı ile devam eder. Anlatım daha yalın, dil ise daha sade olmaya başlar. Hikâyeler duygu ve izlenimden çok olay ve gözleme dayanmaktadır.[1]

Günümüzde Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan Kağnı, Ses, Esirler adlı kitabın ilk kısmında yer alır.[2]

İçerik listesi

Öyküler
KağnıGramofon Avrat
DuvarPazarcı
Düşman

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ Gür, Bensu Funda. "Sabahattin Ali'nin Değirmen Adlı Kitabındaki Hikayelerin Kişiler Bağlamında İncelenmesi". Hacettepe Üniversitesi. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2017. 
  2. ^ "Kağnı, Ses, Esirler". YKY. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2017. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Sabahattin Ali</span> Türk yazar, şair, gazeteci ve öğretmen (1907–1948)

Sabahattin Ali, Türk yazar ve şair. Edebî kişiliğini toplumcu gerçekçi bir düzleme oturtarak yaşamındaki deneyimlerini okuyucusuna yansıttı ve kendisinden sonraki Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatını etkileyen bir figür hâline geldi. Daha çok öykü türünde eserler verse de romanlarıyla ön plana çıktı; romanlarında uzun tasvirlerle ele aldığı sevgi ve aşk temasını, zaman zaman siyasi tartışmalarına gönderme yapan anlatılarla zaman zaman da toplumsal aksaklıklara yönelttiği eleştirilerle destekledi. Kuyucaklı Yusuf (1937), İçimizdeki Şeytan (1940) ve Kürk Mantolu Madonna (1943) romanları Türkiye'deki edebiyat çevrelerinin takdirini toplayarak hem 20. yüzyılda hem 21. yüzyılda etkisini sürdürdü.

<span class="mw-page-title-main">Sait Faik Abasıyanık</span> Türk hikâye ve roman yazarı, şair (1906–1954)

Sait Faik Abasıyanık, Türk hikâye ve roman yazarı, şair. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından birisi olan Sait Faik, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılar nedeniyle Türk edebiyatının köşe taşlarından biri olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Behçet Çelik</span> Türk yazar

Behçet Çelik, modern Türk yazar.

Yaşar Nabi Nayır, Türk şair, yazar ve yayıncıydı.

<i>Kürk Mantolu Madonna</i> Sabahattin Alinin 1943 tarihli romanı

Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali'nin 1943 yılında yayımladığı bir romanıdır. Kitapta dokunaklı bir aşk hikâyesi anlatılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Vasfi Mahir Kocatürk</span>

Vasfi Mahir Kocatürk. Türk şair, oyun yazarı, öğretmen, edebiyat araştırmacısı, politikacı.

<span class="mw-page-title-main">Ahmet Say</span> Türk yazar

Altan Ahmet Say, Türk müzik yazarı ve eleştirmeni.

<i>Semaver</i> (kitap)

Semaver, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın Nisan 1936'da yayınlanan ilk kitabı. Eser, Sait Faik'in babasının maddi yardımıyla basılabilmiştir. Kitap, daha sonraki yıllarda Varlık Yayınları tarafından pek çok kez yayınlandı. Faik, bu kitabına ilk yazdığı öykü olan İpekli Mendil'i de aldı.

Leylim Ley, Zülfü Livaneli’nin 1975 tarihli Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz albümünde yer alan bir türküdür. Bestesi Zülfü Livaneli’ye aittir. Türkünün üç dörtlükten oluşan sözleri, Sabahattin Ali’nin Ses (1937) adlı hikâye kitabına adını veren “Ses” hikâyesinde yer alır. Hikâyenin kahramanı yol amelesi “Sıvaslı Ali”, çadırının önünde durup saz çalıp, bu türküyü söyler. Zülfü Livaneli, hikâyeyi okurken bu türkünün sözlerinden çok etkilendiğini ve bestelediğini açıklamıştır.

Faruk Duman Türk öykü ve roman yazarı.

Bora Abdo, Türk öykü yazarıdır.

Zeynep Aliye, Türk öykücü, şair ve çocuk kitabı yazarıdır.

Kemal Varol Türkçe yazan Kürt şair, deneme ve roman yazarı.

Sabahattin Ali, Türk yazar ve şair.

<span class="mw-page-title-main">Panteleymon Romanov</span>

Panteleimon Sergeyevich Romanov, Rus Sovyet yazar. 1884 yılında Tula Oblastı'nda dünyaya geldi. Moskova Devlet Üniversitesi'nde hukuk eğitimini bitirdikten sonra kendisini edebiyata yönlendirdi. İlk hikâyesini 1911 yılında yayımladı fakat 1917 Rus Devrimi öncesinde önemli bir başarı ve ün kazanamadı. 1920 ile 1930 yılları arasından en tanınmış Sovyet yazarlardan biri haline geldi. Sovyet bürokratlarına yönelik eleştirel türdeki kısa hikâyeleri ile daha fazla tanımaya başladı. Destansı özellikler taşıyan romanlar kaleme aldı. 1938 yılında kalp rahatsızlığı yüzünden hayatını kaybetti. Yazarlar Birliği ölümünün ardından bir ilan yayımladı.

Sırça Köşk, Sabahattin Ali'nin 1947 tarihli öykü kitabı. Kitap içerisinde bulunan Sırça Köşk adlı öykü/masalın politik mesajlar taşımasından dolayı Tek parti döneminde Bakanlar Kurulu tarafından toplatıldı. Kitapta yazarın 1944 ile 1947 yılları arasında basılmış hikâyeleri toplanmıştır. 13 hikâye klasik şekilde yazılırken dördü masal biçimindedir. Klasik olarak yazılan hikâyeler arasından Çirkince (1947) dışındakiler yer olarak şehirde geçmektedir. Bu, daha çok kırsal kesimi ele alan Sabahattin Ali'nin öykücülüğündeki bir değişime işaret etmektedir. Böylelikle yazar şehir yaşamını da hikâye konuları arasına katmıştır. Dekolman gibi öyküleri ile beraber hastane ve doktorları da ele almıştır.

Yeni Dünya, Sabahattin Ali'nin 1943 tarihli öykü kitabı. Yazarın 1936 ile 1942 yılları arasında gazete ve dergilerde yayımlanmış 13 hikâyesinden oluşmaktadır. Kitap yazarın hikâye alanında önemli bir yetkinliğe ulaştığının göstergesi olması bakından önemlidir. İçerik olarak kasaba ve köy yaşamı dışında düşkün kadınları ele alan hikâyeler önemli bir yer tutar. Daha önce yazdığı Kanal (1934) ve Ses (1937) adlı hikâye sonrasında Hasanboğuldu (1942) adlı hikâye folklorik ve şairane kişiliğini birleştirerek ortaya koyduğu eserlerdendir. Kitabın dikkat çeken bir başka özelliği ise Sabahattin Ali‟nin gözlemci gerçekçilikten süreç dahilinde uzaklaşarak eleştirel gerçekliğe yönelmesidir. Asfalt Yol (1936) ve Bir Konferans (1941) bu bağlamdaki eserlerdir.

Değirmen, Sabahattin Ali'nin 1935 tarihli ilk öykü kitabı. Kitabın ismi aynı ada sahip öyküden gelmektedir. 3 kısımdan oluşan kitapta toplamda 16 adet öykü bulunmaktadır. Yazarın 1927 ile 1934 yılları arasındaki hikâyelerini içerir. Kitap ön sözünde Sabahattin Ali'nin kendisine yönelik eleştirel düşünceleri yer alır. Yayımlandığı yıllarda edebiyat çevrelerinin dikkatini çekmiştir. Orhan Şaik Gökyay Değirmen başlığı altındaki yazısında Sabahattin Ali'nin edebi yönüne dikkat çekerek Değirmen'in yayımlandığını okuyucularına duyurdu. İlk kısımda romantik bir anlatımın olduğunu ve tat alarak okunacak satırların olduğunu belirtti. Nurullah Ataç da Orhan Şaik gibi Değirmen başlıklı yazısında Bir Gemici Hikâyesi ve Candarma Bekir adlı hikâyeleri yazan muharririn gerçek bir sanatkâr olduğunu belirtti. Aynı zamanda Birdenbire Sönen Kandilin Hikâyesi adlı hikâyeyi çok beğendiğini ifade ederek Edgar Allan Poe'nun Usher Konağının Yıkılışı, Karakedi ve M. Waldemar gibi iç ürperten hikâyeleri sevenlerin hoşuna gideceğini söyledi.

Ses, Sabahattin Ali'nin 1937 tarihli son öykü kitabı. Yazarın 1936 ile 1937 yılları arasında yazdığı hikâyeleri içerir. Bir önceki eseri olan Kağnı'daki biçimsel ve anlatımsal özellikler bu kitapta devam eder. Köstence Güzellik Kraliçesi (1936) adlı hikâye dışındakiler köylü, jandarma ve işçiler eksenindedir. Sıcak Su (1936), Ses (1937), Köpek (1937) ve Mehtaplı Bir Gece (1937) adlı hikâyeler ise yazarın öne çıkan zirve eserlerindendir.

Gazoz Ağacı, Sabahattin Kudret Aksal'ın 1954 tarihli, ilk öykü kitabı. Yazar bu kitabıyla, 1955 yılında ilk kez düzenlenen Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, yarışmaya "On İkiye Bir Var" kitabıyla katılan Haldun Taner ile paylaşmıştır.