İçeriğe atla

III. Constantinus

III. Constantinus
Siliqua üzerinde III. Constantinus portresi
Batı Roma İmparatoru & İsyancı
Hüküm süresi407 - 411 (II. Constans'la birlikte İmparator Honorius'a karşı)
Önce gelenHonorius
Sonra gelenHonorius
Ölüm411 (18 Eylül'den önce)
Çocuk(lar)ıII. Constans

III. Constantinus (ö. 411, 18 Eylül'den önce) 407 yılında kendini Batı Roma İmparatoru ilan eden ve 411 yılında tahttan feragat etmesinden kısa bir süre sonra öldürülen Romalı general.

Olayların geçmişi

31 Aralık 405 ya da 406 tarihinde, aralarında Vandallar, Burgundianlar, Alanlar ve Sueves'lerin de bulunduğu istilacı Germen kabileleri, donmuş Ren nehri'ni (bir ihtimale göre Mainz yakınlarında) geçtiler ve Roma savunmasını aşarak Roma İmparatorluğu topraklarını işgal ettiler. Bu işgal, İmparatorluğun kendini bir daha asla toparlanamadığı ölümcül bir rüzgardı çünkü Roma otoritesi, aslında ne çoğu zaten Hispania ve Afrika'da yerleşmiş olan işgalcileri durdurabilecek ne de Galya'daki Frankların, Burgundianların ve Vizigotların manevralarına karşı koyabilecek bir güce sahipti. Tüm bu olumsuzluklara bir de Romalıların kendi aralarındaki anlaşmazlıkların bu işgale yardımcı olduğunu eklemek gerekir. Gerekli fedakarlıkları göstermeye hazır bir halkın tam desteğini almış birleşik bir imparatorluk belki de işgalcilerin hakkından gelerek zafer kazanabilirdi.

İşgal sırasında, Britanya eyaletinde bir isyan vardı ve nihayet 407 yılında Constantinus seçilene kadar, birbiri ardınca bir seri imparator tahta çıktı ve devrildi. Bazı yeteneklere sahip sıradan bir asker olan Constantinus çabuk hareket etti ve İngiliz kanalı'nı geçerek Bononia'da karaya çıktı. Tarihçiler, onun Britanyadaki tüm hareketli birlikleri adayı askeri bir korumadan mahrum bırakmak pahasına beraberinde götürdüğünü farz ederler ve bu durumun 5. yüzyıl başlarında adadaki Roma birliklerinin birden ortadan kaybolmasının sırrını açıkladığını düşünürler. Constantinus'un öncü birliklerine komuta eden iki generali Justinianus ve bir Frank olan Nebiogastes, Stilicho'nun teğmeni Sarus tarafından Valence'in dışında öldürüldüler. Ancak Constantinus, başında Edobich ve Gerontius'un bulunduğu başka bir ordu gönderdi ve Sarus'u Alpler'deki geçidi kullanabilmek için onları kontrol eden Bagaudae'ye ödeme yaparak İtalya'ya geri çekilmek zorunda bıraktı. Constantinus Ren cephesinde güvenliği sağladı ve Galya'dan İtalya'ya uzanan geçitlere asker yerleştirdi. 408 yılı Mayıs ayında Arles'i başkenti yaptı ve Sidonius Apollinaris'in dedesi Apollinaris'i prefect olarak atadı.

Müşterek imparator olarak tanınması

408 yılı yazında, İtalya'daki Roma birlikleri Constantinus'a karşı yapılacak bir karşı-saldırı için bir araya geldiler ancak Constantinus'un başka planları vardı. İmparator Honorius'un Hispania'da, Theodosius sarayının korumasında ve etkisiz imparatora sadık olan birkaç kuzeni bu yönden bir saldırı başlatırken Sarus ve Stilicho komutasındaki birliklerde İtalya'dan bir pincer manevrası kullanarak saldırıya geçince, Constantinus önce Hispania'yı vurdu. En büyük oğlu Constans'ı yaşadığı manastırdan çağırttırarak Caesar seçti ve general Gerontius'la birlikte Hispania'ya gönderdi. Kuzenler fazla bir zorlukla karşılaşmadan saf dışı bırakıldı ve ikisi — Didymus ve Theodosiolus — tutsak edilirken diğer ikisi güvenli bir şekilde İstanbul'a kaçmayı başardı.

Constans, karısı ve maiyetini Gerontius'a emanet ederek Zaragoza'da bıraktı ve bilgi vermek için Arles'e döndü. Bu sırada Roma ordusunun 13 Ağustos'ta Ticinum'daki (Pavia) ayaklanmasını bir patrici olan Stilicho'nun 22 Ağustos'taki idamı izledi. Bu olayların bir yansıması olarak ortaya çıkan imparatorluk sarayındaki entrikalar sonucunda, general Sarus adamlarıyla birlikte Roma ordusunu terkederek imparator Honorius'u Ravenna'da hiç de büyük olmayan bir askerî güçle ve ayrıca Alaric liderliğinde Etruria'da kontrolsüz bir biçimde dolaşan Got ordusu tehlikesiyle baş başa bıraktı. Böylece, Constantinus'un barış görüşmeleri için son sözü Ravenna'ya ulaştığında, Honorius Constantinus'u hevesle müşterek imparator olarak tanıdı ve ardından ikili 409 yılında ortak Konsül'ler olarak seçildi.

İtalya'ya yürüyüşü

O yıl, Constantinus'un en başarılı olduğu yıldı. Eylül ayı ile birlikte, barbarlar Ren savunmasını delerek iki yıl boyunca Galya yolu üzerindeki toprakları yağmalayarak dolaştılar ve sonunda Pireneler üzerindeki geçitleri savunan Constantinus'un birliklerini yenerek Hispania'ya girdiler. Constantinus, bu sorunla ilgilenmesi için oğlu Constans'ı geri göndermeye hazırlanırken, general Gerontius'un isyan ettiği ve kendi adamını müşterek imparator yaptığı haberi geldi. Constantinus'un tüm çabalarına rağmen korktuğu başına geldi ve barbar ittifakının desteğini arkasına alan Gerontius, Hispania'dan saldırıya geçti.

Bu sıralarda, Constantinus'un savunmasız bıraktığı Britanya Sakson korsanlar tarafından işgal edilmişti. Constantinus'un onları artık etkin biçimde savunamayacağının ortaya çıkması ile birlikte, Britanya ve Armorica'nın Romalı yerleşikler isyan ettiler ve ona bağlı memurları kovdular.

Constantinus'un etrafındaki çemberin düşmanları tarafından gittikçe daraltılmasına yanıtı, umutsuz bir kumardı: geride kalan birlikleriyle beraber, Honorius'un yerine daha becerikli birini bulmak isteyen Allobich'in cesaretlendirmesiyle İtalya'ya doğru yürüyüşe geçti. Ancak bu işgal yenilgiyle sonuçlandı ve Allobich hayatını kaybederken, Constantinus 410 yılı baharında Galya'ya geri çekilmek zorunda kaldı. Constantinus'un durumu gittikçe daha umutsuz bir hâl alıyordu. İsyancı Gerontius'la karşılaşan birlikleri, Vienne'de yenilgiye uğradı (411) ve oğlu Constans esir düştü, bir süre sonra da idam edildi. Constantinus'un birkaç yıl önce Apollinaris'le yer değiştiren Praetorian prefect'i Decimius Rusticus, Constantinus'u terk etti ve Rhineland'da ayaklanmış olan Jovinus'a katıldı. Gerontius, Constantinus'u Arles'te tuzağa düşürdü ve şehri kuşattı.

Teslim olması ve idamı

Aynı anda Honorius'u desteklemek için yeni bir general bulundu. İleride imparator olacak olan III. Constantius Arles'e ulaşmasıyla Gerontius kaçtı ve Constantius Arles'teki kuşatmayı devraldı. Constantinus'un umutla beklediği, Galya'daki Franklar arasından asker toplayan generali Edobich basit bir savaş hilesiyle saf dışı bırakıldı. Constantinus'un son umudu da, Ren'i savunan birliklerin Jovinus tarafına geçerek onu terk etmesiyle söndü ve teslim olmak zorunda kaldı. Constantinus, güvenli bir geçiş için söz verilmesine rağmen tutuklanarak hapse atıldı ve 411 yılı Ağustos ya da Eylül ayında başı kesilerek idam edildi.

Gerontius'un Hispania'da intihar etmesine ve Constantius'un daha sonra Jovinus'un isyanını bastırmasına rağmen, Constantinus ölümünden sonra Britanya bir daha Roma hakimiyetine girmedi: Tarihçi Procopius'un daha sonra açıkladığı gibi, "o andan itibaren hep tiranların yönetiminde kaldı."

Efsane

III. Constantinus, aynı zamanda Britanya kralı II. Constantine olarak bilinir. Galler kroniklerindeki Briton kralları'ndan biridir ve Monmouth'lu Geoffrey'nin ünlü ve efsanevi kitabı Historia Regum Britanniae'de Gracianus Municeps'in saltanatından sonra tahta çıkan kral olarak adı geçer. Geoffrey, Gracianus'un ölümünden sonra Britanyanın bir iç savaşa girdiğini ve bu sebeple halkın Bretanya'daki kuzenlerinden yardım istediklerini yazar. Bretanya'nın o zamanki kralı Aldroenus, hem Bretanya hem de Britanya'da hüküm sürmek istemiyordu ve bu sebeple kardeşi II. Constantine'i gönderdi. Constantine krallığı kabul etti ve tacı takmasından kısa bir süre sonra Britanya'yı işgal etmiş olan Hunları ve Pictleri geri püskürttü. Üç oğlu oldu: Constans, Ambrosius Aurelianus ve Uther Pendragon. Constans'ı bir manastıra verdi ve diğer iki oğlunu da Breton'ların yanında yetişmeleri için Bretanya'ya gönderdi. Constantine on yıl saltanat sürdü ancak kendisinden sonra tahta çıkacak olan Vortigern'in hizmetindeki hain bir Pictish kökenli uşak tarafından, bir çalılıkta ölümcül biçimde bıçaklanarak öldürüldü. Efsanenin bazı değişik versiyonlarında, Vortigern onun kahyası olarak geçer.

Bibliografya

  • C.E. Stevens, "Marcus, Gratian, Constantine", Athenaeum, 35 (1957), ss. 316-47, (İngilizce)
  • E.A. Thompson, "Britain, AD 406-410", Britannia, (Britanya, M.S. 406-410) 8 (1977), ss. 303-318, (İngilizce)

Dış bağlantılar

Resmî unvanlar
Önce gelen:
Honorius

Batı Roma İmparatoru & İsyancı

407 - 411 (II. Constans'la müşterek)
Sonra gelen:
Honorius

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Batı Roma İmparatorluğu</span> Roma İmparatorluğunun bağımsız yönetilmiş batı yarısı

Batı Roma İmparatorluğu, Roma İmparatorluğu'nun 395 yılında İmparator I. Theodosius tarafından ikiye bölünmesiyle ortaya çıkan bir devlettir. Diğer yarısı ise Doğu Roma İmparatorluğu olan devlet, MS 3. ile 5. yüzyıllar arasında var olmuştur. Batı Roma İmparatorluğu, ayrı bir bağımsız İmparatorluk mahkemesi tarafından yönetildikleri herhangi bir zamanda Roma İmparatorluğu'nun batı eyaletlerinden oluşuyordu. Batı Roma İmparatorluğu ve Doğu Roma İmparatorluğu terimleri modern zamanlarda fiilen bağımsız olan siyasi varlıkları tanımlamak için icat edildi; Çağdaş Romalılar İmparatorluğun iki ayrı imparatorluğa bölündüğünü düşünmediler, ancak onu iki ayrı imparatorluk mahkemesi tarafından yönetilen tek bir yönetim olarak idari bir çare olarak gördüler.

<span class="mw-page-title-main">I. Constantius</span>

Konstantius Chlorus. Roma imparatoru (305-306). Doğu Roma İmparatorluğu'nun (Bizans) kurucusu Büyük Konstantin'in babasıdır.

Magister militum, Roma İmparatorluğu'nda ve cumhuriyet döneminde bugünün genelkurmay başkanına denk gelen askerî rütbeydi. İmparatordan veya konsülden sonra askeri alanda en yetkili rütbe magister militumdur. Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünmesinden sonra her iki imparatorlukta da bu rütbe sistemi devam etmiştir. Doğu Roma İmparatorluğu'nun son dönemlerinde imparatorların bu rütbeyi bizzat kendilerine verdikleri görülmüştür.

<span class="mw-page-title-main">II. Constantius</span>

II. Konstantius 337 – 361 yılları arasında Doğu'da imparatorluk yapan Konstantin hanedanına mensup Roma imparatoru.

<span class="mw-page-title-main">Julianus</span> 331-363 yılları arasında yaşamıştır. 361-363 yılları arasında Konstantin Hanedanına mensup son pagan Roma imparatoruydu.

Flavius Claudius Iulianus ya da Julianus Apostata, 361-363 yılları arasında Konstantin Hanedanı'na mensup Roma imparatoruydu. Kendisi son pagan Roma imparatoruydu ve imparatorluktaki çöküşü durdurmak amacıyla geleneksel ibadeti geri getirmeye çalışmıştır.

<span class="mw-page-title-main">II. Constantinus</span>

Flavius Claudius Constantinus 337-340 yılları arasında Roma imparatoruydu. Büyük Konstantin ve Fausta'nın en büyük oğlu olarak Arles'de doğmuş ve bir Hristiyan olarak büyütülmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Konstans</span>

Konstans 337 ile 350 yılları arasında Roma imparatoruydu.

<span class="mw-page-title-main">Konstantin Hanedanı</span>

Konstantin Hanedanı, 305 yılında Constantinys Chlorus'un başa gelişinden 363 yılında Julianus'un ölümüne kadarki dönemde Roma İmparatorluğu'nu yöneten akraba ailelere verilen gayri resmî addır. Hanedanın adı ailenin en meşhur üyesi olan 324'ten itibaren tek imparator olarak Roma İmparatorluğu'nu yöneten Büyük Konstantin'den gelir. Bu hanedana Yeni Flavius hanedanı da denilmektedir, çünkü hanedan üyesi her Roma İmparatoru Flavius adını da taşımıştır.

<span class="mw-page-title-main">Magnentius</span>

Magnentius, 18 Ocak 350 – 11 Ağustos 353 arasında kendisini İmparator ilan eden Galya doğumlu Roma isyancısı.

<span class="mw-page-title-main">Honorius</span> Roma imparatoru (395-423) (384-423)

Flavius Honorius, 393-395 yılları arasında Roma imparatoru ve 395'ten ölümüne kadar Batı Roma imparatoruydu. I. Theodosius ve ilk karısı Aelia Flaccilla'nın küçük oğlu ve Doğu Roma imparatoru Arcadius'un kardeşiydi.

<span class="mw-page-title-main">III. Valentinianus</span>

Flavius Placidius Valentinianus veya kısaca III. Valentinianus, 425-455 yılları arasında Batı Roma imparatoru idi. Batı Roma'nın son imparatorlarındandır.

<span class="mw-page-title-main">III. Constantius</span> Romalı İmparator

III. Konstantius, geç dönem Romalı general, politikacı ve İmparator. 410'lar boyunca tahtın arkasındaki asıl güçtü ve nihayet 421 yılında Honorius'la birlikte müşterek Batı Roma İmparatoru olarak görev yapmıştır.

Sebastianus, Gaspçı İmparator Jovinus'un kardeşi olan Güney Galyalı aristokrat. Jovinus'un Batı Roma İmparatoru Honorius'a karşı 411 yılında Galya'da imparatorluğunu ilan etmesinden sonra, abisi tarafından 412 yılında Augustus olarak ilan edilmiştir. Sebastianus'a ait, Arles ve Trier'de basılmış sikkeler mevcuttur.

Maximus, 409 - 411 yılları arasında antik çağda Hispania olarak geçen topraklarda İmparatorluğunu ilan etmiş olan Gaspçı. Bir olasılığa göre babası olan general Gerontius tarafından seçilmiştir.

Constans, İmparator Honorius'a karşı imparatorluğunu ilan eden gaspçı III. Constantinus'un oğlu ve 409 - 411 yılları arasında babası tarafından müşterek imparator ilan eden Romalı.

Jovinus, Gaspçı İmparator III. Constantinus'un devrilmesinden sonra 411 - 413 yılları arasında imparatorluğunu ilan etmiş olan Galya kökenli Romalı senatör.

<span class="mw-page-title-main">Britanya'da Roma hakimiyetinin sonu</span>

Britanya'da Roma hakimiyetinin sonu, Roma İmparatorluğu'nun Büyük Britanya'dan çekilmesi üzerine başlayan tarihi dönemi anlatır. Bu dönem tek bir tarihle ifade edilemeyecek kadar karmaşık olmuştur. Adada farklı yerlerdeki Roma hakimiyeti farklı zamanlarda ve farklı mekanizmalarla sona ermiştir.

<span class="mw-page-title-main">Fiesole Muharebesi (406)</span> muharebe

Fiesole Muharebesi, Batı Roma İmparatorluğu'nun Gotlar tarafından istilasının bir parçası olarak MS 406'da yapıldı. General Flavius Stilicho, Pollentia ve Verona savaşlarında Vizigotları püskürttükten sonra, Radagais liderliğinde Floransa'ya saldıran yeni bir Vandal ve Got saldırısıyla karşılaştı. Stilicho nihayetinde Hunlu Uldız ve Goth Sarus'un desteğiyle Fiesole'deki işgalcileri yendi. Radagaisus savaştan sonra idam edildi ve ordusundan sağ kalanlar I. Alarik'e kaçtı.

<span class="mw-page-title-main">Ataulf</span>

Ataulf 411'den 415'e kadar Vizigot Kralı. Hükümdarlığı sırasında Vizigot devletini bir kabile krallığından Geç Antik Çağ'ın önemli bir siyasi gücüne dönüştürmüştür.