İçeriğe atla

I. Maximilian (Bavyera elektörü)

I. Maximilian
Joachim von Sandrart tarafından yapılan potresi (1643)
Bavyera Dükü
Hüküm süresi15 Ekim 1597 – 27 Eylül 1651
Önce gelenV. William
Sonra gelenFerdinand Maria
Palatina Elektörü
Hüküm süresi25 Şubat 1623 – 24 Ekim 1648
Önce gelenV. Frederick
Sonra gelenCharles I Louis
Bavyera Elektörü
Hüküm süresi24 Ekim 1648 – 27 Eylül 1651
Önce gelen-
Sonra gelenFerdinand Maria
Doğum17 Nisan 1573
Münih
Ölüm27 Eylül 1651 (78 yaşında)
Ingolstadt
DefinMünih St. Michael Kilisesi
Eş(ler)i
Lorraine'li Elizabeth
(e. 1595–1635)

Avusturyalı Maria Anna
(e. 1635–1651)
Çocuk(lar)ıFerdinand Maria
Maximilian Philipp
HanedanWittelsbach Hanedanı
BabasıV. William, Bavyera Dükü
AnnesiLorraine'li Renata
DiniKatolik
İmza

I. Maximilian (17 Nisan 1573 – 27 Eylül 1651), bazen Büyük Maximilian olarak anılır, Wittelsbach Hanedanı’nin bir üyesi olup 1597'den itibaren Bavyera Dükü olarak hüküm sürmüştür. Hükümdarlık döneminde, aynı hanedan üyesi olan kuzeni Palatina Elektörü V. Frederick, Otuz Yıl Savaşları’na sebep olacak olan protestan harekâtın içinde yer aldı. 1623 yılında Regensburg’ta toplanan Emperyal Dieti’nin aldığı karar ile Elektörlük Maximilian’a verildi ve bu görevi 1648 yılına kadar sürdürdü. Vestfalya Barışı ile Palatina Elektörlüğü Frederick'in varisine iade edilirken, Maximilian Bavyera Elektörü oldu.

Yaşamı

I. Maximilian, Bavyera Dükü V. William ve Lorraine'li Renata'nın oğlu olarak Münih'te doğdu. Cizvitler tarafından eğitim aldı. 1591'den itibaren yönetimde yer almaya başladı. 1595'te Lorraine Dükü III. Charles’ın kızı ve aynı zamanda kuzeni olan Elisabeth Renata (Lorraine'li Elizabeth) ile evlendi. Babasının 1597’de görevden çekilmesi üzerine Bavyera Dükü oldu.[1]

Elisabeth Renata ile olan evliliğinden çocuk olmadı. Eşi'nın ölümünden birkaç ay sonra Maximilian, 15 Temmuz 1635'te Viyana'da 25 yaşındaki yeğeni Avusturyalı Maria Anna (1610-1665) ile evlendi. Maria Anna, Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand ve Maximillian'ın kız kardeşi Bavyera’lı Maria Anna (1574-1616)’nın kızıydı. Bu hızlı evlilik siyasi amaçlı değildi, daha çok veliaht sorununu çözmek için yapılmıştı. İlk eşinin aksine, Maria Anna siyasetle çok ilgiliydi. Münih mahkemesinin üst düzey yetkilileri ile fikir alışverişinde bulunup kabine toplantılarına katılırdı. İki oğulları oldu, Ferdinand Maria ve Maximilian Philip.[1]

Avrupa'da dönemin en yetenekli prensi olarak kabul ediliyordu. Koyu bir Katolik olmasına rağmen, her zaman kiliseye boyun eğmedi. Sağlığı iyi olmamasına rağmen hırslı ve becerikli bir kişiliğe sahipti.[1]

Alman siyaseti ve Otuz Yıl Savaşları

Maximilian'ın arması, Bavyera Dükü, Kahya ve Elektör

Maximilian Alman siyasetine karışmadan dükalığı yönetiyordu. 1607 yılında, Protestan'ların önemli bir kalesi haline gelen özgür Donauwörth şehri için imparatorluk yasağı (AlmancaReichsacht) kararı alındı. Görev Maximilian’a verildi. Aralık 1607'de askerler şehri işgal etti ve Katolik üstünlüğünü yeniden sağlamak için güçlü adımlar atıldı. Bu eylemden endişe duyan bazı Protestan prensler, çıkarlarını savunmak için Protestan Birliği'ni kurdu. Buna karşılık olarak 1609'da, Maximilian'ın önemli katkılarıyla Katolik Birliği kuruldu.[1]

Kaiserhof, 1612–1616 arasında Maximilian'ın Münih'teki ikametgahı

1619'da imparatorluk için aday gösterildi ancak reddetti. Maximilian, Bohemya'da savaşın patlak vermesinden kaynaklanan zorluklarla karşı karşıya kaldı. Ekim 1619'da Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand ile bir anlaşma yaptı ve büyük tavizler karşılığında kuvvetlerini imparatorun hizmetine verdi. Önce mücadele alanını daraltmak için Protestan Birliği ile bir tarafsızlık antlaşması yaptı. Masrafların teminatı için II. Ferdinand, Yukarı Avusturya'yı 1628'e kadar Maximilian’ın kullanımına verdi. 8 Kasım 1620'de Tilly Kontu Johann Tserclaes komutasındaki birlikler, Prag yakınlarındaki Beyaz Dağ Savaşı'nda aynı zamanda Palatina Elektörü olan Bohemya Kralı Frederick’in güçlerini yendi.[2]

Maximilian'a 25 Şubat 1623 de verilen Palatina Elektörlüğü belgesi

Ren Palatina kontları 1356'dan beri Kahyalık ofisini (Almanca Erztruchsess) ve Elektör vazifesini elinde bulunduruyordu. 1623 yılında bu görevler ve Palatina bölgesi resmen Maximilian'a verildi.[3][4]

I. Maximilian'in gravürü

Daha sonra İmparatorluk kuvvetlerinin başında olan Albrecht von Wallenstein'ın azledilmesini sağlamaya çalışan bir oluşumun lideri oldu. 1630 yılında Regensburg Dieti'nde (AlmancaRegensburger Kurfürstentag) Ferdinand bu talebi kabul etmek zorunda kaldı. Savaş sırasında tarafsız kalmaya çalışan Maximilian, Fransa Kralı ile gizli Fontainebleau Antlaşması'nı (1631) imzaladı, ancak bunun hiçbir faydası olmadı. Fransa ve İsveç müttefik oldu.[5]

1632'nin başlarında İsveç'li Gustavus Adolphus dükalığa girerek Münih'i işgal etti. O sıralarda Wallenstein tekrar İmparatorluk kuvvetlerinin başına getirildi. Maximilian, İmparator'un yardımını ancak Wallenstein'ın emrine girmek şartıyla alabildi. İsveç ve Fransız müttefiklerinin tahribatı ağır olunca, İsveçlilerle ve Fransa Kardinali Richelieu ile barış görüşmesi yapmak zorunda kaldı. Görüşmede, 1629 yılında imzalanan İade Fermanı'nda değişiklikler önerdiyse de bu çabalar sonuçsuz kaldı.[1]

Eylül 1638'de Baron Franz von Mercy, o zamanlar Kutsal Roma İmparatorluğu'nun en büyük ikinci ordusu olan Bavyera ordusuna başkomutan olarak atandı. Mercy ve Feldmareşal Johann von Werth, Fransa ve İsveç cephelerinde başarıyla savaştılar.

Mart 1647'de Maximilian, Fransa ve İsveç ile Ulm Ateşkesi'ni (1647) imzaladı ve İmparator III. Ferdinand ile ittifakından vazgeçmeye zorlandı. Ancak Maximilian, 14 Eylül'de ateşkesi bozdu ve Ferdinand ile olan ittifakına geri döndü. Bunun üzerine Bavyera yine yağmalandı ve ordusu Mayıs 1648'de Zusmarshausen Savaşı'nda yenildi. Vestfalya Barışı ile işgal sona erdi.[1]

Bu antlaşma ile Maximilian, Yukarı Palatina bölgesini elinde tutmaya devam etti ancak Aşağı Palatina bölgesini V. Frederick'in oğlu ve vârisi Charles Louis'e geri vermek zorunda kaldı. Ayrıca Charles Louis'e Elektörlük (Palatina) iade edildi. Ancak önemli bir saray ofisi (AlmancaErzamt) olan Kahyalık geri verilmedi. Palatina için sekizinci bir saray ofisi oluşturuldu (Hazine, Maliye (AlmancaErzschatzmeister). Böylece Bavyera hem kahyalık ofisini hem de Elektörlük (Bavyera) unvanını korumuş oldu. Bu düzenleme ile Elektör sayısı yediden sekize yükseldi.[3][6]

İdari ve kültürel faaliyetler

I. Maximilian ait St. Michael Kilisesi'ndeki mezarı
Bavyera Kralı I. Ludwig tarafından 1839 yılında dikilen heykeli, Münih

Maximilian, Bavyera’nın mali durumunu iyileştirdi, ordusunu yeniden düzenledi ve merkantilist önlemler aldı. 1610'da, Münih Residansı'nın genişletilmesi ve Hofgarten'in yeniden düzenlemesini emretti. Schleissheim Sarayı'nın orijinal binaları, 1617 ile 1623 yılları arasında Heinrich Schön ve Hans Krumpper tarafından genişletildi ve Eski Saray olarak adlandırıldı. Maximilian, Wittelsbach koleksiyonu için Albrecht Dürer, Peter Paul Rubens ve başka sanatçıların çok sayıda tablosunu satın aldı. 1616'da, Peter Paul Rubens'ten dört av tablosu sipariş etti[7] ve 1627 yılında Nürnberg’den Dürer'in Dört Havari tablosunu getirtti. Sanatçılar arasında Peter Candid, Friedrich Sustris, Hubert Gerhard, Hans Krumpper, Adrian de Vries ve Georg Petel vardı.

Hayatının sonuna doğru kendini neredeyse tamamen dine adadı. Maximilian, 27 Eylül 1651'de Ingolstadt'ta bir hac yolculuğunda öldü. Münih'teki St. Michael Kilisesi'ne gömüldü. 1839'da Bavyera Kralı I. Ludwig tarafından Münih'te Wittelsbacherplatz meydanında anısına bir heykel dikildi.[1]

Ailesi ve çocuklar

I. Maximilian, Elektör ve Bavyera Dükü ve ikinci eşi Avusturyalı Maria Anna

6 Şubat 1595'te Maximilian, kuzeni prenses Elisabeth (1574-1635) ile Nancy'de evlendi. Lorraine Dükü III. Charles ve Fransalı Claudia’nın (Fransa Kralı II. Henry'nin kızı) kızıydı.

15 Temmuz 1635'te Maximilian, Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand ve Bavyera'lı Maria Anna'nın (1574-1616) kızı olan yeğeni Avusturyalı Maria Anna (1610-1665) ile Viyana'da evlendi. İki oğulları oldu:

  • Ferdinand Maria (1636-1679) ∞ 1652 Savoylu prenses Henriette Adelaide (1636-1676)
  • Maximilian Philipp Hieronymus, Leuchtenberg Dükü (1638-1705) ∞ 1668 Maurita Febronia de La Tour d'Auvergne (1652-1706)

Soyağacı

Bibliyografya

  • Dieter Albrecht : Maximilian I. von Bayern 1573-1651, München (Münih) 1998,3-486-56334-3 . (Alman akademisyenler arasında büyük beğeni toplayan en son biyografi)

Kaynakça

  1. ^ a b c d e f g  Önceki cümlelerden bir veya daha fazlası artık kamu malı olan bir yayından alınan metni içeriyor: Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Maximilian I. (the Great)". Encyclopædia Britannica (11. bas.). Cambridge University Press. 
  2. ^ Bireley, Robert (2003). The Jesuits And The Thirty Years War Kings, Courts, And Confessors (İngilizce). Cambridge University Press. s. 35. 
  3. ^ a b Bernhard Peter: Erzämter und Erbämter in der Heraldikwelt-der-wappen.de, (Almanca) 3 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  4. ^ Armin Wolf: Kurfürsten historisches-lexikon-bayerns.de, (Almanca) 3 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  5. ^ Bireley, Robert (2003). The Jesuits And The Thirty Years War Kings, Courts, And Confessors (İngilizce). Cambridge University Press. s. 110. 
  6. ^ Benjamin Müsegades: Kurpfalz: Politische Geschichtehistorisches-lexikon-bayerns.de, (Almanca) 2 Şubat 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  7. ^ "Natural History and History Painting in Rubens' Animals". Max Planck Institute. 19 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2016. 

Dış bağlantılar

I. Maximilian (Bavyera elektörü)
Doğumu: 17 Nisan 1573 Ölümü: 27 Eylül 1651
Resmî unvanlar
Önce gelen
V. William
Bavyera Dükü
1597-1651
Sonra gelen
Ferdinand Maria
Önce gelen
V. Frederick
Palatina Elektörü
1623-1648
Sonra gelen
Charles I Louis
Önce gelen
-
Bavyera Elektörü
1648-1651
Sonra gelen
Ferdinand Maria

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Otuz Yıl Savaşı</span> Avrupada 1618-1648 arası sürmüş savaş

Otuz Yıl Savaşı ya da Otuz Yıl Savaşları, çoğunlukla Kutsal Roma İmparatorluğu'nun sınırları içerisinde 1618'den 1648'e kadar sürmüştür. Avrupa tarihinin en yıkıcı savaşlarından birisi olan savaş sonucunda tahminen 4,5 ila 8 milyon arasında insan ölmüştür ve Almanya'nın bazı bölgelerinde %50'nin üzerinde nüfus düşüşü olmuştur. Seksen Yıl Savaşı, Mantova Veraset Savaşı, Fransız-İspanyol Savaşı ve Portekiz Restorasyon Savaşı da Otuz Yıl Savaşı ile bağlantılı savaşlardır.

<span class="mw-page-title-main">III. Ferdinand (Kutsal Roma imparatoru)</span>

III. Ferdinand, Kutsal Roma imparatoru (1637–1657).

<span class="mw-page-title-main">II. Ferdinand (Kutsal Roma imparatoru)</span>

II. Ferdinand, Habsburg Hanedanından Avusturya Arşidükü ve Kutsal Roma Cermen İmparatoru (1619-1637). Ayrıca 1590 yılından 1637 yılına kadar Styria Dükü, 1618-1625 yılları arasında Macaristan ve Hırvatistan kralı olduğu gibi 1617-1619 ve tekrar 1620-1637 yılları arası Bohemya Kralı olarak hükmetti. 23 Mayıs 1618 yıllarındaki Bohemya'daki İmparatorluk hükûmetine karşı genişleyerek devam eden isyan hareketi ülkeyi Otuz Yıl Savaşları'na sürükledi. Bu nedenle Protestanlara karşı toleranslı olmamakla suçlandı.

<span class="mw-page-title-main">VII. Karl (Kutsal Roma imparatoru)</span> Kutsal Roma imparatoru (1697-1745; hd. 1742-1745)

İmparator Charles VII Albert, Wittelsbach ailesi üyesi, 1726 dan beri Kutsal Roma İmparatorlarını seçme hakkına sahip altı üyeden biri ve 24 Ocak, 1742 yılından 1745 yılında ölümüne kadar Kutsal Roma İmparatoru.

<span class="mw-page-title-main">Georg Friedrich</span>

Georg Friedrich, (Prens Waldeckli Georg), (Georg Friedrich von Waldeck) Almanya ve Hollanda kökenli mareşal.

<span class="mw-page-title-main">Ren Birliği</span> XIV. Louis tarafından 14 Ağustos 1658 Ren Nehri boyunca kurulan şehirleri savunmak üzere 50 Alman prensliğinin bir araya gelmesiyle kurulan devletler birliği

Ren Birliği Ren Nehri boyunca kurulan şehirleri savunmak üzere 50 Alman prensliğinin bir araya gelmesiyle Fransa Kralı XIV. Louis tarafından 14 Ağustos 1658 tarihinde kurulan devletler birliğidir.

<span class="mw-page-title-main">Alman ikiliği</span> Avusturya ile Prusya arasında 18. ve 19. yüzyıllarda Orta Avrupada hakimiyet kurmak için uzun yıllar süren rekabet

Avusturya ve Prusya arasında 18. ve 19. yüzyıllarda Orta Avrupa'da hakimiyet kurmak için uzun yıllar süren rekabete Almancada Almanca: Deutscher Dualismus denilmektedir. Bu rekabetin bir parçası olarak savaşlar yapılırken, rekabet aynı zamanda Almanca konuşan halkları temsil eden bir siyasi güç olma yolunda da bir prestij yarışı haline gelmiştir. İki ülke arasındaki çatışma ilk olarak Yedi Yıl Savaşları'nda kendini gösterirken, Napolyon Savaşları ve İkinci Schleswig Savaşı gibi durumlarda zaman zaman aynı safta bulundukları da olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Bavyera Krallığı</span> 1806-1918 yılları arasında var olan bir Alman devleti

Bavyera Krallığı, 1805'ten 1918 yılına kadar varlığını sürdürmüş, Bavyera Elektörlüğü'nün ardılı olan bir devletti. 1871'de Almanya'yla birleşmesinin akabinde krallık, yeni kurulan imparatorluğun içinde yer alan bir federe devlet hâline dönüştü. Güç, zenginlik ve yüzölçümü bakımından, yönetici devlet olan Prusya Krallığı'nın hemen ardında ikinci sıradaydı.

<span class="mw-page-title-main">Prusya Dükalığı</span>

Prusya Dükalığı veya Prusya Düklüğü, 1525'te Protestan Reformu sırasında Töton Tarikatı Devleti'nin sekülerleşmesi sonucu Prusya bölgesinde kurulan bir düklüktü.

<span class="mw-page-title-main">Albrecht von Wallenstein</span> Bohemyalı askeri ve siyasi lider

Albrecht Wenzel Eusebius von Wallenstein Otuz Yıl Savaşları sırasında Katolik tarafında savaşan Bohemyalı askeri lider ve devlet adamı. Başarılı askeri kariyeri, öldüğü zamanlarda onu Kutsal Roma İmparatorluğu içerisindeki en zengin ve en etkili adamlardan birisi yaptı. Wallenstein, Habsburg İmparatoru II. Ferdinand'ın ordularının başkomutanı oldu ve Otuz Yıl Savaşları'nın önemli figürlerinden birisiydi.

<span class="mw-page-title-main">Willstätt Muharebesi</span> Otuz Yıl Savaşları sırasında yapılan bir muharebe

Willstätt Muharebesi, Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki Strazburg şehri yakınlarında Otuz Yıl Savaşları esnasında yapıldı. Eylül ayında Nördlingen Muharebesi'nde İsveç ordusuna ağır bir yenilgi veren İmparatorluk, İspanya ve Katolik Birliği orduları, İsveç'in elindeki Güney Almanya'nın çoğunu ele geçirdi. Wilsttätt'ta, Lorraine Dükü IV. Charles ve General Johann von Werth tarafından yönetilen İmparatorluk ve Katolik Birliği'nin orduları, İsveçlilerin Alman Salm-Kyrburg-Mörchingen, Württemberg Düklüğü ve Baden-Durlach Margravlığından topladığı bir İsveç birliğini yendi. Savaş üç saat sürdü ve savaş alanında 2.000 İsveç askeri ölürken bozgundan sonra daha fazlası öldü. Rheingrave Otto kendini zor kurtardı.

<span class="mw-page-title-main">Nördlingen Muharebesi (1634)</span>

Nördlingen Muharebesi, Otuz Yıl Savaşları'nın bir parçası olarak 6 Eylül 1634'te meydana geldi. Birleşik İmparatorluk-İspanyol orduları, İsveç-Alman Protestan birliğine karşı ezici bir zafer kazandı.

<span class="mw-page-title-main">İade Fermanı (1629)</span>

6 Mart 1629'da Otuz Yıl Savaşları'nın ilk on bir yılını, Katoliklerin askeri alandaki zaferleri izleyince Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand tarafından Viyana şehrinde ilan edilen İade Fermanı; Augsburg Barışı'ndan sonra oluşan dinsel ve bölgesel durumları tersine çevirmeyi amaçlıyordu. Augsburg Antlaşması'nda yer alan "Reservatum ecclesiasticum" ilkesi 1555'ten sonra Katolik kilisesine ait toprakların laikleşmesini engellemişti çünkü Katolik toprakları yasal olarak Protestan kontrolüne devredilemezdi. Buna rağmen uzun yıllardır süregelen zayıf imparator yönetimi, "Reservatum ecclesiasticum" ilkesini uygulamaktan acizdi.

<span class="mw-page-title-main">I. Christian (Anhalt-Bernburg Prensi)</span>

Anhaltlı Christian olarak da bilinen Anhalt-Bernburg Prensi I. Christian, Askanya hanedanından bir Alman prensti. Anhalt’ın hüküm süren prensiydi ve 1603’te yeniden kurulan Anhalt-Bernburg Prensliği’nin de hükümdar prensi oldu. 1595’ten itibaren Yukarı Pfalz’ın valiliğini yaptı ve kısa süre sonra Pfalz Elektörü IV. Frederick’in baş danışmanı oldu.

<span class="mw-page-title-main">Brandenburglu Christian William</span>

Christian William (Wilhelm), Brandenburg markgrafı ve 1598'den 1631'e kadar Magdeburg Başpsikoposluğu unvanlarına sahipti.

<span class="mw-page-title-main">Prag Barışı (1635)</span>

Prag Barışı, 30 Mart 1635’te Saksonya’nın Otuz Yıl Savaşları’ndan barış ile çıkması için imzalandı. Daha sonra diğer Alman prensleri de bu antlaşmaya katıldı ve Otuz Yıl Savaşları devam etmesine rağmen Prag Barışı ile Kutsal Roma İmparatorluğu içindeki din savaşının sona erdirdiği kabul edilir. Bu antlaşmadan sonra çatışma büyük ölçüde İspanya, İsveç ve Fransa dahil olmak üzere yabancı güçler üzerinde döndü.

<span class="mw-page-title-main">II. Maximilian (Bavyera elektörü)</span>

II. Maximilian, aynı zamanda Max Emanuel veya Maximilian Emanuel olarak da bilinen, Bavyera Elektörlüğü'nün Wittelsbach hanedanına mensup hükümdarı ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun prens-elektörüydü. Aynı zamanda İspanyol Hollandası'nın son yöneticisi ve Lüksemburg Dükü idi. Yetenekli bir asker olarak hırslı yapısı çeşitli çatışmalara yol açtı.

<span class="mw-page-title-main">Wittelsbach Hanedanı</span>

Wittelsbach hanedanı Bavyera, Pfalz, Hollanda ve Zelanda, İsveç, Macaristan, Bohemya, Köln Elektörlüğü, Yunanistan ve diğer bazı prens-piskoposluklara hükmetmiş olan Alman hanedandır. Atalarının toprakları olan Pfalz ve Bavyera toprakları birer elektörlüktü ve ailenin üç üyesi Kutsal Roma İmparatorluğu'nun imparatorlarını ve krallarını seçti. 1805'te kurulan ve 1918'e kadar varlığını sürdüren Bavyera Krallığı'na da hükmettiler. Hanedandan olan ilk Bavyera dükü I. Otto dur. 1180'de Bavyera Dükalığı'nın Aslan Heinrich'ten alınmasıyla Bavyera dükü oldu. II. Otto, Pfalzlı Agnes ile evlenmişti. Agnes, Ren Pfalz kontu V. Heinrich'in kızı ve Aslan Heinrich'in torunuydu. Bu evlilikle Wittelsbach hanedanı Pfalz'ı da aldı.

<span class="mw-page-title-main">Alman Katolik Birliği</span>

Alman Katolik Birliği(Latince; Liga Catholica, Almanca:Katholische Liga), 10 Temmuz 1609'da Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Katolik devletlerinin oluşturduğu bir koalisyon. Daha sonra "Katolik dininin savunulması ve İmparatorluk içinde barış için" askeri bir ittifak olarak sonuçlandırıldı.

<span class="mw-page-title-main">V. Frederick (Pfalz)</span>

V. Frederick 1610'dan 1623'e kadar Kutsal Roma İmparatorluğu'nda Ren'in Palatine elektörüydü. 1619'dan 1620'ye kadar Bohemya Kralı olarak hüküm sürdü. Her iki unvandan da feragat etmek zorunda kaldı. Bohemya'daki saltanatı ona " Kış Kralı " lakabını kazandırdı.