İçeriğe atla

I. Istabulat Muharebesi

I. Istabulat Muharebesi
I. Dünya Savaşı, Irak Cephesi, Samarra Taarruzu

Cephenin 17 Nisan 1917'deki durumu ve 19-24 Nisan'daki harekâtlar
Tarih21 Nisan 1917
Bölge
Istabulat, Mezopotamya
Sonuç İngiliz-Hint zaferi
Taraflar
Birleşik Krallık Britanya
* Hindistan Britanya Hindistanı
* Birleşik Krallık Birleşik Krallık
Osmanlı İmparatorluğu Osmanlı
Komutanlar ve liderler
Birleşik Krallık Frederick Stanley MaudeOsmanlı İmparatorluğu Halil (Kut) Paşa
Osmanlı İmparatorluğu Kâzım Karabekir Bey
Osmanlı İmparatorluğu Galatalı Şevket Bey
Osmanlı İmparatorluğu Nazif (Kayacık) Bey
Çatışan birlikler
7th (Meerut) Division
8th (Jullundur) Brigade
3rd (Lahore) Division
6. Ordu
Güçler
45,000 10,000
Kayıplar
43 subay, 1175 er[1] ~2000[2]

I. Istabulat Muharebesi, Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz İmparatorluğu'nun BağdatOsmanlı İmparatorluğu'ndan aldıktan sonra stratejik konumunu güçlendirmek için giriştiği Samarra taarruzunun bir parçasıydı.

Muharebesi öncesi tarafların hazırlıkları

Türkler

Ethem Müfrezesine bağlı İstihkâm Taburu, 1,5 sahra bataryası ile süvari bölüğü 19 Nisan'da Samarra güneyindeki mevziye gelerek yerleştiler. 166 ncı Piyade Alayının sol sahile geçiş harekâtı bugün gerçekleşti. 181. Piyade Alayının 1. Taburu ile 7. Piyade Alayı Samarra istasyonuna gelerek intikallerini tamamladılar.[1]

6. Ordu komutanı 18. Kolordu'nun büyük kısmıyla sol sahile geçmesini emretmiş, 166. ve 181. Piyade alaylarının henüz tecrübe edilmemiş olduklarından bu kuvvetlerden sol sahilde istifade edileceğini umduğunu bildirmişti. Ordu komutanı, alayından ayrı düşecek kadar geride bulunan 181. Piyade Alay Komutanı Yarbay Ali Vehbi Bey'in ise derhâl tevkif edilerek ihanet ve hıyanetine kanaat getirildiği takdirde Harp Divanı'na sevk edilerek idam edilmesini de istemiştir.

18. Kolordu Komutan Vekili Albay Galatalı Şevket Bey Kolordusunun Tikrit'e çekilmesi hâlinde 13. Kolordu'nun, Bent Ethem-Şirvankale hattında durmasının bir faydası olmayacağını, üstelik yiyecek sıkıntısı olan bu kolordunun, ordunun büyük kısmının bulunduğu Dicle'de toplanmasının sevk ve idare bakımından da uygun olacağını 20 Nisan tarihinde ordu komutanına teklif etmişti. Kolordu komutanını endişeye sevk eden sebep, 18. Kolordu'nun daha kuzeye çekilmesi durumunda 13. Kolordu'nun da ona paralel olarak kuzeye çekilmek zorunda kalacağı, böylece iki kolordu arasındaki mesafenin iyice açılması sebebiyle irtibat ve iş birliğinin kesileceği idi. Yiyecek sıkıntısı çekmekte olan 13. Kolordu daha da zor duruma düşecekti. 18. Kolordu komutanının orduya yaptığı bu teklif üzerine ordu; 13. Kolordu komutanının düşüncelerini de öğrenmek istedi. 13. Kolordu'nun teklifi ise çok kısaydı.


13. Kolordu komutanı orduya yaptığı bu teklifte ayrıca düşmanı yanıltmak için kolordusu ile Cebeli Hamrin'den Merfu Kale'ye (Bu bölgede İngilizlerin 13. Tümeni bulunuyordu.) bir gösteriş taarruzunda bulunabileceğini de belirtiyordu. Kolordu komutanı, kolordu yardım kuvvetinin Bent Ethem'e yedi günden önce varmasının mümkün olmadığını ve kolordu birliklerinin üzerinde ancak dört günlük erzak bulunduğunu-da orduya hatırlatmıştı. Albay Şevket Bey ordunun cevabını beklemeden Deliabbas'taki 16. Piyade Alayını Arap köyü istikametine sevk etti. Alay, Saraycık'ın 74 kilometre kuzeyindeki tepelere doğru ilerledi. Ne var ki 16. Alay, Merfu Kale istikametinde yürüyüşte iken 40. Alayın düşmana esir düştüğü haberi alındı. Ethem Çayı Müfrezesinin (40. Piyade Alayı) İngilizler tarafından esir alınması ve İngiliz kuvvetlerinin İstablad'da kuvvet yığmaları üzerine ordu, 13. Kolordu'dan bir tümen seviyesindeki birliğinin Ethem çayı üzerine şevkini istedi. 13. Kolordu'dan istenen yardım kuvveti şu birliklerden oluşturuldu:

13. Kolordu karargâhı;

  • 5. Piyade Alayı (2. Tümene ait),
  • 6. Piyade Alayı (2.Tümene ait),
  • 18. Piyade Alayının iki taburu (6. Tümene ait),
  • 33. Süvari Alayı.

Oluşturulan bu kuvvetin görevi Şatülethem'ğin batısında İngilizlerin sağ yanını tesir altına almak, böylece 18. Kolordu'ya yardım sağlamaktı. 13. Kolordu meşhur 78 numaralı emrini yayınlayarak bu maceraya atılmak üzere hazırlıklarını 20 Nisan tarihinde tamamladı.

13. Kolordu, Cebeli Hamrin'in korunması ve savunması için 6. Tümen Komutanı Albay Nazif (Kayacık) Bey (Cumhuriyet döneminde Tümgeneral) komutasındaki Süvari Tugayı ile 2. Tümenin 1. Alayı, 6. Tümenin 16. Piyade Alayı ile 18. Alayın 1. Taburunu Sühaniye ve Narin Köprüsü civarında düşmanla temasta bıraktı. Diyale cephesi ise daha önceden olduğu gibi Kızılribat'taki 156. Piyade Alayı tarafından korunacaktı. Cebeli Hamrin'deki birlikler, ciddî bir düşman baskısı görülürse Kara tepe sırtlarına çekilecekti. 1. Piyade Alayı ile süvari tugay komutanlarına da aynı şekilde zor durumda kalmaları hâlinde Kifri'nin 20 kilometre doğusuna çekilme yetkisi verilmişti. 14. Tümen bugün (19 Nisan 1917) Bent Ethem'in 7 kilometre güneyindeki Rüveyzat bölgesine gelerek ordugâha geçti. Tümen, 18 Nisan'da zahmetli bir yürüyüşten sonra Sarha-Ebu Garab üzerinden buraya gelmişti. Tümen ilk iş olarak, kendi emniyeti için süvari ve topçu ile takviye edilmiş 37. Piyade Alayının 3. Taburunu Ethem çayı batı sahiline geçirdi. Bu müfreze tümenin güneye intikali süresince karşı sahilinden yürüyerek büyük kısmı batıdan gelecek tehlikelere karşı koruyacaktı.

13. Kolordu komutanının yardım kuvvetlerinin yedi günden önce Bent Ethem'e varmasının mümkün olmadığını ve kolordunun elinde 4 günlük erzak stoğunun bulunduğunu bildiren son raporundan sonra, 6. Ordu komutanı Ethem çayı harekâtından vazgeçmiş ve bunu 20 Nisan tarihinde bir emirle kolorduya bildirmişti. Ne var ki artık çok geçti. 13. Kolordu büyük kısmı ile harekâta başlamış bulunuyordu. Kolordu komutanı sık sık emir değiştirilmesinin zaten morali bozuk asker üzerinde iyi netice vermeyeceğini dikkate alarak bu emri görmezlikten geldi ve harekâta devam edeceğini bildirdi. 2. Tümen, aynı tarihte Narin Köprüsü'nden Bent Ethem'e hareket etti. Tümenin 22 Nisan'da Tülistan köyüne varması plânlanmıştı. 14. Tümen yolun pek engebeli olmasından dolayı Ali Veli köyünden Bent Ethem'e gidememiş, köyün kuzeyinden dolaşmak zorunda kalarak Bend Ethem yerine Rüveyzat'a geçebilmişti.

İngilizler

General Maude, Türk birliklerini çok sarsılmış kabul ediyordu. O, sağdan itibaren başladığı içi hat manevrasına devam ederek şimdi de 18. Kolordu'nun İstabulat'daki grubuna taarruza karar vermişti.

General Kob (1. Kolordu komutanı), Dicle kanalının tabiî bir engel teşkil etmesi ve Türk mevzilerinin önünün açık bulunmasından dolayı 19/20 Nisan gecesi Elhobin civarında bir mevzi tutarak bunun himayesinde taarruz hazırlığı yapmak suretiyle işe başladı.

İngilizler Ethem çayının Dicle ile birleştiği yerde bir köprü kurmuşlardı. Dicle sol sahilindeki 3. Kolordudan Kassel Süvari Tugayı sağ sahile geçirilerek 1. Kolordunun emrine verildi. 21. Tugayla Elhabin'de bir mevzi işgal edildi. İstabulat'a taarruz için 1. Kolordu komutanının elinde 13 piyade taburu, 7 süvari bölüğü ve 76 top toplanmıştı. (Kassel Süvari Tugayı ile 8, 9, 19, 21 ve 28. piyade tugayları.)

İstabulat mevziine taarruz görevi 7. Tümen komutanına verildi. Bu kuvvet ayrıca kolordu topçusu ile de takviye edildi. Tümen 21. Piyade Tugayı ile Dicle kanalının kuzeyinden, 19. Piyade Tugayı ile de kanalın doğusundan sola kademeli olarak kanalın güneyine taarruz edecek; 28. Tugay ise ihtiyatta kalacaktı.

İstabulat Mevziisinin konumu

Samarra'dan 18 kilometre uzaklıkta bulunan İstabulat mevzii sağ kanadı çöle doğru uzayıp giden Alçalı kanalına dayalı, diğer tarafı İstabulat harabeleri ilerisinde birçok kanal ve tepecikler içinde kalır, içinden Dicle kanalı geçer. Bu kanal 15-20 metre genişliğinde 8-10 metre derinliğinde olup, etrafı yüksek toprak yığını ile çevrilmiştir. Bu nedenle mevzi için büyük bir mahsur teşkil eder. Çünkü Dicle ile kanal arasından yaklaşan düşman için örtü sağlar ve onu, savunan tarafın topçu ateşi tesiriden büyük ölçüde korur. Taarruz eden taraf rahatlıkla mevzilerin sol kanadına kadar yanaşma imkânına sahiptir.[1]

İstablad mevzii üç kademe hâlinde hazırlanmıştı. Birinci ve ikinci hatlar arasında ihtiyatlar için hendekler, gözetleme yerleri ve topçular için değiştirme mevzileri inşa edilmişti.

Kolorduların tertiplenmesi, İngilizlerin taarruzu, ikinci hatta çekilme

18. Kolordu İstabulat mevziinde soldan doğru; 51. Tümenin 9 ve 7. piyade alayları 52. Tümenin 43. Piyade Alayı, 156. Piyade Alayının 3. Taburu birinci savunma hattında, 37. Piyade Alayının iki taburu (52. Tümen ihtiyatı) ile 166. Piyade Alayının bir taburu ikinci savunma hattında olarak tertiplendi. Cephe gerisinde 4 sahra bataryası ile bir 15'lik obüs bataryası mevzie sokuldu. Her alay cephesi ilerisine ve takriben 2 kilometre mesafeye kendi yakın emniyetlerini sağlamak maksadıyla muharebe ileri karakolu çıkardı.[1]

21 Nisan 1917 sabah saat 04.00'te 21. İngiliz Piyade Tugayı İstabulat mevzine karşı özellikle, Dicie kanalı ile Dicle arasındaki 9ö Piyade Alayı cephesinde topçu ve makineli tüfek ateşlerini yoğunlaştırdıktan sonra alaca karanlıktan da yararlanarak bu alaya taarruza başladı. Alay, ihtiyatındaki 1. Taburu şiddetli topçu ateşine rağmen kanalın kuzeyine kaydırarak bu kesimi tuttu. İngilizler bu sırada Dicie kanalının güneyinden 7. Piyade Alayı cephesine diğer tugayları (19. Tugay) ile ilerlemeye devam etti. Her iki alayın muharebe ileri karakolları geri çekilmiş olduğundan düşman Harap istasyonunu kolayca ele geçirdi.

18. Kolordu komutanı, düşmanın Metruştepe istikametinde sıklet merkezi kurması üzerine saat 06.45'te 51. Tümen komutanını telefonla arayarak bu tepenin mutlaka elde bulundurulmasını ihtar etmek zorunda kaldı. Tepe 9. Alayın 1. Taburu tarafından korunuyordu. Saat 08.30'da 51. Tümen komutanı 37. Alaydan bir tabur ile bu bölgeyi takviye etti. Yapılan karşı taarruz muvaffak olamayınca tümen komutanı her iki alaya bulundukları mevzilerde kalmalarını emretti. Öğleye doğru düşman taarruzları durdurulmuştu. Öğleden sonra yapılan ikinci karşı taarruz da bir netice vermedi.

Akşama doğru topçu taburunun gözetleme yerine gelmiş bulunan kolordu komutanı birlik komutanlarından gerekli bilgileri aldıktan sonra kararını verdi. Karanlık bastıktan sonra bütün birlikler 4 kilometre gerideki ikinci mevzie çekileceklerdi. Verilen emirde 52. Tümen 181. Alayın iki ve 7. Alayın bir taburu ile ikinci İstabulat mevziini işgal edecek ve savunacak 51. Tümen de asıl mevzinin 5 kilometre batısında ve demir yolu hattının iki tarafında kolordu ihtiyatını teşkil edecekti. Bu emir üzerine bütün birlikler 21/22 Nisan akşamı saat 20,00'den sonra mevzilerini tahliye ederek ikinci mevzie çekilmeye başladılar. Gece yarısına doğru ikinci mevzi işgal edildi.

Kayıplar

Bugünkü muharebede 18. Kolordu'nun vermiş olduğu zayiat; şehit, yaralı ve kayıp olarak 43 subay, 1175 erdir.[1]

Kaynakça

Dipnot

  1. ^ a b c d e "Genelkurmay Başkanlığı 2002" (PDF). ss. 434-439. 3 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). 
  2. ^ Duffy, Michael. "Samarrah Offensive, 1917". firstworldwar.com. FirstWorldWar.com. 20 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2015. 

Alıntı

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Başkomutanlık Meydan Muharebesi</span> Dumlupınar yakınında 30 Ağustos 1922de Türk ve Yunan orduları arasında meydana gelen muharebe

Başkumandanlık Meydan Muharebesi ya da Dumlupınar Meydan Muharebesi, Kütahya'ya bağlı Dumlupınar yakınında 30 Ağustos 1922'de Türk ve Yunan orduları arasında meydana gelen savaştır. Başkumandan Mustafa Kemal Paşa tarafından şahsen yönetildiği için Başkumandanlık Meydan Muharebesi olarak anılır. İstiklal Savaşı'nın kesin bir Türk zaferiyle sonuçlanmasını sağlayan bu çarpışmanın yıl dönümü Türkiye'de ulusal bayram olarak kutlanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Sarıkamış Harekâtı</span> Osmanlı ve Rusya arasındaki savaş

Sarıkamış Harekâtı, I. Dünya Savaşı sırasında, 22 Aralık 1914 ve 6 Ocak 1915 arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Rus İmparatorluğu arasında Sarıkamış ve çevresinde gerçekleşen muharebeler olup Osmanlı İmparatorluğu'nun askerî taktik hatalarıyla başarısızlıkla sonuçlanan bir askerî girişimdir.

<span class="mw-page-title-main">Birinci İnönü Muharebesi</span> Askeri harekât

I. İnönü Muharebesi, 6 Ocak 1921 tarihinde iki koldan taarruza geçen Yunan kuvvetleriyle İnönü mevzilerinde savunmada olan Ankara Hükümeti kuvvetleri arasında yapılan muharebedir. 6 Ocak 1921 tarihine kadar Uşak ve Bursa bölgesinde hazırlıklarını sürdüren Yunanlar, Türk-Batı Cephesi birliklerinin Çerkez Ethem Kuvvetlerinin Tenkili harekâtı ile meşgul olmasından da faydalanarak, İnönü-Eskişehir istikametinde taarruza başladılar. 6-9 Ocak 1921 tarihleri arasındaki muharebeler, örtme ve emniyet kuvvetleri harekâtı şeklinde cereyan etti. İnönü mevzilerindeki muharebeler 10 Ocak 1921 tarihinde başlamış, Yunan kuvvetlerinin taarruz çıkış hatlarına çekildiği 11 Ocak 1921 tarihine kadar sürmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Arıburnu Cephesi</span> Çanakkale Savaşının bir parçası olan I. Dünya Savaşı cephesi

Arıburnu Cephesi, 25 Nisan 1915 tarihindeki Arıburnu Çıkarması ile başlayan ve 6 Ağustos 1915 tarihine kadar süren çarpışmaları kapsayan, Çanakkale Savaşı'nın bir parçası olan cephedir. Bu tarihte Müttefik kuvvetlerce üçüncü bir cephe olarak açılan Anafartalar Cephesi ile birleşmiştir. Arıburnu Çıkarması, 25 Nisan 1915 günü Gelibolu Yarımadası’nın Ege Denizi sahillerinde, “Anzak Koyu” olarak bilinecek olan kumsal ve civarına Anzak Kolordusu tarafından yapılan çıkarmadır.

<span class="mw-page-title-main">Seddülbahir Cephesi</span> Çanakkale Savaşında bir cephe

Çanakkale Savaşı'nın bir parçası olan Seddülbahir Cephesi, 25 Nisan 1915 tarihinde Seddülbahir bölgesine beş ayrı noktadan yapılmıştır. Her iki tarafın da ağır kayıpları ile sonuçlanan saldırılar yapılmıştır. Sonuç olarak Haziran ayının sonlarında Osmanlı güçleri ilerlemeyi durdurmuş ve çıkarma başarısız olmuştur, daha sonra bu bölgede savaşın sonuna kadar kısıtlı ve etkisiz siper çatışmaları devam etmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Gazala Muharebesi</span>

Gazala Muharebesi, Erwin Rommel'in komutasındaki Alman – İtalyan kuvvetlerinin, 26 Mayıs - 21 Haziran 1942 tarihleri arasında, Birleşik Krallık 8. Ordu'sunun savunduğu Gazala Hattı'na, ardından Tobruk'taki garnizonlarına yönelik saldırısı sırasında gerçekleşen muharebedir. Birleşik Krallık 8. Ordu komutanı General Neil Ritchie, Harekât Saha Komutanı ise General Claude Auchinleck'tir.

Birinci Kirte Muharebesi Çanakkale Savaşı sırasında Seddülbahir Cephesi'nde İngiliz-Fransız kuvvetleriyle Osmanlı tarafı arasında gerçekleşen 28 Nisan 1915 tarihli muharebedir.

Birinci Anafartalar Muharebesi, Gelibolu'daki Müttefik Kuvvetleri'ne ulaşan takviye kuvvetleri ile gerçekleşen Suvla Koyu çıkarması ardından bu birliklerle Osmanlı kuvvetleri arasında 9 Ağustos 1915 tarihinde gerçekleşen muharebelerdir.

Sarı Bayır Harekâtı veya Ağustos Taarruzları, Çanakkale Savaşı sırasında müttefikler tarafından Arıburnu Cephesi’ndeki çıkmazı sonlandırmak için yapılan son büyük girişim. Taarruzlar, Arıburnu Cephesi’nin kuzey (sol) bölümünden, takviyeli bir Anzak tümeni tarafından gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda güneyden de (sağ) bir Avustralya tümeni bir şaşırtma taarruzu gerçekleştirmiştir. Harekâtın stratejik hedefi, müttefiklerin "Sarı Bayır" olarak adlandırdığı Kılıçbayırı, Düztepe, Conkbayırı ve Kocaçimen Tepe hattının işgal edilmesidir.

<span class="mw-page-title-main">1. Ordu (Türkiye)</span> Türk Kara Kuvvetlerine bağlı bir ordu

1. Ordu, Türk Kara Kuvvetlerine bağlı 4 ordudan biridir. Komutanlığı İstanbul'da Selimiye Kışlası'nda bulunmaktadır. Asli görevi; Trakya, Boğazlar, İstanbul ve Marmara Bölgesi'ni korumak, bu bölgelerin güvenliğini sağlamaktır. Ordu, mekanize ve zırhlı birliklerden oluşmaktadır. 1. Ordu Komutanı aynı zamanda İstanbul Garnizon Komutanlığı görevini yürütmektedir.

Kumkale Çıkarması, Çanakkale Savaşı'nın kara harekâtı başlangıcında, 25 Nisan 1915 günü yapılan Müttefik çıkarmalarından biridir. Çıkarma, diğer çıkarmalar gibi Gelibolu Yarımadası sahillerine değil, Anadolu sahillerindeki Kumkale bölgesine yapılmıştır. İngiliz ve Fransız birliklerinden oluşan Akdeniz Seferi Kuvvetleri'nin Gelibolu Yarımadası'nda altı kumsala yaptıkları çıkarmalardan diğer bir farkı, göstermelik bir çıkarma olmasıdır. Bu çıkarma, Anadolu kıyıları gerisindeki iki Osmanlı tümeninin, Gelibolu'yu takviye etmesini geciktirmek amacıyla yapılmıştır. Çıkarmaya katılan birliklerin, asıl çıkarmaların kritik ilk 24 saati sonrasında geri alınması planlanmıştı.

<span class="mw-page-title-main">Kırım Seferi (1941-1942)</span> Wikimedia anlam ayrımı sayfası

Kırım Seferi, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'nde Alman ve Rumen ordularının Kırım Yarımadası'nın işgali ve Sivastopol'ün düşürülmesi için giriştikleri bir askeri seferdir. Barbarossa Harekâtı'nın başlarında Aşağı Dinyeper'e kadar ilerleyen Alman 11. Ordusu ve Rumen 3. Ordusu, Kırım'ı anakaraya bağlayan Perekop Kıstağı'nda Kızıl Ordu savunmasını 29 Ekim 1941'de aşmış, hızla Kırım işgal ederek Sivastopol'ü kuşatmıştır. Ancak Kızıl Ordu'nun Kırım Cephesi kuvvetlerinin Kerç Yarımadası'na 26 Aralık 1941'de bir çıkarma yapmaları üzerine Sivastopol taarruzu durdurulmuştur. Daha sonra Mihver kuvvetlerin Kerç Yarımadası'nda yerleşmiş olan Sovyet kuvvetlere taarruz etmiştir. Yenilgiye uğrayan Kızıl Ordu birlikleri geride tüm ağır silahlarını ve çok sayıda tutsak bırakarak denizden tahliye edilmiştir. Sivastopol'e ikinci taarruz 2 Haziran 1942 tarihinde başlatıldı ve bir aydan biraz fazla süren şiddetli çatışmalardan sonra 3 Temmuz 1942 tarihinde kent Alman-Rumen kuvvetlerinin eline geçti.

<span class="mw-page-title-main">Lüleburgaz Muharebesi</span>

Lüleburgaz Muharebesi veya Karaağaç Muharebesi ya da Pınarhisar Muharebesi, Birinci Balkan Savaşı'nda, 29 Ekim-2 Kasım tarihleri arasında; Bulgaristan Krallığı ile Osmanlı İmparatorluğu ordusu arasında yapılan ve Bulgar ordusunun kesin zaferi, Osmanlı ordusunun ağır yenilgisi ile sonuçlanan muhârebedir. Bu muhârebe de Kumanova Muharebesi, Kırkkilise Muharebesi ve İmroz Deniz Muharebesi ile birlikte, Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Balkan Savaşı'nı kaybetmesine sebep en önemli muhârebelerden biri olarak görülmektedir. Ayrıca I. Balkan Savaşı'nın asker katılımı bakımından en büyük ve en geniş katılımlı muhârebelerinden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Odessa Kuşatması (1941)</span>

Odessa Kuşatması, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'nde Odessa kentinin Mihver kuvvetlerince kuşatılmasıdır. Kuşatma, Romanya kuvvetleri ile Alman 11. Ordu'su tarafından yapılmıştır. Odessa'daki Sovyet Karadeniz Donanması unsurlarının, bölgedeki 9. Ordu'nun ve bu ordunun sahil grubu olarak hızla tertiplenen Bağımsız Sahil Ordusu'nun sert direnişi nedeniyle kentin kuşatılması Romanya birliklerinin 73 gününü almıştır. Rumen birlikleri hem kuşatma hem de kentin alınması için girişilen dört taarruzda toplam 93 bin zayiat verdiler.

7. Kolordu, Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı dönemi askeri birimlerinden biridir.

10. Kolordu, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı bir kolordudur. 1911 yılında Osmanlı askeri reformlarında kurulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">3. Kolordu (Osmanlı İmparatorluğu)</span>

3. Kolordu, İmparatorluk Ordularının en seçkin kolordularından birisidir. Balkan Savaşlarının başlangıcında Avrupa toprakları üzerinde bulunup da yenilmeyen tek kolordudur. Birinci Çatalca Muharebesi ve İkinci Çatalca Muharebesi'nde İstanbul'u başarıyla savunmuş ve şehre taarruz eden Bulgar kuvvetlerini püskürtmüştür. İkinci Balkan Savaşı sırasında 23 Temmuz 1913'te Edirne'ye girerek şehri Bulgar işgalinden kurtarmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nda Gelibolu'da savaşarak payitaht İstanbul'un düşmesine engel olmuştur. Günümüzde İstanbul'da konuşlu bulunan aynı adlı 3. Kolordu (Türkiye),bu birliğin devamıdır.

<span class="mw-page-title-main">Şuaybiye Muharebesi</span>

Şuaybiye Muharebesi, İngiliz Ordusu'nun Kurna'yı işgal etmesinin ardından bölgeye sevk edilen Osmancık Taburu'nun Basra'yı geri almak için gerçekleştirdiği muharebelerden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Masurya Gölleri Muharebesi</span>

Masurya Gölleri Muharebesi, I. Dünya Savaşı'nın ikinci ayında, 2-16 Eylül 1914 tarihleri arasında Doğu Cephesi'nde gerçekleşen bir Alman taarruzudur. Alman 8. Ordusu'nun Rus İkinci Ordusu'nu kuşatıp imha ettiği Tannenberg Muharebesi'nden sadece birkaç gün sonra gerçekleşmiştir. Doğu Prusya demiryolu ağının sağladığı hızlı hareket kabiliyetini kullanan 8. Ordu, dağılmış olan Rus 1. Ordusu'nun önünde yeniden toparlandı ve onları tüm cephe boyunca geri iterek sonunda Almanya'dan çıkardı. Rus 10. Ordusu'nun Almanların sağ kanadına ulaşması daha fazla ilerlemeyi engelledi.

<span class="mw-page-title-main">Montebello Savaşı (1859)</span>

Montebello Muharebesi 20 Mayıs 1859 tarihinde günümüzde Lombardiya, Kuzey İtalya'da gerçekleşmiştir. İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı'nın ilk büyük çarpışması olan bu savaş, Mareşal Karl von Urban komutasındaki Avusturya birlikleri ile Piyemonte süvarileri ve General Élie Foray komutasındaki Fransız piyadeleri arasında gerçekleşmiştir.