İçeriğe atla

Hugh N. Kennedy

Hugh N. Kennedy
Doğum22 Ekim 1947 (76 yaşında)
Hythe, Kent,  İngiltere
VatandaşlıkBritanyalı
Mezun olduğu okul(lar)Pembroke College, Cambridge
ÖdüllerFRSE (2000)
FBA (2012)
Kariyeri
Çalıştığı kurumlarUniversity of St Andrews
School of Oriental and African Studies, University of London

Hugh Nigel Kennedy, FRSE FBA (d. 22 Ekim 1947) bir İngiliz ortaçağ tarihçisi ve akademisyenidir. Erken İslami Orta Doğu, Müslüman İberya ve Haçlı Seferleri tarihinde uzmanlaşmıştır. 1997'den 2007'ye kadar St Andrews Üniversitesi'nde Ortadoğu Tarihi Profesörüydü . 2007'den beri Londra Üniversitesi SOAS'ta Arapça Profesörü olarak görev yapmaktadır.

2000 yılında Kennedy, Royal Society of Edinburgh'a (FRSE) Üye seçildi.[1][2] Temmuz 2012'de British Academy Üyesi (FBA) seçildi.[3][4] Aynı zamanda Royal Asiatic Society (FRAS) üyesidir.[1]

Yayınları

  • 1981, The Early Abbasid Caliphate; a Political History (Barnes and Noble, London and New York). (978-0389200185)
  • 1986, The Prophet and the Age of the Caliphates, 600–1050 (London, Longman) (0-582-49312-9)
  • 1990, Al-Mansur and al-Mahdi; being an annotated translation of vol. xxix of the History of al-Tabari (Albany, State University of New York Press) (0-7914-0142-1)
  • 1994, Crusader Castles (Cambridge, Cambridge University Press) (0 521 42068 7)
  • 1996, Muslim Spain and Portugal: a political history of al–Andalus (London, Longman) (0 582 299683)
  • 1998, Egypt as a Province in the Islamic Caliphate, 641–868 // The Cambridge History of Egypt: Vol. 1: Islamic Egypt / edited by Carl F. Petry (Cambridge, Cambridge University Press) 978 0 521 47137 4
  • 2001, The Armies of the Caliphs: military and society in the early Islamic State (London, Routledge) (0 415 25092 7)
  • 2001, Revised ed. of Crusader Castles (Cambridge, Cambridge University Press) (0 521 79913 9)
  • 2003, Mongols, Huns and Vikings: Nomads at War (London, Cassell) (0 304 35292 6)
  • 2004, The Court of the Caliphs (London, Weidenfeld and Nicolson) (0 297 83000 7)
  • 2006, The Byzantine and Early Islamic Near East (Variorum Collected Studies Series) (Farnham, Ashgate Publishing Limited) (0 754 65909 7)
  • 2004, Revised ed. of Prophet and the Age of the Caliphates, 600–1050 (Harlow, Longman) (0 582 40525 4)
  • 2005, When Baghdad Ruled the Muslim World: The Rise and Fall of Islam's Greatest Dynasty (Cambridge, MA, Da Capo Press) (0 306 81435 8)
  • 2007, The Great Arab Conquests. How the Spread of Islam Changed the World We Live In. (London, Weidenfeld and Nicolson) (0 297 84657 4)
  • 2010, The Late ʿAbbasid Pattern, 945–1050 // The New Cambridge History of Islam: Vol. 1: The Formation of the Islamic World, Sixth to Eleventh Centuries / edited by Chase F. Robinson (Cambridge, Cambridge University Press) 978 0 521 83823 8
  • 2013, Warfare and Poetry in the Middle East (London, Bloomsbury Publishing) 0 857 73437 7
  • 2013, Crisis and Continuity at the Abbasid Court, with Maaike van Berkel, Nadia Maria El Cheikh and Letizia Osti (Leiden, Brill Publishers) 978 90 04 25271 4
  • 2016, Caliphate: The History of an Idea. (New York, Basic Books) 978 0 465 09439 4
  • 2016, The Caliphate: A Pelican Introduction. (London, Penguin) (978-0141981406)
  • 2020, The Rise and Fall of the Early ʿAbbāsid Political and Military Elite // Transregional and Regional Elites – Connecting the Early Islamic Empire (Studies in the History and Culture of the Middle East, vol. 36) / edited by Hannah-Lena Hagemann, Stefan Heidemann (Berlin, Walter de Gruyter GmbH & Co KG) 978 3 110 66656 4

Kaynakça

  1. ^ a b "Prof. Hugh N. Kennedy - CURRICULUM VITAE" (PDF). School of Oriental and African Studies. 30 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 22 Ekim 2015. 
  2. ^ "Directory 2013/14" (PDF). Royal Society of Edinburgh. s. 150. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2015. 
  3. ^ "Fellows elected July 2012". British Academy. 3 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 October 2015. 
  4. ^ "KENNEDY, Professor Hugh". British Academy Fellows. British Academy. 4 March 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 October 2015. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">VII. Kleopatra</span> Antik Mısırın son Helenistik kraliçesi

VII. Kleopatra Filopator MÖ 51ʼden 30ʼa kadar Mısır Ptolemaios Krallığıʼnın kraliçesi ve son etkin hükümdarıydı. Batlamyus hanedanının mensubu olan Kleopatra, Makedonyalı Yunan generali ve Büyük İskenderʼin refakatçisi olan Soterʼin soyundan gelmekteydi. Kleopatraʼnın ölümünden sonra Mısır, Roma İmparatorluğuʼnun eyaleti haline gelmiştir; bu da Akdenizʼdeki son Helenistik devlet ve İskenderʼin hükümdarlığından bu yana süren çağın sonuna işaret etmektedir. Yerli dili Yunanca olmasına rağmen, Mısır dilini öğrenen ve kullanan tek Batlamyus hükümdarıydı.

<span class="mw-page-title-main">I. Manuil</span> Bizans İmparatoru

I. Manuil Komninos, 1143-1180 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatorudur.

<span class="mw-page-title-main">Timothy Winter</span>

Timothy John "Tim" Winter, diğer adıyla Abdul Hakim Murad, İngiliz Sufi Müslüman araştırıcı, yazar ve profesör.

Patricia Crone, Danimarkalı-Amerikalı yazar, tarihçi ve oryantalist. 1994'ten beri İslam tarihi araştırmaları yapmaktadır. Lisans ve lisansüstü çalışmalarını Londra Üniversitesinde tamamlamıştır. 1977'de Oxford Üniversitesinde İslam Tarihi alanında öğretim görevlisi olmuştur. 1997'de Princeton İleri Araştırmalar Enstitüsünde profesör olmuştur. 11 Temmuz 2015'te ölmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Orta Çağ İslam dünyasında astronomi</span>

İslam astronomisi, özellikle İslam'ın Altın Çağı sırasında, İslam dünyasında yapılan astronomik gelişmeleri kapsar ve çoğunlukla Arapça yazılmış eserlerden oluşur. Bu gelişmeler özellikle Uzak Doğu ve Hindistan'da daha sonra Orta Doğu, Orta Asya, Endülüs ve Kuzey Afrika'da gerçekleşti. Orta Çağ İslam astronomisi, yabancı dildeki kaynakların özümsenmesi ve bu kaynakların birbiriyle benzeşmeyen unsurlarının İslami özelliklere sahip bir bilim yaratmak için birleştirilmesi gibi yönleri nedeniyle diğer İslami bilimlerin doğuşuyla paralellik gösterir. Bu kaynaklar özellikle Arapça diline tercüme edilmiş ve üzerine çalışmalar gerçekleştirilmiş Yunan, Sasani ve Hint eserlerinden oluşuyordu.

Bu liste arkeologlar tarafından ortaya çıkarılan Çin'in Neolitik kültürlerinin bir listesidir. En erken dönemden en yeniye doğru kronolojik olarak sıralanırlar ve bunu bu kültürlerin şematik bir görselleştirmesi izler.

<span class="mw-page-title-main">Göksel küreler</span>

Göksel küreler, Eflâtun, Eudoxus, Aristo, Batlamyus, Kopernik ve diğerleri tarafından geliştirilen kozmolojik modellerin temel unsurlarıydı. Bu kozmolojik modellerde, sabit yıldızların ve gezegenlerin görünen hareketleri, sanki kürelere yerleştirilmiş mücevherler gibi, eterik, şeffaf bir beşinci elementten (esîr) yapılmış dönen kürelere gömülü olarak düşünülmüştür. Sabit yıldızların birbirlerine göre konumlarını değiştirmediğine inanıldığından, bunların tek yıldızlı bir kürenin yüzeyinde olması gerektiği ileri sürülmüştür.

Seyyide Şirin Seyyide olarak da bilinen), Rey'in Büveyhî hükümdarı Fahrüddevle'nin eşi olan Büveyhî prenses. Oğlu Mecdüddevle döneminde Rey'in fiili hükümdarıydı.

Arap Mısır (640–1250) ve Memlük Mısır (1250–1517) valileri listelenmiştir. Osmanlı İmparatorluğu valileri için Osmanlı Mısır valileri listesi maddesine bakınız.

<span class="mw-page-title-main">Pereyaslav Knezliği</span>

Pereyaslav Knezliği, 9. yüzyılın sonlarından 1200'e kadar Kiev Rusları'nda bölgesel bir knezlikti. Knezliğin başkenti Trubizh Nehri üzerinde kurulu olan Pereyaslav'dı.

<span class="mw-page-title-main">İlk veba salgını</span> veba salgınları serisi, 541-767

İlk veba salgını, Yersinia pestis bakterisinin neden olduğu bulaşıcı hastalık olan vebanın ilk Eski Dünya salgınıdır. Erken Orta Çağ Pandemisi olarak da adlandırılan bu hastalık, 541'de Justinianus Veba Salgını ile başladı ve 750 veya 767'ye kadar devam etti; Justinianus Veba Salgını'nı takip eden en az on beş veya on sekiz büyük veba dalgası tarihsel kayıtlardan tespit edilmiştir. Pandemi, en şiddetli ve en sık Akdeniz Havzası'nı etkiledi, ancak Yakın Doğu ve Kuzey Avrupa'yı da etkiledi. Doğu Roma imparatoru I. Justinianus'un adı bazen Geç Antik Çağ'daki tüm veba salgınları dizisinin yanı sıra 540'ların başlarında Doğu Roma İmparatorluğu'nu vuran Justinianus Vebası için de kullanılır.

Amajur el-Turki (Majur, Anajur ve Majura olarak da bilinir), Abbasi Halifeliğinde bir Türk askeri subayıydı. El-Mu'tamid'in halifeliği sırasında 870'ten yaklaşık olarak ölümüne kadar Şam valisi olarak görev yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Zenc İsyanı</span>

Zenc İsyanı, Abbâsîlere karşı 869'dan 883'e kadar devam etmiş bir isyandır. Günümüzde Irak'ın güneyinde yer alan Basra kenti yakınlarında başlamış ve Ali ibn Muhammed tarafından yönetilmiş ayaklanma, Zenc adı verilen; Doğu Afrika kıyılarında yakalanarak bölgedeki bataklıkları kurutmak için Orta Doğu'ya nakledilmiş ve Bantu dilleri konuşan köle bireylerce sürdürülmüştür. İsyan, ilerleyen zamanlarda halifeliğin çeşitli bölgelerine yayılarak hem Afrikalılar hem de Araplar dahil olmak üzere köleleri ve özgür insanları kapsayacak şekilde büyümüş ve mağlup edilene kadar on binlerce kişinin ölümüyle sonuçlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Clifford Edmund Bosworth</span> İngiliz tarihçi (1928–2015)

Clifford Edmund Bosworth FBA, İngiliz tarihçi ve oryantalistti.

Abbâsî İhtilâli ya da Kara Elbiseli Adamların Hareketi olarak da adlandırılan, erken İslam tarihindeki dört büyük Halifelikten ikincisi olan Emevi Halifeliğinin üçüncüsü Abbasi Halifeliği tarafından devrilmesiydi. İslam peygamberi Muhammed'in ölümünden otuz yıl sonra ve Râşidîn Halifeliği'nin hemen ardından iktidara gelen Emeviler, büyük çoğunluğu Arap olmayan bir nüfusa hükmeden bir Arap İmparatorluğuydu. Arap olmayanlar, İslam'a dönüp dönmediklerine bakılmaksızın ikinci sınıf vatandaş muamelesi gördüler ve inançları ve etnik kökenleri aşan bu hoşnutsuzluk, nihayetinde Emevilerin devrilmesine yol açtı. Abbasi ailesi, Muhammed'in amcası Abbas bin Abdülmuttalib'in soyundan geldiğini iddia etti.

<span class="mw-page-title-main">Ealdred (York başpiskoposu)</span>

Ealdred, erken Orta Çağ İngilteresi'nde Tavistock Başrahibi, Worcester Piskoposu ve York Başpiskoposu'ydu. Dönemin bir dizi başka din adamıyla akrabaydı. Winchester'daki manastırda keşiş olduktan sonra, yaklaşık olarak 1027 yılında Tavistock Manastırı Başrahibi olarak atandı. 1046'da Worcester Piskoposluğu'na seçildi. Ealdred, piskoposluk görevlerinin yanı sıra, İngiltere Kralı Günah Çıkartıcı Edward'a bir diplomat ve askeri lider olarak hizmet etti. Kralın ardında bir veliaht bırakmadan ölmesinin ardından veraseti güvence altına almak için kralın akrabalarından biri olan Sürgün Edward'ı Macaristan'dan İngiltere'ye geri getirmek için çalıştı.

<span class="mw-page-title-main">Stigand</span>

Stigand, Norman Fethi öncesinde İngiltere'de Canterbury Başpiskoposu olan Anglo-Sakson bir din adamıydı. Doğum tarihi bilinmemekle beraber 1020 yılına gelindiğinde kraliyet papazı ve danışmanı olarak görev yapıyordu. 1043'te Elmham Piskoposu seçildi ve daha sonra Winchester Piskoposu ve Canterbury Başpiskoposu oldu. Stigand, birkaç Anglo-Sakson ve Norman kraliyet hanedanı üyesi olan İngiltere hükümdarının danışmanıydı ve birbiri ardına altı krala hizmet etti. Winchester ve Canterbury'nin piskoposluğunu aynı anda elinde tutma konusundaki çoğulculuğu, kısaca aynı anda iki makamı birden elinde tutması nedeniyle birkaç papa tarafından aforoz edildi. En nihayetinde 1070 yılında tahttan indirildi ve mülklerine ve kişisel servetine Fatih William tarafından el konuldu. Stigand, Winchester'da hapsedildi ve burada öldü.

Peter Jackson, 27 Ocak 1948 Rochdale, Lancashire doğumlu. Haçlı Seferleri, Avrupalılar ile Moğollar arasındaki ilişkiler ve Orta Çağ Müslüman Hindistan'ı konularında uzmanlaşmış bir İngiliz akademisyen ve tarihçidir. Keele Üniversitesi'nde Orta Çağ Tarihi Emeritus Profesörü ve The Cambridge History of Iran: The Timurid and Safavid Periods kitabının editörüdür.

Alî bin Îsâ bin Mâhân, 8. yüzyılın sonları ve 9. yüzyılın başlarında Abbasi Halifeliği'nin önde gelen İranlı askeri lideridir.

<span class="mw-page-title-main">Ebü’l-Fevâris Ahmed</span> İhşîdî hanedanının hükümdarı

Ebü'l-Fevâris Ahmed bin Ali el-İhşîd, 968-969 yılları arasında Mısır, Suriye ve Hicaz'ı yöneten İhşidî hanedanının özerk hükümdarlarının sonuncusudur. Ancak çocuktu ve fiilen hükümdarlık yapmamış, önce vezir Cafer bin Furat'ın, sonra da amcası Ebü'l-Hasan bin Ubeydullah bin Toğaç'ın himayesi altında bulunmuştur. Saltanatı, 969 yazında Fatımiler'in Mısır'ı fethetmesiyle son bulmuştur.