İçeriğe atla

Hovhannes H. Balıkçıyan

Hovhannes H. Balıkçıyan
Doğum1833
Kayseri
Ölüm1898
Kahire
Takma adLütfi
MeslekŞair, gazeteci

Hovhannes H. Balıkçıyan, (1833, Kayseri; 1898, Kahire) Ermeni asıllı şair ve gazetecidir.

Eserlerinde Lütfi mahlasını kullanan Balıkçıyan, şairlik ve gazetecilik mesleklerine ek olarak avukatlık ve dergi yazarlığı da yapmıştır. Balıkçıyan'ın edebiyata ve topluma katkıları ise Osmanlı Dönemi'nde Ermeni vatandaşları için, Türkçe/Arapça kökenli yazıların çevirisini yaparak, aynı zamanda döneminin gazetelerinde ve benzeri kaynaklarında Osmanlı toplumunun kültürel etkileşiminden kaynaklanan Ermeni asimilasyonunu gündeme getirerek, Ermeni-Türk vatandaşları arasındaki iletişim sıkıntısını ve iki kültür arasındaki farklılaşmayı giderme şeklinde özetlenebilir. Balıkçıyan; Karnig, Gülüniya ve Digranın Dehşetli Vefatları Hikâyesi, Kayseri'nin Atik Kocabaşıları, Saadet-i İnsaniye gibi yapıtların yanı sıra "Mezarlıktan Yuvarlanan Eski Kafa" ve "Madmuazel Amber Yahud Baloda Bir Vukuat" gibi döneminin Türkçe/Arapça yazılarının da Ermeni diline çevirisini yapmıştır. 1882–1885 yılları arasında Felek adında EHT resimli bir haftalık dergi, daha sonra da Kahire'de Majak adlı EHT bir gazete çıkartmış olan şairin bu tarzda yayınlanmış şiirleri de mevcuttur. Hakkında bilininler çok sınırlı olan Balıkçıyan için Kevork Pamukciyan, onun "kalem şuara”sından sayılabileceğini söylemiştir.[1][2][3][4]

Kaynakça

  1. ^ Cebe, A. ve Özlem, G. (2009) 19 Yüzyılda Osmanlı Toplumu ve Basılı Türkçe Edebiyat : Etkileşimler, Değişimler, Çeşitlilik. Tez, Bilkent Ün,versitesi
  2. ^ Kayser, L . (1762). Kayseri Ansiklopedisi. 322, 331.
  3. ^ Cankara, M. (2011). İmparatorluk ve Roman: Ermeni Harfli Türkçe Romanları Osmanlı/Türk Edebiyat Tarih Yazımında Konumlandırmak. Doktora tezi, Bilkent Üniversitesi
  4. ^ Özşavlı, H. (2014). Lübnan Ermenileri(1914-1939). Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Behçet Necatigil</span> Türk şair, öğretmen ve çevirmen

Behçet Necatigil ; Türk şair, öğretmen ve çevirmendir.

Divan edebiyatı, Türk kültürüne has süslü ve sanatlı bir edebiyat türüdür. Bu edebiyata genellikle "divan edebiyatı" adı uygun görülmekte olup bunun en büyük nedenlerinden birisinin şairlerin manzumelerinin toplandığı kitaplara "divan" denilmesi olduğu kabul edilmektedir. Öte yandan, divan edebiyatı gibi tabirlerin modern araştırmacılar tarafından geliştirildiğini ve halk-tekke-divan edebiyatları arasındaki ayrımların bazen oldukça muğlak olduğu ve bu edebiyatlar arasında ciddi etkileşimlerin de bulunduğu vurgulanmalıdır.

Derya Çolpan, Türk şair.

Talat Ümit Halman, Türk şair, yazar, çevirmen, akademisyen, diplomat, siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Halil İnalcık</span> Türk tarih profesörü (1916–2016)

Halil İbrahim İnalcık, Türk tarihçidir.

<span class="mw-page-title-main">İskender Pala</span> Türk profesör, şair ve yazar

İskender Pala, Türk profesör, yazar ve divan edebiyatı araştırmacısı, T.C. Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Politikaları Kurulu Başkanı.

<span class="mw-page-title-main">Muallim Naci</span> Türk tanzimat dönemi yazarı ve şairi

Muallim Naci, Türk yazar, şair, öğretmen ve eleştirmen.

<span class="mw-page-title-main">Yusuf Halaçoğlu</span> Türk tarihçi ve politikacı

Yusuf Halaçoğlu, Türk tarihçi, akademisyen ve siyasetçi. 1993-2008 yılları arası Türk Tarih Kurumu Başkanlığı yapmıştır. Milliyetçi Hareket Partisinin 24, 25 ve 26. dönem Kayseri milletvekili ve eski TBMM MHP Grup Başkanvekili'dir.

<span class="mw-page-title-main">Türk edebiyatı</span> Türkçe yazılmış edebî eserler

Türk edebiyatı, Türk yazını veya Türk literatürü; Türkçe olarak üretilmiş sözlü ve yazılı metinlerdir.

Âşık, Anadolu, Güney Kafkasya ve İran'da sürdürülen, genellikle bağlama veya başka bir telli müzik aleti eşliğinde söylenen sözlü halk müziği geleneğini icra eden kişidir. Aşıklık geleneği, Türk kökenli ve Türkler arasında yaygın olan Anadolu, Ortadoğu ve Orta Asya'ya özgü bir halk şairliği türüdür. Türkçe "Ozan" kavramı ile de ifade edilir.

Osmanlı Tiyatrosu veya Tiyatro-i Osmani, Güllü Agop'un Gedikpaşa Tiyatrosu'nda kurduğu ve adı bu yapıyla özdeşleşmiş tiyatro topluluğudur. Repertuvarlarında Türkçe ve Ermenice olmak üzere iki dilli oyunlar sergileyen ekip 1870 yılından itibaren genellikle Türkçe oyunlar sergilemişlerdir. Batı edebiyatından Türkçeye çevrilmiş eserler ilk defa burada temsil edilmişlerdir. 1870'te Güllü Agop'a, on yıllık müzikli ve suflörsüz oyunlar dışında Türkçe oyun oynatma tekel imtiyazı Sadrazam Âli Paşa'nın desteği ile verildi, böylece Güllü Agop rakipsiz kaldı.Güllü Agop'a verilen bu imtiyaz, hicri takvimle 15 sefer 1287 ve 16 Mart 1870 tarihli Şûra-i Devlet Umumî tezkeresi ve şartname metni Başbakanlık Arşivi Şura-yı Devlet Belgeleri 777 numaradadır.

<i>Hüsrev ve Şirin</i>

Hüsrev ve Şirin, İran ve Türk edebiyatlarında mesnevilerde işlenen klasik bir aşk macerası.

Murat Devrim Dirlikyapan, Türk şair, yazar, akademisyen.

Mehmet Atilla Maraş, Türk şair, yazar ve milletvekili.

Mustafa Miyasoğlu, Türk romancı ve yazardır.

Fehim Nametak, Bosnalı Türkolog, çevirmen, akademisyen.

Orhan Burian,, Türk akademisyen, eğitimci, çevirmen, deneme ve eleştiri yazarı.

Jale Özata Dirlikyapan, Türk akademisyen. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde edebiyat, sanat, iletişim ve teorik edebiyat üzerine dersler vermektedir.

Bedros Cezveciyan, Osmanlı Ermenisi olan bir matbaacıdır. Reşad Ekrem Koçu'nun İstanbul Ansiklopedisi'nde maddesi bulunmaktadır.

Hovsep Kurban(yan) (d. 1847, Beşiktaş - ö. 1903, Beyoğlu), Osmanlı Ermenisi yazar, vantrilok ve hokkabaz.