İçeriğe atla

Hippolit ve Aricie

Hippolit ve Aricie

Hippolyte et Aricie £. Perde 8. Shane notalri
Özgün isimHippolyte et Aricie
Özgün dilFransızca
MüzikJean-Philippe Rameau
LibrettoSimon-Joseph Pellegrin
Gala1 Ekim] 1733
İlk gösterim yeriPalais-Royale Tiyatrosu, Académie Royale de Musique, Paris
Oyuncular
  • Hippolyte - "aute-kontr" tipte tiz tenor
  • Aricie - soprano
  • Phèdre (Fedra]] -soprano
  • Theseus- bas
  • Jüpiter - bas
  • Plüto - bas
  • Diane - soprano
  • Oenone, Fedra'nin sırdaşı - soprano
  • Arcas, Theseus'un arkadaşı - bariton-tenor
  • Mercure - bariton-tenor
  • Tisiphone - bariton-tenor
  • Amor, Kupid - soprano
  • Diana Kültünn Baş Rahibesi - soprano
  • Parquelara, üç mireler - bas, bariton-tenor, tiz tenor
  • Kupid'in muridleri - tiztenor
  • Kadın çoban - soprano
  • Kadın denizci tayfa - soprano
  • Kadın avcı - soprano
  • Yeraltı alemininin ruhları, Troezen şehri halkı, denizciler, avcılar, Diana'ya bağlı nimfler; kadın ve erkek çobanlar; ormanda yaşayanlar - (korolar)


Hippolit ve Aricie (Fransızca:Hippolyte et Arıcie) Fransız besteci Jean-Philippe Rameau tarafından 50 yaşında iken Fransa "Palais-Royale Tiyatrosu" ve "Academie Royale de Musique (Müzik Kraliyet Akademisi)" için hazırlanmış "lirik trajedi" janrında bir opera.

Operanın librettosu Racine'in Phedere adlı trajediya oyunundan ve antik Romalı tragedya yazarı Seneca'nın "Phaedra" ve antik Yunan oyun yazarı Euripides'in "Hippolitus" oyunlarından uyarlanmış olup papaz Simon-Joseph Pellegrin tarafından Fransızca olarak yazılmıştır. Eserin kurulma şekli Jean-Baptiste Lully ve onun libertto yazarı Philippe Quinault tarafından 1670'lı ve 1680'li ortaya çıkartılmış olan Fransız operası müziksel trajedya janrınının kaideleri ve şemasına (çok sayıda karakter olması, tanrıların sahnede bulunmaları, her perde için eğlendirici koro ve dans eki bulunması) uymaktadır. Bu eser gelişen Fransızca opera geleneklerine uyarak bir prolog ve 5 perdeden oluşmaktadır. Eserin ilk prömiyer sahnelenmesi 1 Ekim 1733'te Paris'te "Palais Royal Tiyatrosu"'da yapıldı.

Hazırlanma ve temsiller

Eserin ilk prömiyer temsili "Palais Royale Tiyatrosu", Paris'te 1 Ekim 1733'te yapıldı. 1742'de ve 1757'de yine bu tiyatroda yeniden yapımladı ama zamanının geleneklerine uyularak bu yeni yapımlamalarda besteci eserine değişiklikler ve eklemeler yapmıştır.

Roller

Rol Ses tipi Prömiyer, 1 Ekim 1733
(Orkestra şefi: François Francœur)
Hippolyte "aute-kontr" tipte tiz tenor Denis-François Tribou
Aricie sopranoMarie Pélissier
Phèdre (Fedra) soprano Marie Antier
Theseusbas Claude-Louis-Dominique Chassé de Chinais
Jüpiterbas Jean Dun "fils"
Plütobas Jean Dun "fils"
Dianasoprano Mlle Eremans
Oenone, Fedra'nin sırdaşısoprano Mlle Monville
Arcas, Theseus'un arkadaşıbariton-tenor Louis-Antoine Cuvilliers
Mercurebariton-tenor Dumast
Tisiphone bariton-tenor Louis-Antoine Cuvilliers
Amor, Kupidsoprano Pierre Jélyotte
Diana Kültünün Baş Rahibesi soprano Mlle Petitpas
Parques, Üç Mirelerbass, taille, haute-contreCuignier, Cuvilliers ve Jélyotte
Kupid'in muridleri haute-contrePierre Jélyotte
Kadin coban soprano Mlle Petitpas
Kadin denizci tayfa soprano Mlle Petitpas
Kadin avci soprano Mlle Petitpas
Yeraltı ölüler ülkesi ruhları, Troezen halkı, denizciler, avcılar, Diana'ya bağlı nimfler; kadın ve erkek çobanlar; ormanda yaşayanlar (koro)

"Kor-de-bale" içinde o günlerde ismi iyi bilinen balerina "La Camargo" bulunmakta idi.

Konu özeti

Prolog

Bu eserin uvertürü Lully tipi stildedir. Bunu takiben Erymanthus Ormanı sahnededir ve burada tanrıça Diana ve Kupid bu ormanda yaşayanların kimin hükmü altında olacağı hakkında bir tartışma yapmaktadırlar. Bu ikisi arasındaki sözlü kavga en üst tanrı olan Jüpiter tarafından bir hakemlik kararı ile sona erdirilir. Jüpiter ormanda yaşayanların kalplerinde her yılın bir gününde sadece sevginin kendilerini hükmü altında olmasını emreder. Diana Hippolit ve Aricie'yi kendi koruması altında tutacağına yemin eder.

Perde I

Troezen şehrinde Diana tapınağı

Bu eserin hikâyesi antik Yunan Atina Kralı Theseus, karısı Pheadra ve Theseus'un diğer bir kadından olan oğlu Hippolit'i ele almaktadır. Hippolit Aricia adlı bir bir genç kıza aşık olmuştur. Ama Aricia Theusus'un düşmanı olan Pallas'ın kızıdır. Babası Pallas kızı Arıcia'yı Tanrıça Diana'ya kendini adayıp, hayatı boyunca bakire kalmaya yemin etmeye zorlamaktadır. Fakat Aricia tam bu yemini vermeye hazır iken Hippolit kendine olan aşkını ona bildirmiştir. Diana bir tanrıça olarak bu iki genci korumaya söz verir ve bunu iki gence bildirir. Bu Pheadra'yı çok kızdırır; çünkü o üvey oğlu olan Hippolit'e karşı bir gizli ve cemiyet kurallarına hiç uymayan bir aşk beslemektedir. Bu sırada Atina'ya gelen habere göre Theseus yeraltını ziyarete gitmiştir ve büyük olasılıkla artık hayatta değildir. Bu Phaedra için artık Hipolit'e karşı çılgın aşkını açıkça ifade edip hatta onunla evlenme yapıp ve ona ona Atina Krallığı tacını verebilmek için hiçbir buna karşı gelebilecek sosyal kurallar kalmadığı anlamına gelmektedir.

Perde II

Hades: Yeraltı ölüler ülkesi

Theseus Hades yeraltı ölüler ülkesine, oraya götürülen arkadaşı olan Pritous'u oradan kurtarmak için inmiştir. Pritous, Tanrı Plüto'nun karısı olan Proserpine'yi baştan çıkartmak için ona flört yaparken Plüto tarafından yakalanmış ve ölüler ülkesi yeraltına sürgüne atılmıştır. Theseus'un arkadaşını yeraltı ölüler ülkesinden kurtarmak için elinde üç önemli koz bulunmaktadır. Babası olan Tanrı Neptün oğlu Theseus'a söz vermiştir ve onun hayatı boyunca üç özel dilek-duasını hiç itirazsız ve hiç değişmeler yapmadan kabul edecektir. Theseus'un babasına ilk dilek-duası Hades yeraltı ölüler ülkesine kendinin gidebilmesine izin verilmesidir.Bu dilek-duasına uygun olarak Theseus Hades ölüler ülkesi kapısına gönderilir. Burada Theseus bekçilik yapan Erinyelerden olan Tisiphone ile çatışmaya koyulur. Ama sonunda Theseus ölüler ülkesinde bulunan Plüto'nun sarayına yetişmeyi başarır. Burada Tanrı Plüto onu yargılar. Onu suclu bulup ona ceza olarak arkadaşı Piritous ile aynı ölme kaderini paylaşacağı yargısına vardığını ona bildirir. Ama Theseus'e bir ufak ayrıcalık hakkı tanır ve verilen bir bilmeceye doğru yanıt verirse kendini affedilebileceğini bildirir. Theseus bu bilmeceye doğru cevap veremez. Ama babası Tanrı Neptün'den ikinci dilek-duası ile serbest kalıp Hades'ten ayrılmayı ona bağışlamasını ister. Pluto Theseus'un bu dilek-duasını sağlayan Tanrİı Neptün'e karşı güçsüz kalmıştır. Theseus ayrılırken Hades'in kapı bekçilerinden olan Erinyeler bir kehanet yaparak ona, hayatta bulunanlar arasında kendi ülkesinde ve kendi evinde bir cehennem hayatı şartları bulacağını bildirirler.

Perde III

Deniz kenarında Theseus'un sarayı

Pheadra üvey oğlu Hippolit ile buluşur ve Hippolit ona kocasını kaybettiği için baş sağlığı diler. Hippolit'in bu yakından ilgisini yanlış anlayıp bunu bir aşk ifadesi olarak yorumlayan Pheadra, Hippolit'e karşı duyduğu yakın aşkı ona itiraf eder. Bu itiraf Hippolit'i şoke etmiştir; Pheadra'ya gayet kızmıştır ve bu kızgısını küfür gibi ifadelerle ona bildirir. Bundan alınan Pheadra bir kılıç çekerek kendini öldürmeye çalışır. Biraz karşı durma ve karşılıklı çekişmeden sonra Hippolit kılıcı Pheadra'nın elinden alır ve onun intihar etmesini önler. Tam Pheadra ile Hippolit karşılıklı olarak çekişme yapmakta iken hiç beklenmedik bir şekilde Theaseau bu olay yerine varır. Karısı ile oğlu arasında gördüğü çekişmeyi yanlış olarak anlar ve Hipolit'in üvey annesine tecavüz etmek istediğini sanır. Pheadra hemen olay yerinden kaçıp ayrılır. Asil karekterli Hippolit üvey annesinin kendine aşk ilan ettiğini babasına açıklamak istemez. Hippolit'in açıklama yapmaktan kaçınmasını babasının ondan daha da fazla şüphe etmesine yol açar. Pheadra'nın sırdaşı olan Oeone'nin yaptığı yersiz ithamlar da Theseus'a şüphelerinin gerçekmiş gibi görünmesine yol açar. Sonunda Theseus babası Neptün'ün kendine kullanması için bahşettiği üçüncü dilek-duayı Neptün'ün Hippolit'i cezalandırması için istek olarak kullanır.

Perde IV

Deniz kenarında Diana için bir kutsal koruluk

Hippolit artık kendi ülkesi olan Atina Krallığı'nda yaşayamayacağını anlamıştır ve sürgüne gitmek istemektedir. Aricia onun karısı olarak onunla birlikte sürgüne gitmeye ant içmiştir. Ormanda yaşayanlar Tanrıça Diana'yı kutlamak için ayin yapmaktadırlar. Birden denizden bir canavar ortaya çıkar . Bu Neptün'ün Theseus'un dileğine göre Hipolit'i cezalandırma vasıtasıdır. Hippolit bu canavarla çatışmaya girişmeye çalışır ve her ikisi de bir büyük ateşin alevleri içinde kaybolurlar. Pheadra gayet üzüntülü olarak bu olay yerine gelir. Hippolit'in yanıp kaybolmasına nedenin kendisi olduğunu itiraf eder.

Perde V

Deniz kenarında Diana için bir kutsal koruluk:

Pheadra kendini öldürmüştür. Kocası olan Theseus karısından gerçeği Pheadra ölmeden hemen önce öğrenmiştir. Theseus büyük bir yeis içindedir ve intihar etmek istemektedir. Fakat Neptün ona oğlu Hippolit'in tanrıça Diana'nın koruması altında olduğu için ölmediğini ve hala hayatta olduğunu bildirir. Fakat Theseus bundan sonra oğlunu hiç göremeyecektir.

İtalya'da Aricia'nın ormanı

Aricia kendi yaşadığı ormanında Hippolit'i kaybetmenin yasını çekmektedir. Tam bu sırada tanrıça Diana gelir; Arıcia'ya artık yaş çekmemesini çünkü Aricia'ya çok uygun bir koca adayı bulduğunu haberini verir. Fakat bu haber gayet derin yas çeken Arıcia'yi hiç avutmaz. Fakat Tanrıça birden Aricia'ya onun için bulduğu kocayı ifşa eder. Bu yaşayan ve Aricia'yi bulmaktan gayet mesut olan Hippolit'tir ve bundan sonra Hippolit ve Aricia'nin birlikte olacaklardır. Opera herkesin sevinçten düğün bayram etmesi ile sona erer.

Enstrumentasyon

Bu eser için hazırlanan ilk partisyon notaları şu çalgılar bulunan bir orkestra için hazırlanmıştır;

Müziksel parçalar

Seçilmiş ses ve video kayıtları [1]

Yayım yılı Roller
(Aricie, Hippollyte, Diana Bas Rahibesi, Phedra, Oenone, Diana
Orkestra şefi, orkestra ve koro Marka
1983 Kayıt
(2003 CD yayim)
(2008 DVD Yayim)
Rachel Yakar,
John Aler
Nancy Argenta
Jessye Norman
Enid Hartle
Jennifer Smith
John Eliot Gardiner
English Baroque Soloists orkestrası, Monteverdi Korosu
3 CD: Celestial Audio CA 199
DVD - House of Opera DVD 546
Encore DVD 3331
1994 Véronique Gens,
Jean-Paul Fouchécourt,
Monique Simon,
Bernada Fink,
Florence KatzThérèse Feighan
Marc Minkowski
Musiciens du Louvre Orkestrası
Ensemble Vocal Sagittarius Vokal Ensambl Korosu
1 CD - - Archiv 445 853-2
1996 Anne Maria Panzarella,
Mark Padmore,
Mireille Delunsch,
Lorraine Hunt (Lieberson),
Katalin Károlyi,
Eirian James
William Christie
Les Arts Florissants Orkestrası
3CD - ERATO 0630 15517-2
2009 Anne-Catherine Gillet,
Bernard Richter,
Aurélia Legay,
Allyson McHardy,
Françoise Masset,
Jennifer Holloway
Emmanuelle Haïm ;
Concert d'Astrée Orkestrası ve Korosu
3CD - - Premiere Opera Ltd. CDNO 3526-3

Kaynakça

  1. ^ Kaynak: "Operadis-Opera-+Discography" websitesi "Hippolyte et Aricie by Jean-Philippe Rameau" maddesi [1] 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar

  • "YouTube" websitesinde "Jean Philippe Rameau - Hippolyte et Aricie (1733)" Tüm opera Mezzo Live HD Paris [3] 17 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • "IMSLP Petrucci Music Libraray" websitesi "Hippolyte et Aricie, RCT 43 (Rameau, Jean-Philippe)" maddesi. (İngilizce)} [4]10 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • "Internet Archive" websitesinde "Hippolyte et Aricie : tragédie en cinq actes et un prologue." maddeside "Hippolyte et Aricie" operasi librettosu 1908 yayimi [5]

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Hades</span> Antik Yunan mitolojisinde yeraltı tanrısı

Hades, Yunan mitolojisinde ölülere hükmeden yeraltı tanrısıdır. Zeus, yeryüzünün hâkimiyetini kardeşleri arasında paylaşırken Zeus'a gökyüzü, Poseidon'a denizler ve Hades'e yeraltı düşer. O artık ölüler ülkesi tanrısıdır; ancak kötü değildir. Yer altının tüm hazineleri Hades'in olduğu için Romalılar onun adını varlıklı yani, Plüton olarak değiştirmiştir. Eşi, Demeter ve Zeus'un kızı Persephone'dir. Hades ve eşi Persephone amansız, insafsız, yürekleri hiçbir yakarış, hiçbir sunu ya da kurbanla yumuşamayan korkunç tanrılar olarak bilinir. Gigantlar arasındaki karşıtı Alcyoneus'dur.

<span class="mw-page-title-main">Roma mitolojisi</span> Antik Romada yaşayan insanların mitolojik inançlarının bütünü

Roma mitolojisi, Antik Roma'da yaşayan insanların mitolojik inançlarının bütününe verilen isimdir. Genelde iki ana bölümü olduğu düşünülür; ilk bölüm ki daha sonraları etkin olmuştur ve edebidir, genellikle Etrüsk mitolojisindeki öğelerin Romalılaştırılmış hallerinden meydana gelir, ikinci bölüm ise daha erken dönemlerde etkin olmuş olan ve daha çok kültik olan farklı uygulama ve inançlara sahip daha özerk bir bölümdür.

<i>İdomeneo</i>

İdomeneo, re di Creta ossia Ilia e Idamante veya daha bilinen kısa adıyla İdomeneo, Wolfgang Amadeus Mozart'ın bestelediği ve librettosunu Giambattista Varesco'nun yazdığı 3 perdelik opera seria. Operadaki olaylar Girit adasında geçmektedir. İlk defa 29 Ocak 1781 tarihinde Münih'teki Cuvilliés Tiyatrosu'nda sahnelenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Orphe ve Eurydice</span>

Orphe ve Eurydice Christoph Willibald Gluck tarafından hazırlanmış bir operadır. Operanın konusu antik Yunan Orfe efsanesine dayanmaktadır ve operanın librettosu "Ranieri de' Calzabigi" tarafından yazılmıştır. İlk temsili 5 Ekim 1762'de Viyana'da Burgtheatre'da verilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Jean-Philippe Rameau</span>

Jean-Philippe Rameau, Fransız besteci ve müzik teorisyenidir.

<span class="mw-page-title-main">İphigenia Tauris'te</span>

İphigenia Tauris'te Christoph Willibald Gluck tarafından Fransızca olarak hazırlanmış 4 perdelik bir trajedik opera. Eserin librettosu Nicolas-François Guillard tarafından Fransızca olarak Yunanca antik klasik trajedi yazarı Euripides'in "İphigenia Tauris'te" trajedisinden uyarlanarak' yazılmıştır. Eserin prömiyeri 18 Mayıs 1778'da Paris'te "Académie Royale de Musique" tarafından verilmiştir. Bu eser Fransız opera sahnesinde temsil edilen 5. Fransızca opera eseri olmuştur.

<i>Orpheus Leading Eurydice from the Underworld</i>

Orpheus Leading Eurydice from the Underworld (Türkçe:Orfe'nin Evrediki'yi Yeraltından Çıkartmakta İken Õnünde Gitmesi Fransız ressam Jean-Baptiste-Camille Corot'un 1861 yılında hazırladığı Orfe'nin yeraltından Evridiki'yi geri getirmek için çabasını anlatan tablo.

<i>La Calisto</i>

La Calisto, Venedikli besteci Francesco Cavalli tarafından "Giovanni Faustini"nin, antik Romalı yazar Ovid, Metamorfozlar eserinde yazdığı mitten uyarlanan librettosuna göre hazırlanmış 1 prolog ve 3 perdeden oluşan "Drama musicale" janrında olan opera eseridir. Prömiyer temsili 28 Kasım 1651'de Teatro San Apollinare, Venedik'te sahnelenmiştir. Bundan sonra bu opera önce gayet popüler olmuş ve hemen sonra seyirci kaybetmeye başlamıştır. Gittikçe küçülen ve en sonunda gayet küçük sayılı seyircilere 11 daha oynandıktan sonra temsili kapatılmıştır. Bu eser bundan sonra başarısız bir opera eseri olarak kabul edilerek 20. yüzyılda 1970'li yıllara kadar sahnelenmeden unutulmuştur. 20. yüzyılda bu eser yeniden temsil edilmiş; bu temsiller yeni seyirci çekerek başarılı olmuş ve bu opera eseri tekrar modern opera-evleri repertuvarlarına girmiştir. Bu dönemde CD ve DVD olarak da ses ve görüntü kayıtlarına da geçirilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Faust (Gounod)</span>

Faust Fransız opera bestecisi Charles Gounod tarafından bestelenmiş 5 perdelik bir "Grand opera" türünde opera eseridir. Eserin librettosu Fransızca olarak "Jules Barbier" ve "Michel Carre" tarafından Care'nin "Faust et Marguerite" adlı tiyatro oyunundan ve bu oyun ise gayet serbest olarak tanınmış Alman yazar Johann Wolfgang von Goethe'nin Faust: I. Kısım'ından uyarlanmıştır. Bu opera eserinin prömiyeri Paris'te Boulevard du Temple üzerinde bulunan "Théâtre Lyrique " tiyatrosunda 19 Mart 1859'da sahnelenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Acis ve Galatée</span>

Acis ve Galatée, Fransız saray bestecisi olan Jean-Baptiste Lully tarafından hazırlanan, 1 prolog ve 3 perdeden oluşan, kırlarda geçen pastoral teması bulunduğu için "pastoral heroik" janrında bir opera eseridir. Eserin orijinal Fransızca librettosu Jean Galbert de Campistron tarafından ünlü antik Latince yazarı Ovidius'un Metamorfozlar adlı eserinden uyarlama ile Fransızca olarak hazırlanmıştır. Eserin prömiyer temsili "Académie Royale de Musique " tarafından 6 Eylül 1686'de, Anet Şatosu'nda yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Orlando (opera)</span>

Orlando George Frideric Handel tarafından bestelenmiş üç perdelik "Dramma per musica" janrında bir opera seria eseridir. Bu Libretto, İtalyanca olarak hazırlanmıştır. Ama librettonun kesinlikle kimin tarafından yazıldığı bilinmemekte ve müzikologlar tarafından "Carlo Sigismondo Capece"'nin 1711'de hazırladığı "L’Orlando, overo La gelosa pazzia" adlı liberettosundan alındığının çok muhtemel olduğunu kabul etmektedirler. Her ne olursa olsun, bu opera metni ünlü şair Ludovico Ariosto tarafından 1516/1532'de yazılmış Ludovico Ariosto'nun Çılgın Orlando Epik şiirinden uyarılmıştır. Handel bu kaynak eseri ve içinde bulunan bazı kısımları Ariodante ve Alcina (1735) operalarının metinlerini uyarlamak için kullanmıştır. Bu eserin prömiyer temsili Londra'da "King's Theatre" Tiyatrosu'da 27 Ocak 1733 tarihinde sahnelenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Semele (opera)</span>

Semele George Frideric Handel tarafından, liberettosu İngilizce olarak hazırlanmış ve prömiyeri 10 Şubat 1744'te Londra Covent Garden Tiyatrosu'nda sahnelenmiş 3 perdeden oluşan bir 'müziksel dram' veya opera ve oratoryo.

<span class="mw-page-title-main">Les Indes Galantes</span>

Les Indes Galantes bir prolog ve dört "entree" ihtiva eden ve librettosu Fransızca olarak "Louis Füzelier" tarafından yazılmış ve Jean-Philippe Rameau tarafından bestelenmiş olan "opera-bale".

<span class="mw-page-title-main">Castor ve Pollux (opera)</span>

Caator ve Polluks bir prolog ve bes perde) ihtiva eden ve librettosu Fransızca olarak "Pierre-Joseph Bernard (Gentil-Bernard)" tarafından yazılmış ve Jean-Philippe Rameau tarafından bestelenmiş olan "tragédie en musique " adı ile anılan bir Barok stili "opera". Bu eserin prömiyer temsili 24 Ekim 1737'de Paris'te Palais-Royale Tiyatrosu da sahnelenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Platée</span>

Platee bir prolog ve üç perde ihtiva eden ve librettosu Fransızca olarak "Adrien-Joseph Le Valois d'Orville" tarafından yazılmış ve Jean-Philippe Rameau tarafından bestelenmiş olan "lirik komedi " janrında bir Barok stili "opera".

<span class="mw-page-title-main">Vestal Bakiresi</span> Gaspare Spontininin bestelediği üç perdelik opera

Vestal Bakiresi Gaspare Spontini tarafından bestelenmiş üç perdelik tragédie lyrique janrında opera. Eserin librettosu, Fransızca olarak Étienne de Jouy tarafından yazılmıştır. Eserin ilk temsili 15 Aralık 1807'de Paris'te o zamanki "Académie İmpériale de Musique"'na ait olan Salle Montansier tiyatrosunda yapılmıştır. Bu eser Gespare Spotini'nin şaheseri olduğu kabul edilmektedir. Eserin müzik stili Gluck'ten etkilenmiş ve ileride Berlioz, Wagner ve XIX. yüzyıl Fransız Grand Operası'na büyük etkileri olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Otello (Rossini)</span>

Otello Gioacchino Rossini tarafından bestelenen 3-perdelik operatik müzikli dram janrında bir operadır. Salsa Markisi Francesco Mario Berio tarafından İtalyanca olarak yazılan opera librettosu, 1792'de Jean François Ducis'in Fransızca çevirisi Othello ou Le More du Venise oyununa ve 1813'te Giovanni Carlo Baron Cosenzas'ın İtalyanca çevirisi olarak hazırladığı Othello oyununa dayandırılmıştır. Bu Fransızca ve İtalyanca oyun eserlerinin orijinali ise tanınmış İngiliz oyun yazarı William Shakespeare'in 1603 basımlı İngilizce yazılmış Othello, the Moore of Venice tregedyasıdır.

<span class="mw-page-title-main">İphigenia Aulide'de</span>

İphigenia Aulide'de Christoph Willibald Gluck tarafından Fransızca olarak hazırlanmış 4 perdelik bir trajedik opera. Eserin librettosu Nicolas-François Guillard tarafından Fransızca olarak tanınmış Fransız trajedi yazarı Jean Racine'in antik Yunan mitinden uyarlanarak yazdığı "İphigenie (1674)" trajedisinden uyarlanarak yazılmıştır. Eserin prömiyer temsili 19 Nisan 1774'te Paris'te "Académie Royale de Musique" tarafından yapılmıştır. Bu eser Fransız opera sahnesinde temsil edilen ilk Fransızca opera eseri olmuştur.

Zeus, Amerikan çizgi romanlarında yer alan bir tanrı, Marvel Comics tarafından tasarlanmış kurgusal bir karakterdir. Karakter, Yunan mitolojisindeki Zeus adlı baş tanrıya dayanmaktadır.