İçeriğe atla

Himara İsyanı (1912)

Himara İsyanı (1912)
Birinci Balkan Savaşı

İsyan akabinde Himara'daki askeri gelişmeler (18–30 Kasım, 1912).
Tarih18 Kasım 1912 (Jülyen Takvimi: 5 Kasım 1912)
Bölge
Himara, Yanya Vilayeti, Osmanlı Devleti (Şimdiki Arnavutluk)
Sonuç Yunan Zaferi
İsyan bastırılamadı.Himara sahil bölgesi Osmanlı elinden çıktı.
Bölge Yunanlarca Osmanlı ve Arnavutluk sızmalarına karşı güvence alındı.
Taraflar
Yunanistan Yunanistan Krallığı Osmanlı İmparatorluğu
Komutanlar ve liderler
Spyros SpyromiliosAvlonyalı Ekrem Bey

Himara İsyanı, 18 Kasım 1912'de Himara bölgesinde (bugün Himarë, Güney Arnavutluk) meydana gelen Birinci Balkan Savaşı sırasında bir Yunan ayaklanmasıydı (Jülyen Takvimi: 5 Kasım 1912'de). Birinci Balkan Savaşı sırasında Yunanistan Krallığı'nca Osmanlı İmparatorluğu'na karşı ayaklandırılan bölgedeki Rumların isyanı bastırılamadı.Böylece Osmanlı ve Arnavut kuvvetlerini Himara bölgesinden çıkarıldılar ve isyancılar Saranda ve Avlonya arasındaki kıyı bölgesinde Yunan Ordusu'nun işgaline zemin hazırlayıp burayı Yunanistan Krallığı için güvence altına aldılar.

Altında Yatan Nedenler

Birinci Balkan Savaşı (1912-1913) boyunca Epir Cephesi Makedonya cephesinden sonra Yunanistan'ın ikinci önemli gördüğü cepheydi.[1] Yunanlar Epir cephesinin diğer unsurlarından bağımsız olarak Osmanlı'nın arka hatlarına sarkarak bağımsiz bir operasyon yaparak Osmanlı'yı zora düşürmeyi planladılar. Amaçları Epir'in kuzeyine (Yanya'ya da) ilerleyecek ordunun ilerlemesini güvence altına almaktı.Bahse konu Güney Arnavutluk kısmında Arnavutlardan çok Rum nüfusunun fazlalığı söz konusudur. Bu harekâtın başarısıda Yunan donanmasının birincil üstünlüğü yanında o bölgedeki yerli Rumların mutlak desteğine bağlıdır.[2]

Yunan ordu istihbaratı daha savaşın en başı olan 1912 Ekim başında, Himara'da doğan oranın yerlisi bir rum olan ve Osmanlı'ya karşı 1896-1897 Yunan savaşı sonrasında Makedonya'da çeşitli kereler çarpışmış Jandarma binbaşı Spyros Spyromilios'u gizlice Himara'nın karşısindaki Korfu adasına gönderir. Spyros'un görevi Kuzey Epir Rum gönüllü gruplarıni organize edip Osmanlılara karşı ayaklandırma yine Yunan hükûmetinden alınacak emirler doğrultusunda bölgedeki yerel Arnavut beylerle iletişim saglayıp onlarında Osmanlı karşısinda Yunanistan'ın yanında yer almasını sağlamaktır.[2] Bu birliğe ek olarak Girit'den 200 gönüllü de takviye olarak Epir cephesi komutanı General Konstantinos Sapountzakis tarafından bunların arasına eklenir. (İçlerinde bu gönüllüleri yöneten Giritli komutanlar Galeros, Papagiannakis ve Polixigis'de vardır.)[1]

Çatışmalar

Osmanlıların Bölgedeki Hakimiyetinin Sona Ermesi

Spyromilios yerel Himeralı Rumlarla Himara kalesi önünde.

15 Kasım'da Korfu'da bir süredir eğitim gören birlikleri ile Spyromilios'a Himara yakınlarına çıkarma yapması ve operasyona başlaması emri Yunan Ordu komutanlığınca verilir.[2] Tekneler ile gelen gruplar 18 Kasım sabah saat 07.30'da Spilia sahiline çıkarlar sahile çıkarken hiçbir direniş ile karşılaşmazlar. Grup hızlıca ikiye bölünür. Birinci grubun Spyrimilios emrinde kuzeyden ikinci grubun yani Giritlilerin ise güneyden Himara'ya girip şehri ele geçirmeleri kararlaştırılır.[3] İlk grup Spyrimilios ile yerel Rum gönüllülerden oluşan grup şehre girer şehrin yerel Osmanlı yönetimi ve şehirdeki Osmanlı karargahı durumu fark edip karşı koyar.[3] Ancak Giritlilerin oluşturduğu grupta ters yönden girip çatışmalara katılınca çatışmalar Himara'daki Osmanlı askerlerinin teslimi ile sonuçlanır.[3]

Şehir hızla güvenlik altına alınır ve Spyros Spyromilios komutasındaki gönüllü birlikler buradaki eski Osmanlı karargahının gönderine Osmanlı hakimiyetinin sona erdiğini göstermek üzere Yunan bayrağı çekerler.[3]

Yunan kuvvetlerinin başarılı operasyonunu haber alan çevre Dhërmi, Kiparo, Palasa, Kudesi, Vuno köylerindeki Rumlar silahlanıp Osmanlı'ya karşı isyan ederler ve Spyromilios'a Osmanlı kontrolündeki Epir'in Yunanistan'a bağlanması için gerekli desteği vereceklerini beyan ederler.[4]

Spyros Spyromilios Himara'dayken.

Bölgede Güvenliğin Sağlanması

Herhangi bir karşı saldırıya karşı isyan eden Rumlardan da kuvvet toplayan Spyromilios, Giritlilerden oluşan bir birliğini ise stratejik Llogara geçidi'ne gönderir.[5] Bu geçit Himara'nın kuzey batısında ve Avlonya yönüne doğru uzunmaktadır. Buraya ilerleyen Yunan Girit birliği, Osmanlı'ya bağlı Arnavut milislerinin burayı koruduğunu görüp geçidi ele geçirmek için saldırıya geçer, Osmanlı birlikleri ve Arnavut milisler 24 Kasım'da yapılan bu saldırıyı püskürtseler de isyanı bastırmak için Himara yönüne bir hareket yapamazlar.[5]

Spyromilios Yunan Başbakanı Eleftherios Venizelos'a bir kıyı şehri olan Avlonya'nın Yunan kontrolüne alınması ve bunun için destek talep eder ancak Venizelos bu durumda Yunanistan'ın bu kadar güçlenmesini çıkarlarına aykırı bulup olası bir askeri müdahale yapabilecek İtalya'nın korkusuyla bu talebe olumsuz cevap verir.[6]

Arnavutluk Bağımsızlık Bildirgesi 28 Kasım 1912'de Avlonya'da okunup topraklarının Osmanlı'nın yenilgileri ardından yabancı devletlerin (Sırbistan,Karadağ,Yunanistan) eline geçip paylaşılacağından korkan Arnavutlar,içlerinde Osmanlı'dan zaten öncesinden ayrılma taraftarı olanlarla birlikte Osmanlı'ya karşı bağımsızlık ilan ederler. Himara'yı geri almak için saldırıya geçerler ancak saldırılar başarısız olur ve Balkan Savaşlarının sonunda bölge hala Spyromilios taraftarı Rumlarca savunulup Yunan egemenliğinde kalmaya devam eder.[1] Hatta bir olayda Yunan komutanlığı bölgede büyük bir saldırı beklediğinden Spyromilios'a geri çekilmesini emreder ancak o bunu red edip birliklerini örgütleyip bu saldırıya karşı da bölgeyi başarıyla savunur.[1]

Sonuçları

Osmanlılar bu isyan neticesi Himara ve Avlonya arasındaki sahil bölgesinde kontrolü kaybettiler.Yanya bölgesinin savunması bunun gibi olaylar kaybedilen muharebelerle iyice zayıfladı. Arnavutluk Osmanlı'ya karşı bağımsızlık ilan etti ve Yanya'da Yunan kontrolüne geçti. 17 Aralık 1913'te imzalanan Floransa Protokolü ile Himare'yi de içine alan Kuzey Epir, İtalya Prusya İngiltere gibi devletlerin baskısıyla yeni kurulan Arnavutluk devletine yani Arnavutluk Prensliği'ne bırakıldı. Bu karar yerel Rumların oluşturduğu ahalinin kurduğu Kuzey Epir Özerk Cumhuriyeti'nin Kuzey Epir Bağımsızlık Bildirgesi ile Ergiri'de bağımsızlık ilanı ve Kuzey Epir'in 1921 yılına kadar Yunan işgalinde kalmasına kadar giden bir seri olayları tetikledi.[7]

Kaynakça

Özel
  1. ^ a b c d Sakellariou, 1997: p. 367
  2. ^ a b c Paschalidou, 2014: p. 7
  3. ^ a b c d A Concise History of the Balkan Wars, 1912-1913, 1998: p. 167
  4. ^ Kaphetzopoulos, Flokas, Dima-Dimitriou, 2000, p. 46: As soon as news of the capture of Cheimarra by Greek troops spread, armed Christian inhabitants of the villages Drymades, Palasa, Vouno, Keparo, Kudhesi, appeared and declared to Major Spyromelios that they were prepared to assist in the liberation...
  5. ^ a b A Concise History of the Balkan Wars, 1912-1913, 1998: p. 168
  6. ^ Kondis, 1978, p. 93
  7. ^ Pentzopoulos, Dimitri (2002). The Balkan exchange of minorities and its impact on Greece. C. Hurst & Co. Publishers. s. 30. ISBN 978-1-85065-702-6. 1 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2021. 
Genel

Dış Bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Epir</span>

Epir veya Epeiros, Balkanlar'da bulunan tarihsel bir bölgedir. Bölge, Arnavutluk ve Yunanistan arasında yer almakta olup Pindus Dağları ile İyonya Denizi arası ile kuzeyde Avlonya Körfezi ve Keravniya Dağları'ndan Arta Körfezi'ne kadar uzanmaktadır. Bölge, Yunanistan'ın kuzeybatısındaki Epir bölgesi ile Arnavutluk'un güneyindeki Ergiri, Avlonya ve Berat illeri sınırları içerisindedir. Epir, dağlık ve engebeli bir yer olarak bilinmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Birinci Balkan Savaşı</span> Balkan Birliği ile Osmanlı Devleti arasında 7 Ekim 1912-30 Mayıs 1913 tarihleri arasında gerçekleşen savaş

Birinci Balkan Savaşı, 7 Ekim 1912-30 Mayıs 1913'te Bulgaristan Krallığı, Sırbistan Krallığı, Yunanistan Krallığı ve Karadağ Krallığı'ndan oluşan Balkan Birliği'nin Osmanlı Devleti'ne karşı başlattığı savaş. Bu savaş ile Balkan devletleri, Osmanlı Devleti'nin Balkanlardaki topraklarının büyük bir bölümünü ele geçirmiştir. Bu savaş sonucunda Osmanlı Devleti Edirne ve Kırklareli'ne kadar olan Midye-Enez Hattı'nın batısındaki tüm topraklarını Balkan devletlerine bırakmak zorunda kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Epir (eyalet)</span>

Epir, Roma İmparatoru Vespasian tarafından Achaea eyaletinden ayrılarak oluşturulan antik Roma eyaleti.

<span class="mw-page-title-main">Sarantaporon Muharebesi</span>

Sarantaporon Muharebesi , aynı zamanda Sarantaporo veya Sarandaporon olarak da çeşitli şekillerde tercüme edilmiştir, Eski Jülyen takvimde 9-10 Ekim 1912'de günümüz Gregoryen Takviminde 22-23 Ekim 1912'de gerçekleşti. Birinci Balkan Savaşı sırasında Veliaht Konstantin yönetimindeki Yunan kuvvetleri ile General Hasan Tahsin Paşa yönetimindeki Osmanlı kuvvetleri arasında yapılan ilk büyük muharebeydi. Muharebe, Yunan ordusunun Teselya'yı, Orta Makedonya'ya bağlayan Sarantaporo geçidinde Osmanlı savunma hattına saldırmasıyla başladı.

<span class="mw-page-title-main">Bijan Muharebesi</span>

Bijan Muharebesi veya Üçüncü Yanya Muharebesi, Balkan Savaşları'nda 4-6 Mart 1913 tarihlerinde gerçekleşen muharebe. Savaşın sonunda gerçekleşen bu muharebe birçok bakımdan savaşın seyrini değiştirmiştir. Bizani, Yanya'daki en iyi istihkam edilmiş bölgelerden biriydi. Yanya ile birlikte 128 toptan kurulu 21 batarya ile korunuyordu. Vizani istihkamı da bizzat Wilhelm Leopold Colmar Freiherr von der Goltz tarafından inşa ettirilmişti. Yanya'nın savunmasında olduğu gibi bu muharebede de Esat Paşa ve kardeşi Vehip Paşa komutadaydı. Yunan ordusunun başında ise Prens Konstantin ve General Sabuncakis bulunuyordu.

<span class="mw-page-title-main">Esad Toptanî Paşa</span>

Esad Toptani Paşa veya Toptani Esad Paşa, Osmanlı Arnavut asker ve siyasetçidir. Balkan Savaşları'ndan sonra Balkan Birliği'ne destek vererek, özellikle Sırbistan yardımıyla orta Arnavutluk'ta Dıraç merkezli Merkezi Arnavutluk Cumhuriyeti adı verilen bir devlet kurdu.

Beşpınar Muharebesi veya Pente Pigadia Muharebesi Birinci Balkan Savaşında Osmanlılar ile Yunanistan Krallığı arasında yapılmış bir muharebedir.

<span class="mw-page-title-main">İşkodra Kuşatması</span>

İskodra Kuşatması 28 Ekim 1912 ile 23 Nisan 1913 tarihi arasında Karadağ ile Sırbistan ittifakına karşı Osmanlı İmparatorluğu askerleri ve Arnavutluk gönüllü birlikleri tarafından yapılan savunmadır.

<span class="mw-page-title-main">Doyran Muharebesi</span>

Doyran Muharebesi Bulgar ve Yunan kuvvetleri arasında 22-23 Haziran 1913'te Balkan Savaşları sırasında yapılan muharebedir. Muharebe sonucunda Doyran şehri Yunanların eline geçmiş ve Strumica yönüne Yunan ordusu yönelince Bulgar Ordusu Sırplar üzerindeki baskısını hafifletip zaruri olarak kuvvetlerini geri çekip Sırp cephesinden gerilemek zorunda kalmış, bunun neticesi Sırplara karşı Vardar ve Bregalnica Nehri ovalarında savaşmak zorunda kalmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Çam Arnavutları</span>

Çam Arnavutları, Yunanistan'ın kuzeybatısında Epir bölgesinde yaşayan halk.

<span class="mw-page-title-main">Himara</span>

Himara, Arnavutluk'un Avlonya ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir ülkenin güneyinde Keravniya Dağları ile İyon Denizi arasında yer almaktadır. Yüzölçümü 571.94 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 5,738'dir.

Yunanistan'ın 1912-1913 yıllarındaki Balkan Savaşları'na katılımı, Yunan devletinin büyüklüğünü neredeyse iki katına çıkarmasını ve bugünkü toprak büyüklüğünün çoğuna ulaşmasını sağladığı için modern Yunan tarihinin en önemli bölümlerinden biridir. Aynı zamanda, ilişkilerin sonraki on yıla hükmedeceği ve Yunanistan için uzun süren yankı uyandıran iki kişiliğin ön plana çıkmasıyla birlikte siyasi gelişmelerin bir katalizörü olarak da hizmet etti: Başbakan Elefterios Venizelos ve ordu komutanı, prens ve daha sonra kral olan I. Konstantin.

<span class="mw-page-title-main">Arnavutluk'un bölünmesi</span>

Arnavutluk'un bölünmesi, Arnavutluk heyeti Avlonya'da toplandıktan sonra, gelecekteki Arnavutluk devletinin sınırlarını 28 Kasım 1912'de açıkladı. Birçok yönden, Arnavutluk'un güney ve kuzey sınırları Birinci Balkan Savaşı'nın iki savaşı ile tanımlandı: Bizans Savaşı ve İşkodra kuşatması. Bu savaşlarda bir yandan Yunanistan ve Karadağ güçleri, diğer yandan Osmanlılar savaştı. Büyük güçlerin katılımıyla yapılan bir dizi uluslararası toplantı sınırların çizilmesini etkiledi. 29 Temmuz 1913 tarihinde Londra Barış Konferansı'nda çizilen Arnavutluk sınırlarını dünyanın altı süper gücü yani; İngiltere, Fransa, Avusturya-Macaristan, Rusya, Almanya ve İtalya kabul etti. Ancak Arnavutluk ulusal hareketi temsilcileri, Arnavutların bir kısmı Arnavutluk eyaletine ait olmayan topraklarda kalmaları gerektiğinden konferansın kararını ülkenin bir bölümü olarak kabul ettiler. Birinci Dünya Savaşı, sırasında ve sonrasında Arnavutluk'un bölünmesi planlanmıştı. Ancak, bu planlar gerçekleşmedi ve Arnavutluk egemenliğini korudu. Bölünme girişimleri II. Dünya Savaşı'na ve savaş sonrası yıllara kadar devam etti.

<span class="mw-page-title-main">1912-1913 Londra Konferansı</span>

Londra Barış Konferansı veya Büyükelçiler Konferansı olarak da bilinen 1912-1913 Londra Konferansı, o zamanın altı Büyük Gücü'nün uluslararası bir zirvesiydi. Birinci Balkan Savaşı'nda Balkan Birliği ordularının Osmanlı Devleti'ne karşı kazandığı başarılar nedeniyle Aralık 1912'de toplandı. Konferans özellikle, toprak edinimleri konusunda savaşan güçler arasında hakemlik yapmayı ve aynı zamanda çatışma sırasında bağımsızlığı ilan edilen Arnavutluk'un geleceğini belirlemeyi amaçladı.

<span class="mw-page-title-main">Driskos Muharebesi</span>

Driskos Muharebesi, 9-11 Aralık 1912'de gerçekleşti.Ancak Konduravki köyü mevkiindeki çatışmalar nedeniyle bu muharebe Konduvraki- Driskos Muharebesi olarak da bilinir. Bu muharebe Birinci Balkan Savaşı sırasında Alexandros Romas komutasındaki Yunan kuvvetleri ile General Esad Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri arasında yapılan bir muharebedir. Muharebe, Yunan Ordusunun Hani Kamber Ağa'daki Osmanlı savunma hattına saldırmasıyla başladı.

<span class="mw-page-title-main">Luma Muharebesi</span> Birinci Balkan Savaşı Muharebesi

Luma Muharebesi, Arnavutlar arasında Lumë Ayaklanması olarak da bilinir, Sırplara karşı Lumë'de Osmanlı Arnavutluk bölgesinde yerel Arnavut halkın Sırplara karşı Birinci Balkan Savaşı sırasında girdikleri bir seri çatışmalardır. Sırplar Adriyatik Denizi'ne çıkmayı beklerken beklenmedik şekilde Osmanlı yandaşı olan veya olmayan yerel Arnavut halkın birlik olup direnmesi ile karşılaşmışlardır. Kendilerinin ummadığı şekilde Sırp 3. Ordusu birlikleri kendilerinden sayıca az olan Arnavut milislerce yenilgiye uğratılmış ve bu durum ayrıca batıya hareketlerini de geciktirmiştir. Bu durum 28 Kasım 1912'de zorunluluktan veya değil Osmanlı'ya karşı bağımsızlık ilan edecek Arnavutluk Devleti'ne savunmasını örgütlemek ve Sırbistan, Yunanistan, Karadağ'a direnmek için zaman kazandırmıştır.

Birinci Balkan Savaşı Muharebeleri arasındadır. Yunan Zaferi ile sonuçlanan bu muharebe akabinde Yanya Kolordusu Yanya Müstahdem Mevkii'ne çekilmek zorunda kalmış ve Yanya'yı doğrudan ele geçirmek için Yunan saldırıları ve kuşatması başlamıştır.

İkinci Yanya Muharebesi veya Muharebeleri 5 Ocak 1913 ile 20 Ocak 1913 arasında hazırlık muharebelerinin ve 20-23 Ocak arasında ise esas muharebenin yapıldığı bir muharebeler silsilesidir. 5-20 Ocak tarihleri arasındaki Yunan ordusunun asıl muharebe öncesi Yanya'yı tamamen kuşatma amaçlı Dristinik ve Aydonat (Çamlık) Muharebelerinin ikisi de Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır. Bu arada Osmanlı'ya bağlı Arnavutlar ve düzensiz birlikler Yunanların ikmal hattı olan Saranda limanına baskın yapıp Yunanların asıl saldırı için malzeme ve ikmal götürmelerini geciktirmişlerdir. 20 Ocak-23 Ocak arasındaki muharebe ise Yunanların ufak toprak kazançlarına karşın ağır kayıplara uğramasına neden olmuş ve Yunanlar saldırılarını durdurmak zorunda kalmıştır. Kısacası muharebeler baştan sona Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır.

1854 Epir İsyanı, o dönemde Osmanlı Yunanistanı'nda meydana gelen bir dizi Yunan ayaklanmalarının en önemlilerinden biriydi. Kırım Savaşı patlak verdiğinde birçok Epir Rumu, Yunan devletinin zımni desteğiyle Osmanlı yönetimine karşı ayaklandı. Bu isyan önemli askeri kişiler tarafından desteklense de, birkaç ay sonra isyan bastırıldı.