İçeriğe atla

Halep Kuşatması (1260)

Koordinatlar: 36°11′53.28″K 37°9′47.81″D / 36.1981333°K 37.1632806°D / 36.1981333; 37.1632806
Halep Kuşatması
Levant’ın Moğollar tarafından istilası
Tarih18–24 Ocak 1260
Bölge
Halep, günümüzde Suriye
Suriye üzerinde Halep Kuşatması (1260)
Halep Kuşatması (1260)
Halep Kuşatması'nın yeri
Sonuç

Moğol zaferi

  • Halep'te Moğol hakimiyeti
  • Müslüman ve Yahudiler katledildiler
Taraflar
Moğol İmparatorluğu
Kilikya Ermeni Krallığı
Antakya Prensliği
Eyyûbîler
Komutanlar ve liderler
Hülâgû
I. Hethum
VI. Boemondo
Al-Mu'azzam Turanshah ibn Salah al-Din

Halep Kuşatması, 18 Ocak'tan 24 Ocak 1260'a kadar sürmüştür.[1]

Moğol lideri Hülâgû, Harran ve Edessa'yı teslim aldıktan sonra Fırat'ı geçerek Menbic'i yağmalamış ve Halep'i kuşatma altına almıştır.[2] Antakya Prensi VI. Boemondo ve Ermenistan Kralı I. Hethum'un güçleri tarafından desteklenmiştir. Altı gün boyunca şehir kuşatma altında kalmıştır. Moğol, Ermeni ve Frenk kuvvetleri, mancınık ve mangonların yardımıyla, 25 Şubat'a kadar ayakta kalan ve teslim olduktan sonra yıkılan kale dışında tüm şehri istila etmiştir.[3] Bunu takip eden altı gün süren katliam, sistemli ve kapsamlıydı; neredeyse tüm Müslüman ve Yahudiler öldürülürken kadın ve çocukların çoğu köle olarak satılmıştır.[4] Yıkımların arasında Halep Ulu Cami'nin yakılması da yer almaktadır.[5][6]

Kuşatmanın ardından Hulagu, camiyi yaktıkları için Hethum'un bazı askerlerini idam ettirmiştir.[5] Bazı kaynaklar, Antakya Kralı VI. Boemondo'nun (Frenklerin lideri) caminin yıkımını bizzat üstlendiğini belirtir.[7] Daha sonra Hülagu Han, Eyyubilerin eline geçen kale ve mahalleleri Hethum'a iade etmiştir.[6]

Kuşatma sırasında İbn Batiş'in kardeşi İbrahim öldürülmüştür.[8]

Kaynakça

Özel
  1. ^ The Cambridge History of Iran, Ed. J. A. Boyle, (Cambridge University Press, 1968), 350.
  2. ^ Grousset 1991, s. 361.
  3. ^ Turnbull, Stephen R., Genghis Khan and the Mongol conquests, 1190-1400, (Taylor & Francis, 2005), 60.
  4. ^ Kagay, Donald J. and L. J. Andrew Villalon, Crusaders, condottieri, and cannon, (BRILL, 2003), 137.
  5. ^ a b Riley-Smith et al. 2003, s. 204.
  6. ^ a b Grousset 1991, s. 362.
  7. ^ Asbridge, Thomas S., The Crusades: The Authoritative History of the War for the Holy Land, (HarperCollins, 2010), 616.
  8. ^ al-Māniʿ 1976, s. 53.
Genel

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Hülâgû</span> Moğol İlhanlı Devletinin kurucu hükümdarı

Hülâgû Han, Batı Asya'nın çoğunu ele geçiren Moğol hükümdar. İlhanlılar'ın kurucusudur. Cengiz Han'ın torunu olmakla birlikte Moğol İmparatorluğu'nun diğer büyük hanlarından Mengü Han, Arıkbuka Han ve Kubilay Han'ın da kardeşidir. Annesi Sorgaktani Hatun ve karısı Dokuz Hatun, tıpkı yakın arkadaşı ve komutanı olan Ketboğa gibi dinine bağlı birer Nasturi Hristiyanlardı. Moğol İmparatorluğu'nun dinlere karşı alışılmış hoşgörüsüne karşın Hülâgû'nün Müslümanlara olan düşmanlığında bu üçünün etkisi olduğu düşünülüyor.

<span class="mw-page-title-main">Antakya Prensliği</span> 1098-1268 arası Levanttaki Haçlı devleti

Antakya Prensliği, Birinci Haçlı seferi sonrasında Antakya kenti civarında Haçlılar tarafından kurulmuş bir devletti.

Ketboğa Noyan, Moğol İmparatorluğu'na bağlı bir grup olan Naymanların Doğu Hristiyanıydı. Moğol İlhan Hülâgû'nun teğmeni ve sırdaşıydı ve 1258'de Bağdat'ın yağmalanması da dahil olmak üzere Ortadoğu'daki fetihlerinde ona yardımcı olmuştur. Hülâgû, Moğolistan'daki bir törene katılmak üzere kuvvetlerinin büyük bir kısmını yanına aldığında Ketboğa, Suriye'nin kontrolüne bırakıldı ve güneye, Kahire merkezli Memlûk Devleti'ne doğru devam eden Moğol baskınlarından sorumlu oldu. 1260 yılında Ayn Calut Muharebesi'nde öldürüldü.

Barlaslar, Barlas Boyu veya Barlas Aşireti Orta Asya'da bulunan Türk veya Türkleşmiş, Moğol göçebe konfederasyonu ve Büyük Timur İmparatorluğu'nun yönetici boyu.

<span class="mw-page-title-main">Arık Böke</span> Cengiz Hanın torunu

Arık Böke ya da Arık Buka Moğol İmparatoru Cengiz Han'ın oğullarından Tuluy Han'ın oğlu. Büyük Han Möngke'nin ölümünün ardından kardeşleri Kubilay ve Hülagû seferde oldukları için kısa bir süre tahta çıkmıştır. Tahta kimin çıkacağının belirlenmesi için toplanan kurultayda 1260 yılında yapılan görüşmelerde rakip gruplar uzlaşmaya varamaz ve hem Kubilay, hem Arık Böke tahta geçer. Moğol İmparatorluğu, bu çekişme içinde üç yıl boyunca iç savaş yaşayacaktır. Savaşta Arık Böke gelenekçi Moğol prensleri tarafından desteklenirken Kubilay Kuzey Çin ve Mançurya prensleri tarafından desteklenir.

<span class="mw-page-title-main">I. Levon</span>

II. Leo, ayrıca II. Leon, II. Levon ya da II. Levon, Onuncu Kilikya Ermeni Lordu ya da "Dağların Lordu" ve ilk Kilikya Ermeni kralı ya da I. Levon.

<span class="mw-page-title-main">IV. Boemondo</span>

IV. Boemondo, ayrıca tek gözlü olarak da bilinir, 1201 ile 1205, 1208 ile 1216 ve son olarak 1219'dan ölümüne kadar Antakya Prensliği prensi. 1187 yılından itibaren Trablusşam Kontudur.

<span class="mw-page-title-main">VI. Boemondo</span>

VI. Boemondo, Adil olarak da isimlendirilmiştir, 1251'den ölümüne kadar Antakya Prensliği prensi. Aynı zamanda Trablusşam Kontudur.

<span class="mw-page-title-main">Bağdat Kuşatması (1258)</span> Hülâgû Han komutasındaki Moğol ordusunun Abbâsîlerin başkenti Bağdatı kuşatması ve yağmalaması

Bağdat Kuşatması, Büyük Moğol Hanı Mengü Han'ın emriyle Hülagû Han'ın komutası altında birleşen Moğol ordularının, Abbâsî Halifeliğinin başkenti Bağdat'ı almak için yaptıkları başarılı kuşatmadır. Bu kuşatma sonunda başkent Moğollar tarafında ele geçirilerek istila edilmiş, yağmalanmış ve tahrip edilmiştir. Moğol askerleri 7 gün boyunca şehirde bulunanları öldürmüştür. 200 bin ila 1 milyon arasında Bağdatlı'nın öldürüldüğü tahmin edilmektedir. Abbâsî Halifeliği de bu saldırı sonrası yok edilmiştir. Son Abbasi halifesi Müstasım, kanının dökülmesinin uğursuzluk getireceğine inanılarak oğullarıyla beraber bir halıya sarılmış ve ölene kadar atlar tarafından çiğnenmiştir. Şehrin yakılıp yıkılmasından ve halifenin öldürülmesinden dolayı Bağdat, İslam dünyasındaki kültür merkezi özelliğini kaybetmiştir.

Elbistan Muharebesi ya da Elbistan Savaşı 15 Nisan 1277'de Sultan Baybars komutasındaki Memlük ordusuyla Tatavun Noyan komutasındaki Ermeni, Gürcü ve Selçuklu destekli Moğol ordusunun karşılaştığı muharebedir. Savaş, Elbistan Ovası'nın Kalfa çayırında cereyan etmiştir.

Devol Antlaşması, Birinci Haçlı Seferi'nin ardından Antakya Prensi I. Boemondo ile Bizans İmparatoru I. Aleksios arasında 1108'de imzalanan antlaşmadır. Antlaşma, günümüzde Devol olarak bilinen Bizans kalesi Diabolis'te imzalandığından ötürü bu adla anılmaktadır. Antlaşma, Antakya Prensliği'ni Bizans İmparatorluğu'nun vasal devleti yapmaya yöneliktir.

<span class="mw-page-title-main">Roger de Salerno</span> Haçlı

Ruggero di Salerno, 1112 ile 1119 yılları arasında Antakya Prensliği naibidir.

Maraclea ya da Marakîya, Levant'da Tartus ile Baniyas arasında küçük bir x Haçlı kıyı kasabası ve kalesi. 13. yüzyıl ortaları boyunca, kalenin mülkiyeti Antakya Prensliği ile Hospitalier Şövalyeleri arasında tartışma konusuydu. 1271'de Maraclea kasabası, Memlûk Devleti tarafından yok edildi.

Alamut Nizarilerine karşı Moğol harekâtı 1253'te İran Harezm İmparatorluğu'nun Moğol İmparatorluğu tarafından fethi ve bir dizi Nizari-Moğol çatışması sonrasında başladı. Büyük Han Möngke tarafından emredilen sefer Hülagu tarafından yönetildi. Nizarilere ve daha sonra Abbasi Halifeliğine karşı yürütülen harekât bölgede yeni bir hanlık kurmayı hedefliyordu.

<span class="mw-page-title-main">II. Robert (Flandre kontu)</span> Flandre kontu

Robert II, 1093'ten 1111'e kadar Flandre Kontudur. Birinci Haçlı Seferi'ndeki kahramanlıklarından sonra Kudüslü Robert veya Haçlı Robert olarak tanınmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Levant’ın Moğollar tarafından istilası</span> Suriyenin Moğol istilası (1260-1263)

1240'lı yıllardan itibaren Moğollar, Suriye'yi defalarca işgal ettiler veya bu yönde girişimleri olmuştur. Çoğu başarısız olmuş, ancak 1260 ve 1300'de Halep ve Şam'ı ele geçirerek ve Eyyubi hanedanını yok ederek bir miktar başarı elde etmişlerdir. Moğollar, başta Mısır Memlükleri olmak üzere bölgedeki diğer güçler tarafından her seferinde aylar içinde geri çekilmek zorunda bırakılmışlardır. 1260 sonrası çatışma Memluk-İlhanlı Savaşı olarak tanımlanır.

<span class="mw-page-title-main">I. Hethum</span> Ermeni Kiliya kralı (1213-1270; hd. 1226-1269)

I. Hethum, 1226'dan 1270'e kadar Kilikya Ermeni Krallığı'nı yönetmiştir. Baberonlu Konstantin ve Lampronlu Prenses Alix Pahlavouni'nin oğlu ve kendi adını taşıyan Lampron Hanedanı olarak da bilinen Hethumid Hanedanı'nın kurucusudur. Moğol İmparatorluğu'nun hükümdarlığını kabul eden Hethum, Moğolistan'ın Karakurum kentindeki Moğol sarayına gitmiş, bu gezinin ünlü bir anlatımı Hethum'un arkadaşı tarihçi Kirakos Gandzaketsi tarafından Ermenistan Tarihi'nde verilmiştir. Müslüman Memlüklere karşı savaşmak için Moğollarla ittifak kurmuş ve diğer Haçlı devletlerini de aynı şeyi yapmaya teşvik etmiştir.

El-Malik el-Kamil Muhammed ibn el-Muzaffar Gazi ibn el-Adil Ebu Bekir, Muzaffer Gazi bin Adil'nin oğlu ve Meyyâfârikîn'in son Eyyubi emiridir. Amcası I. Kamil Muhammed'den ayırmak için II. El Kamil Muhammed olarak da bilinir.

<span class="mw-page-title-main">Meyyâfârikîn Kuşatması</span>

Meyyâfârikîn Kuşatması, Moğolların son Eyyubi hükümdarı Kâmil Muhammed'e karşı Meyyāfāriqīn şehrinde 1259 ile 1260 yılları arasında yaptığı kuşatmadır. Meyyâfârikîn Kuşatması, 1258 Bağdat Kuşatması'nı yakından takip etti ve Moğolların Suriye'deki seferlerinin başlangıcı oldu.

<span class="mw-page-title-main">Filistin'e Moğol akınları</span> 1260 ile 1300 arasındaki askeri istila

Filistin'e Moğol akınları, öncelikle 1260 ve 1300 yıllarında Suriye'deki geçici başarılı Moğol istilalarının ardından Haçlı Seferleri'nin sonlarına doğru gerçekleşmiştir. Bu istilaların her birinin ardından Moğolların güneye, Filistin'e ve Gazze'ye kadar uzanan akınlar düzenleyebildiği birkaç aylık bir dönem yaşandı.