İçeriğe atla

Gümerdiğin, Şabanözü

Gümerdiğin, Şabanözü, Çankırı
Çankırı
Çankırı
Bilgiler
Koordinatları :40.4500N, 33.2667E
Alan :km²
Nüfus :1161
Nüfus Yoğunluğu :/km²
Rakım :1000 mt.
Zaman dilimi :UTC+02.00
Web Sitesi :www.gumerdigin.bel.tr
Yönetim
Ülke :Türkiye
İl :Çankırı
İlçe :Şabanözü
Bölge :İç Anadolu Bölgesi
Belediye Başkanı :Ramazan Çatalkaya

Gümerdiğin Çankırı ili Şabanözü ilçesine bağlı olan bir mahalledir. Ancak 2007 yılı sayımları sonucu nüfusu 2000 kişi altında olduğundan 2014 yılında Şabanözü'ne mahalle olarak bağlanmıştır.

Kasaba coğrafi şartların etkisiyle resmi işler dışında tamamen Ankara ile ilişkilidir. Tipik bir Anadolu kasabası olan Gümerdiğinde eğitim durumu oldukça yüksektir.

Belediye de şartlar dahilinde olabildiğince çeşitli hizmeti halka sunma uğraşındadır ve halen kasabada modern bir çevre düzenleme ve yol yapım çalışması devam etmektedir.

Tarihi

Günümüzde Gümerdiğin Kasabası

Gümerdiğin, Osmanlı döneminde Çankırı'ya bağlı bulunan Kalecik kazasına bağlı bir köydür. Osmanlı Tahrir Defterlerinde (438 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Anadolu Defteri (937/1530) II. sayfa: 128) köyün adı "Kumar-Digini karyesi., Kal‘acık kazası.: 740" olarak geçmektedir. Kalecik kazasında ayrıca "Kumar-taş karyesi ve Kumarı karyesi" adında iki köy daha vardır. Tahrir defterlerine göre köy 1521 yılında 33 hane, 1578 yılında ise 70 hanedir. Gümerdiğin, 19. yüzyıl ortalarında Çankırı Sancağına bağlı Koru Pazarı adlı kazanın merkezi oldu. 1892 tarihli tahrir defterinde gümerdiğin 117 hane 419 erkek 378 kadın nüfusu var. Ayrıca kınıkhasan da ayrı olarak belirtilip 17 erkek 16 kadın nüfus yaşamaktadır

Gümerdiğin yöresi antik çağdan beri yerleşim yeri idi. Sırasıyla Hititler, Roma İmparatorluğu, Bizans İmparatorluğu hakimiyetinde kalan bölge; Selçuklu Devleti Anadolu'ya hakim olduktan sonra yöreye gelen Kumar Tigin adlı bir Selçuklu beyi tarafından kurulmuştur ve adı da buradan gelir. Daha sonra Candaroğulları Beyliği ve Osmanlı Devleti hakimiyetine giren Gümerdiğin, bu zamandan sonra hiç işgale uğramamıştır. Cumhuriyet Dönemi'nin ilk yıllarında Kalecik'e bağlı bir kaza olan Gümerdiğin, daha sonra Şabanözü'ne bağlanmış, nüfus artışı ile birlikte kasaba olmuş ve belediye teşkilatı kurulmuştur.2014 yılda nüfusu 2000 altında oldğundan şabanözü ne mahalle olarak bağlanmıştır

Etimolojisi

Gümerdiğin adı günümüze Kumar-Tigin / Humar-Tigin isminden bozularak gelmiştir. Ancak bu noktada Selçuklu Hanedanı ve Harzemşahlar dönemlerinde yaşamış bulunan Humar-Tigin adlı üç ayrı kişiyle ilgili olduğu bilinmekle birlikte hangisinin bu beldeye adını verdiği kesinlik kazanmamaktadır. Humar adının o dönemlerde çok yoğun olarak kullanıldığı da göz önüne alınırsa yukarıda geçen üç Humar Tigin'den farklı bir bey de olabiliceği uzak bir olasılık değildir. Her iki durumda da adının kökeni Humar Tigin'den geldiği kesindir. Moğol istilasına kadar geçen dönemde Türklerde bu adın çok yaygın olarak kullanıldığı da değişik tarihi kaynaklarca da doğrulanmaktadır.

Eğitim

1980 lerin sonunda Gümerdiğin Kasabası

Kasabada ilk ve ortaokul bulunmaktadır. Okul müdürü Erdal Alaçam'dır.

Gümerdiğin'de okuma yazma seferberliği 1926 yılında halk mektebinde başlamıştır. Daha sonra Atatürk'ün direktifleriyle 1932 yılında çevre köylerin de katkısıyla bir adet okul binası ve beş adet lojman yapılmıştır. Bu bina ile birlikte kasabada beş sınıflı ilkokul eğitimi başlamıştır. Daha sonra 1 pansiyon ve iş atölyelerinin bulunduğu iki bina yapılarak 1948 yılında hizmete girmiştir. Öğrenci sayısının artmasıyla 1972 yılında şimdiki beş derslikli birinci kademe binası yapılmıştır. 1972-1973 öğretim yılında belediye hizmet binasında ortaokul eğitim-öğretimi de başlamıştır. 1980 yılında ilkokul yeni binasına taşındığından 1932 yılında yapılan kerpiç bina onarılarak 1983 yılında ortaokulun hizmetine sunulmuştur. 1992-1993 öğretim yılından itibaren okul ilköğretim okulu olarak eğitim-öğretime devam etmektedir. 1996 yılında yapımı tamamlanan iki katlı işlik binası 1999 yılında sınıf haline dönüştürülerek okul hizmetine sunulmuştur. Okulda 2005-2006 eğitim-öğretim yılında 60 kız 56 erkek olmak üzere toplam 116 öğrenci, anasınıfında ise 15 öğrenci bulunmaktadır. Öğretmen sayısı ise 8 kadrolu 3 sözleşmeli olmak üzere 12 kişidir.Ayrıca 1 hizmetli bulunmaktadır. Okuluda 18 bilgisayardan oluşan bilgi teknoloji sınıfı, fen bilgisi laboratuvarı okul kütüphanesi ve taşımalı sistemle Karahacı, Karamusa, Özbek ve Bulgurcu köyleri ile Yeşilöz mahallesi, Çakıreşme ve Dereyayla mezralarından gelen 65 öğrencinin yararlandığı yemekhane bulunmaktadır. Okuluda anasınıfı 2004-2005 öğretim yılında açılmış ve 15 öğrenciyle eğitim öğretime devam etmektedir.

Tarihten buğüne kadar kasabadan 1200 kadar öğretmen çıkmış ülkenin dört bir köşesinde eğitime hizmet vermişlerdir. Okuma yazma oranı %100 e yakındır.

Gezilecek yerler ve kültür

Halk oldukça misafirperverdir.Tüm ahali sevecen ve dost canlısıdır. Köy ahalisinin tanımadıkları bir çocuğu görünce Gızım sen kimin gızısın ya da oğlum sen kimin oğlusun sorusunu sorması da köy de sıklıkla rastlanan bir durumdur.

Kasabanın kuzey yamacında çam tepesi adı verilen piknik ve mesire yeri mevcuttur. Bu tepede senelerce Sarı Kız adı altında bir efsane dolaşmış ancak bu vesileyle tepede hazine arayanların çabaları hep boşa çıkmıştır.

Gümerdiğinde iki tane sulama göleti bulunmaktadır. Bu göletlerdeki su miktarı kuraklığa bağlı olarak oldukça azalmış olsa da halen balık tutma ve etrafında piknik yapma amaçlı ziyaret edilebilir.

Kasabanın güneyinde Anayolun hemen alt tarafında birkaç kilometre uzanan içinden Sanı çayının da geçtiği Bük bulunur. Burada kasabalılara ait meyve bahçeleri ve çay kenarında uzanan yabani böğürtlen çalıları gezmeye değerdir.

Yemekler

Kasabada genellikle İç Anadolu Bölgesi yöresine ait yemekler yapılır. Çorba olarak ilk akla gelen Tarhana çorbasıdır. Bazı evlerde yalnızca bu çorba özellikle kış günleri her gün yenir. Bunun dışında kışın genelde kurufasulye yazın ise taze fasulye yemeği yenir. Bu konuda Ak guru, gök guru, dön geri şeklinde bir tekerleme de kasaba da bilinir.

Halk eskisi gibi olmasa da kendi ekmeğini kendisi yapma eğilimindedir. Ekmek olarak genelde Bazlama ve Şebit yapılır. Ayrıca daha özel günlerde Gözleme ve Cızlama da yapılır

Kasabada yenen meyveler ise daha çok yörede yetişen elma, erik ve armuttur.

Diğer yöreye özgü yemekler

    • Taranaşı
    • Malakhamırı
    • Dudmaç
    • Göölaşı
    • Sarmırsaklı gök domata
    • Yuvalak
    • Keşkek
    • Sütlaş
    • Gatıklaş
    • Yazma çöreği
    • Gatmerli
    • Kül çöreği
    • Höşmerim
    • Cılımbır
    • Haside
    • Cızlama
    • Toğukaşı
    • Dondurma Helva

Sağlık

Mahalle de sağlık ocağı faaldir. Ancak doktor yoktur, Sağlık Memuru, Hemşire vardır. Zaman zaman ebe de bulunur. Doktora ihtiyaç olduğunda hastalar yaklaşık 5 km uzaktaki Şabanözü'ne sevk edilir. Kasabada eczane yoktur. Bu ihtiyaç da Şabanözü ilçesinden karşılanır.

Kasabanın toprağında bir miktar asbest de bulunmaktadır. Bu durum ülke için ekonomik bir önem ifade etse de kasabada zaman zaman görülen erken akciğer kanseri vakalarının sebebi olması konusunda şüpheleri üzerinde toplamaktadır.[1]

Coğrafi Bilgiler

Gümerdiğinin kuzeyindeki tepede çam ağaçları bulunur

Kasaba Şabanözü'ne yaklaşık 5 kilometre mesafede ve güneybatısındadır. Gümerdiğin, Çankırı'nın ise 49 km güneybatısında bulunmaktadır. Gümerdiğin; 38. enlem ve 40,7. boylamları arasında yer almaktadır. Kuzeyinde yaşlı çam ormanının yer aldığı Çam tepesi, güneyinde Göçük sırtları, Değirmen gediği ile Çoraklık tepesi, doğusunda Arpa deresi sırtları batısında ise Akkaya meşelik tepesi ve Killik başı sırtları bulunmaktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği 1000 metredir. Tarım yapılan arazilerdeki tek tük ağaç dışında genellikle yeşil alan azdır. Kasabanın güneyinden yaklaşık 2 km uzaktan Sanı çayı batı istikametinde geçer. Çayda balıkçılık yapılmaz.

Kasaba karasal iklim altında olsa da karadenize de fazla uzak olmadığından nadir de olsa bu iklimin etkileri görülür. Örnek olarak bir karadeniz bitkisi olan fındık gümerdiğinde yetişebilmektedir.

Kasabayı ise Türkiye'de Karadeniz iklimi etkisinden kuzeyindeki sıra dağlar korumaktadır.

Ekonomi

Gümerdiğinde hemen herkesin yetiştirdiği bir bitki ve besin kaynağı olan fasulye

İki adet DSİ ye ait sulama göleti mevcuttur. Gümerdiğin'de bulunan iki adet gölet sulama açısından ekonomik ve balıkçılık açısından turistik değere sahiptir. Belediye tarafından su bir gün öncesinden isim yazdırılarak, sırayla ve makul bir ücret karşılığı korucular kontrolünde verilir.

Kasabada genellikle buğday, fiğ,arpa, fasulye, nohut, elma, armut, erik, mısır gibi sebze ve meyve yetiştirilir. Buğday, fiğ ve arpa dışındaki ürünler genellikle satılmaz ve beslenme amaçlı olarak kasaba içinde değerlendirilir. Ancak ürünlerini perakende olarak ana yol üzerinde veya ilçe pazarında satan köylülere rastlamak da mümkündür.

Kasabada çok sayıda traktör ve zirai her çeşit tarım aleti bulunur.

Kasaba halkı tarım ile uğraşmakta aynı zamanda buralı emeklilerin yaşamak için tercih ettikleri yerdir.

Kasaba da iki adet market vardır.

Kasabada ev yaptırmak isteyenler için usta ve işçi temini zor da olsa mümkündür. Ancak malzeme için kasaba dışına çıkmak gerekir.

Kasabada değirmen vardır. 1950'li yıllardan beri kullanılan ancak yeterli verim alınamayan ve bir rivayete göre bir ucu Zonguldak bir ucu Çoruma kadar uzanan geniş bir havzaya sahip kömür ocağı mevcut ancak yeterli performans alınamamıştır.

Demografik Bilgiler

Gümerdiğin'in nüfusu yıllara göre aşağıdaki gibi gerçekleşmiştir;

Yıllara göre nüfus verileri
2012 1161
2011 1284
2010 1530
2009 2001
2008 976
2007 982
2000 2.180
1997 2.515
1990 1.227
1965 2.000

Gümerdiğin Belediyesi

Gümerdiğin'de 1965 yılı genel nüfus sayım sonuçlarında nüfusun 2000'i geçmesi üzerine 26 Kasım 1966 tarihinde belediye teşkilatı kurulmuştur.[2] 7 Mart 1967 yılında seçilen ilk belediye başkanı Gani Bayramoğlu'dur. (d.1917-ö.2003) Halen kullanılan belediye hizmet binası 1969 yılında yapılmıştır.

  • Geçmiş Belediye başkanları, bağlı olduğu siyasi partiler ve yerel seçimlerde aldıkları oy yüzdeleri şöyledir:
Yıllara göre başkanlar, partileri ve oy oranları
Seçim Yılı Başkan Parti Oy oranı
2009 Ramazan Çatalkaya MHP%57,64
2004 Ömer Avşaroğlu AKP%41,93
1999 Hüseyin Arıkanoğlu DYP%51.31
1994 Ömer Avşaroğlu RP%35.56
1989 Muzaffer Arıkanoğlu DYP%36.03
1984 Muzaffer Arıkanoğlu DYP%52.98
1977 Ömer Karaağaç AP%49.52
1969–1973 Abdullah Mülazımoğlu CHP%30.36
1968 Ömer Karaağaç GP%40.44
1967 Gani Bayramoğlu AP%60.52

Bazı deyimler ve manaları

Bazlama
  • Nemben = Nereden bileyim ben
  • Bıldır = Geçen sene
  • Bacagaşı = Dışarıda bulunan şömine şeklinde ancak zeminde bulunan ocağın rafı
  • Zahar= Zira
  • Yağlaaç = Gözleme yağlanan ucunda bez parçası ekli çubuk
  • Bazlama = Bazlama
  • Şebit = İnce yufka ekmeği
  • Mıska = İçine malzeme koyulup fırında kızartılan şebit ekmeği
  • Ak pakla = Kuru fasulye
  • Gök pakla = Taze fasulye
  • Gumpiri = Patates
  • Domata = Domates
  • Goltuudolasıca = ??? (beddua)
  • Gıran giresice = (beddua)
  • Gaş = Toprak binaların yine topraktan yapılma çatısı
  • Goruma = Koruculuk teşkilatı
  • Savak = Su arklarından her tarlaya geçiş ağzı
  • Canavar = Domuz,Kurt
  • Azırtmaç = Bir çeşit öcü
  • Zabalayın = Sabahleyin
  • İlkyazın = İlkbahar
  • Reis = Belediye başkanı
  • Çörte = Çatıların yan tarafındaki su toplama oluklarının ucunda suyun atılmasını sağlayan boru
  • Sayıgamına=Gerçek herhalde
  • Nangısı=hangisi
  • Harpışmak=Çocukların kendi aralarında şımarması kavga etmesi
  • Bimağfir=Bir süre
  • Garipisimek=Özlemek
  • Enyang oldum=Çok şaşırdım
  • Yoniğne=Yorgan iğnesi
  • Ca=Torba
  • Denk=Hasır torba
  • İmomen=Genel olarak
  • Zabah güzündür=Sabahtan beri
  • Seem=Pay,hisse
  • Halbukusa=halbuki
  • Zırav gibi=Çok güçlü heybetli
  • Usta,dipbaz=Çok açık gözlü
  • Yırtlaşık=Şımarık
  • Sorutmak=Ayakta durmak
  • Çöödürmek=Çiş yapmak (çocuklarda)
  • Yarmaça=İri balık
  • dana kavak= orta yaşlı iri şımarık
  • direkdeki adam= zayıf olan adam
  • güzün= sonbahar
  • kırangiresice=beddua←
  • meğersimek= beğenmek(meğersimiyonmu= beğenmiyonmu)
  • kırışıkalasıca= beddua
  • anazıt= üç çubuklu tahta tarla aracı
  • yangalak= tarlada buğday destelerinin biriktirilmesi
  • donguzlaa= bağ korunağı (küçük bağ evi üstü açık / balkon)

Kaynakça

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 10 Aralık 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Aralık 2007. 
  2. ^ "Kararnameler" (PDF). Resmî Gazete. 2 Kasım 1966. 4 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2021. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Reşadiye</span> Tokatın ilçesi

Reşadiye, Karadeniz'in orta kesiminde Kızılırmak yayı içinde kalan Kapadokya arazisi içerisinde yer alan bir Tokat ilçesidir. Kelkit Çayı'nın kenarında, kara yolu üzerindedir. Reşadiye; kuzeyinde Ordu, güneyinde Almus, batısında Niksar ve Başçiftlik, güneydoğusunda ise Sivas ile çevrilmişir. 2022 TÜİK verilerine göre toplam nüfusu 32.600’dür.

<span class="mw-page-title-main">Çankırı (il)</span> Türkiyenin İç Anadolu Bölgesinde bir il

Çankırı, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde bulunan bir ildir. Kuzey ilçeleri Karadeniz Bölgesi'nde kalan il, kuzeyde Karabük ve Kastamonu, doğuda Çorum, güneydoğuda Kırıkkale, güneyde Ankara ve batıda Bolu illeriyle çevrilidir.

<span class="mw-page-title-main">Kalecik</span> Ankara ilçesi

Kalecik, İç Anadolu Bölgesi'nde Ankara'ya bağlı bir ilçedir.

<span class="mw-page-title-main">Kızılırmak</span> Türkiye topraklarından doğup Türkiye topraklarından denize dökülen en uzun akarsu

Kızılırmak, eskiden Halis veya Alis, Sivas'ın İmranlı ilçesindeki Kızıldağ eteklerinden doğan ve Samsun'un Bafra ilçesinde Karadeniz'e dökülen bir nehir. 1.355 km. uzunluğu ile Türkiye'nin kendi sınırları içerisinde doğup kendi sınırları içinde denize dökülen en uzun akarsuyu olma özelliğini taşır. Sivas, Kayseri, Nevşehir, Kırşehir, Kırıkkale, Ankara, Çankırı, Çorum, Sinop ve Samsun illerinden geçen Kızılırmak, aralarında Delice Irmağı, Devrez ve Gökırmak gibi çok sayıda akarsu ve çayın sularını da toplayarak büyük bir kavis çizerek Bafra Burnu'ndan Karadeniz'e ulaşır.

İzmir Atatürk Lisesi 1888 yılında, bugün İl Vilayet Konağı'nın yanında, Konak Kaymakamlığı'nın bulunduğu yerdeki İzmir Adliyesi'nin bulunduğu binada (bu bina 1977'de kaymakamlık binasının yapılması için Mehmet Dağdelenli tarafından yıktırılmıştır) 5 senelik idadi mektebi olarak 120 öğrenci ile eğitime başlamıştır. İlk müdür aynı zamanda tarih ve coğrafya öğretmeni olan Abdurrahman Bey'dir. 1890'da 7 senelik idadi olmuştur. Emrullah Efendi'nin Millî Eğitim Bakanlığı zamanında 29 Ekim 1910 tarihinden Cumhuriyet dönemine kadar sultani (lise) olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Başakşehir</span> İstanbul ilçesi (Avrupa Yakası)

Başakşehir, İstanbul ilinin bir ilçesidir. 2008 yılında Küçükçekmece, Esenler ve Büyükçekmece ilçelerinden ayrılarak ilçe yapılmıştır. Başakşehir, kuzeyde Arnavutköy, kuzeydoğuda Sultangazi ve Eyüpsultan, doğuda Esenler, güneyde Bağcılar, Küçükçekmece ve Avcılar ile batıda Esenyurt ilçeleriyle çevrilidir.

Malatya Fen Lisesi (MFL) 1986-1987 eğitim-öğretim yılında hizmete açılarak, Malatya'daki yerleşkesinde eğitim-öğretim'e devam etmekte olan bir fen lisesidir. Türkiye genelinde yapılan Liseye geçiş sınavı (LGS) ile öğrenci alımı yapar.

<span class="mw-page-title-main">Pazaryeri</span> Bilecik ilçesi

Pazaryeri, Bilecik ilinin bir ilçesidir.

<span class="mw-page-title-main">Hayrabolu</span> Tekirdağın ilçesi

Hayrabolu, Tekirdağ ilinin bir ilçesi.

<span class="mw-page-title-main">Ahmetpaşa, Sinanpaşa</span>

Ahmetpaşa, Afyonkarahisar ilinin Sinanpaşa ilçesine bağlı bir beldedir.

<span class="mw-page-title-main">Çınar, Akyurt</span> Akyurt, Ankara, Türkiyede mahalle

Çınar, Ankara ilinin Akyurt ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">Kuşu, Simav</span> kütahyaya bağlı bir belde

Kuşu, Kütahya'nın Simav ilçesine bağlı bir yerleşim.

<span class="mw-page-title-main">Çayhan, Ereğli</span> Çayhan göleti

Çayhan, Konya ilinin Ereğli ilçesine bağlı bir kasabadır.Yaklaşık 3500 kişinin yaşadığı kasaba 1967 yılında belediye olmuştur. Kasaba halkının tamamı tarım, bağcılık, hayvancılık ve çerçicilikle uğraşmaktadır. Çayhan kasabası ilçe merkezinin yaklaşık 25 km doğusunda, Niğde ve Mersin illerine sınır noktasında bulunmaktadır. Konya il merkezine 185 km, Adana'ya 160 km mesafededir. Kasabanın yaklaşık 5 km güneyinde 1990 yılında DSİ tarafından yapılmış sulama amaçlı bir baraj göleti bulunmaktadır.Çayhan'da yaşayan nüfusun haricinde Kasaba nüfusunun büyük çoğunluğu da Adana İlinde yaşamaktadır.Yayla turizmine musait olması sebebi ile özellikle Adana'da yaşayan Kasaba halkının yaz mevsimlerinde gelmesi ile gözle görülür bir nüfus hareketliliği yaşanmaktadır.yayla turizmi genelde bağ evlerinin yoğun olduğu oba da denilen yaylalarda yoğunlaşmış olup.Bağ evleri Kasabanın içinden geçen Çay'ın (dere) kenarlarında, yani kuzey-güney hattında yoğunlaşmıştır.En büyük yaylası Çakmak Köyü ile Çayhan arasında bulunan Çayırlık yaylasıdır.Kasabada 1 tanesi Çayırlık Yaylasında olmak üzere 4 adet cami,1 adet İlk,1 adet Orta Okul, Sağlık Ocağı, PTT acentesi, sağlık ocağı lojmanları, süt kooperatifi, ekmek fırını,6-7 adet bakkal ve 2-3 tane kahvehane,2 adet berber, Manav, pastane vardır.2014 yılında Büyükşehir yasası ile birlikte belde belediyesinin tüzel kişiliği kaldırılarak Çayhan Mahallesi olarak Ereğli'nin mahallesi olmuştur.

Ankara Lisesi veya eski adıyla Ankara Kız Lisesi; Ankara'nın Altındağ ilçesinde bulunan bir lisedir. 1923 yılında, Atatürk'ün emriyle faaliyete geçirilen okul; ülkenin en eski ve köklü eğitim kurumlarından biridir. Okulun marşını Osman Zeki Üngör bestelemiş ve sözleri Faruk Nafiz Çamlıbel tarafından yazılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Ertuğrul, Sarayönü</span>

Ertuğrul, Konya ilinin Sarayönü ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">Gökkaya, Ahmetli</span>

Gökkaya, Manisa ilinin Ahmetli ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı</span>

İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, İstanbul Üniversitesi'ne bağlı sanat ve müzik okuludur.

<span class="mw-page-title-main">Yılmaz, Salihli</span>

Yılmaz, Manisa ili Salihli ilçesine bağlı bir belde.

<span class="mw-page-title-main">Karakapı, Altunhisar</span> Niğde ilinin Altunhisar ilçesine bağlı bir belde

Karakapı, Niğde ilinin Altunhisar ilçesine bağlı bir beldedir.

<span class="mw-page-title-main">Darıdere</span> Bulgaristanın Paşmaklı ili, Darıdere ilçesine bağlı kent

Darıdere, Bulgaristan'ın güney orta kesiminde bulunan Smolyan ilinde bir kasabadır. Aynı adı taşıyan Darıdere Belediyesi'nin idari merkezidir. Darıdere’nin yüzölçümü 172 km² ’dir, nüfusu ise 12.321 kişiden oluşmaktadır.