İçeriğe atla

Gregorios Pakurianos

Gregorios Pakourianos
გრიგოლ ბაკურიანის-ძე
Gregorios Pakourianos. Bachkovo'dan bir fresk.
Ölüm1086
Bağlılığı Bizans İmparatorluğu
Hizmet yıllarıyaklaşık 913/4–949
Rütbesiİberya theması Strategos'u
Çatışma/savaşlarıDoğu'da Bizans-Selçuklu savaşları, Dirrahium Muharebesi

Gregorios Pakourianos (Latin alfabesi ile Gregorius Pacurianus) (Gürcüceგრიგოლ ბაკურიანის-ძე), Grigol Bakurianis-dze; YunancaΓρηγόριος Πακουριανός; ErmeniceԳրիգոր Բակուրյան, Grigor Bakurian; BulgarcaГригорий Бакуриани; (ö. 1086)

Hayatı

Arka plan

Gregorios Pakourianos'un kemiklerine ev sahipliği yapan Bachkovo Manastırı.

Gregorios'ın kökeni, tarihçiler için tartışma konusudur.[1][2] 1001 yılında Bizans tarafından İberya themasına ilhak edilen Tao ya da Tayk bölgesinden olduğuna inanılmaktadır. Dönemin tarihçisi ve Gregorios'u şahsen tanıyan Anna Komnini'ya göre, "soylu bir Ermeni ailesinden gelmektedir,"[3] 12. yüzyıl Ermeni vakanüvis Edessalı Mateos ise Pakourianos'un dini bağlantılarına bakarak Gürcü (Vrats') kökenli olduğunu söyler.[4] Gregorios kendisi ise İberya'nın şanlı halkına ait olduğunu söyler ve keşişlerinin Gürcüce bilmeleri konusunda ısrar eder.[5] Ermeni tarihçi Viada Arutjunova-Fidanjan Ermeni vilayetlerinde Bizans idaresi üzerine çalışmasında Gregorios'un Kalkedon Amentüsüne bağlı Ermeni bir ailede doğduğunu söyler.[6]

Pakourianos üzerine mevcut tüm delilleri göz önüne alınca, tarihçi Nina Garsoïan, "büyük olasılıkla açıklama şu şekildedir ki bu (Pakourianos ailesi) Tayk/Tao bölgesi sınırında ikamet eden Kalkedon Amentüsüne inanan Ermeni-İberya karması aristokrasisine aittir."[7]

Anna Komnini'ya göre Pakourianos küçük cüsseli fakat muazzam bir savaşçıydı.[8]

Bizans'a hizmeti

Gregorios Pakourianos, Selçuklu lider Alp Arslan karşı gerçekleşen başarısız Ani savunmasına katıldı[7] ve müttefikleri, Gürcistan Kralı IV. Bagrat liderliğinde Kafkasyalı Gürcüler ve Kral Goridzhan liderliğinde Albanlar idi.[9] Daha sonra VII. Mihail (1071–1078 arası hükümdar) ve III. Nikiforos'a (1078-1081 arası hükümdar) İmparatorluğun hem batı hem de doğu sınırlarında farklı sorumluluklarda hizmet etti. 1071'den itibaren İberya theması Strategos'uydu. Selçuklu ilerleyişi Bizanslıları doğu Anadolunun kalelerinin ve İberya themasını boşaltmaya zorladı, Kars'ın kontrolünü 1072-1073 yılında Gürcistan Kralı II. Giorgi'ye devretti fakat bu şehrin düşmesine engel olmadı.

Daha sonra Gregorios, III. Nikeforos'u indiren bir darbeye katıldı. Yeni imparator I. Aleksios onu "Tüm Batı'nın "megas domestikos'" olarak atadı ve ona Balkanlar'da yeni mülkler verdi. Bizans İmparatorluğu'nun çeşitli yerlerinde çok miktarda mülke sahip oldu ve belirli vergi muafiyeti de dahil olmak üzere imparator tarafından kendisine çeşitli imtiyazlar verildi. 1081 yılında Dirrahium Muharebesi'nde Normanlara karşı sol kanadı komuta etti. Bir yıl sonra Moglena'dan Normanları çıkardı. 1086 yılında Beliatoba Muharebesi'nde Peçeneklere karşı savaşırken öldü.

Gregorios ayrıca Hristiyan kültürünü koruyan ve geliştiren birisi olarak kaydedilmiştir. O ve kardeşi Abas (Apasios) beraber 1074 yılında Aynoroz'da Doğu Ortodoks İviron Manastırı'na önemli bir bağış yaptılar ve bu kurum için düzenlemeler (typikon) yürürlüğe koymuştur. Ermenice Typikon'un Yunanca versiyonunu imzalamıştır.[10][11][12] İmzasında Yunan harflerden ziyade Gürcü ve Ermeni harfler kullanmıştır.[13] Gregorios'un Yunanca bilmediğini kabul edilir.[14]

Gregorios Pakourianos ve kardeşi Abas, Baçkovo Manastırı yakınında bir yeraltı mezar evine gömülmüşlerdir. Her iki kardeşim portreleri evin kuzey duvarına resmedilmişlerdir.

Kaynakça

  1. ^ Kajdan, Aleksandr. "The Armenians in the Byzantine Ruling Class Predominantly in the Ninth through Twelfth Centuries" in Medieval Armenian Culture (University of Pennsylvania Armenian Texts and Studies 6). Thomas Samuelian and Michael Stone (eds). Chico, CA: Scholars Press, 1983, pp. 443-444.
  2. ^ Garsoïan, Nina G. "The Problem of Armenian Integration into the Byzantine Empire" in Studies on the Internal Diaspora of the Byzantine Empire. Hélène Ahrweiler and Angeliki E. Laiou (eds.). Washington: Harvard University Press, 1998, pp. 88-89, notes 138-140.
  3. ^ Anna Komnini. The Alexiad 25 Eylül 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Translated by Elizabeth Dawes. London: Routledge, Kegan, Paul, 1928, p. 51.
  4. ^ bunun için, bakınız Matthew of Edessa (1991). Մատթեոս Ուռհայեցի'Ժամանակնագրություն (The Chronicle of Matthew of Edessa) (Ermenice). Ed. Hrach Bartikyan. Erivan: Erivan Devlet Üniversitesi Basımevi. ss. 160, 500, note 226. 
  5. ^ The Byzantine Empire By Robert Browning, p. 126, The Catholic University of America Press, 1992
  6. ^ Arutjunova-Fidanjan, Viada. "Some Aspects of the Military-Administrative Districts and of Byzantine Administration in Armenia During the 11th Century." Revue des Études Arméniennes. N.S. 20, (1986-1987), p. 315.
  7. ^ a b Garsoïan, Nina G. "Pakourianos." Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford: Oxford University Press, 1991, Vol. 3, p. 1553.
  8. ^ Anna Komnini, “The Alexiad”, translated by E.R.A. Sewter, London: Penguin Books, 1969, p. 81.
  9. ^ (Rusça) Abaza, Viktor. История Армении. Saint Petersburg, 1888, p. 83.
  10. ^ Typikon of Gregory Pakourianos for the Monastery of the Mother of God Petritzonitissa in Bachkovo. Page 54, paragraph 71. http://stmaryofegypt.org/typika/typ032.html 26 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  11. ^ Paul Lemerle. Le Monde Byzantin. Cinq études sur le XIe siècle Byzantin. Le Typikon de Grégoire Pakourianos (Décembre 1083). Édition CNRS. Paris, 1977, p. 157.
  12. ^ Arutjunova-Fidanjan, Типик Григория Пакуриана, p. 120.
  13. ^ Mango, Cyril Alexander. The Oxford History of Byzantium. Oxford: Oxford University Press, 2002, p. 12. ISBN 0-19-814098-3.
  14. ^ Gautier, P., "Le typikon du sèbaste Grégoire Pacourianos." Revue des Etudes Byzantines 42, 1984, p. 158.

Konuyla ilgili yayınlar

  • Gregory_Pakourianos. "Typicon Pacuriani (Regula monasterii Petriconi)" (in Old Georgian, written in 1083) 3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • Chanidze, A., "Au sujet du batisseur de monastere de Petritsoni Grigol Bakourianis-dze (en Bulgarie)," BK 38 (1980), 36; idem, "Le grand domestique de l'occident, Gregorii Bakurianis-dze, et le monastere georgien fonde par lui en Bulgarie," BK 28 (1971), 134
  • (Rusça) Arutiunova-Fidanian, V. A. Типик Григория Пакуриана. Введение, перевод и комментарий. Ереван, 1978, с. 249 (The Typikon of Gregorius Pacurianus, Yerevan, 1978, p. 249.
  • Comnena, Anna, “The Alexiad”, Translated by E.R.A. Sewter, Pengium Books Ltd., London, 1969, (reprinted in 2003), pp. 560.
  • Petit, L., Typikon de Grégoire Pacourianos pour le monastère de Pétritzos (Bachkovo) en Bulgarie, texte original, Viz. Vrem., XI, Suppl. no 1, SPB 1904, XXXII+63 p.
  • Gautier, P. Le typikon du sébaste Grégoire Pakourianos. - Revue des études byzantines, T. 42 (1984), pp. 5-14524 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • (Rusça) Marr, Nicholas. Н. Я. Марр. Аркаун – монгольское название христиан в связи с вопросом об армянах-халкедонитах (Византийский временник”, т. XII, С. Петербург, 1905. Отдельный оттиск). (Arkaun, the Mongolian name of Christians in connection with the question of the Armenians-Chalcedonian. Saint-Petersburg, 1905, pp. 17–31 ).
  • Obolensky, D., Nationalism in Eastern Europe in the Middle Ages: Transactions of the Royal Historical Society, Fifth Series, Vol. 22, (1972), pp. 1–16
  • Ostrogorsky, G., Observations on the Aristocracy in Byzantium: Dumbarton Oaks Papers, Vol. 25, (1971), pp. 1–32
  • Shanidze, A., "The Georgian Monastery in Bulgaria and its Typikon: the Georgian Edition of the Typikon" (in Georgian and Russian)," Works 9 (1986), Tbilisi: Metsniereba. pp. 29-36
  • Toumanoff, Cyril. "Caucasia and Byzantium." Traditio 27 (1971), pp. 111–152.

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">I. Manuil</span> Bizans İmparatoru

I. Manuil Komninos, 1143-1180 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatorudur.

<span class="mw-page-title-main">I. İsaakios</span>

I. İsaakios Komninos, 1057-1059 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatoru.

<span class="mw-page-title-main">Anna Komnini</span> Anna Komnini

Anna Komnini, genellikle Latin alfabesi ile Anna Comnena olarak yazılır, Bizanslı prenses, âlim, hekim, hastane yöneticisi ve tarihçi. Bizans imparatoru I. Aleksios ile karısı İrini Dukena'nın kızıdır. Babasının hükümdarlığını anlatan ve babası hakkında bir prenses tarafından yazılmış tek kitap olan Aleksiad'ı yazmıştır.

<span class="mw-page-title-main">İrini Dukena</span>

İrini Dukaina ya da Ducaena Bizans İmparatoru I. Aleksios'un karısı ve İmparator II. İoannis ve Anna Komnini'nin annesidir.

<span class="mw-page-title-main">I. Aleksios (Trabzon imparatoru)</span> İlk Trabzon İmparatoru

I. Aleksios Megas Komninos, 1204 yılından 1222 yılına kadar Trabzon İmparatorluğu'nun ilk imparatorudur. Manuil Komninos ile III. Giorgi'nin kızı Rusudan'ın en büyük oğludur. Böylece Bizans İmparatoru I. Andronikos'un torunudur. Andronikos tahtan indirilip, 1185 yılında öldürüldü. Manuil aynı zamanda kör edildi ve sonrasında tarihi kayıtlarda ismi geçmemesine istinaden muhtemelen öldürüldü. Geride iki çocuk bıraktı: Aleksios ve David. Anneleri Rusudan onları Gürcistan ya da Karadeniz'in güney sahillerine kaçırdı.

<span class="mw-page-title-main">İsaakios Komnenos (I. Aleksios'un oğlu)</span>

İsaakios Komnenos ya da Comnenus, Bizans İmparatoru I. Aleksios ile İrini Dukena'nin üçüncü oğlu.

Anna Dalassini, Komninos Hanedanı'nın 11. yüzyılda yükselişinde kayda değer bir rol oynamış önemli bir Bizans soylusudur. Oğlu I. Aleksios tarafından karısının yerine kendisine Augusta unvanı verilmiştir. Oğlunun Türklere ya da diğer uluslara karşı yaptığı uzun askeri seferler sırasında imparatorluğu yönetmiştir. İmparator annesi olarak, Dukas ailesinin geçmiş entrikaları nedeniyle nefret ettiği imparator eşi İrini Dukena göre daha etkili ve güçlüydü.

<span class="mw-page-title-main">İsaakios Komnenos (I. Aleksios'un kardeşi)</span>

İsaakios Komnenos ya da Comnenus, 1070'li yılların önemli generallerinden ve kardeşi imparator I. Aleksios'un en büyük destekçisidir.

<span class="mw-page-title-main">Aleksios Studitos</span>

Aleksios Studitos,, Konstantinopolis patriği. Studios Manastırı'nın bir üyesidir. Patrik Efstathius'un ardılıdır. İmparator II. Basileios tarafından atanan son patriktir.

<span class="mw-page-title-main">İoannis Komnenos (Domestikos tōn scholōn)</span>

İoannis Komnenos Bizans aristokrat ve askerî lider. İmparator I. İsaakios'un kardeşidir. İsaakios'un 1057 ile 1059 yılları arasında kısa hükümdarlığında Domestikos tōn scholōn olarak hizmet etmiştir. I. İsaakios tahtan çekilip, X. Konstantinos imparator olunca, İoannis öldüğü 1067 yılına kadar inzivaya çekilmiştir. Oğlu I. Aleksios 1081 yılında imparator olmuş ve 1081 ile 1185 yılları arasında Bizans İmparatorluğu'nu ve 1204 ile 1461 yılları arasında Trabzon İmparatorluğu'nu yönetmiş Komnenos Hanedanı'nı başlatmıştır.

Paul Magdalino St Andrews Üniversitesi ve Koç Üniversitesi'nde Bizans tarihi profesörüdür.

<span class="mw-page-title-main">Filistin Gürcü Yazıtları</span>

Birü'l-Kutt yazıtları, Gürcü Asomtavruli yazısı ile yazılmış olan Eski Gürcü dilindeki en eski mozaik yazıtlarıdır ve İtalyan arkeolog Virgilio Canio Corbo tarafından 1952'de Yahudiye Çölü'nde, Birü'l-Kutt yakınlarında, Kudüs'ün 6 km güneydoğusunda ve Beytüllahim'in 2 km kuzeyinde bir Gürcü manastırındaki kazı çalışmasında gün yüzüne çıkarılmıştır. Gürcü yazıtları, mozaik zemin katında bulundu. İki yazıt, MS 430'a ve üçüncüsü de MS 532'ye tarihlendirildi. Birü'l-Kutt yazıtları, Gürcistan'da bulunan ve yine Asomtavruli ile yazılmış Bolnisi yazıtlarından yaklaşık altmış yıl daha eskidir.

Georgios Paleologos ya da Palaeologus Bizanslı general, I. Aleksios'un en önemli askeri komutanlarından ve destekçilerinden biri.

Cyril Leo Heraclius, Prens Toumanoff, Rusya doğumlu Amerikalı tarihçi ve soy bilimci, özellikle Orta Çağ Gürcistan, Ermenistan, İran ve Bizans İmparatorluğu'nun soy bilimi ve tarihi konusunda uzmandır. Çalışmaları Batı dünyasında Orta Çağ Kafkasya üzerine yapılan çalışmaları önemli ölçüde etkilemiştir. Cyril Toumanoff 1997 yılında Roma'da 83 yaşında öldü. Roma'da Campo Verano'da bulunan Malta Şövalyeleri'nin şapeline gömüldü.

<i>Porfirogennetos</i> Unvan

Porphyrogénnētos, Bizans İmparatorluğu'nda onursal bir unvandır. Bu unvan baba imparator olduktan sonra doğan erkek çocuğa ya da kız çocuğa verilirdi.

Devol Antlaşması, Birinci Haçlı Seferi'nin ardından Antakya Prensi I. Boemondo ile Bizans İmparatoru I. Aleksios arasında 1108'de imzalanan antlaşmadır. Antlaşma, günümüzde Devol olarak bilinen Bizans kalesi Diabolis'te imzalandığından ötürü bu adla anılmaktadır. Antlaşma, Antakya Prensliği'ni Bizans İmparatorluğu'nun vasal devleti yapmaya yöneliktir.

<span class="mw-page-title-main">Manuil Komnenos (kuropalatis)</span> Bizanslı aristokrat ve askeri lider

Manuil Komninos Bizanslı aristokrat ve askeri lider, İoannis Komnenos 'un en büyük oğlu, imparator I. Aleksios'un ağabeyidir. Evlilik yoluyla imparator Romen Diyojen'in akrabasıdır. 1070 ile 1071 yıllarında Selçuklu akınlarına karşı seferler ile görevlendirilmiştir. Bu görevi hastalık nedeniyle öldüğü Nisan 1071 tarihine kadar sürdürmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Bathys Ryax Muharebesi</span>

Bathys Ryax Muharebesi, 872 veya 878'de Paulicianlar ile Bizans İmparatorluğu arasında gerçekleşmiştir. Paulicianlar - Bizans devletinin zulmüne uğrayan - Bizans'ın doğu sınırındaki Tephrike'da ayrı bir beylik kuran ve Abbasi Halifeliğinin sınır bölgeleri olan Thughur'un Müslüman emirlikleriyle İmparatorluğa karşı işbirliği yapan bir Hristiyan mezhebiydi. Savaş, Paulician ordusunun bozguna uğraması ve lideri Chrysocheir'in ölümüyle sonuçlanan kesin bir Bizans zaferiydi. Bu olay, Paulician devletinin gücünü yok etti ve Bizans'a yönelik büyük bir tehdidi ortadan kaldırdı, Tephrike'ın düşüşünü ve kısa süre sonra Paulician prensliğinin ilhakını müjdeledi.

<span class="mw-page-title-main">Bulgaristan (thema)</span> II. Basileios tarafından kurulan Bizans İmparatorluğunun eyaleti

Bulgaristan theması, 1018'de Bulgaristan'ın fethinden sonra İmparator II. Basileios tarafından kurulan Bizans İmparatorluğu'nun bir vilayeti idi. Başkenti Üsküp'tür ve bir Stratigos tarafından yönetilirdi. Yerel Slav sakinleri, Bizanslılar tarafından Bulgarlar olarak çağırırlardı. Yine de Bulgarlar, 12. yüzyılda İkinci Bulgar İmparatorluğu'nun kurulmasından sonra özel bir güce ulaşan milliyetlerini korudular. Dönem, Ulah-Bulgar Ayaklanması ile sona erdi.

<span class="mw-page-title-main">Nina Garsoïan</span>

Nina G. Garsoïan FBA, Ermeni ve Bizans tarihi konusunda uzmanlaşmış Fransız doğumlu Amerikalı bir tarihçidir. 1969'da Columbia Üniversitesi'nde görev alan ilk kadın tarihçi olmuş ve ardından Columbia'da Gevork M. Avedissian Ermeni Tarihi ve Medeniyeti Kürsüsü'nün ilk başkanı olmuştur. 1977'den 1979'a kadar Princeton Üniversitesi Yüksek Lisans Okulu'nun dekanı olarak görev yapmıştır.