İçeriğe atla

Gonio Kalesi

Koordinatlar: 41°34′23″K 41°34′25″D / 41.57306°K 41.57361°D / 41.57306; 41.57361
Kalenin giriş kapısı.
Kalenin havadan görünümü

Gonio Kalesi (Gürcüceგონიოს ციხე / Gonios Tsihe) veya eski adıyla Apsarus veya Apsaros (Antik Yunanca: Ἄψαρος[1]), Batum'un 15 kilometre güneyinde, Çoruh'un ağzında bulunan Roma dönemi kalesidir. Türkiye Gürcistan sınırının 4 km kuzeyinde konumlanmıştır. Kalenin adı, Kolhis prensesi Medea ve kardeşi Absyrtos'tan bahseden mitle bağlantılıdır.[2]

Kaleden ilk kez Büyük Plinius'un yazdığı Naturalis Historia adlı eserde bahsedilmiştir.[3] Appianus'un MS 2. yüzyılda yazdığı Mithridatis Savaşları kitabında kalenin antik Yunanca adına atıfta bulunulmuştur.[4] Kale, aynı yüzyılda küçük bir Roma kenti haline dönüşmüştür. Kent, tiyatrosu ve hipodromu ile bilinmekteydi. Prokopius, 6. yüzyılda kalenin kalıntılarının, kalenin eskiden önemli bir yer olduğunu kanıtladığını yazmıştır.[5] Daha sonra Bizans egemenliği altında kalan kale 1547 yılında Osmanlılar'ın eline geçmiştir. Evliya Çelebi'ye göre, Kazaklar 70 şaykadan oluşan kuvvetleriyle 1647'de kaleyi ele geçirmiş, ama Tortum Beyi Gazi Sidi Ahmed Bey 3.000 Megrel ve 1.000 Türkten oluşan ordusuyla kısa sürede kaleyi yeniden Osmanlı topraklarına bağlamıştır.[6][7]

Gonio Kalesi, 17. yüzyıl, Don Cristoforo De Castelli'nin çizimi

İtalyan misyoner Don Cristoforo De Castelli, 1627-1654 arasında Gürcistan'da bulunduğu sırdada Gonio Kalesi'ni de ziyaret etmiş, Osmanlı döneminde kalenin köle ticaretinin yapıldığı yerlerden biri olduğunu yazmıştır. Castelli, kalede Gürcülerin, Abhazların ve başka uluslardan insanların kitleler halinde satıldığını belirtmiş, çocukların da keçiler gibi satıldığını ifade etmiştir.[8]

Gonio Kalesi, 1878 tarihli Ayastefanos Antlaşması'yla Acara bölgesiyle birlikte, o tarihlerde Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan Gürcistan'a katılmıştır. On İki Havari'den biri olan Aziz Matthias'ın mezarının Gonio Kalesi'nde olduğuna inanılır. Bundan dolayı Gürcistan hükûmeti mezarların çevresinin kazılmasını yasaklamıştır. Ancak kalede, özellikle Roma dönemine odaklanan arkeolojik kazılar sürmektedir.

Kaynakça

  1. ^ Stephanus of Byzantium, Ethnica, §A153.14
  2. ^ Stephanos Byzantinos. Ethnica. s.v. Ἀψυρτίδες.]
  3. ^ Plinius. Naturalis Historia. 6.4.
  4. ^ App. Mithr. 15.101.
  5. ^ Prokopius, Bell. Goth. 4.2.
  6. ^ Çelebi, Evliya (1834). Hammer-Purgstall, Joseph von (Ed.). Narrative of travels in Europe, Asia, and Africa, in the Seventeenth Century, vol. 2. Londra: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. ss. 191-196. 
  7. ^ Tivadze, Tamar (1977). "კაზაკების მიერ გონიოს ციხის აღების საკითხისათვის" [For the Cossack capture of Gonio Fortress]. Matsne (Gürcüce). 1: 76-83. 
  8. ^ "Don Cristoforo de Castelli, Gürcistan Üzerine Bilgiler ve Albüm (Relazione e album dei schizzi sulla Georgia del secolo XVII / ცნობები და ალბომი საქართველოს შესახებ), Tiflis, 1976, s. 171". 12 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2024. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Kobuleti</span> Gürcistanda bir sahil kasabası

Kobuleti, Gürcistan’da, Acara Özerk Cumhuriyetinde bulunan, aynı adlı belediyenin yönetim merkezi olan kenttir. Demiryolu istasyonunun ve çay işleme atölyelerinin bulunduğu Kobuleti, yazın önemli dinlence yerlerinden biridir. Kobuleti kenti ve bölgesi, Osmanlı döneminde Çürüksu olarak adlandırılıyordu.

<span class="mw-page-title-main">Lazlar</span> Etnik grup

Lazlar (Lazca: Lazepe, Lazi Güney Kafkas dillerinden Lazca konuşan ve Türkiye ve Gürcistan'ın Karadeniz kıyısındaki bölgelerinde yaşayan bir etnik gruptur.

<span class="mw-page-title-main">Korint</span> Yunanistanda bir şehir

Korent ya da Korint, Mora Yarımadası'nı Yunanistan anakarasına bağlayan Korint Kıstağı'nın üstünde yer alan bir Yunanistan şehridir. Korint'in batısında Korint Körfezi, doğusunda da Saronik Körfezi vardır. Eski şehir, Atina'nın 78 km güneybatısında kalır. Eskiden gemilerin kayalıklı tepe üzerinden kızaklarla çekildiği kıstak, artık bir kanalla kesilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Silifke Kalesi</span>

Silifke Kalesi, Mersin ili Silifke ilçesinde bulunmakta olup, şehrin batı tarafında 185 m yükseklikte doğu-batı yönündeki ana kaya üzerine oturmuş, etrafı hendekle çevrili ve 16 burçla tahkim edilmiş olup 29.000m² lik bir alanı kaplamaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Ahıska</span> Gürcistan şehri

Ahıska, Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinin ve Ahıska Belediyesi’in idari merkezi bir kenttir. Tarihsel bir bölge olan Samtshe’nin de merkeziydi.

Lazistan, Lazların yaşadığı coğrafi ve tarihi bölgedir. Karadeniz'in güneydoğu kıyısı boyunca ince bir şerit halinde uzanır ve Güney Kafkasya'nın güneybatı ucu ile Anadolu'nun kuzeydoğu ucunu kapsar.

<span class="mw-page-title-main">Azak</span> Rusyada şehir

Azak Rusya'nın Rostov Oblastı'na bağlı il ve ilin merkezi şehir. Coğrafi konumu nedeniyle değerli olan Azak Kalesi ile bilinir.

Prokopius, Filistin kökenli Bizanslı tarihçi. İmparator I. Justinianus döneminde yapılan savaşlarda General Belisarius'a eşlik etmiş ve 6. yüzyılın en önemli tarihçisi olmuştur. Justinianus'un Savaşları, I. Justinianus'un Binaları ve Gizli Tarih isimli kitapları yazmıştır. Antik dünyanın son büyük tarihçisi olarak anılır.

<span class="mw-page-title-main">Üsküp Kalesi</span>

Üsküp Kalesi Kuzey Makedonya’nın başkenti Üsküp’te yer alan tarihî kale. Üsküp’ün eski şehir alanında, Vardar’ın kuzeyindedir.

<span class="mw-page-title-main">Kol Kalesi</span> Posofda bir kale

Kol Kalesi bugün Türkiye sınırları içinde bulunan Yalnızçam Dağları'nın zirvesinde, Kolköy köyünde bulunan Orta Çağ Gürcü kalesidir. Kveli Kalesi (Kvelistsihe) veya Kuveli Kalesi (Kuelistsihe) olarak da bilinir. Türkçe "Kol" adı "Kveli" ya da "Kueli"den gelir. İlk kez 10. yüzyılın başlarındaki Gürcü kaynaklarında ortaya çıkan Kol Kalesi, 16. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilene kadar Samtshe eyaletinin temel tahkimatıydı.

Tripolis, eskiden Ischopolis, Pontus'ta, aynı adı taşıyan bir nehir üzerinde ve hoş bir limana sahip antik bir kale kentiydi; Türkiye'nin Giresun İli, Tirebolu ilçesindedir. Mosinikler'e aitti ve Zefirium Burnu'ndan 18 km doğuda yer alıyordu. Burası kayalık bir tepe üzerindedir.

<span class="mw-page-title-main">Tibarenler</span>

Tibarenler Herodot, Ksenofon, Strabon ve diğer klasik antik dönem yazarlarının söz ettiği bir topluluktur. Tibarenlerin proto-Kartveli veya İskit kökenli olduğuna inanılmaktadır. Strabon, Tibarenlerin Moschici ve Colchici Dağları arasında kalan bölgede yaşadığını ve en önemli şehirlerinin Cotyura (Ordu) olduğunu yazmaktadır. Tibarenlerden tüm görevlerini neşe içinde yerine getiren zararsız ve mutlu insanlar olarak bahsedilmektedir. Savaş ekipmanları tahta miğferler, küçük kalkanlar ve uzun uçlu kısa mızraklardan oluşuyordu. Ksenofon ve ordusu onların ülkesinde üç gün geçirmiştir. Tibarenler, M.Ö. 6. ve 5. yüzyıllarda Ahameniş İmparatorluğu tarafından yenilgiye uğratıldı ve XIX. Satraplığa dahil edildi.

<span class="mw-page-title-main">Gori Kalesi</span>

Gori Kalesi Gürcistan'daki Gori kentinin üstünde, kayalık bir tepenin üstünde duran bir Orta Çağ kalesidir.

<span class="mw-page-title-main">Amasya Kalesi</span> Great Amesia Walls

Amasya Kalesi, Türkiye'nin kuzeyindeki Amasya şehrinde yer alan tarihi bir kaledir.

<span class="mw-page-title-main">Atskuri Kalesi</span>

Atskuri Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesindeki Borcomi kentine 30 km mesafede, Atskuri köyü yakınlarında, Mtkvari (Kura) Nehri'nin sağ kıyısında konumlanmış bir Orta Çağ kalesidir.

Magarsa, Magarsus, Magarsos (Μάγαρσος), Megarsus ya da Megarsos (Μέγαρσος), antik Kilikya bölgesinin doğusunda, Ceyhan Nehri'nin ağzında yer almış bir antik kenttir. Büyük İskender, Issos Savaşı'ndan önce Soli'den Megarsus'a yürümüş ve orada Athena Megarsis'e ve şehrin efsanevi kurucusu Amphiaraos oğlu Amphilochus'a kurban adamıştır. Şehrin Mallus'un limanı olarak işlev gördüğü düşünülmektedir. Şehrin adı Helenistik Dönem'de Antiochia ad Pyramum olarak değiştirilmiştir.

<i>Doğa Tarihi</i> Yaşlı Plinius tarafından MS 77-79 yılları arasında yayımlanan ansiklopedi

Naturalis Historia, Büyük Plinius'un eserlerinden biridir. Roma İmparatorluğu'ndan günümüze ulaşan en büyük eserlerden olan Naturalis Historia'nın döneminin tüm bilgilerini kapsadığı iddia edilmektedir. Her ne kadar kitabın ismi doğa bilimi anlamına gelse de, içerik doğa tarihi ile sınırlı değildir; Plinius, kitabın kapsamını "doğal dünya veya yaşam" olarak tanımlamıştır. Kitabın içeriği ansiklopediktir, ancak yapısı günümüz ansiklopedilerine benzemez. Plinius'un yayınladığı son eser olan Naturalis Historia, Plinus'un günümüze ulaşan tek eseridir. İlk 10 kitabı MS 77'de yayınlamış, ancak MS 79'daki Vezüv volkan patlamasında öldüğü için eserin son halini yayınlayamamıştır. Kitabın son hali, Plinius'un yeğeni Gaius Plinius Caecilius Secundus tarafından yayınlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Teramo Castelli</span>

Teramo Cristoforo Castelli, Gürcistan'da yirmi yedi yıl geçirmiş İtalyan misyoner.

<span class="mw-page-title-main">Templum Pacis</span> Romada tapınak

Templum Pacis, Roma'da antik bir tapınaktır. Aemilia bazilikasının kuzeyinde, Forum Pacis'te bulunuyordu.

<span class="mw-page-title-main">Azak Seferi (1641-1642)</span>

Azak Seferi, Osmanlı İmparatorluğu'nun Kazaklar ve Rusya Çarlığı ile askerî mücadelelerinde evre.