İçeriğe atla

Giuseppe Simone Assemani

Giuseppe Simone Assemani
Tyre piskoposu
[[Dosya:
Giuseppe Simone Assemani'yi gösteren çizim
|200px|orta| ]]
KiliseMarunit Kilisesi (1711'e kadar)
Latin Katolik Kilisesi (1711'den itibaren)
Takdis7 Aralık 1766
Henri Benoît Stuart, Étienne-Évode Assemani, Nicolas-Xavier Santamarie tarafından
Doğum27 Temmuz 1687
Hasroun, Lübnan Dağı, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm13 Ocak 1768 (80 yaşında)
Roma, Papalık devleti

Giuseppe Simone Assemani (Arapça: يوسف بن سمعان السمعاني‎ Yusuf ibn Siman as-Simani, İngilizce: Joseph Simon Assemani, Latince: Ioseph Simonius Assemanus, 27 Temmuz 1687, Hasrun, Lübnan - 13 Ocak 1768, Roma[1]) Lübnanlı Maruni oryantalist ve kütüphaneci.

Kariyeri

1703 yılında Roma Maruni Kolejine, sonra da Vatikan Kütüphanesi'ne gönderilmiş ve buradaki eğitimini 1709 yılında tamamlamıştır.[2] Henüz öğrenciyken Süryani gramer ve teolojisi üzerine denemeler kaleme alan Assemani, Papa XI. Clemens'in isteği üzerine onun kardeşi Elias'ın 1707'de Mısır'dan getirdiği erken Hristiyan el yazmalarını kataloglamak üzere Roma'da tutulmuştur. 1710'da doğu eserleri kâtibi ve hem Arapça hem de Süryanice dilleri çevirmeni olarak çalışmış ve yayınlanacak litürjik eserler hakkında danışmanlık yapmıştır. 21 Eylül 1710 tarihinde rahip olarak atanmıştır.

1715'ten 1717'ye kadar Natrun Vadisi, Kahire, Şam ve Lübnan'da nadir el yazmaları aramış ve yaklaşık 150 adet eser ile Vatikan Kütüphanesi'ne geri dönmüştür.[2] 1735'teki ikinci seyahatinde topladığı el yazması sayısı 2000'e ulaşmıştır. Roma'da topladığı bu eserleri yayınlamaya başlamıştır. 1 Aralık 1766 piskopos ve 7 Aralık 1766'da Sur fahri piskoposu olarak atanmıştır[3].

Eserleri

  • Bibliotheca Orientalis Clementino-Vaticana in qua manuscriptos codices Syriacos, Arabicos, Persicos, Turcicos, Hebraicos, Samaritanos, Armenicos, Aethiopicos, Graecos, Aegyptiacos, Ibericos, et Malabaricos, jussu et munificentia Clementis XI Pontificis Maximi ex Oriente conquisitos, comparatos, et Bibliotecae Vaticanae addictos Recensuit, digessit, et genuina scripta a spuriis secrevit, addita singulorum auctorum vita, Joseph Simonius Assemanus, Syrus Maronita (Rome, 1719–1728), 9 vols folio 14 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • Ephraemi Syri opera omnia quae extant, Gr., Syr., et Lat., 6 vols. folio (Rome, 1737–1746). He edited the first three volumes, volumes 4 and 5 were edited by the Maronite Jesuit Mubarak, or Benedictus, and the 6th by his nephew Stefano Evodio Assemani.
  • Italicae historiae scriptores ex bibliothecae Vaticanae aliarumque insignium Bibliothecarum manuscriptis codicibus collegit, e praefationibus, notisque illustravit Joseph Simonius Assemanus. Romae, ex typographia Komarek apud Angelum Rotilium, 1751.
  • Codex canonum Ecclesiae graecae. Romae, ex typographia Komarek, 1762.
  • De scriptoribus Syris orthodoxis. Romae, typis Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, 1719.
  • Bibliotheca juris orientalis canonici et civilis auctore Josepho Simonio Assemano. (5 voll.) Romae, ex typographia Komarek, 1762-1766.
  • Italicae historiae scriptores ex Bibliothecae Vaticanae, aliarumque insignium bibliothecarum manuscriptis codicibus collegit & praefationibus, notisque illustravit Joseph Simonius Assemanus ... De rebus Neapolitanis et Siculis, ab anno Christi quingentesimo ad annum millesimum ducentesimum. (4 voll.) Romae, ex typographia Komarek, apud Angelum Rotilium, Linguarum Orientalium Typographum, 1751-1753.
  • Josephi Simoni Assemani De Syris monophysitis dissertatio. Romae, ex typographia Sacrae Congregationis de propaganda fide, 1730.
  • Josephi Simonii Assemani Quae hactenus typis prodierunt opera omnia. Romae, ex typographia Angeli Rotilii, & Philippi Bacchelli, e regione domus PP. Theatinorum S. Andreae de Valle, 1751.
  • De sacris imaginibus et reliquiis," prévu en 5 volumes. Une partie des manuscrits fut sauvée et des extraits publiés par Bottarius (Rome, 1776).
  • https://books.google.it/books?id=o4pYAAAAMAAJ&printsec=frontcover&dq=Giuseppe+Simone+Assemani&lr=&as_brr=1#v=onepage&q=Giuseppe%20Simone%20Assemani&f=false 5 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Kalendaria Ecclesiae universae, in quibus tum ex vetustis marmoribus, tum ex codicibus, tabulis, parietinis, pictis, scriptis, scalptisve, sanctorum nomina,imaagines, et festi per annum dies Ecclesiarum Orientis, et Occidentis praemissis uniuscujusque Ecclesiae originibus recensentur, describuntur, notisque illustrantur. (6 voll.) Roma, sumptibus Fausti Amidei ..., 1755.
  • Rudimenta linguae Arabicae cum catechesi christiana.... Romae, typis Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, 1732.
  • Nuova grammatica per apprendere agevolmente la lingua greca composta da monsignor Giuseppe Simonio Assemani. (2 voll.) In Urbino, nella stamperia della Ven. Cap. del SS. Sagramento per lo stampator Camerale, 1737.
  • Oratio de eligendo summo Pontifice ad E. mos & R. mos Principes S.R.E. Cardinales habita in SS. Basilica Vaticana a Josepho Simonio Assemano, die 18 Februarii 1740. Romae, ex tipographia Apostolica Vaticana, apud Joannem Mariam Salvioni, 1740.
  • Oratio habita in Basilica principis apostolorum de vrbe sie 22. februarii 1733. A Josepho Simonio Assemano ... dum a capitulo, et canonicis Benedicto XIII pontifici maximo solenne exequiae celebrarentur, antequam ejus corpus inde ad ecclesiam Santae Mariae supra Mineruam efferretur. Romae, & Ferrariae, Typis Bernardini Pomatelli impressoris episcopalis, 1733.
  • Abraham Ecchellensis; Chronicon Orientale," publié dans "Scriptores Historiae Byzantinae," vol. XVII.
  • Scriptorum Veterum Nova Collectio" (Rome, 1831). Plusieurs dissertations, sur les Églises Orientales, publiées par le cardinal Angelo Mai.
  • Bibliothecae apostolicae vaticanae codicum manuscriptorum catalogus in tres partes distributus in quarum prima orientales in altera graeci in tertia latini italici aliorumque europaeorum idiomatum codices Stephanus Evodius Assemanus archiepiscopus apamensis et Joseph Simonius Assemanus. Paris, Maisonneuve, 1926.

Kaynakça

  1. ^ "treccani.it". 1 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2024. 
  2. ^ a b Chisholm 1911.
  3. ^ Graf, Georg (1960). "104". Geschichte der christlichen arabischen Literatur, Volume 3. Biblioteca Apostolica Vaticana. ss. 444-445. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Kaplan</span> Asyaya özgü büyük kedi

Kaplan, kedigiller (Felidae) familyasından etçil bir memeli hayvan türü ve büyük kediler ailesinin dört üyesinden biridir. Panthera cinsinin en büyük kedisidir. Turuncu-kahverengi renge sahip kürkünün üzerindeki, koyu dikey çizgileri ile kolayca tanınabilir. Genellikle geyik ve yaban domuzu gibi toynaklıları avlayan bir süper avcıdır. Bölgeseldir ve genellikle yalnız ama sosyal bir avcıdır, yavruların yetiştirilmesi ve avlanmayı öğrenebilmesi için geniş bitişik yaşam alanlarına ihtiyaç duyarlar. Kaplan yavruları, bağımsız bir birey olmadan ve kendi yaşam alanlarını kurmak için ayrılmadan önce, anneleriyle yaklaşık iki yıl kalırlar.

<span class="mw-page-title-main">Alabanda (antik kent)</span> Aydının Çine ilçesi yakınlarında antik kent

Alabanda veya Khrysor Antiokyası, Aydın ilinin Çine ilçesine 9 km uzaklıktaki Doğanyurt köyünde bulunan bir antik Karya kentidir.

<span class="mw-page-title-main">Papanın yanılmazlığı</span> Katolik Kilisesi dogması

Papalığın yanılmazlığı, Katolik Kilisesi'nin bir öğretisidir ve İsa'nın Aziz Petrus'a verdiği söze dayanarak Papa'nın ex cathedra konuşması sırasında "başlangıçta apostolik Kilise'ye verilmiş ve Kutsal metin ve gelenekle aktarılmış" öğreti konusunda hata yapma ihtimalinden korunduğunu ifade eder.

<span class="mw-page-title-main">Moon tarikatı</span> Dini Tarikat

Moon tarikatı, 1954 yılında Kuzey Kore'den Güney Kore'ye kaçan rahip Sun Myung Moon tarafından kurulan, dünyada Moon liderliğinde bir teokrasi kurulmasını ve herkesin Korece konuşmasını amaçlayan bir tarikattır. Ayrıca Birleşme Kilisesi olarak bilinen Birleşme hareketi, üyelerine "Moonie" denen dünya çapında bir yeni dini harekettir. Resmi olarak 1954 yılında Dünya Hristiyanlığının Birleşmesi için Kutsal Ruh Derneği adı altında Güney Kore'nin Seul kentinde kurulmuştur. Moon tarikatı ve üyeleri; iş, eğitim, politik ve diğer organizasyon türleri de dahil olmak üzere diğer ilgili kuruluşları kurdu, sahiplendi ve destekledi. Bu tarikat çok fazla tartışmaya yol açtı ve tehlikeli bir kült olarak adlandırıldı. İnançları Yahudi ve Hristiyan alimler tarafından eleştirilmesinin yanı sıra anti-komünizm ve Kore'nin yeniden birleşmesine olan desteği ile siyasete katılımı eleştirildi.

<span class="mw-page-title-main">Gnaeus Naevius</span>

Gnaeus Naevius, Eski Latin döneminde yaşamış Romalı bir epik şairi ve oyun yazarıydı. Komedilerindeki bazı hiciv unsurları, fertlerinden biri konsül olan Metelli ailesini kızdırana kadar kayda değer bir edebiyat kariyeri vardı. Bu kızgınlığın neticesinde hapishanede bir süre kaldıktan sonra sözlerini geri aldı ve habeas corpus yetkisine sahip sahip tribün tarafından serbest bırakıldı. İşlediği ikinci bir kabahatin ardından Tunus'a sürüldü ve burada kendi mezar taşı yazısını yazarak intihar etti. Komedileri, Yunan Yeni Komedyasının bir uyarlaması olan Fabula palliata türündeydi. Pön Savaşlarında çarpışmış hayli vatanperver bir asker olan Naevius, tragedyaya, Romalı ulusal öğeleri ve kahramanları dahil ederek, ismini üst düzey görevlilerin giydiği Toga praetexta isimli kıyafetten alan Praetextae Fabulae adlı türü kazandırmıştır. Eserlerinden geriye, yalnızca geç antik gramercilerin yazılarında alıntılandığı için korunan şiirlerinin parçaları kalmıştır.

Bu; ateizm, deizm, agnostisizm gibi düşüncelerden olduklarını veya yalnızca dinsiz veya nonteist olduğunu belirten tanınmış kişilerle ilgili listedir.

Bu maddede kayda değer seri katillerin bir listesi yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Index Librorum Prohibitorum</span> 1559dan 1966ya kadar yürürlükte kalan, Katolik Kilisesinin yasakladığı kitaplar listesi

Index Librorum Prohibitorum, Kutsal Endeks Kongregasyonu tarafından dalalet veya ahlaka aykırı sayılan yayınların bir listesiydi ve Katoliklerin bu kitapları izin almadan okumaları yasaktı.

<span class="mw-page-title-main">Paulinus of St. Bartholomew</span>

Paulinus of St. Bartholomew Avusturyalı bir Karmelit aynı zamanda Hırvat kökeni üzerine çalışan bir oryantalistti. Birçok isimle tanınır: Paulinus S. Bartholomaeo, Paolino da San Bartolomeo, Paulinus Paathiri, Paulin de St Barthelemi, Paulinus A S. Bartholomaeo, Johann Philipp Wesdin ve Johann Philipp Werdin.

<span class="mw-page-title-main">Theatrum Chemicum</span>

Latince: Theatrum Chemicum, altmış yılda altı cilt halinde yayınlanan erken dönem simya yazılarının bir özetidir. İlk üç cilt 1602'de, son altıncı cildin tamamı ise 1661'de yayınlandı. Latince: Theatrum Chemicum Batı dünyasında şimdiye kadar simya konusunda yayınlanmış en kapsamlı toplu çalışma olmaya devam ediyor.

<span class="mw-page-title-main">Kendiliğinden oluşum</span> yaşamın cansız maddelerden oluştuğuna dair yanlışlanmış teori

Kendiliğinden oluşum, canlıların cansız maddelerden ortaya çıkabileceğini ve bu tür süreçlerin olağan ve düzenli olduğunu savunan, geçerliliğini yitirmiş bilimsel bir teoridir. Pire gibi bazı canlı türlerinin toz gibi cansız maddelerden ya da kurtçukların ölü etten ortaya çıkabileceği varsayılmıştır. Kendiliğinden oluşum doktrini, daha önceki doğa filozoflarının çalışmalarını ve organizmaların ortaya çıkışına ilişkin çeşitli antik açıklamaları derleyip genişleten Yunan filozof ve doğa bilimci Aristoteles tarafından tutarlı bir şekilde sentezlenmiştir. Kendiliğinden oluşum iki bin yıl boyunca bilimsel bir gerçek olarak kabul edilmiştir. İtalyan biyologlar Francesco Redi ve Lazzaro Spallanzani'nin deneyleriyle 17. ve 18. yüzyıllarda sorgulanmasına rağmen, 19. yüzyılın ortalarında Fransız kimyager Louis Pasteur ve İrlandalı fizikçi John Tyndall'ın çalışmalarına kadar gözden düşmemiştir.

Šokci Baranya, Bačka, Slavonia ve Syrmia'nın tarihi bölgelerine özgü bir Güney Slav etnik grup. Bu bölgeler bugün doğu Hırvatistan, güneybatı Macaristan ve kuzey Sırbistan'ı kapsar. Öncelikle kendilerini Hırvatların bir alt grubu olarak tanımladıklarından dolayı Hırvatistan'da ve başka yerlerde ayrı bir etnik köken olarak kabul edilmiyorlar.

<span class="mw-page-title-main">II. Victor</span>

Papa II. Victor, doğum ismi: Dollnstein-Hirschberg'li Gebhard, 13 Nisan 1055'ten 1057'deki ölümüne kadar Katolik Kilisesi'nin başı ve Papalık Devleti'nin hükümdarıdır. II. Victor, Gregoryen Reformuna öncülük eden bir dizi Alman doğumlu papadan biridir.

<span class="mw-page-title-main">Hanasır</span> Suriyede bir kasaba

Hanasır, Suriye'nin es-Safire ilçesinde bulunan bir kasabadır. Hanasır Vadisi'nde yer alan yirmi dört kasaba ve köyden biridir ve 11.000 kişilik bir nüfusa sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Apros</span>

Apros veya Aprus, ayrıca Apri veya Aproi (Ἄπροι), antik Trak yerleşimiydi ve daha sonra Roma İmparatorluğu'nun Europa eyaletinde bulunan bir Roma kentiydi.