İçeriğe atla

Gary Gutting

Gary Michael Gutting (d. 11 Nisan 1942 - ö. 18 Ocak 2019),[1][2] Amerikalı filozof ve yazar. Notre Dame Üniversitesi'nde felsefe alanında kendine armağan edilmiş bir kürsünün sahibiydi. Türkçeye çevrilmiş kitapları bulunmaktadır.[3][4]

Eğitimi ve çalışmaları

Lisans ve doktora eğitimini Saint Louis Üniversitesi'nde tamamladı. İlk çalışmaları bilim felsefesi üzerineydi. Notre Dame'daki çalışmalarından önce Fulbright bursuyla Louvain'de bulundu. Din felsefesi üzerine de çalıştı.[2]

Gutting, Fransız felsefesi ve özellikle filozof Michel Foucault konusunda uzmandı[5][6] ve Notre Dame Philosophical Reviews dergisinin editörüydü. The New York Times[7] ve The Stone[8][9] gibi medya kuruluşlarındaki yayınlarıyla kamusal bir entelektüel rolünü üstlendi.[10] Hem kıta felsefesi hem de analitik felsefeyle ilgilenip bu iki ekol arasındaki ayrımda köprü kurmak üzerine çalışmalar yaptı.[11]

Kitapları

  • Talking God: Philosophers on Belief, W. W. Norton & Company, 2016
  • What Philosophy Can Do, W. W. Norton & Company, 2015
  • Thinking the Impossible: French Philosophy since 1960, Oxford University Press, 2011
  • What Philosophers Know: Case Studies in Recent Analytic Philosophy, Cambridge University Press, 2009
  • Foucault: A Very Short Introduction, Oxford University Press, 2005
  • French Philosophy in the Twentieth Century, Cambridge University Press, 2001
  • Pragmatic Liberalism and the Critique of Modernity, Cambridge University Press, 1999
  • Michel Foucault's Archaeology of Scientific Reason, Cambridge University Press, 1989
  • Religious Belief and Religious Skepticism, University of Notre Dame Press, 1982
  • Paradigms and Revolutions: Appraisals and Applications of Thomas Kuhn's Philosophy of Science. South Bend, Indiana: University of Notre Dame Press, 1980 OCLC 163461098
  • Continental Philosophy of Science, Blackwell Publishers, 2004.

Türkçe'ye çevrilmiş kitapları

Kaynakça

  1. ^ "Gary Gutting (1942-2019)". Daily Nous. 20 Ocak 2019. 21 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  2. ^ a b "In memoriam: Gary Gutting". University of Notre Dame. 30 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 
  3. ^ Gutting, G. İmkansızı Düşünmek. Fol. ISBN 9786050607772. 3 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 
  4. ^ Gutting, G. Foucault. Dost. ISBN 9789752984103. 3 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 
  5. ^ Bray, Christopher (20 Mart 2011). "Thinking the Impossible: French Philosophy Since 1960 by Gary Gutting – review". The Observer. 10 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  6. ^ Books, Five. "The Best Books on Foucault | Five Books Expert Recommendations". Five Books (İngilizce). 21 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2019. 
  7. ^ Gutting, Gary (14 Eylül 2011). "Beyond 'New Atheism'". Opinionator.blogs.nytimes.com. 11 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 
  8. ^ Gutting, Gary (11 Ağustos 2010). "The Stone: On Dawkins's Atheism: A Response". Opinionator.blogs.nytimes.com. 12 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2011. 
  9. ^ Gutting, Gary (1 Ağustos 2010). "The Stone: Philosophy and Faith". Opinionator.blogs.nytimes.com. 13 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2011. 
  10. ^ Richard Marshall (10 Aralık 2012). "What Philosophers Know". 3:AM Magazine. 3 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2014. 
  11. ^ Gutting, Gary (19 Şubat 2012). "The Stone: Bridging the Analytic-Continental Divide". Opinionator.blogs.nytimes.com. 9 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 
  12. ^ Turan, H. S. "Kamusal alanda felsefe pusulası". Bilim ve Gelecek. 3 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Ockham'ın usturası</span> En az varsayımla çözümün seçildiği felsefi prensip

Ockham'ın usturası, Occam'ın usturası, Ocham'ın usturası, tutumluluk yasası veya basitlik yasası, "olasılıkların zorunluluk olmadan çoğaltılmaması gerektiği" problem çözme ilkesi. Fikir, ilahi mucizeler fikrini savunmak için basitliği tercih eden skolastik filozof ve teolog, İngiliz Fransisken rahibi Ockhamlı William'a atfedilir. "En basit açıklama büyük olasılıkla doğru olandır" gibi ifadelerle çeşitli şekillerde yorumlanmıştır. Bu felsefi ustura, aynı tahminle ilgili rakip hipotezler sunulduğunda, en az varsayıma sahip çözümün seçilmesi gerektiğini savunur. Dolayısıyla, farklı tahminler yapan hipotezler arasında seçim yapmanın bir yolu değildir.

<span class="mw-page-title-main">Charles Sanders Peirce</span> Amerikalı filozof, mantıkçı ve matematikçi (1839–1914)

Charles Sanders Peirce, pragmatizm akımının isim babası olmuş, daha sonra da pragmatist yöntemin ana hatlarını çizmiş olan Amerikalı filozoftur. Felsefede bilgi konusuna öncelik vermiş başlamış ve Aristoteles'in düzeni doğada bulan nesnel yaklaşımı ile Kant'ın bilgideki düzenin zihnin eseri olduğunu dile getiren öznel yaklaşımının bir sentezini yapmıştır. Kavram, fikir ve kuramlarımızın doğruluklarını, onların yararlılıklarıyla özdeşleştiren Peirce'e göre, yöntem öncelikle düşüncelerimizi açık ve seçik hale getirmekten oluşur ve bu yöntem sayesinde felsefe bir bilime dönüşecektir.

<span class="mw-page-title-main">Stoacılık</span> felsefi sistem

Stoacılık, MÖ 3. yüzyılın başlarında Atina Agorası'nda Kıbrıslı Zenon tarafından kurulan bir Helenistik felsefe ekolüdür. Mantık sistemi ve doğal dünya hakkındaki görüşleriyle beslenen bir kişisel erdem etiği felsefesidir ve erdem pratiğinin eudaimonia'ya ulaşmak için hem gerekli hem de yeterli olduğunu savunur: Kişi etik bir yaşam sürerek gelişir. Stoacılar eudaimonia'ya giden yolu erdemi uygulayarak ve doğaya uygun yaşayarak geçirilen bir hayatla özdeşleştirmişlerdir.

Foucault-Habermas tartışması, Michel Foucault'nun "güç analizi" ve "soyağacı" fikirlerinin mi, yoksa Jürgen Habermas’ın "iletişimsel akılcılık" ve "tartışma ahlâkı" fikirlerinin mi toplumdaki güç doğasını daha iyi eleştirdiği hakkında olan tartışmasıdır. Tartışma Habermas ve Foucault'un ana fikirlerini karşılaştırır ve değerlendirirken, güç, akıl, ahlâk, modernite, demokrasi, sivil toplum ve toplumsal eylem sorunları ile ilgilenir.

Derin ekoloji, ekolojik felsefe içinde, insanın doğaya üstünlüğünü radikal bir tavırla reddeden hareket. Doğaya özel değer veren ve ideolojik bir akım olan derin ekoloji, bireylerin ve toplumların bu doğaya saygı duymalarını ister. Dolayısıyla insanı evrenin merkezine yerleştiren insanmerkezli paradigmaya karşıdır.

<span class="mw-page-title-main">Felsefe</span> soyut, genel ve temel birtakım probleme ilişkin yapılan sistematik çalışma

Felsefe veya düşünbilim; varlık, bilgi, değerler, gerçek, doğruluk, zihin ve dil gibi konularla ilgili soyut, genel ve temel problemlere ilişkin yapılan sistematik çalışmalardır. Felsefe ile uğraşan kişilere filozof denir.

<span class="mw-page-title-main">Filozof</span> kapsamlı bir felsefe bilgisi olan kişi

Filozof, felsefe ile uğraşan kişidir. Filozof kelimesi Antik Yunanca bilgelik aşığı anlamına gelen φιλόσοφος (filasofos) kelimesinden gelir. Cicero ve Diogenes Laertius’un, Eflâtun’un öğrencisi Herakleides Pontikos’un bugün elde bulunmayan bir eserine dayanarak verdikleri pek kesin olmayan bir rivayete göre filozof kelimesini ilk kullanan düşünür Pisagor olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Kıta felsefesi</span>

Kıta felsefesi, Avrupa'daki 19. ve 20. yüzyıl felsefe geleneklerini tanımlamakta kullanılan terim. 20. yüzyılın ikinci yarısında anadili İngilizce olan filozoflar tarafından, analitik felsefenin dışında kalan görüş ve düşünceler için kullanılmaya başlanmıştır. Kıta felsefesi, şu akımları içinde barındırır: Alman idealizmi, fenomenoloji, varoluşçuluk, yorumsama, yapısalcılık, postyapısalcı felsefe, Fransız feminizmi, Frankfurt Okulu'nun eleştirel teorisi ve Batı Marksizmi ile psikoanalitik teorinin ilgili alanları.

Bu madde, 19. yüzyıl filozofu Friedrich Nietzsche hakkında yazılan eserlerin kaynak dizinidir.

<span class="mw-page-title-main">Tina Fernandes Botts</span> Amerikalı filozof ve akademisyen

Tina Fernandes Botts, Kaliforniya Eyalet Üniversitesi, Fresno'da yardımcı doçenttir. Hukuksal yorumlama, kesişimsellik, feminist felsefe ve ırk felsefesi hakkındaki çalışmalarıyla bilinir. Amerikan Felsefe Topluluğu'nun Siyah Felsefeciler Statüsüne ilişkin Komite'nin eski başkanıdır (2013-2016).

<span class="mw-page-title-main">Alasdair MacIntyre</span>

Alasdair Chalmers MacIntyre, öncelikle ahlaki ve politik felsefeye katkısı ile tanınan, aynı zamanda felsefe ve teoloji tarihindeki çalışmaları ile tanınan İskoç filozof.

Mühendislik felsefesi, mühendisliğin ne olduğunu, mühendislerin ne yaptığını ve çalışmalarının toplumu nasıl etkilediğini ele alan ve bu nedenle etik ve estetik yönlerinin yanı sıra ontoloji, epistemoloji, vb. gibi bilim felsefesi veya teknoloji felsefesi'nde incelenebilecek konuları da içeren gelişmekte olan bir disiplindir.

<span class="mw-page-title-main">Antik Yunan felsefesi</span>

Antik Yunan felsefesi, MÖ. 6. yüzyılda başlamış ve Hellenistik çağ ile Roma İmparatorluğu arasında devam etmiştir. Felsefe kelimesi Yunanlar tarafından kullanılmaya başlandı. Önceleri bilimi, matematiği, siyaseti ve etiği de kapsayan bir terimdi. Yunan felsefesi Batı medeniyetinin bir ürünüydü. Roma'da, Rönesans'ta, Aydınlanma çağında ve İslam filozofları tarafından kullanıldı. Yunan felsefesi Antik Yakın Doğu felsefesinden etkilenmiş olabilir.

<span class="mw-page-title-main">Tıp felsefesi</span> felsefe dalı

Tıp felsefesi, sağlık bilimleri alanındaki uygulamalar, kuramlar ve araştırmalarla ilgilenen bir felsefe dalıdır. Daha çok bilgi kuramı, metafizik ve bioetikle uyuştuğu kimi noktalarda tıp etiği alanlarına eğilir. Felsefe ve tıp ilişkisi Antik Yunanistan'da ortaya konmuş ve yüzyıllar boyunca devam edegelmiştir. Ancak tıp felsefesi, 19. yüzyıla kadar akademik bir disiplin olarak kabul görmemiştir. 20. yüzyılın sonunda tıp ve felsefe alanında çalışan akademisyenler arasında tartışmalar cereyan etmiş ve bu alanın ayrı bir akademik disiplin olduğu konusunda fikir birliğine varılmıştır. Son yıllarda ise tıp felsefesi üzerine eğilen dersler açılmış, dergiler ve kitaplar yayımlanmış ve konferanslar verilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Graham Oppy</span> Avustralyalı filozof

Graham Robert Oppy, ana araştırma alanı din felsefesi olan Avustralyalı filozof. Halen Monash Üniversitesi'nde felsefe profesörü ve Araştırma Dekanı Yardımcılığı görevlerini sürdürmektedir. Aynı zamanda Avustralya Felsefe Derneği'nin CEO'su, Australasian Philosophical Review'un baş editörü, Australasian Journal of Philosophy'nin yardımcı editörü olarak ve Philo, Philosopher's Compass, Religious Studies ve Sophia dergilerinin yayın kurullarında görev yapmaktadır. 2009 yılında Avustralya Beşeri Bilimler Akademisi üyesi seçilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Peter Lipton</span> Amerikalı filozof (1954 – 2007)

Peter Lipton, Amerikalı bilim filozofu ve epistemologdur. Kasım 2007'deki beklenmedik ölümüne kadar Cambridge Üniversitesi'nde Hans Rausing Profesörü ve Tarih ve Bilim Felsefesi Bölümü Başkanı ve King's College'ın bir üyesiydi. Cambridge web sitesindeki ölüm ilanına göre, "dünyanın önde gelen bilim filozoflarından ve epistemologlarından biri olarak tanındı."

<span class="mw-page-title-main">Philip Stuart Kitcher</span>

Philip Stuart Kitcher, Columbia Üniversitesi'nde John Dewey Fahri Felsefe Profesörü olan bir İngiliz filozoftur. Bilim felsefesi, biyoloji felsefesi, matematik felsefesi, edebiyat felsefesi ve daha yakın zamanda pragmatizm alanlarında uzmanlaşmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Georges Canguilhem</span> Fransız filozof (1904 – 1995)

Georges Canguilhem, epistemoloji ve bilim felsefesi konusunda uzmanlaşmış Fransız filozof ve doktordur.

<span class="mw-page-title-main">Akıl Tapınağı</span>

Akıl Tapınağı, Fransız Devrimi sırasında, Hristiyanlık'ın yerini alması için yaratılan yeni bir inanç sisteminin tapınağına verilen isimdir; bu inanç sistemi, akıl, erdem ve özgürlük ideallerine dayanan Akıl Kültüdür. Bu "dinin" evrensel olması ve dinin tapınaklarına da kazınmış olan "Liberté, égalité, fraternité" mottosunda özetlenen devrim fikirlerini yayması gerekiyordu.

Jean Hyppolite, Fransız akademisyen ve düşünür. Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in ve diğer Alman filozofların çalışmalarını tanınır hale getirmesi ve İkinci Dünya Savaşı sonrasında Fransa'nın en önde bazı düşünürlerini eğitmesiyle tanınır. Başlıca eserleri arasında Genesis and Structure of Hegel's Phenomenology of Spirit ve Studies on Marx and Hegel yer alır.